OKUL ÖNCESİ DÖNEMDE AKRANLARIN SINIFLARINDAKİ ÖZEL GEREKSİNİMLİ ÖĞRENCİYİ TERCİH ETME DURUMLARI

Cilt: 1 Sayı: 31 13 Ekim 2014
PDF İndir

OKUL ÖNCESİ DÖNEMDE AKRANLARIN SINIFLARINDAKİ ÖZEL GEREKSİNİMLİ ÖĞRENCİYİ TERCİH ETME DURUMLARI

Öz

Okul öncesi dönemde akranların sınıflarındaki özel gereksinimli öğrenciye yönelik görüşlerini incelemek amacıyla yapılan bu çalışmada, üç farklı özel anaokulunda tam zamanlı kaynaştırma eğitimine devam eden iki down sendromlu, bir Asperger sendromlu ve bir serebral palsili dört öğrencinin sınıfındaki 44 arkadaşı araştırma grubunu oluşturmuştur. Yarı yapılandırılmış görüşme tekniğinin kullanıldığı araştırmada akranlardan günlük etkinliklerindeki tercihlerini yoklayan ve dokuz madden oluşan bir görüşme formu kullanılarak bilgi alınmıştır. Her çocukla görüşme yaklaşık 30 dakika sürmüştür. Elde edilen veriler tümevarım veri analizi kullanılarak temalar haline dönüştürülmüş ve bu temalara göre özel gereksinimli öğrencinin akranları tarafından tercih edilme, reddedilme ve her hangi bir kategoriye alınmama frekans ve yüzdeleri hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda, özel gereksinimli öğrencinin etkinliklerin şekline göre tercih edilme frekansının farklılık gösterdiği ve genel olarak akranları tarafından görmezden gelindiği tespit edilmiştir. Özel gereksinimli öğrencinin reddedilme nedenleri genel olarak öğrencinin sınıf içerisindeki davranış problemleri olarak gösterilmiştir. Aynı zamanda özel gereksinimli öğrencinin beslenme ve grup etkinliklerinde arkadaşları tarafından nispeten yüksek oranda tercih edildiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Artan, Ġ., & Balat, G. U. (2003). Okul öncesi eğitimcilerinin entegrasyona iliĢkin bilgi ve düĢüncelerinin incelenmesi. Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 11(1), 65-80.
  2. Batu, S., Kırcaali-Ġftar, G. & Uzuner, Y. (2004). Özel Gereksinimli Öğrencilerin KaynaĢtırıldığı Bir Kız Meslek Lisesindeki Öğretmenlerin KaynaĢtırmaya ĠliĢkin GörüĢ ve Önerileri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5 (2), 33-50.
  3. Batu, S. (2010). Erken çocukluk eğitiminde kaynaştırma. Diken, Ġ. (Ed), Erken çocukluk eğitimi (1.Baskı). (519- 537). Ankara: Pegem Akademi.
  4. Bauminger, N. & Kasari, C. (2000). Loneliness and friendship in high functioning children with autism. Child Development, 71, 447-456.
  5. Bauminger, N. & Schulman, C. (2003). The development and maintenance of friendship in high functioning children with autism. Autism, 7, 81-97.
  6. Çulhaoğlu-Ġmrak, H., & Sığırtmaç, A. KaynaĢtırma uygulanan okulöncesi sınıflarında akran iliĢkilerinin incelenmesi. International Journal of Early Childhood, 3(1), 38-65.
  7. Dyson, L. L. (2005). Kindergarten children's understanding of and attitudes toward people with disabilities. Topics in Early Childhood Special Education,25(2), 95-105.
  8. Diamond, K., Le Furgy, W. ve Blass, S. (1993). Attitudes of preschool children toward their peers with disabilities: a year-long ınvestigation in ıntegrated classrooms. The Journal of Genetic Psychology, 154(2), 215-221.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yayımlanma Tarihi

13 Ekim 2014

Gönderilme Tarihi

11 Şubat 2014

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2014 Cilt: 1 Sayı: 31

Kaynak Göster

APA
Karadağ, F., Yıldız Demirtaş, V., & Girli, A. (2014). OKUL ÖNCESİ DÖNEMDE AKRANLARIN SINIFLARINDAKİ ÖZEL GEREKSİNİMLİ ÖĞRENCİYİ TERCİH ETME DURUMLARI. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, 1(31), 191-215. https://doi.org/10.21764/efd.24605

   Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

33574