SOSYAL VE MATEMATİKSEL SIRADIŞI PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, 7. sınıf öğrencilerinin sosyal ve matematiksel sıradışı problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Bu bağlamda korelasyonel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmaya 113 yedinci sınıf öğrencisi katılmıştır. Veri toplamak için katılımcılara Sıradışı Problem Çözme Testi (SPÇT) ve Sosyal Problem Çözme Senaryoları (SPÇS) uygulanmıştır. SPÇT yedi adet  açık uçlu sıradışı problem içermektedir ve bu testte her cevap 0, 1, 2 olarak kodlanmıştır. SPÇS ise 3 senaryo içermektedir ve her senaryo için öğrencilere 0 ile 5 arasında puanlar verilmiştir. Her iki test için, öğrencilerin toplam puanları önce betimsel analize tabi tutulmuştur. Daha sonra bu iki beceri arasında ilişki olup olmadığını belirlemek için Spearman Sıra Farkları Korelasyon Testi Kullanılmıştır.

Betimsel analizler öğrencilerin sıradışı problem çözme düzeylerinin sosyal sorun çözme düzeylerine göre düşük olduğunu göstermiştir. Bunun yanısıra, korelasyon analizi sıradışı ve sosyal problem çözme arasında pozitif ancak düşük bir ilişki ortaya çıkarmıştır. Bu iki bulgu, öğrencilerin sıradışı problemlere aşina olmamaları ile açıklanabilir. Bu yüzden, sıradışı problem çözme ile ilgili bir eğitimden sonra bu iki beceri arasındaki ilişkinin incelendiği bir çalışmanın daha sağlam sonuçlar sağlayabileceği önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Problem çözme,sosyal sorun çözme,matematiksel sıradışı problem çözme,yedinci sınıf,sosyal bilgiler

Kaynakça

1. Abdullahi, I. A., ve Kumar, P. (2016) Gender differences in prosocial behaviour. The International Journal of Indian Psychology, 3(4), 172-175.
2. Abedalaziz, N. (2001). Gender-related differences of Malaysian students in their solution processes of solving mathematical problems. OIDA International Journal of Sustainable Development, 2(7):11-25
3. Altun M. (2016). İlkokullarda Matematik Öğretimi (20. Baskı). Bursa: Aktüel Alfa Yayıncılık
4. Altun, M., Bintaş, J., Yazgan, Y. & Arslan C. (2004). İlköğretim çağındaki çocuklarda problem çözme gelişiminin incelenmesi (proje no: AFP 2001/37).Bursa: Uludağ Üniversitesi, Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi.
5. Arı, M., ve Yaban, H. (2012). 9-11 yaşındaki çocukların sosyal problem çözme becerilerinde cinsiyet ve yaş farklılıkları. Eğitim ve Bilim, 37(164).
6. Aylar, F., ve Aksin, A. (2011). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının öz-yeterlilik inanç düzeyleri ve problem çözme becerileri üzerine bir araştırma (Amasya örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3).
7. Ayvaz Tuncel, Z., ve Demirel, M. (2010). İlköğretim öğrencilerinin sosyal sorun çözme becerilerinin geliştirilmesine ilişkin bir çalışma. Toplum Ve Sosyal Hizmet Dergisi/Hacettepe Üniversitesi Sosyal ve İktisadi Bilimler Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü Dergisi, 21(1), 25–44.
8. Bingham, A. (2004). Çocuklarda problem çözme yeteneklerinin geliştirilmesi. (çev. A. FerhanOğuzkan). İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları No 3130.

9. Budak, I. (2012). Mathematical profiles and problem solving abilities of mathematically promising students. Educational Research and Review, 7(16):344-350.
10. Büyüköztürk Ş., Çakmak Kılıç, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
11. Çeşit, C. (2017). Müzik öğretmenliği lisans programı öğrencilerinin sosyal problem çözme becerilerinin incelenmesi. Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, (5), 1–18.
12. Elia, I., Van den Heuvel-Panhuizen, M., Kolovou, A. (2009). Exploring strategy use and strategy flexibility in non-routine problem solving by primary school high achievers in mathematics. ZDM – the International Journal on Mathematics Education, 41:605-618.
13. Fang, Y.,Ho, K. F., Lioe, L. T., Wong, K. Y., Tiong, Y. S. J. (2009). Developing the repertoire of heuristics for mathematical problem solving: Technical Report for Project CRP1/04 TSK/JH. Singapore: Centre for Research in Pedagogy and Practice, National Institute of Education, Nanyang Technological University.
14. Göğebakan Yıldız, D. (2012). Kubaşık öğrenme ve anlaşmazlık çözümü eğitimi ile bütünleştirilmiş türkçe ve sosyal bilgiler programının öğrencilerin akademik başarı, iletişim ve sosyal problem çözme becerilerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ege Üniversitesi, İzmir.
15. Gömleksiz, M. N. ve Bozpolat, E. (2012). İlköğretim 4 ve 5 sınıf öğrencilerinin problem çözme becerilerine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 23–40.
16. Gülfidangil, U. (2007). Sosyal bilgiler dersinde sorun çözme becerilerinin gelişimi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Herr, T, Johnson, K (2002). Problem-solving strategies: Crossing the river with dogs. USA: Key Curriculum Press.
18. Hok-Wing, L., Bin, W. (2002). A comparison of strategies adopted by primary students in four cities of China in solving mathematical problems, Proceedings of The Mathematics Education into the 21st Century Project, Terrasini.
19. Ishida, J. (2002). Students’ evaluation of their strategies when they find several solution methods. Journal of Mathematical Behaviour, 21:49 - 56.
20. Johnson, K., Schmidt, A. (2006). The effects of teaching problem solving strategies to low achieving students. Action Research Projects. Paper 62.
21. Kargı, E. (2009). Bilişsel yaklaşıma dayalı kişiler arası sorun çözme becerileri kazandırma (BSÇ) programının etkililiği: okul öncesi dönem çocukları üzerinde bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
22. Kerimgil, Çelik, S. (2016). Sınıf öğretmeni adaylarının sosyal sorun çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, (5), 282–294.
23. Kolovou A, van den Heuvel-Panhuizen M, Bakker A (2009). Non-routine problem solving tasks in primary school mathematics textbooks – a needle in a haystack. Mediterranean Journal for Research in MathematicsEducation, 8(2):31- 68.
24. Korkut, F. (2004). Okul temelli önleyici rehberlik ve psikolojik danışma. Ankara: Anı Yayıncılık.
25. Lay, J. C.,ve Hoppmann, C, A. (2015) “Altruism and prosocial behavior” Encyclopedia of Geropsychology, 1-9.
26. Lee, N. H.,Yeo, J. S. D., Hong, S. E. (2014). A metacognitive based instruction for primary four students to approach non-routine mathematical Word problems. ZDM – the International Journal on Mathematics Education, 46(3):465-480.
27. Leng, N. W. (2008). Problem solving heuristics for primary school mathematics: a comprehensive guide. Singapore: PrenticeHall.
28. Lianghuo, F., Yan, Z. (2000). Problem solving in Singaporean secondary mathematics textbooks. The Mathematics Educator, 5(1):117-141.
29. Mabilangan, R. A.,Limjap, A. A., Belecina, R. R. (2012). Problem solving strategies of high school students on non-routine problems. Alipato: A Journal of Basic Education,5:23-45
30. Marchis, I. (2012). Non-routine problems in primary mathematics workbooks from Romania. Acta Didactica Napocensia, 5(3):49-56.
31. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2017). Hayat bilgisi dersi öğretim programı. Ankara.
32. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2017). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 4, 5, 6 ve 7. Sınıflar). Ankara.
33. Muir, T.,Beswick, K., Williamson, J. (2008). “I’m not very good at solving problems”: An exploration of students’ problem solving behaviours. The Journal of Mathematical Behavior, 22: 228–241.
34. Nancarrow, M. (2004). Exploration of metacognition and non-routine problem based mathematics instruction on undergraduate student problem-solving success, Unpublished PhD thesis, the Florida State University, Florida.
35. Özmen, D. (2013). 5-6 yaş grubu çocukların akran ilişkilerinin sosyal problem çözme becerisi açısından incelenmesi (Doctoral dissertation, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
36. Polya, G. (1957). How to solve it? Princeton: Princeton University Press.
37. Posamentier, A.S., Krulik, S. (2008). Problem solving strategies for efficient and elegant solutions, grades 6-12: A resource for the mathematics teacher. USA: CorwinPress.
38. Sağkal, A. S. (2015). Barış eğitimi programının dokuzuncu sınıf öğrencilerinin şiddete yönelik tutumları. Sosyal problem çözme becerileri ve sınıf iklimi üzerindeki etkisi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir: Doktora Tezi.
39. Salleh, F. , Zakaria, E. (2009). Non-routine problem-solving and attitudes toward problem-solving among high achievers. The International Journal of Learning, 16(5), 549-559.
40. Samancı, O., ve Uçan, Z. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının sosyal sorun çözme beceri düzeylerinin incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2015 USOS Özel sayı, 152-162.
41. Saracoğlu, A. S., Altay, B., ve Eken, M. (2016). Sınıf öğretmeni adaylarının sosyal problem çözme becerilerini yordayan değişkenler. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 679-721.
42. Spivak, A., L. veDurlak, J., A. (2016). School intervention and prosocial behaviour. Encyclopedia on Early Childhood Development, 52-56.
43. Terzi, Ş. (2003). Altıncı sınıf öğrencilerinin kişiler arası problem çözme beceri algıları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(2).
44. Türnüklü, A., Kaçmaz, T., Gürler, S., Yaka, A., Türk, F., Kalender, A., Şevkin, B., Zengin, F. (2009). Okul Temelli Çatışma Çözümü ve Akran Arabuluculuk. Tübitak Projesi Proje No: 106K094 http://web.deu.edu.tr/acmer/files/tubitak.pdf Erişim Tarihi: 22.06.2012.
45. Uzunkol, E., ve Yel, S. (2016). Hayat bilgisi dersinde uygulanan değer eğitimi programının özsaygı, sosyal problem çözme becerisi ve empati üzerine etkisi. Eğitim ve Bilim, 41(183).
46. Wong, K. Y. (2008). Success and consistency in the use of heuristics to solve mathematics problems. Proceedings of the 31st Annual Conference of the Mathematics Education Research Group of Australasia, 589-595.
47. Woodward, J.,Beckmann. S.,Driscoll, M., Franke, M., Herzig, P., Jitendra, A., Koedinger, K. R., Ogbuehi, P. (2012). Improving mathematical problem solving in Grades 4 through 8: A practice guide. Washington, D.C.:National Center for Education Evaluation and Regional Assistance, Institute of Education Sciences, U.S. Department of Education.
48. Yazgan, Y. (2002). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerinin problemçözme stratejilerini kullanabilme düzeyleri üzerine bir çalışma. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Uludağ Üniversitesi, Bursa.
49. Yazgan, Y., ve Arslan, Ç. (2017). Matematiksel sıradışı problem çözme stratejileri ve örnekleri. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
50. Yazgan, Y., Arslan, Ç., Broutin, M. S. T, Memnun S. D., Akkaya, R., Çelebioglu, B. (2013). İlköğretim ve lise öğrencilerinin sıradışı problemleri çözme yeterlilikleri (Proje No. E(U)-2009/49. Bursa: Uludağ Üniversitesi, Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi.