Öz
Kaynakça
- Aksoy, H. (1994). Dursun Fakih. TDV İslâm Ansiklopedisi. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. C.10, ss. 7-8.
- Aktulum, K. (2000). Metinlerarası ilişkiler. Öteki Yayınevi.
- Atalan, M. (2011). Anadolu'da cenknâmelerin toplumsal yansımaları. Kelam Araştırmaları, 9(1), ss. 45-56.
- Atalan, M. (2011). Türk kültüründe Muhammed Hanefi cenknâmeleri. TBBD Yayınları.
- Ataseven, Y. (2023). Bir yazma arasında iki cenknâme Selâsil Kalesi ve Tabut Cengi. Kabalcı Yayınları.
- Aykaç, O. (2017). Hz. Ali-İfrit cenginin yeni bir nüshası. Alevilik-Bektaşilik Araştırmaları Dergisi, (15), ss. 31-69.
- Aykanat, T. (2012). Geleneksel anlatı formları olarak mesnevîler ve klâsik aşk mesnevîlerinin motif yapısı. Turkish Studies, 7(4-1), ss. 883-906.
- Ayverdi, İ. (2010). Misalli büyük Türkçe sözlük. Kubbealtı Neşriyat.
- Banarlı, N. S. (1983). Resimli Türk edebiyâtı târihi I. Millî Eğitim Basımevi.
- Canım, R. (2018). Divan edebiyatının kaynakları. Akıl Fikir Yayınları.
- Çağbayır, Y. (2007). Ötüken Türkçe sözlük. Ötüken Neşriyat.
- Çelebioğlu, Â. (1999). Türk mesnevî edebiyatı (Sultan II. Murad Devri). Kitabevi Yayınları.
- Çelik, N. (2016). Mesnevi ve halk hikâyelerinin yapı (zaman, mekân, kişi) ve motif açısından mukayesesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42), ss. 108-114.
- Çetin, İ. (1995). Türk edebiyatında Hazret-i Ali cenknameleri. [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Çetin, İ. (1999, Ekim). Tursun Fakih, hayatı ve eserleri. I. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Sempozyumu Bildirileri (22-24 Ekim-1998) içinde (s. 93-98).
- Çiçekli, A. (1970). İslamlık öncesi Türk edebiyatı ve en eski metinler. May Yayınları.
- Devellioğlu, F. (2017). Osmanlıca Türkçe ansiklopedik lûgat. Aydın Kitabevi.
- Dilçin, C. (2019). Örneklerle Türk şiir bilgisi. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Doğru, R. (2022, 1 Temmuz). Çorlulu Zarîfî'nin Mihr ü Mâh mesnevîsinde geçicilik kurgusu. H. Keskin, R. Akkır (Ed.). III. Uluslararası Geçmişten Günümüze Tekirdağ'da Dini ve Kültürel Hayat Sempozyumu, Tekirdağ, Bildiriler kitabı içinde (s. 217-228). Ensar Neşriyat.
- Eren, G. (2022). Ankara Millî Kütüphane yazmalar koleksiyonu 06 Mil YZ A 3616 numarada kayıtlı şiir mecmû’ası [Yüksek lisans tezi, Hitit Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Erkaya, M. E. (2020). İlim ve irfân yazıları -I- peygamber kıssaları. İlahiyat Yayınları.
- Gülüm, E. (2014). Muhammed Hanefî Hazretleri cengi” Tabut Savaşı Hikâyesi Motif Denemesi ve Transkripsiyonlu Metin. Journal of Turkish Studies, 9(12), ss. 301-348.
- Gümüş, İ. (2022). Bir risale mecmuasında kayıtlı iki cenkname (Hikâyet-i Muhammed Hanefî Gazâvat-ı Hazret-i Ali (Giriş-dil özellikleri-çevriyazılı metin-sözlük). Paradigma Akademi Yayınları.
- İçli, A. (2014). Zarîfî’nin Mihr ü Mâh’ının nüshalarının tanıtımı ve nüshalar üzerinde bazı değerlendirmeler. Zeitschrift für die Welt der Türken Dergisi, 6(2), ss. 227-243.
- Kanar, M. (2010). Arapça-Türkçe sözlük. Say Yayınları.
- Karabıyık, E. (2019). Bir halk kitabı olarak (H.1329 Tarihli) Muhammed Hanefi Hazretleri Cengi. [Yüksek lisans tezi, Çankırı Karatekin Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Kartal, A. (2018). Doğu'nun uzun hikayesi Türk edebiyatında mesnevî. Doğu Kütüphanesi.
- Katar, Z. (2022). Şikâri destanında motif ve tipler. [Yüksek lisans tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Kemikli, B. vd. (2017). Türk-İslâm edebiyatı el kitabı. Grafiker Yayınları.
- Koyuncu, Z. (2020). Edebî türlerden cenk-nâme/gazavat-nâme karşılaştırması ve Muhammed Hanefî-Tabut Cengi’nin yeni bir nüshası. Alevilik-Bektaşilik Araştırmaları Dergisi, (21), ss. 133-192.
- Köprülü, M. F. (1980). Türk edebiyatı tarihi. Ötüken Neşriyat.
- Mengi, M. (2005). Eski Türk edebiyatı tarihi. Akçağ Yayınları.
- Okuyucu, C. (2020). Divan edebiyatı estetiği. Kapı Yayınları.
- Özarslan, M. (2019). Ferhat ile Şirin mukayeseli bir araştırma. Ötüken Neşriyat.
- Öztürk, A. (2018, 18-20 Ekim). Bilinmeyen bir Hz. Ali cenknâmesi. IV. Uluslararası Alevilik ve Bektaşilik Sempozyumu, Ankara, Bildiri kitabı içinde (s. 309-331).
- Pala, İ. (2020). Ansiklopedik divân şiiri sözlüğü. Kapı Yayınları.
- Sağlam, H. (2022). Edebî bir kavram olarak motif ve klasik Türk edebiyatında motif araştırmaları. Akçağ Yayınları.
- Şener, M. (2010). Muhammed Hanefî cengi. [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Taşkın, G. (2009). Çorlulu Zarifî divanı: İnceleme-edisyon kritikli metin. [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Taşkın, G. (2013). Zarîfî, Çorlulu. Türk Edebiyatı Isimler Sözlüğü. https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/zarifi-corlulu
- Thompson, S. (1946). The folktale. New York.
- Turhan, V. N. (1995). Zarîfî ve Mihr ü Mâh mesnevîsinin tenkidli metni ve incelemesi. [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Ünver, İ. (1986). Mesnevî. Türk Dili Türk Şiiri Özel Sayısı II (Divan Şiiri), ss. 430-563.
- Üzüm, İ. (2004). Şah-ı Merdân Murtazâ Ali: kültürel Alevî kaynaklarına göre Hz. Ali tasavvuru. İslâm Araştırmaları Dergisi, (11), ss. 75-104.
- Yetkin, H. (2016). Muhammed B. Hanefiyye cenknâmesi (Milli Kütüphane 06 Mil Yz A 9260/1) Transkripsiyon-Metin-Tahlil. [Yüksek lisans tezi, Dicle Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Yıldırım, Ü. (2023). Çorlulu Zarîfî ve Mihr ü Mâh mesnevisi giriş-inceleme-metin-dizin- tıpkıbasım. [Doktora tezi, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
Öz
Oral and written cultural products have shed light on the past and values by ensuring the transmission of various subjects such as social life, history, tradition, language, and religion from generation to generation throughout the ages. Cenknameler, formed by adding the word ‘name’ (meaning ‘book, decree, letter’) to the word “cenk” (meaning ‘war, battle’), are both oral and written cultural products. Cenknameler, which narrate themes of war and heroism, were shaped around Hz. Ali and also include the heroism of Hz. Ali's sons Hasan, Hüseyin, and Muhammed Hanefî.
The mesnevi verse form, which is the common verse form of the works to be discussed in our study, is the equivalent of today's story-novel genres in our ancient literature. This verse form has been written in various lengths, ranging from two-line poems to works consisting of tens of thousands of lines, and has been frequently preferred by poets. This study compares two different types of mesnevis. The first of these mesnevis is Muhammad Hanefi-Tabut Cengi, and the other is Mihr ü Mâh. There are various Mihr ü Mâh mesnevis written by different poets. Our study will evaluate the romantic mesnevi written by Çorlulu Zarîfî in the 16th century, which also has a religious character.
Our research has revealed significant similarities between Çorlulu Zarîfî's mesnevi Mihr ü Mâh and Muhammed Hanefî-Tabut Cengi. This study will first introduce Muhammed Hanefî-Tabut Cengi and Çorlulu Zarîfî's Mihr ü Mâh, then compare the two mesnevis in various aspects and highlight their common motifs.
Anahtar Kelimeler
Mihr and Mâh Muhammed Hanefî Tabut Cengi Çorlulu Zarîfî Mesnevi Comparison.
Kaynakça
- Aksoy, H. (1994). Dursun Fakih. TDV İslâm Ansiklopedisi. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. C.10, ss. 7-8.
- Aktulum, K. (2000). Metinlerarası ilişkiler. Öteki Yayınevi.
- Atalan, M. (2011). Anadolu'da cenknâmelerin toplumsal yansımaları. Kelam Araştırmaları, 9(1), ss. 45-56.
- Atalan, M. (2011). Türk kültüründe Muhammed Hanefi cenknâmeleri. TBBD Yayınları.
- Ataseven, Y. (2023). Bir yazma arasında iki cenknâme Selâsil Kalesi ve Tabut Cengi. Kabalcı Yayınları.
- Aykaç, O. (2017). Hz. Ali-İfrit cenginin yeni bir nüshası. Alevilik-Bektaşilik Araştırmaları Dergisi, (15), ss. 31-69.
- Aykanat, T. (2012). Geleneksel anlatı formları olarak mesnevîler ve klâsik aşk mesnevîlerinin motif yapısı. Turkish Studies, 7(4-1), ss. 883-906.
- Ayverdi, İ. (2010). Misalli büyük Türkçe sözlük. Kubbealtı Neşriyat.
- Banarlı, N. S. (1983). Resimli Türk edebiyâtı târihi I. Millî Eğitim Basımevi.
- Canım, R. (2018). Divan edebiyatının kaynakları. Akıl Fikir Yayınları.
- Çağbayır, Y. (2007). Ötüken Türkçe sözlük. Ötüken Neşriyat.
- Çelebioğlu, Â. (1999). Türk mesnevî edebiyatı (Sultan II. Murad Devri). Kitabevi Yayınları.
- Çelik, N. (2016). Mesnevi ve halk hikâyelerinin yapı (zaman, mekân, kişi) ve motif açısından mukayesesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42), ss. 108-114.
- Çetin, İ. (1995). Türk edebiyatında Hazret-i Ali cenknameleri. [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Çetin, İ. (1999, Ekim). Tursun Fakih, hayatı ve eserleri. I. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Sempozyumu Bildirileri (22-24 Ekim-1998) içinde (s. 93-98).
- Çiçekli, A. (1970). İslamlık öncesi Türk edebiyatı ve en eski metinler. May Yayınları.
- Devellioğlu, F. (2017). Osmanlıca Türkçe ansiklopedik lûgat. Aydın Kitabevi.
- Dilçin, C. (2019). Örneklerle Türk şiir bilgisi. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Doğru, R. (2022, 1 Temmuz). Çorlulu Zarîfî'nin Mihr ü Mâh mesnevîsinde geçicilik kurgusu. H. Keskin, R. Akkır (Ed.). III. Uluslararası Geçmişten Günümüze Tekirdağ'da Dini ve Kültürel Hayat Sempozyumu, Tekirdağ, Bildiriler kitabı içinde (s. 217-228). Ensar Neşriyat.
- Eren, G. (2022). Ankara Millî Kütüphane yazmalar koleksiyonu 06 Mil YZ A 3616 numarada kayıtlı şiir mecmû’ası [Yüksek lisans tezi, Hitit Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Erkaya, M. E. (2020). İlim ve irfân yazıları -I- peygamber kıssaları. İlahiyat Yayınları.
- Gülüm, E. (2014). Muhammed Hanefî Hazretleri cengi” Tabut Savaşı Hikâyesi Motif Denemesi ve Transkripsiyonlu Metin. Journal of Turkish Studies, 9(12), ss. 301-348.
- Gümüş, İ. (2022). Bir risale mecmuasında kayıtlı iki cenkname (Hikâyet-i Muhammed Hanefî Gazâvat-ı Hazret-i Ali (Giriş-dil özellikleri-çevriyazılı metin-sözlük). Paradigma Akademi Yayınları.
- İçli, A. (2014). Zarîfî’nin Mihr ü Mâh’ının nüshalarının tanıtımı ve nüshalar üzerinde bazı değerlendirmeler. Zeitschrift für die Welt der Türken Dergisi, 6(2), ss. 227-243.
- Kanar, M. (2010). Arapça-Türkçe sözlük. Say Yayınları.
- Karabıyık, E. (2019). Bir halk kitabı olarak (H.1329 Tarihli) Muhammed Hanefi Hazretleri Cengi. [Yüksek lisans tezi, Çankırı Karatekin Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Kartal, A. (2018). Doğu'nun uzun hikayesi Türk edebiyatında mesnevî. Doğu Kütüphanesi.
- Katar, Z. (2022). Şikâri destanında motif ve tipler. [Yüksek lisans tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Kemikli, B. vd. (2017). Türk-İslâm edebiyatı el kitabı. Grafiker Yayınları.
- Koyuncu, Z. (2020). Edebî türlerden cenk-nâme/gazavat-nâme karşılaştırması ve Muhammed Hanefî-Tabut Cengi’nin yeni bir nüshası. Alevilik-Bektaşilik Araştırmaları Dergisi, (21), ss. 133-192.
- Köprülü, M. F. (1980). Türk edebiyatı tarihi. Ötüken Neşriyat.
- Mengi, M. (2005). Eski Türk edebiyatı tarihi. Akçağ Yayınları.
- Okuyucu, C. (2020). Divan edebiyatı estetiği. Kapı Yayınları.
- Özarslan, M. (2019). Ferhat ile Şirin mukayeseli bir araştırma. Ötüken Neşriyat.
- Öztürk, A. (2018, 18-20 Ekim). Bilinmeyen bir Hz. Ali cenknâmesi. IV. Uluslararası Alevilik ve Bektaşilik Sempozyumu, Ankara, Bildiri kitabı içinde (s. 309-331).
- Pala, İ. (2020). Ansiklopedik divân şiiri sözlüğü. Kapı Yayınları.
- Sağlam, H. (2022). Edebî bir kavram olarak motif ve klasik Türk edebiyatında motif araştırmaları. Akçağ Yayınları.
- Şener, M. (2010). Muhammed Hanefî cengi. [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Taşkın, G. (2009). Çorlulu Zarifî divanı: İnceleme-edisyon kritikli metin. [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Taşkın, G. (2013). Zarîfî, Çorlulu. Türk Edebiyatı Isimler Sözlüğü. https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/zarifi-corlulu
- Thompson, S. (1946). The folktale. New York.
- Turhan, V. N. (1995). Zarîfî ve Mihr ü Mâh mesnevîsinin tenkidli metni ve incelemesi. [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Ünver, İ. (1986). Mesnevî. Türk Dili Türk Şiiri Özel Sayısı II (Divan Şiiri), ss. 430-563.
- Üzüm, İ. (2004). Şah-ı Merdân Murtazâ Ali: kültürel Alevî kaynaklarına göre Hz. Ali tasavvuru. İslâm Araştırmaları Dergisi, (11), ss. 75-104.
- Yetkin, H. (2016). Muhammed B. Hanefiyye cenknâmesi (Milli Kütüphane 06 Mil Yz A 9260/1) Transkripsiyon-Metin-Tahlil. [Yüksek lisans tezi, Dicle Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Yıldırım, Ü. (2023). Çorlulu Zarîfî ve Mihr ü Mâh mesnevisi giriş-inceleme-metin-dizin- tıpkıbasım. [Doktora tezi, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
Öz
Sözlü ve yazılı kültür ürünleri çağlar boyu oluştukları sosyal hayat, tarih, gelenek, dil, din gibi muhtelif konuların, nesilden nesile aktarılmasını sağlayarak maziye ve değerlere ışık tutmuştur. “Savaşma, vuruşma” anlamına gelen “cenk” kelimesine “kitap, ferman, mektup” manasına gelen “name” sözcüğünün eklenmesiyle oluşan cenknameler hem sözlü hem de yazılı kültür ürünleri arasındadır. Savaş, kahramanlık konularının anlatıldığı cenknameler Hz. Ali çevresinde şekillenmiş olup Hz. Ali’nin oğulları Hasan, Hüseyin ve Muhammed Hanefî’nin de kahramanlıklarını içermektedir.
Çalışmamızda işlenecek eserlerin ortak nazım şekli olan mesnevi nazım şekli günümüz hikâye-roman türlerinin kadim edebiyatımızdaki karşılığıdır. Bu nazım şekli iki beyitlik şiirlerden on binlerce beyitlik eserlere kadar farklı uzunluklarda kaleme alınmış ve şairler tarafından sıklıkla tercih edilmiştir. Söz konusu çalışma, iki farklı türdeki mesnevinin mukayesesini içermektedir. Bu mesnevilerden ilki Muhammed Hanefî-Tabut Cengi diğeri ise Mihr ü Mâh adlı mesnevidir. Farklı şairler tarafından yazılmış çeşitli Mihr ü Mâh mesnevileri mevcuttur. Söz konusu çalışmamızda Çorlulu Zarîfî’nin XVI. yüzyılda kaleme aldığı dinî bir hüviyete de sahip olan âşıkâne mesnevisi değerlendirilecektir.
Yaptığımız araştırma neticesinde Çorlulu Zarîfî’nin Mihr ü Mâh adlı mesnevisi ile Muhammed Hanefî-Tabut Cengi arasında kayda değer oranda benzerliklerin bulunduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmada; ilk olarak Muhammed Hanefî-Tabut Cengi ve Çorlulu Zarîfî’nin Mihr ü Mâh’ı tanıtılacak ardından iki mesnevinin çeşitli yönlerden mukayesesi edilip ortak motifleri gösterilecektir.
Anahtar Kelimeler
Mihr ü Mâh Muhammed Hanefî Tabut Cengi Çorlulu Zarîfî Mesnevi Mukayese.
Kaynakça
- Aksoy, H. (1994). Dursun Fakih. TDV İslâm Ansiklopedisi. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. C.10, ss. 7-8.
- Aktulum, K. (2000). Metinlerarası ilişkiler. Öteki Yayınevi.
- Atalan, M. (2011). Anadolu'da cenknâmelerin toplumsal yansımaları. Kelam Araştırmaları, 9(1), ss. 45-56.
- Atalan, M. (2011). Türk kültüründe Muhammed Hanefi cenknâmeleri. TBBD Yayınları.
- Ataseven, Y. (2023). Bir yazma arasında iki cenknâme Selâsil Kalesi ve Tabut Cengi. Kabalcı Yayınları.
- Aykaç, O. (2017). Hz. Ali-İfrit cenginin yeni bir nüshası. Alevilik-Bektaşilik Araştırmaları Dergisi, (15), ss. 31-69.
- Aykanat, T. (2012). Geleneksel anlatı formları olarak mesnevîler ve klâsik aşk mesnevîlerinin motif yapısı. Turkish Studies, 7(4-1), ss. 883-906.
- Ayverdi, İ. (2010). Misalli büyük Türkçe sözlük. Kubbealtı Neşriyat.
- Banarlı, N. S. (1983). Resimli Türk edebiyâtı târihi I. Millî Eğitim Basımevi.
- Canım, R. (2018). Divan edebiyatının kaynakları. Akıl Fikir Yayınları.
- Çağbayır, Y. (2007). Ötüken Türkçe sözlük. Ötüken Neşriyat.
- Çelebioğlu, Â. (1999). Türk mesnevî edebiyatı (Sultan II. Murad Devri). Kitabevi Yayınları.
- Çelik, N. (2016). Mesnevi ve halk hikâyelerinin yapı (zaman, mekân, kişi) ve motif açısından mukayesesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42), ss. 108-114.
- Çetin, İ. (1995). Türk edebiyatında Hazret-i Ali cenknameleri. [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Çetin, İ. (1999, Ekim). Tursun Fakih, hayatı ve eserleri. I. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Sempozyumu Bildirileri (22-24 Ekim-1998) içinde (s. 93-98).
- Çiçekli, A. (1970). İslamlık öncesi Türk edebiyatı ve en eski metinler. May Yayınları.
- Devellioğlu, F. (2017). Osmanlıca Türkçe ansiklopedik lûgat. Aydın Kitabevi.
- Dilçin, C. (2019). Örneklerle Türk şiir bilgisi. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Doğru, R. (2022, 1 Temmuz). Çorlulu Zarîfî'nin Mihr ü Mâh mesnevîsinde geçicilik kurgusu. H. Keskin, R. Akkır (Ed.). III. Uluslararası Geçmişten Günümüze Tekirdağ'da Dini ve Kültürel Hayat Sempozyumu, Tekirdağ, Bildiriler kitabı içinde (s. 217-228). Ensar Neşriyat.
- Eren, G. (2022). Ankara Millî Kütüphane yazmalar koleksiyonu 06 Mil YZ A 3616 numarada kayıtlı şiir mecmû’ası [Yüksek lisans tezi, Hitit Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Erkaya, M. E. (2020). İlim ve irfân yazıları -I- peygamber kıssaları. İlahiyat Yayınları.
- Gülüm, E. (2014). Muhammed Hanefî Hazretleri cengi” Tabut Savaşı Hikâyesi Motif Denemesi ve Transkripsiyonlu Metin. Journal of Turkish Studies, 9(12), ss. 301-348.
- Gümüş, İ. (2022). Bir risale mecmuasında kayıtlı iki cenkname (Hikâyet-i Muhammed Hanefî Gazâvat-ı Hazret-i Ali (Giriş-dil özellikleri-çevriyazılı metin-sözlük). Paradigma Akademi Yayınları.
- İçli, A. (2014). Zarîfî’nin Mihr ü Mâh’ının nüshalarının tanıtımı ve nüshalar üzerinde bazı değerlendirmeler. Zeitschrift für die Welt der Türken Dergisi, 6(2), ss. 227-243.
- Kanar, M. (2010). Arapça-Türkçe sözlük. Say Yayınları.
- Karabıyık, E. (2019). Bir halk kitabı olarak (H.1329 Tarihli) Muhammed Hanefi Hazretleri Cengi. [Yüksek lisans tezi, Çankırı Karatekin Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Kartal, A. (2018). Doğu'nun uzun hikayesi Türk edebiyatında mesnevî. Doğu Kütüphanesi.
- Katar, Z. (2022). Şikâri destanında motif ve tipler. [Yüksek lisans tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Kemikli, B. vd. (2017). Türk-İslâm edebiyatı el kitabı. Grafiker Yayınları.
- Koyuncu, Z. (2020). Edebî türlerden cenk-nâme/gazavat-nâme karşılaştırması ve Muhammed Hanefî-Tabut Cengi’nin yeni bir nüshası. Alevilik-Bektaşilik Araştırmaları Dergisi, (21), ss. 133-192.
- Köprülü, M. F. (1980). Türk edebiyatı tarihi. Ötüken Neşriyat.
- Mengi, M. (2005). Eski Türk edebiyatı tarihi. Akçağ Yayınları.
- Okuyucu, C. (2020). Divan edebiyatı estetiği. Kapı Yayınları.
- Özarslan, M. (2019). Ferhat ile Şirin mukayeseli bir araştırma. Ötüken Neşriyat.
- Öztürk, A. (2018, 18-20 Ekim). Bilinmeyen bir Hz. Ali cenknâmesi. IV. Uluslararası Alevilik ve Bektaşilik Sempozyumu, Ankara, Bildiri kitabı içinde (s. 309-331).
- Pala, İ. (2020). Ansiklopedik divân şiiri sözlüğü. Kapı Yayınları.
- Sağlam, H. (2022). Edebî bir kavram olarak motif ve klasik Türk edebiyatında motif araştırmaları. Akçağ Yayınları.
- Şener, M. (2010). Muhammed Hanefî cengi. [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Taşkın, G. (2009). Çorlulu Zarifî divanı: İnceleme-edisyon kritikli metin. [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Taşkın, G. (2013). Zarîfî, Çorlulu. Türk Edebiyatı Isimler Sözlüğü. https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/zarifi-corlulu
- Thompson, S. (1946). The folktale. New York.
- Turhan, V. N. (1995). Zarîfî ve Mihr ü Mâh mesnevîsinin tenkidli metni ve incelemesi. [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Ünver, İ. (1986). Mesnevî. Türk Dili Türk Şiiri Özel Sayısı II (Divan Şiiri), ss. 430-563.
- Üzüm, İ. (2004). Şah-ı Merdân Murtazâ Ali: kültürel Alevî kaynaklarına göre Hz. Ali tasavvuru. İslâm Araştırmaları Dergisi, (11), ss. 75-104.
- Yetkin, H. (2016). Muhammed B. Hanefiyye cenknâmesi (Milli Kütüphane 06 Mil Yz A 9260/1) Transkripsiyon-Metin-Tahlil. [Yüksek lisans tezi, Dicle Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Yıldırım, Ü. (2023). Çorlulu Zarîfî ve Mihr ü Mâh mesnevisi giriş-inceleme-metin-dizin- tıpkıbasım. [Doktora tezi, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 12 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 14 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 27 Ocak 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.20322/littera.1801197 |
| IZ | https://izlik.org/JA72CC28JL |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Littera Turca-2026 |
Kaynak Göster
Amaç ve Kapsam
LITTERA TURCA OCAK 2026'DAN SONRA SÜREKLİ YAYIN MODUNA GEÇMİŞTİR.
Sürekli Yayın Modeli (Continuous Publication)
Dergimiz sayı yayımlanma tarihini beklemeden makale yayımlayacaktır.
ℹ️ Odak Noktası Makaledir: "Sayı yayımlama" değil, "Makale yayımlama" mantığı geçerlidir.
ℹ️ Tarih: Önemli olan makalenin yayımlandığı tarihtir. Sayının yayımlanma tarihi yoktur.
ℹ️ Sıralama: Makaleler yayımlanma tarihine göre otomatik sıralanır.
ℹ️ Tek Aktif Sayı Kuralı: Yıl içinde birden fazla sayı oluşturabilirsiniz. Ancak aynı anda sadece 1 tane "Aktif Sayı"nız açık olabilir. Yeni bir sayı açmak için, mevcut aktif sayıyı kapatmanız gerekir.
İstisna olarak aktif sayınız varken, aynı anda "Özel Sayı" oluşturabilir ve yayımlayabilirsiniz.
Littera Turca, aşağıdaki dil ve edebiyat alanlarındaki her türlü bilimsel çalışmanın yayımlanabileceği bir dergidir. Bu çerçevede başta Türkçe olmak üzere diğer dillerde hazırlanmış makale, çeviri, kitap tanımı vb. özgün çalışmalara yer verilir.
Eski Türk Edebiyatı
Yeni Türk Edebiyatı
Halk Edebiyatı
Türk Dili
Türk-İslam Edebiyatı
Çağdaş Türk Lehçeleri
Dilbilim
Karşılaştırmalı Edebiyat Bilimi
Yazım Kuralları
1. GENEL İLKELER VE GÖNDERİM SÜRECİ
İletişim: LİTTERA TURCA'ya gönderilen çalışmalarla ilgili tüm yazışmalar, aksi belirtilmedikçe sorumlu (ilk) yazar ile yürütülür.
Gönderim Kanalı: Makale gönderimi yalnızca DergiPark sistemi üzerinden ve çevrimiçi olarak yapılır.
Gerekli Belgeler: Gönderim sırasında makalenin Microsoft Word formatındaki isimli ve isimsiz dosyası, sistem üzerinden alınacak benzerlik raporu ve tüm yazarlar tarafından imzalanmış telif hakkı anlaşması formu ve çıkar çatışması formu sisteme yüklenmelidir.
2. BİÇİMSEL ÖZELLİKLER
Sayfa Yapısı: Kâğıt boyutu A4 dikey, kenar boşlukları (alt, üst, sağ, sol) 2,5 cm olmalıdır.
Yazı Tipi ve Boyutu: Makaleler Times New Roman, 11 punto, 1,5 satır aralığı ile yazılmalıdır. Özel fontlar yalnızca gerekli bölümlerde sınırlı olarak kullanılabilir.
Başlıklar: Tüm başlıklar koyu (bold) yazılmalı; yalnızca ilk harfleri büyük olacak şekilde düzenlenmelidir. Ana başlıklar, ara başlıklar ve alt başlıklar 12 punto olmalıdır.
Paragraf Düzeni: Metinde paragraf başı (girinti) yapılmamalıdır. Paragraf araları 6 nk boşluk bırakılarak belirginleştirilmelidir.
Dipnotlar: 9 punto ile yazılmalıdır. Paragraf araları önce ve sonra 0 nk, tek satır aralığı olarak ayarlanmalıdır. Kaynak gösterme amacıyla kullanılmamalı, sadece açıklamalar için başvurulmalıdır. Otomatik numaralandırma kullanılmalıdır.
Manzum Metinler: Önce ve sonra 0 nk boşluk ve tek satır aralığı olacak şekilde düzenlenmelidir.
3. ÖZETLER VE ANAHTAR KELİMELER
Özet Formatı: Yazı tipi boyutu 10 punto olmalıdır.
Kelime Sayısı: Türkçe özet 200-250, İngilizce özet (Abstract) 200-250 kelime olmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Her iki dilde de en az 5, en fazla 8 anahtar kelime bulunmalıdır.
Genişletilmiş Özet (Extended Abstract), 2026 yılından itibaren KÜLLİYAT’a gönderilen araştırma makaleleri için zorunludur. Makale dili Türkçe olan çalışmalarda İngilizce olarak hazırlanır ve 750–1200 kelime arasında olmalıdır. Genişletilmiş özet, makalenin başındaki kısa özetten (Abstract/Öz) ayrı, onu tekrar etmeyen ve bağımsız bir metin niteliği taşımalı; makale metninin sonunda, kaynakçadan hemen önce yer almalıdır. Metin; çalışmanın amacı ve araştırma problemi, kuramsal çerçevesi ve literatür bağlamı, yöntemi, temel bulguları ile tartışma ve sonuçlarını akademik bütünlük içinde içermelidir. Alt başlık kullanımı isteğe bağlıdır. Genişletilmiş özette kaynakça, metin içi atıf, tablo, şekil, grafik, dipnot ve ek kullanılmaz; anahtar kelimeler yeniden verilmez. Metin, makale içeriğiyle tam tutarlı olmalı ve akademik yazım kurallarına uygun biçimde hazırlanmalıdır.
Ayrıntılar için tıklayınız.
4. UZUNLUK VE YAZAR BİLGİLERİ
Uzunluk: Makaleler (özet ve kaynakça dâhil) 10.000 kelimeyi veya 45 sayfayı geçmemelidir. Daha uzun çalışmalar Yayın Kurulu kararıyla değerlendirilebilir.
Yazar Bilgileri: Yazar adı başlığın altında yer almalı; soyadı büyük harflerle yazılmalıdır. Dipnotta; unvan, kurum, e-posta ve ORCID bilgileri verilmelidir.
5. DİL VE YAZIM ESASLARI
Kılavuz: Yazım ve kısaltmalarda Türk Dil Kurumu (TDK) Yazım Kılavuzu esas alınır.
Çevriyazı: Çevriyazı metinlerde belirlenen özel fontlar (Oktay New Transkripsiyon, Times Turkish Transcription vb.) kullanılabilir; ancak diğer bölümler Times New Roman olmalıdır.
Doğrudan Alıntılar: * 2.5 satırdan az alıntılar metin içinde tırnak içinde verilir.
2.5 satırdan uzun alıntılar; satırın sağından ve solundan 1,5 cm içeride, blok hâlinde, 10 punto ve 1,5 satır aralığıyla yazılmalıdır.
6. TABLO, ŞEKİL VE RESİMLER
Tablolar: Metin içinde ilgili yerde bulunmalı, numaralandırılmalı ve başlıklandırılmalıdır. Tablo içindeki metinler 9 punto olmalıdır.
Şekiller: Şekil numaraları ve adları şeklin hemen altına ortalı yazılmalıdır. Şekil numarası eğik (italik) yazılmalı ve nokta ile bitmelidir. Şekil adı dik yazılmalı ve sadece ilk harfi büyük olmalıdır. (Örn: Şekil 1. Şekil adı)
Resimler: Yüksek çözünürlüklü ve baskı kalitesinde olmalıdır.
Genel Kural: Görsel unsurlar yazının üçte birini aşmamalı, estetik bir biçimde metne yerleştirilmelidir.
7. KAYNAK GÖSTERME (APA 7. SÜRÜM)
Metin içi atıf ve kaynakça düzeninde APA 7 sistemi kullanılır. Kaynak gösterme için kesinlikle dipnot kullanılmaz.
Kaynakça hazırlanırken EndNote, Zotero veya Mendeley gibi atıf yönetim programlarının kullanılması önerilmektedir.
7.1. Metin İçi Atıf
Genel Format: (Soyadı, Yıl, s. Sayfa No)
Örnek: (Selçuk, 2015, s. 15), (Kesik vd., 2002, s. 16)
Yazar Adı Geçiyorsa: Kavruk (1996, s. 28) çalışmasında...
Aktaran Kaynak: (Yıldırım, 1936’dan akt. Selçuk, 1982, s. 76) veya Tarlan (1926, Dilçin 1998’den).
7.2. Kaynakça Örnekleri
Kaynakça listesinde ilk satır sola yaslı, sonraki satırlar için 1 cm asılı girinti uygulanır.
Tek Yazarlı Kitap: İsen, M. (2012). Tezkireden biyografiye. İstanbul: Kapı Yayınları.
İki Yazarlı Kitap: Kurnaz, C. ve Çeltik, H. (2012). Osmanlı dönemi Kırım edebiyatı. Ankara: Kurgan Edebiyat Yayınevi.
Üç ve Üzeri Yazarlı: Akyüz, K. vd. (1958). Fuzulî Türkçe dîvân. Ankara: İş Bankası Yayınları.
Çeviri Kitap: Holbrook, V. R. (2018). Aşkın okunmaz kıyıları. (E. Köroğlu ve Engin Kılıç, çev.). İstanbul: Çağlayan Yayınları.
Editörlü Kitapta Bölüm: Togan, İ. (2012). Bugünü anlamak için Ortaasya tarihine bir bakış. (A. Aydıngün ve Ç. Balım, ed.) Bağımsızlıklarının yirminci yılında Orta Asya cumhuriyetleri Türk dilli halklar– Türkiye ile ilişkiler. (ss. 19-50). Ankara: AKM Yayınları.
Makale: Özerol, N. (2021). Ahmed Kuddûsî’nin şiirlerinde Esmâ-i Hüsnâ’dan yansımalar. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(3), 1721-1738. https://doi.org/10.33437/ksusbd.911246
Tez: Çelik, N. (2021). Nergisî İksîr-i Sa’âdet: inceleme-metin-dizin (Tez No. 302809). [Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ansiklopedi Maddesi: İpekten, H. (1991). Azmî-zâde Mustafa Hâletî. İslâm ansiklopedisi. (4. Cilt, ss. 348-349). İstanbul: TDV Yayınları.
Çevrimiçi Ansiklopedi: Algül, M. (2022). Bedrika (Hüseyin Râcî Efendi). Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü. [erişim: 10.12.2025]. URL
Yazma Eser: Âsım. Zeyl-i Zübdetü'l-Eş‘âr. Millet Kütüphanesi. A. Emirî Efendi. No. 1326. vr. 45a.
Web Sitesi: Keser, A. Meslek seçimi ve seçimi etkileyen faktörler. www.isguc.org [erişim: 18.01.2007].
8. SORUMLULUK
Gönderilen çalışmaların hukuki, bilimsel ve etik sorumluluğu tamamen yazarlara aittir. Yayın Kurulu ve hakem raporları doğrultusunda yazarlardan düzeltme talep edilebilir.
Yazım kurallarını indirmek için tıklayınız.
Örnek Makale Şablonu için tıklayınız.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Ücret Politikası
Littera Turca, makalelerin gönderim, değerlendirme ve yayınlanma olmak üzere hiçbir aşamasında ücret talep etmez.
Yazarlar dergiye gönderdikleri çalışmalar için makale işlem ücreti veya gönderim ücreti ödemezler.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Dergi Kurulları
EDİTÖR KURULU
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
Otomatik Oluşturulan Kurul - Başlığı Düzenleyiniz
Lisans: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Giresun Fen Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (2006)
Yüksek Lisans: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı (2010)
Doktora: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı (2016)
2004 yılında Fırat Üniversitesi’nin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda yüksek lisans öğrenimine başladı. Yine aynı yıl Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na Araştırma Görevlisi olarak atandı. 2006 yılında “Tahsin Yücel’in Öyküleri Üzerine Bir İnceleme” adlı çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 2006 yılında Fırat Üniversitesi, Türk Dili Edebiyatı, Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda doktoraya başladı. “Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek” isimli doktora tezini 2010 yılında tamamlayarak, 2012 yılında Yrd. Doç. Dr., 2018 yılında doçent, 2023 yılında ise Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı'nda Profesör oldu.
Yazar, Türk Dili, Türk Dünyası, Belleten, bilig, Folklor/Edebiyat, Türk Kültürü, Türk Dünyası, Erdem, Arayışlar, E-Journal of New World Sciences Academy, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bingöl, Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Karaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Turkish Studies, JASS, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, Journal of Turkısh Language and Literature, Mecmua, Researcher: Social Science Studies, International Journal of Language Academy, Varlık, Ada, Roman Kahramanları, Telmih vb. dergilerde çalışmalar yayımlandı.
Prof. Dr. Veysel ŞAHİN'in Akçağ Yayınevi tarafından okuyucusuyla buluşturulan bilimsel kitapları ise Bilge Kadının Aynadaki Yüzü (Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek), (2014), “Tahsin Yücel ve Aykırı Öykülem” (2017), “Turgut Uyar’ın Şiirlerinde “Ben ve Öteki”nin Görüntü Düzeyleri” (2017), Necip Fazıl Kısakürek’in Şiirlerinde Kronotopsal İmgelem (Zamanın İçinde Mekan/Mekanın İçinde Zaman)” (2023)’dır. Ayrıca yine Akçağ Yayınevi tarafından basılan ve Aysuda Şahin ile “Epik Dünyanın Kurmaca Mitosu Dede Korkut Anlatıları (2019)” adlı çalışması da mevcuttur.
ŞAHİN Kitap bölümü ve editör olarak; “(2017), Romanda Mekân, (Romanda Mekân Poetigi ve Çözümlemeler), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2018), Romanda Kişiler Dünyası, (Roman Karakterlerinin Doğası Üzerine İncelemeler…), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2020), Romanda Bakış Acısı ve Anlatıcı Düzlemi, Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2021), Romanda Zaman, (Romanda Zaman Poetigi Üzerine…) Akçağ Yayınları, Ankara.” ve “(2022), Edebiyat Kuramı ve Eleştiri (Kuram-Kavram-Kapsam-Yöntem-Uygulama), Akçağ Yayınları, Ankara.” adlı çok çeşitli akademik çalışmalara imza attı.
2020 yılından itibaren “Turkish Academic Studies-TURAS” adlı uluslararası hakemli dergiyi çıkarmaya başlayan Prof. Dr. Veysel ŞAHİN, halen Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Yazar evli olup iki çocuk babasıdır.
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
EDİTÖR YARDIMCILARI
ALAN EDİTÖRLERİ
Lisans: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Giresun Fen Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (2006)
Yüksek Lisans: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı (2010)
Doktora: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı (2016)
2004 yılında Fırat Üniversitesi’nin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda yüksek lisans öğrenimine başladı. Yine aynı yıl Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na Araştırma Görevlisi olarak atandı. 2006 yılında “Tahsin Yücel’in Öyküleri Üzerine Bir İnceleme” adlı çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 2006 yılında Fırat Üniversitesi, Türk Dili Edebiyatı, Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda doktoraya başladı. “Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek” isimli doktora tezini 2010 yılında tamamlayarak, 2012 yılında Yrd. Doç. Dr., 2018 yılında doçent, 2023 yılında ise Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı'nda Profesör oldu.
Yazar, Türk Dili, Türk Dünyası, Belleten, bilig, Folklor/Edebiyat, Türk Kültürü, Türk Dünyası, Erdem, Arayışlar, E-Journal of New World Sciences Academy, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bingöl, Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Karaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Turkish Studies, JASS, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, Journal of Turkısh Language and Literature, Mecmua, Researcher: Social Science Studies, International Journal of Language Academy, Varlık, Ada, Roman Kahramanları, Telmih vb. dergilerde çalışmalar yayımlandı.
Prof. Dr. Veysel ŞAHİN'in Akçağ Yayınevi tarafından okuyucusuyla buluşturulan bilimsel kitapları ise Bilge Kadının Aynadaki Yüzü (Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek), (2014), “Tahsin Yücel ve Aykırı Öykülem” (2017), “Turgut Uyar’ın Şiirlerinde “Ben ve Öteki”nin Görüntü Düzeyleri” (2017), Necip Fazıl Kısakürek’in Şiirlerinde Kronotopsal İmgelem (Zamanın İçinde Mekan/Mekanın İçinde Zaman)” (2023)’dır. Ayrıca yine Akçağ Yayınevi tarafından basılan ve Aysuda Şahin ile “Epik Dünyanın Kurmaca Mitosu Dede Korkut Anlatıları (2019)” adlı çalışması da mevcuttur.
ŞAHİN Kitap bölümü ve editör olarak; “(2017), Romanda Mekân, (Romanda Mekân Poetigi ve Çözümlemeler), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2018), Romanda Kişiler Dünyası, (Roman Karakterlerinin Doğası Üzerine İncelemeler…), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2020), Romanda Bakış Acısı ve Anlatıcı Düzlemi, Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2021), Romanda Zaman, (Romanda Zaman Poetigi Üzerine…) Akçağ Yayınları, Ankara.” ve “(2022), Edebiyat Kuramı ve Eleştiri (Kuram-Kavram-Kapsam-Yöntem-Uygulama), Akçağ Yayınları, Ankara.” adlı çok çeşitli akademik çalışmalara imza attı.
2020 yılından itibaren “Turkish Academic Studies-TURAS” adlı uluslararası hakemli dergiyi çıkarmaya başlayan Prof. Dr. Veysel ŞAHİN, halen Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Yazar evli olup iki çocuk babasıdır.
DİL EDİTÖRLERİ
YAYIN KURULU
1981 yılında Adıyaman Kâhta’da dünyaya geldi. Orta öğrenimini Manisa’da tamamladıktan sonra Hacettepe Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yerleşti. 2003 yılında buradan mezun oldu. Klasik edebiyatımızdaki edebî münazaralarla ilgili teziyle Hacettepe Üniversitesi, klasik edebiyat kürsüsünden yüksek lisans derecesiyle mezun oldu (2005). Daha sonra Erciyes Üniversitesi’ne atandı. Burada İsmâîl Rüsûhî Efendi’nin Şerh-i Mesnevî’si üzerine hazırladığı tezle doktor unvanı aldı (2010). Erciyes Üniversitesi’nde bir süre araştırma görevlisi ve Türk Dili okutmanı olarak görev yaptıktan sonra 2011’de Dicle Üniversitesi’ne atandı. 2014’te doçent, 2019’da profesör olan yazar, hâlen Dicle Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Çeşitli edebiyat dergilerinde yazıları yayımlanan Tanyıldız’ın kültür ve edebiyat tarihimize ilişkin 9 kitabı bulunmaktadır.
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
Kars’ta doğdum. İlk, orta ve lise öğrenimini Kars’ta tamamladım. Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden 1989-90 eğitim öğretim yılında dereceyle mezun oldum. Aynı yıl, bitirdiğim bölümde açılan sınavı kazanıp Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda araştırma görevlisi oldum. 1993 yılında yüksek lisans (Rızâ Tezkiresi, İnceleme-Metin), 1997 yılında da doktora (Türk Edebiyatı’nda Gül ve Bülbül Mesnevileri-Mukayeseli Çalışma, C.I, II) eğitimimi tamamladım. 1998 yılında Kocaeli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na yardımcı doçent olarak atandım. 6 Ekim 2008 tarihinde doçent, 17 Temmuz 2014 tarihinde ise profesör oldum.
Ağustos 1998’den beri görev yaptığım Kocaeli Üniversitesi’nde üç yıl Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi (1999-2002), bir yıl da Türk Dili (2002-2003) Bölümü Başkanlığı yaptım. Yaklaşık 7 yıl da Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü başkan yardımcılığı görevini yürüttüm. Yunus Emre Enstitüsü ile YÖK arasında 2012 yılında imzalanmış olan anlaşma kapsamında 2013-2014 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar Yarıyılı’nda (15 Şubat-1 Temmuz 2014) Bosna-Hersek Tuzla Üniversitesi’nde görevlendirildim. 2015 Yılı Şubat ayında Yabancılara Türkçe Öğretimi Birimi (YATÖB) Sorumlusu olarak atandım. Ocak 2015- Ocak 2018 tarihleri arasında 3 yıl Kocaeli Üniversitesi Türk Dili Bölümü Başkanlığı, 2015 yılı haziranından 2017 yılı sonuna kadar da 2.5 yıl kuruluşunda bizzat görev üstlendiğim Kocaeli Üniversitesi Dil Öğretimi ve Uygulama Merkezi (KOÜ DİLMER) Müdürlüğü’nü yaptım. 2014-2020 yılları arasında iki dönem (6 yıl) Eski Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı Başkanlığı yaptım. 6 Ekim 2020 tarihinden beridir Kocaeli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Başkanlığı görevini yürütmekte, alanı ile ilgili lisans ve lisansüstü düzeyde dersler okutmakta, araştırma ve yazı faaliyetlerimi sürdürmekteyim.
Prof. Dr.
F.Gül Koçsoy graduated from the Department of English Language and Literature at Ataturk University in Erzurum. She completed her MA on Katherine Anne Porter’s short fiction and her Doctorate on Willa Cather’s novels. After her graduation from the university, she worked as an English teacher for four years in Erzurum and as an instructor at Karadeniz Technical University in Trabzon for eight years. Currently, she works as an Associate Prof. Dr. at Firat University in Elazig, Turkey. Her research interests are American culture and literature.
DANIŞMA KURULU
Çok sayıda makalesi, tebliği ve ansiklopedi maddesi yayımlanan S. Bekki, üç yıl (Güz/2012- Güz/2014) süreyle Türklük Bilimi Araştırmaları (TÜBAR) Dergisinin Yazı İşleri Müdürlüğünü yürüttü.
14 Mart 2017’de profesörlüğe yükseltilen Bekki, hâlihazırda Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölüm başkanlığını yürütmekte olup İLESAM üyesi, evli ve üç çocuk babasıdır.
Prof. Dr. Salahaddin Bekki’nin on biri telif ikisi editörlük olmak üzere yayımlanan on üç kitabı bulunmaktadır.
Prof. Dr.
