Adaptation Study of the Innovative Work Behavior Scale to Turkish Culture

Öz

This study aimed at adapting the Innovative Work Behavior Scale developed by Dorenbosch, Engen, and Verhagen (2005) to the Turkish language and culture and performing the validity and reliability analyzes of the related scale. A linguistic equivalence study was carried out as the first step in adapting the Innovative Work Behavior scale. In the first step, the scale was translated into Turkish. After the scale was translated into Turkish, it was back-translated. The linguistic equivalence study was completed. The validity and reliability analyzes of the scale were performed. This scale was completed by 328 teachers working in public middle schools and imam hatip middle schools affiliated to Sincan District Directorate of National Education (Ankara province, Turkey) in the spring term of 2020-2021 academic year. The results of confirmatory factor analysis revealed that the factor structure of the three-dimensional scale demonstrated a good fit, and the results of the item analysis revealed that the distinctiveness of all items was quite high. The Cronbach Alpha Coefficient of the scale was determined to be .953. As a result of the analyzes performed, this scale, which was adapted to measure innovative working behaviors based on teachers’ opinions, was considered as a measurement tool with validity and reliability.

Anahtar Kelimeler

• Innovation
• Innovative Work Behavior
• Teacher
• Scale Adaptation

YENİLİKÇİ ÇALIŞMA DAVRANIŞI ÖLÇEĞİNİN TÜRK KÜLTÜRÜNE UYARLAMA ÇALIŞMASI

Öz

Bu çalışma, Dorenbosch, Engen & Verhagen (2005) tarafından geliştirilen Yenilikçi Çalışma Davranışı Ölçeği’nin (Innovative Work Behaviour Scale) Türk diline ve kültürüne uyarlanması ve bu doğrultuda geçerlik ve güvenirlik analizlerinin gerçekleştirilmesi amacıyla yapılmıştır. Yenilikçi Çalışma Davranışı ölçeğinin uyarlanmasında ilk aşama olarak dilsel eşdeğerlik çalışması yapılmıştır. Bu amaçla öncelikle ölçeğin Türkçeye çeviri işlemi gerçekleştirilmiştir. Çevirinin tamamlanmasından sonra geri çeviri işlemi yapılmıştır. Dilsel eşdeğerlik çalışması tamamlanan ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılmıştır. Bu doğrultuda ölçek, 2020-2021 eğitim öğretim yılın bahar döneminde Ankara ili Sincan İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bağlı kamu ortaokulu ve imam hatip ortaokullarında görevli 328 öğretmene uygulanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, üç boyutlu ölçeğin faktör yapısının iyi bir uyum gösterdiğini ve madde analizi sonuçları da tüm maddelerin ayırıcılığının oldukça yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Ölçeğin Cronbach Alpha Katsayısı ise .953 olarak belirlenmiştir. Gerçekleştirilen analizler sonucunda öğretmenlerin görüşlerine dayalı olarak yenilikçi çalışma davranışlarını ölçme amacı doğrultusunda uyarlanan bu ölçek, geçerlik ve güvenirliğe sahip bir ölçme aracı olarak değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yenilikçilik
• Yenilikçi Çalışma Davranışı
• Öğretmen
• Ölçek Uyarlama

Kaynakça

1. Açıkalın, A. (1998). Üç Rakamlı Yıl Dönümlerine Doğru. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 2(16), 387-393.
2. Akbaşlı, S. (2007). Ortaöğretim Okullarındaki Okul Aile Birliklerinin Görevlerini Gerçekleştirme Düzeyleri (Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
3. Akbaşlı, S. (2010). The Views of Elementary Supervisors on Teachers' Competencies. Eurasian Journal of Educational Research (39), 13-36.
4. Akbaşlı, S. & Tura, B. (2019). Okul Aile Birlikleri Okullara Ne Getirdi? Neyi Değiştirdi? OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 14(20), 1747-1768.
5. Anderson, J. & Gerbing, D. (1984). The Effect of Sampling Error on Convergence, Improper Solutions, and Goodness-of-fit Indices for Maximum Likelihood Confirmatory Factor Analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173.
6. Balkar, B. (2015). The Relationships between Organizational Climate, Innovative Behavior and Job Performance of Teachers. International Online Journal of Educational Sciences, 7(2), 81-92.
7. Basu, R. & Green, S. (1997). Leader‐Member Exchange and Transformational Leadership: An Empirical Examination of Innovative Behaviors in Leader‐Member Dyads. Journal of Applied Social Psychology, 27(6), 477-499.
8. Bos-Nehles, A., Bondarouk, T. & Nijenhuis, K. (2017). Innovative Work Behaviour in Knowledge-Intensive Public Sector Organizations: The Case of Supervisors in the Netherlands Fire Services. The International Journal of Human Resource Management, 28(2), 379-398.

9. Budak, G. (1998). Yenilikçi Yönetim Yaratıcı Birey. İstanbul: Sistem.
10. Bunce, D. & West, M. (1995). Self Perceptions and Perceptions of Group Climate as Predictors of Individual Innovation at Work. Applied Psychology, 44(3), 199-215.
11. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör Analizi: Temel Kavramlar ve Ölçek Geliştirmede Kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32(32), 470-483.
12. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: Pegem Akademi.
13. Chan, J. & Mann, L. (2011). Creativity and Innovation. L. Mann ve J. Chan (Ed.) içinde, Creativity and Innovation in Business and Beyond (ss. 1-14). New York: Taylor & Francis.
14. Çalışkan, A., Akkoç, İ. & Turunç, Ö. (2019). Yenilikçi Davranış: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(1), 94-111.
15. Çevik Tekin, İ. (2019). Psikolojik Güçlendirmenin Yenilikçi İş Davranışına Etkisinde Örgütsel Bağlılığın Aracılık Rolü: Türkiye Otomotiv Üreticileri Araştırması (Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
16. Çimen, İ. & Yücel, C. (2017). Yenilikçi Davranış Ölçeği (YDÖ): Türk Kültürüne Uyarlama Çalışması. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 6(3), 365-381.
17. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik SPSS ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
18. De Jong, J. & Den Hartog, D. (2010). Measuring Innovative Work Behaviour. Creativity and Innovation Management, 19(1), 23-36.
19. Dorenbosch, L., Engen, M. & Verhagen, M. (2005). On‐The‐Job Innovation: The Impact of Job Design and Human Resource Management through Production Ownership. Creativity and Innovation Management, 14(2), 129-141.
20. Erçetin, Ş. (2004). Örgütsel Zekâ ve Örgütsel Aptallık. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
21. Hambleton, R. (2005). Issues, Designs, and Technical Guidelines for Adapting Tests Into Multiple Languages and Cultures. R. Hambleton, P. Merenda ve C. Spielberger (Ed.) içinde, Adapting Educational and Psychological Tests for Cross-Cultural Assessment (ss. 3-38). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
22. Høyrup, S. (2012). Employee-Driven Innovation: A New Phenomenon, Concept and Mode of Innovation. S. Høyrup, M. Bonnafous-Boucher, C. Hasse, M. Lotz ve K. Møller (Ed.) içinde, Employee-Driven Innovation. A New Approach (ss. 3-33). Basingstoke, Hampshire, UK: Palgrave Macmillan.
23. Janssen, O. (2000). Job Demands, Perceptions of Effort–Reward Fairness and Innovative Work Behaviour. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 73(3), 287-302.
24. Jöreskog, K. & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural Equation Modeling with the SIMPLIS Command Language. Hillsdale, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
25. Kleysen, R. & Street, C. (2001). Toward A Multi‐Dimensional Measure of Individual Innovative Behavior. Journal of Intellectual Capital, 2(3), 284-296.
26. Kline, P. (1994). An Easy Guide to Factor Analysis. New York: Routledge.
27. Kline, R. (2005). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. New York: Guilford Press.
28. Marsh, H. & Hocevar, D. (1988). A new, More Powerful Approach to Multitrait-Multimethod Analyses: Application of Second-Order Confirmatory Factor Analysis. Journal of Applied Psychology, 73(1), 107-117.
29. Messmann, G. & Mulder, R. (2011). Innovative Work Behaviour in Vocational Colleges: Understanding How and Why Innovations Are Developed. Vocations and Learning, 4, 63-84. doi:doi.org/10.1007/s12186-010-9049-y
30. Özçelik, D. (2010). Test Hazırlama Kılavuzu. Ankara: Pegem Akademi.
31. Reuvers, M., Van Engen, M., Vinkenburg, C. & Wilson‐Evered, E. (2008). Transformational Leadership and Innovative Work Behaviour: Exploring the Relevance of Gender Differences. Creativity and Innovation Management, 17(3), 227-244.
32. Robinson, K. (2008). Yaratıcılık Aklın Sınırlarını Aşmak. (Çev. N. Koldaş) İstanbul: Kitap.
33. Schumacker, R. & Lomax, R. (2004). A Beginner's Guide to Structural Equation Modeling. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
34. Scott, S. & Bruce, R. (1994). Determinants of Innovative Behavior: A Path Model of Individual Innovation in The Workplace. Academy of Management Journal, 37(3), 580-607.
35. Senge, P. (2007). Beşinci Disiplin (Çev. A. İldeniz & A. Doğukan) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
36. Sireci, S. (2005). Using Bilinguals to Evaluate the Comparability of Different Language Versions of a Test. R. Hambleton, P. Merenda ve C. Spielberger (Ed.) içinde, Adapting Educational and Psychological Tests for Cross-Cultural Assessment (ss. 117-138). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
37. Spreitzer, G. (1995). Psychological Empowerment in the Workplace: Dimensions, Measurement, and Validation. Academy of Management Journal, 38(5), 1442-1465.
38. Şeker, H. & Gençdoğan, B. (2014). Psikolojide ve Eğitimde Ölçme Aracı Geliştirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
39. Tabachnick, B.G. & Fidell, L.S. (2007). Using Multivariate Statistics. Boston: Pearson Education. Inc.
40. Thurlings, M., Evers, A. & Vermeulen, M. (2015). Toward a Model of Explaining Teachers’ Innovative Behavior: A Literature Review. Review of Educational Research, 85(3), 430-471. doi:10.3102/0034654314557949
41. Töre, E. (2017). Entelektüel Sermayenin Yenilikçi Davranışına Etkisinin Bilgi Paylaşımı, Öz-Yeterlilik ve İç Denetim Odağı Perspektifinden İncelenmesi Üzerine Bir Araştırma (Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
42. Tunca, N. (2012). İlköğretim Öğretmenleri İçin Mesleki Değerler Ölçeğinin Geliştirilmesi ve İlköğretim Öğretmenlerinin Mesleki Değerlerinin Belirlenmesi (Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
43. Tura, B. & Akbaşlı, S. (2021a). Örgütsel Zekâ Düzeyinin Öğretmenlerin Yenilikçi Çalışma Davranışları Üzerindeki Etkisi. OPUS– Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 18(43), 6790-6805. DOI: 10.26466/opus.937986.
44. Tura, B. & Akbaşlı, S. (2021b). Öğretmen Yenilikçiliğini Etkileyen Faktörler. Uluslararası Temel Eğitim Çalışmaları Dergisi, 2(1), 15-28.