Türk Siyasal Hayatında Dijital Demokrasi: e-Devlet Uygulamaları ve Seçmen Bilgi Kâğıtlarının Kamu Hizmetlerine Etkisi

Yıl 2026, Cilt: 14 Sayı: 1 , 201 - 224 , 02.04.2026

Melike Kayiral

https://doi.org/10.14782/marmarasbd.1788234

https://izlik.org/JA25BA68GK

Öz

Bu çalışma, dijital demokrasinin Türkiye’deki yansımalarını inceleyerek, e-Devlet uygulamaları ile seçmen bilgi kâğıtlarının siyasal katılım ve kamu hizmetlerine erişim üzerindeki etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Dijitalleşmenin, vatandaş-devlet ilişkilerini nasıl dönüştürdüğü ve bu dönüşümün katılımcı demokrasi üzerindeki etkileri, araştırmanın temel sorunsalını oluşturmaktadır. Kuramsal çerçeve, dijital demokrasi, yurttaşlık ve kamu yönetimi literatürüne dayandırılmıştır. Bu kapsamda, e-Devlet’in işlevi, katılımcı yönetim anlayışı ile bilgilendirme araçlarının seçmen davranışları üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Araştırmada, nitel yöntem çerçevesinde içerik analizi uygulanmıştır. Yüksek Seçim Kurulu’nun yayımladığı seçmen bilgi kâğıtları ve kamu spotları temel veri seti olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, seçmen bilgi kâğıtlarının seçmenler açısından bilgilendirici bir işlev gördüğünü ve e-Devlet sisteminin kamu hizmetlerine erişimi kolaylaştırarak siyasal katılımı dolaylı biçimde teşvik ettiğini ortaya koymaktadır. Çalışma, e-Devlet’in kamu hizmetlerinde etkinlik sağlamakla birlikte demokratik katılımı da desteklediğini, ancak dijital uçurum ve altyapı eksiklikleri giderilmediği takdirde bu katkının sınırlı kalacağını vurgulamaktadır. Sonuç olarak, dijital demokrasi araçlarının Türk siyasal hayatında katılımcı kültürün gelişimine katkı sunduğu, ancak teknolojik altyapı, dijital okuryazarlık ve kapsayıcı politikalarla desteklenmediği takdirde etkinliğinin sınırlı kalacağı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Dijital Demokrasi , e-Devlet , Seçmen Bilgi Kâğıdı , Kamu Hizmetleri , Vatandaş Katılımı.

Etik Beyan

Çalışma, bilimsel ve etik standartlara uygun olarak hazırlanmıştır.

Destekleyen Kurum

Söz konusu çalışma için herhangi bir çıkar çatışması ya da finansal destek durumu bulunmamaktadır.

Digital Democracy in Turkish Political Life: The Impact of e-Government Applications and Voter Information Papers on Public Services

https://izlik.org/JA25BA68GK

Öz

This study explores the manifestations of digital democracy in Turkey by examining the influence of e-Government applications and voter information papers on political participation and access to public services. At the core of the research lies the question of how digitalization has reshaped citizen-state relations and the broader implications of this transformation for participatory democracy. The analysis is grounded in the theoretical literature on digital democracy, citizenship, and public administration, focusing on the role of e-Government, participatory governance practices, and the impact of informational tools on voter behavior. Methodologically, the study adopts a qualitative approach and applies content analysis. The primary data set consists of voter information papers and public announcements issued by the Supreme Election Council. Findings indicate that voter information papers fulfill not only a technical but also an informative and symbolic function, while the e-Government system enhances accessibility to public services, thereby indirectly encouraging political engagement. The study concludes that although e-Government contributes to efficiency in service delivery and strengthens democratic participation, its potential impact is constrained by challenges such as the digital divide and infrastructural limitations. Overall, digital democracy instruments are found to support the development of a participatory political culture in Turkey, yet their effectiveness depends on sustained investment in technological infrastructure, inclusive policy design, and the widespread promotion of digital literacy.

Anahtar Kelimeler

Digital Democracy , e-Government , Voter Information Paper , Public Services , Citizen Participation.

Etik Beyan

The work has been prepared in accordance with scientific and ethical standards.

Destekleyen Kurum

There are no conflicts of interest or financial support associated with this work.

Kaynakça

• Akça, K. (2024) Türkiye Büyük Millet Meclisine Dilekçe ile Başvurma Hakkı. Yasama Dergisi, no. 2, 51–87.
• Almond, G. A. et al. (1963) The Civic Culture: Political Attitudes and Democracy in Five Nations. Princeton: Princeton University Press.
• Amin, F. et al. (2023) Digital Democracy Political Participation through Technology in the Modern Era. International Journal of Science and Society 5(4), 291–301.
• Aragon, P. et al. (2017) Deliberative Platform Design: The Case Study of the Online Discussions in Decidim Barcelona. [https://www.oidp.net/docs/repo/doc213.pdf](https://www.oidp.net/docs/repo/doc213.pdf) (Erişim Tarihi: 15.08.2025).
• Aydın, A. H. (2021) Kamu Yönetimine Giriş. Ankara: Seçkin Yayınevi.
• Barber, B. R. (1988) Strong Democracy: Participatory Politics for a New Age. California: University of California Press.
• Bayzan, Ş. & Çubukçu, A. (2013) Türkiye’de Dijital Vatandaşlık Algısı ve Bu Algıyı İnternetin Bilinçli, Güvenli ve Etkin Kullanımı ile Artırma Yöntemleri. Middle Eastern & African Journal of Educational Research, no. 5, 148–168.
• Bekkers, V. & Homburg, V. (2007) The Myths of e-Government: Looking Beyond the Assumptions of a New and Better Government. An International Journal 23(5), 373–382.
• Boulianne, S. (2015) Social Media Use and Participation: A Meta-Analysis of Current Research. Information, Communication & Society 18(5), 524–538.
• Dahlberg, L. (2011) Re-Constructing Digital Democracy: An Outline of Four Positions. New Media & Society 13(6), 1–18.
• Dalton, R. J. (2014) Citizen Politics: Public Opinion and Political Parties in Advanced Industrial Democracies. Los Angeles: CQ Press.
• Dean, R. (2023) Participatory Governance in the Digital Age: From Input to Oversight. International Journal of Communication, no. 17, 3562–3581.
• Demir, K. & Yavaş, H. (2015) Kamu Yönetiminin Geleceği Üzerine Kavramsal Bir Tartışma. Yönetim Bilimleri Dergisi 13(25), 91–113.
• Demirhan, K. (2024) E-Devlet ve E-Katılım Bağlamında Türkiye ve AB Dijital Toplum İstatistiklerinin Karşılaştırmalı Analizi. JEBPIR 10(2), 368–394.
• Digital Rights Governance Project (2022) [https://citiesfordigitalrights.org/digital-human-rights-brusselsdefining-policy-document-digital-rights](https://www.google.com/search?q=https://citiesfordigitalrights.org/digital-human-rights-brusselsdefining-policy-document-digital-rights) (Erişim Tarihi: 15.08.2025).
• Fuchs, C. (2014) Social Media: A Critical Introduction. London: Sage Publications.
• Fuchs, C. (2021) The Digital Commons and the Digital Public Sphere: How to Advance Digital Democracy Today. Westminster Papers in Communication and Culture 16(1), 9–26.
• Gladwell, M. (2010) Small Change: Why The Revolution will not be Tweeted. The New Yorker, October 4. [https://www.newyorker.com/magazine/2010/10/04/small-change-malcolm-gladwell](https://www.newyorker.com/magazine/2010/10/04/small-change-malcolm-gladwell) (Erişim Tarihi: 15.08.2025).
• Güler, T. & Şahnagil, S. (2017) Dijital Demokrasi ve Yönetim İlişkisi Çerçevesinde E-Demokrasi/E-Devlet Uygulamaları. JOEEP 2(2), 16–29.
• Güneş, İ. (2023) Katılımcı Bütçeleme ve Barselona Örneği. Beykoz Akademi Dergisi 12(1), 25–57.
• Habermas, J. (1989) The Structural Transformation of the Public Sphere: An Inquiry into a Category of Bourgeois Society. Cambridge: MIT Press.
• İdare Faaliyet Raporu (2020) [https://www.iletisim.gov.tr](https://www.iletisim.gov.tr) (Erişim Tarihi: 15.08.2025).
• Karagöz, U. (2022) Tayvan ve Dijital Dönüşüm. Türkiye’de Tayvan Çalışmaları-III (279–292). Ankara: APAM.
• Kling, C. et al. (2015) Voting Behaviour and Power in Online Democracy: A Study of LiquidFeedback in Germany’s Pirate Party. [https://doi.org/10.48550/arXiv.1503.07723](https://doi.org/10.48550/arXiv.1503.07723).
• Koç, H. (2021) Dijital Dünyada Yeni Vatandaşlık Konsepti: Estonya’da E-Vatandaşlık Örneği. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi 17(35), 2256–2289.
• ManaBalls.lv. (2011) My Voice. [https://www.latvia.eu/latvia-solves-global-challenges/public-participationfoundation-manabalss-lv-myvoice](https://www.google.com/search?q=https://www.latvia.eu/latvia-solves-global-challenges/public-participationfoundation-manabalss-lv-myvoice) (Erişim Tarihi: 15.08.2025).
• Matsusaka, J. (2005) The Eclipse of Legislatures: Direct Democracy in the 21st Century. Public Choice 124(1), 157–177.
• McDermott, R. et al. (2025) The Role of Digital Participation Platforms in Risk-Informed Development: A Case Study of Surabaya, Indonesia. Progress in Disaster Science, no. 26, 1–8.
• Morozov, E. (2011) The Net Delusion: The Dark Side of Internet Freedom. New York: PublicAffairs.
• Setyarto, D. B. et al. (2025) The Role of e-Government in Increasing Transparency and Accountability of Public Administration in the Digital Era. Edelweiss Applied Science and Technology 9(2), 1771–1783.
• Sharma, G. & Pokharel, M. (2016) The Strategic Role of Information Technology in e-Government: a Case of Nepal. International journal of eBusiness and e-Government Studies 8(1), 19–39.
• TÜİK Hanehalkı Bilişim Teknolojileri Araştırması (2024) [https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=Bilim,-Teknoloji-ve-Bilgi-Toplumu-102](https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=Bilim,-Teknoloji-ve-Bilgi-Toplumu-102) (Erişim Tarihi: 01.08.2025).
• Uysal, Y., Kurban, S. & Çığman, M. Z. (2023) Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi ve E-Yönetişim. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, no. 78, 211–231.
• Weiner, M. (2015) Political Participation: Crisis of the Political Process. L. Binder & J. La Palombara (der.), Crises and Sequences in Political Development (159–204). Princeton: Princeton University Press.
• Yiğit, M. (2021) Post-Demokratik bir Siyasi Hareket Olarak Korsan Parti. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11(22), 535–557.
• YSK Faaliyet Raporu (2023) [https://www.ysk.gov.tr/](https://www.ysk.gov.tr/)