PROGRESS IN STRATEGIC MANAGEMENT RESEARCHES AND CURRENT DISCUSSION CONDITIONS - STRATEJİK YÖNETİM ARAŞTIRMALARINDAKİ İLERLEMELER VE GÜNCEL TARTIŞMA KONULARI

Öz

The aim of this work is to develop the strategy and strategic management thinking that has become more important in today's intense competitive environment and the direction of research topics in today's strategic management issues. In this frame of study, literature review has been done in order to examine and discuss with a wide and deep point of view and to reach new syntheses. Observation of sources, opinions, attitudes and descriptions of the article is provided. In this article, we have tried to put forward the literature and the research agenda of the past, the pioneers of daily thinking and philosophy, the historical development process, the everyday strategic management schools and research topics. In our work, progress and developments in strategic management thinking are examined. As a result of the literature review, it was first found that strategic management started as an independent science field in the 1980s, in the 1990s it was questioned by scholarship, in 2000s disciplinary debates, and in 2010, it was a search for restorative theory. Research topics related to strategic management in academic articles are identified and listed for the determination of the direction of current strategic management research. As a result of the literature review, the researches which are subject to strategic management researches are classified as basic, content, process, cognitive and contextual researches.

Anahtar Kelimeler

• Strategic Management,Strategic Management Process,Classification of Research Subjects,Literature Rewiev

STRATEJİK YÖNETİM ARAŞTIRMALARINDAKİ İLERLEMELER VE GÜNCEL TARTIŞMA KONULARI - PROGRESS IN STRATEGIC MANAGEMENT RESEARCHES AND CURRENT DISCUSSION CONDITIONS

Öz

Bu çalışmanın amacı, günümüzün yoğun rekabet ortamında daha da önemli hale gelen strateji ve stratejik yönetim düşüncesinin gelişimini ve günümüzdeki stratejik yönetim konularındaki araştırma konularının yönünü ortaya koymaktır. Bu çerçevede çalışmamızda konuyu geniş ve derin bir bakış açısı ile irdeleyerek, yorum yapma ve yeni sentezlere ulaşmak için literatür incelemesi yapılmıştır. Makale konusu ile ilgili kaynakların gözden geçirilmesi, görüşler, tutumlar ve betimlemelerin bulunması sağlanmıştır. Bu makalemizde, geçmişten günümüze stratejik yönetim düşüncesinin ve felsefesinin öncüleri ve tarihsel gelişim süreci, günümüze kadar ortaya çıkan stratejik yönetim okulları ve araştırma konuları literatür taraması ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmamızda, stratejik yönetim düşüncesinin sağladığı ilerleme ve gelişmeler incelenmiştir. Yapılan literatür taraması sonucunda, öncelikle stratejik yönetimin bir bağımsız bilim dalı olarak bilimleşme sürecinin 1980’lerde başladığı, 1990’larda bilimselliğin sorgulandığı, 2000’lerde disiplinleşme tartışmaları, 2010’larda toparlayıcı kuram arayışları olduğu görülmüştür. Günümüzdeki stratejik yönetim araştırmalarının yönünün tespitine yönelik, akademik makalelerde yer alan stratejik yönetime dair araştırma konularının tespiti ve listelenmesi sağlanmıştır. Literatür taraması yöntemiyle stratejik yönetim araştırmalarına konu edinen araştırmaların temel, içerik, süreç, bilişsel ve bağlamsal araştırmalar olarak sınıflandırıldığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Strateji,Stratejik Yönetim,Stratejik Yönetim Süreci,Araştırma Konularının Sınıflandırılması,Literatür Taraması

Kaynakça

1. Akgemci, T. ve Güleş, H.K. (2010). İşletmelerde Stratejik Yönetim. 2. Baskı. Ankara: Gazi Kitapevi.
2. Akgemci, T. (2013). Stratejik Yönetim, 3. Baskı. Ankara: Gazi Kitabevi.
3. Ansoff, I., Declerck, R.P. ve Hayes, R.L. (1976). From Strategic Planning To Strategic Management, Wiley & Sons, London.
4. Barca, M. (2005). Stratejik Yönetim Düşüncesinin Evrimi: Bilimsel Bir Disiplin Oluşum Hikâyesi, Yönetim Araştırmaları Dergisi, Mart, 5(1), 7–38.
5. Barca, M. (2009). Stratejik Yönetim Düşüncesinin Gelişimi, ASOMEDYA: Ankara Sanayi Odası Aylık Yayın Organı, Nisan/Mayıs/Haziran, 34–52.
6. Barca, M. ve Hızıroğlu, M. (2009). 2000’li Yıllarda Türkiye’de Stratejik Yönetim Alanının Entellektüel Yapısı, Eşkişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, Nisan, 4(1), 113–148.
7. Barney, J.B. (1991). Firm Resources and Sustained Competitive Advantage, Journal of Management, 17(1), 99-120.
8. Barutçugil, İ. (2013). Stratejik Yönetim. 1. Baskı. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.

9. Betz, F. (2010). Yönetim Stratejisi, 1. Baskı. Ankara: Tübitak Popüler Bilim Kitapları.
10. Braam, J.M. ve Nıjssen, E.J. (2004). Performance Effects of Using the Balanced Scorecard: A Note on the Dutch Experience. Long Range Planning, 37, 335–349.
11. Bryson, J.M. (2011). Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations, 4. Edition, San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
12. Çetin, Ç.K. ve Çaylan, D.Ö. (2015). “Stratejik Yönetim Yazınının Entelektüel Yapısında Değişim”, Atatürk Üniv. İİBF Dergisi, 29(1), 10–120. Çomaklı, Ş.E., Ekici, K.M. ve T.Z. Şahım. (2007). Geleceği Planlamada Stratejik Yönetim. 1. Baskı. Ankara: A-C Yayınevi.
13. Domenec, M. ve Guillen M. (2006). The Intellectual Evolution Of Strategic Management And Its Relationship With Ethiccs And Social Responsibility, Working Paper No: 658, IESE Business School-Universty Of Navara, October, 1-22.
14. Drago W.A. (1997). Organization Structure And Strategic Planning: An Empirical Examination, Management Research News, 20(6), 30-42.
15. Duman, Ş.A., Kalemci, A.R. ve Çakar, M. (2005). Türkiye’de Stratejik Yönetim Alanının Kapsamını Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma, Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 57-72.
16. Erol, Y., İnce, A.R. ve Aras, M. (2013). Türk Sanayi Sektöründe Stratejik Yönetim Yaklaşımları Tercihi: ISO 1000 Firmalarında Bir Araştırma, Business and Economics Research Journal, 4(3), 75–92.
17. Eryılmaz, M.E. (2016). Bir Araştırmacının Naçizane Gözlemleri: İlgili Dergilerin Editör ve Hakemleri Stratejik Yönetim Alanı Yazarlarından Ne Beklerler?, Turkish Journal of Management, 1(1), 9-22.
18. Hamel, G. ve Prahalad, C.K. (1989). Strategic Intent, Harvard Business Review, 83(7/8), 148–161.
19. Hamel, G. ve Prahalad, C.K. (1990). The Core Competence of the Corporation, Harvard Business Review, 68(3), 79–91.
20. Hannan, M.T. ve Freeman, J. (1977). The Population Ecology of Organizations, American Journal of Sociology, 82(5), 929-964.
21. Hussey, D. (1998). Strategic Management: From Theory to Implementation, 4.Edt., Oxford: Butterworth Heinemann.
22. Kaplan, R.S. ve Norton, D.P. (2014). Strateji Haritaları. 4. Baskı. Çev. Şeyda Öztürk. İstanbul: Alfa Basım.
23. Köseoğlu, M.A., Karayormuk, K. ve M. Barca. (2013). Stratejik Yönetim Literatüründe İş Etiğinin Örüntüsü Nasıl Gelişiyor? Türkiye’deki Akademik Çalışmalar Üzerine Bir Araştırma, İş Ahlakı Dergisi, Turkish Journal of Business Ethics, Mayıs, 6(1), 79-110.
24. Miles, R.E. ve Snow, C.C. (1984). Fit Failure And The Hall of Fame, California Management Review, Spring, XXVI(3), 10-28.
25. Miller, D. (1987). Strategy Making And Structure: Analysis And Implications For Performance, Academy Of Management Journal, 30(1), 7-32.
26. Mintzberg, H., Ahlstrand, B. ve Lampel, J. (1998). Strategy Safari: A Guided Tourthrough The Wilds Of Strategic Management, New York: The Free Press.
27. Mütercimler, E. (2011). Geleceği Yönetmek ve Kazanmak İçin Stratejik Düşünme. 5. Baskı. İstanbul: Alfa Yayınları.Neuman, W.L. (2016). Toplumsal Araştırma Yöntemleri 2, 8.b., Çeviren: Sedef Özge, Ankara: Siyasal Kitabevi.
28. Öğülmüş, S. (1991). İçerik çözümlemesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24(1), 213-228.
29. Özdemirci, A. (2011). Stratejik Liderlik ve Örgütsel Uyumlanma, 1. b., İstanbul: Beta Basım.
30. Pamuk, G., Erkut, H. v.d. (1997). Stratejik Yönetim ve Senaryo Tekniği, 1. b., İstanbul: İrfan Yayımcılık.
31. Pennings, J.M., Hinings, C.R., Hickson, D.J. ve Schneck, R.E. (1974). Structural Conditions of Intra Organizational Power, Administrative Science Quarterly, March, 19(1), 22-44.
32. Porter, M.E. (1998). Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance - With a New Introduction , New York: The Free Press.
33. Ries, A. ve Trout, J. (1997). Marketing Warfare, 1.b., New York: McGraw-Hill.
34. Robbins, S.P. (1990). Organization Theory: Structures, Designs and Applications, 3. Ed., Prentice-Hall, International Editions, USA.
35. Saklı, A.R. (2012). Stratejik Kurumsal Yönetişim. 1. Baskı. Ankara: Nobel Kitap.
36. Sarvan, F., Arıcı, E. D., Özen, J., Özdemir, B. ve İçigen, E. T. (2003). On Stratejik Yönetim Okulu: Biçimleşme Okulunun Bütünleştirici Çerçevesi, Akdeniz İİBF Dergisi, 6, 73–122.
37. Senge, P. (1990). The Fifth Discipline, New York: Doubleday. Sönmez, V. ve Alacapınar F.G. (2011). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 1.b., Ankara: Anı Yayıncılık.
38. Tümer, S. (1993). Neden Stratejik Yönetim, Verimlilik Dergisi, Milli Prodüktivite Merkezi Yayını, Ankara, 1, 99–118.
39. Üsdiken, B. ve Çetin, D. (2001). From Betriebswirtsschaftslehre to Human Relations: Turkish Management Literature Before and After the Second World War, Business History, 43(2), 99-124.
40. Venkatraman, N., Camillus, J.C. (1984). Exploring the Concept of Fit in Strategic Management, Academy of Management Review, 9(3), 513-525.
41. West, G.P. ve Bamford, C.E. (2010). Strategy: Sustainable Advantage and Performance, Canada: International Ed., South-Western.
42. Wing, R.L. (1995). Strateji Sanatı, 1.b., Çev. Mehmet Sami DENKER – Sharifah M. ALSAGOFF, İstanbul: Ezgi Kitabevi.
43. Witt, B.D. ve Meyer, R. (2005). Strategy Synthesis: Resolving Strategy Paradoxes to Create Competitive Advantage, London: Thomson Learning.
44. Venkatraman, N. (1989). The Concept of Fit in Strategy Research: Toward Verbal and Statistical Correspondence, Academy of Management Review, 14(3), 423-444.
45. Yeniçeri, Ö. ve İnce, M. (2005). Bilgi Yönetim Stratejileri ve Girişimcilik, 1.b., İstanbul: IQ Yayınları.
46. Yeniçeri, Ö. (2006). Liderlerin Stratejik Sorumlulukları, Yönetimde Yeni Yaklaşımlar, İstanbul: IQ Yayıncılık.
47. Yılmaz, M.L. (2009). İlk 500’de Faaliyet Gösteren Konya’daki İşletmelerin Stratejik Yönetime Bakış Açıları, Sorunları ve Çözüm Önerileri, SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16, 159–178.
48. Yüzbaşıoğlu, N. (2004). 2000’li Yıllarda Strateji ve Planlama, 1. Baskı. Konya: Çizgi Kitabevi.
49. Zajac, E.J., Kraatz, M.S. ve Bresser, R.K.F. (2000). Modeling The Dynamics Of Strategic Fit: A Normative Approach To Strategic Change, Strategic Management Journal, April, 21(4), 429-453.