Aday öğretmenlerin aday öğretmen yetiştirme programına ilişkin görüşleri: Nitel bir araştırma

Öz

Bu araştırma, öğretmen adaylarının, aday öğretmen yetiştirme programına ilişkin görüşlerini belirlemeyi amaçlayan fenomenolojik olarak desenlenmiş nitel bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2015-2016 Eğitim Öğretim Yılı Temmuz döneminde Eskişehir ilinde aday öğretmen yetiştirme programına katılan maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi ile belirlenen 55 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri açık uçlu sorulardan oluşan yapılandırılmış standardize yazılı görüşme formu ile toplanmış olup; verilerin çözümlenmesinde ise nitel araştırma analiz tekniklerinden betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları sınıf içi ve okul içi faaliyetler, okul dışı faaliyetler ve hizmet içi eğitim uygulamaları ana temaları olmak üzere üç temel başlıkta ele alınmıştır. Çalışma sonuçları incelediğinde, aday öğretmen yetiştirme sürecine dair aday öğretmenlerin bazıları olumlu, bazılarının ise olumsuz düşüncelere sahip oldukları belirlenmiştir. Ayrıca ders planı ve materyal hazırlama,  dersleri izleme, yönetimsel faaliyetlere katılma, kurumsal farkındalık, kurumsal ve hizmet içi eğitim çalışmalarında karşılaşılan sorunların üzerinde durmuşlardır. Bu sorunların üstesinden gelinmesinde öğretmen adayları için farklı mesleki gelişim etkinliklerinin planlanması, deneyimli ve gönüllü danışman öğretmenlerin seçilmesi, danışman öğretmenlere eğitim fakültelerinde danışmanlık eğitimi verilmesi, mesleki gelişim programının belirlenmesinde eğitim fakülteleri ile Milli Eğitim Bakanlığı arasında işbirliği yapılması önerileri getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen yetiştirme süreci,aday öğretmen yetiştirme programı,öğretmen adayları

Pre-Service Teachers’ Views on Pre-Service Teacher Training Program: A Qualitative Research

Öz

This research is a qualitative research aimed to determine the views of pre-service teachers about the pre-service teacher training program. This study utilized a qualitative phenomenological design. The participants of the research consisted of 55 pre-service teachers selected through  maximum variation sampling method. Participants of the study participated in pre-service teacher training program in the province of Eskişehir in the academic year of July 2015-2016. The data of the research is collected through structured interview form involving open-ended questions. In the analysis of the data, descriptive analysis is utilized. The findings of the research are addressed in three main themes, namely in-class and in-school activities, out-of-school activities, and in-service training activities. The findings revealed that some of the pre-service teachers have positive thoughts regarding pre-service teacher training process while some have negative views. They also emphasized some problems encountered in lesson planning and material preparation, classroom monitoring, participation in managerial activities, institutional awareness, and institutional and in-service trainings. To handle these problems, different professional development activities for pre-service teachers, the selection of experienced and voluntary counseling teachers, trainings for counselors, cooperation between the education faculties and the Ministry of National Education are suggested.

Anahtar Kelimeler

• Teacher training process,Pre-service teacher training program,Pre-service teachers

Kaynakça

1. Abazaoğlu, İ. (2014). Dünyada öğretmen yetiştirme programları ve öğretmenlere yönelik mesleki gelişim uygulamaları. Turkish Studies, 9(5), 1-46.
2. Afe, J. O. (2001). Reflections of becoming a teacher and the challenges of teacher education. Inaugural lecture series. Benin City: University of Benin, Nigeria.
3. Akyüz, Y. (2015) .Türk eğitim tarihi M.Ö. 1000 – M.S. 2006. PegamA Yayıncılık: Ankara.
4. Altıntaş, S. ve Görgen, İ. (2017). Teachers candidates’ reviews on teacher candidate training system. Turkish Studies, 12(6), 15-30.
5. Barber, M. Ve Mourshed, M. (2007). How the world’s best-performing school systems come out on top. London: McKinsey and Company.
6. Baskan, G. A., Aydın, A., Madden, T. (2007). Türkiye’deki öğretmen yetiştirme sistemine karşılaştırmalı bir bakış. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 35-42.
7. Bayram, D. (2010). Türkiye, ABD, Japonya, İngiltere ve Avustralya’da fen ve fizik öğretmenlerine yönelik mesleki gelişim programlarının karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
8. Berliner, D. C. (1988, Şubat). The development of expertise in pedagogy. The Annual Meeting of the American Association of Colleges for Teacher Education. New Orleans, LA.

9. Blankstein, A. (2004). Failure is not an option: Six principles that guide student achievement in high-performing schools. Corwin, Thousand Oaks, CA.
10. Bogdan, R. ve Biklen, S. K. (2012). Qualitative research for education: An introduction to theories and methods. London: Pearson Education.
11. Bredeson, P. V. (2000). The school principal’s role in teacher professional development. Journal of In-Service Education, 26(2), 385-401.
12. Bulca, Y., Saçlı, F., Kangalgil, M., Demirhan, G. (2012). Beden eğitimi öğretmenlerinin öğretmen yetiştirme programına ilişkin görüşleri. Eğitim ve Bilim, 37(165), 81-92.
13. Bursalıoğlu, Z. (2015). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem Yayınları.
14. Çalgan, S. P. (2008). The viewpoint of English teachers in private schools in in-service trainings. (Unpublished Ms’ Thesis). University of Beykent, İstanbul.
15. Coultas, J. C. ve Levin, K. M. (2002). Who becomes a teacher? The characteristics of student teachers in four countries. International Journal of Educational Development, 22(3-4), 243-260.
16. Cresswell, J. (2012). Educational research. Boston: Pearson Education.
17. Çimen, S., Çakır, İ., Çimen, A. (2010). Teachers’ views’ on the effectiveness of in-service courses on the new curriculum in Turkey. European Journal of Teacher Education, 33(1), 31-41.
18. Darling-Hammond, L. ve J. Bransford. (2005). Preparing teachers for a changing world: What teachers should learn and be able to do. San Francisco: Jossey-Bass.
19. Desimone, L., Porter A. C., Garet, M., Yoon, K., Birman, B. (2002). Effects of professional development on teachers’ instruction: Results from a three-year longitudinal study. Educational Evaluation and Policy Analysis, 24, 81-112.
20. Fullan, M. G. (2016). The new meaning of educational change. New York: Teachers College Press.
21. Ilogu, G. C. (2005). Classroom learning and instruction. Lagos: Mandate Communications Ltd.
22. Khan, Z. N. (2013). Need for improvement of teacher education in the new millenium. International Journal of Secondary Education, 1(2), 4-7.
23. Lucas, O. T. (2015). Effect of instructional materials and teaching methodology on mathematics achievement among senior secondary school students in Lagos Nigeria. Journal of Educational Review, 8(2), 157-167.
24. Low, O. (2009) Pædagogisk veijledning. Facilitering af læring i pædagogiske kontekster. Kobenhavn: Akademisk forlag.
25. Mason, J. (2005). Qualitative researching. London: Sage.
26. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis. (2nd edition). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
27. Moore-Cox, A. (2017). Lesson plans: Road maps for the active learning classroom. Journal of Nursing Education, 56(11), 697-700.
28. Murphy, J. F. ve Torre, D. (2014). Creating productive cultures in schools: For students, teachers, and parents. Corwin Press, Thousand Oaks, CA.
29. Nawab, A. (2016). What difference could in-service training make? Insights from a public school of Pakistan. Teacher Development, 21(1), 142-159.
30. Pang, M. (2016). Pedagogical reasoning in EFL/ESL teaching: Revisiting the importance of teaching lesson planning in second language teacher education. TESOL Quarterly, 50(1), 246-263.
31. Ramatlapana, K. A. (2009). Provision of in-service training of mathematics and science teachers in Botswana: Teachers’ perspectives. Journal of Mathematics Teacher Education, 12, 153-159.
32. Richards, J. ve Farrell, T. (2011). Classroom observation in teaching practice. In Practice teaching: A reflective approach. Cambridge: Cambridge University Press.
33. Stemler, S. (2001). An overview of content analysis. Practical Assessment, Research & Evaluation, 7(17), 137- 146.
34. Özoğlu, M. (2011). Türkiye’nin öğretmen ‘yetiştirme’ politikası. 21. Yüzyılda Türkiye’nin Eğitim ve Bilim Politikaları Sempozyumu Bildiri Kitapçığı. Ankara: Eğitim-Bir-Sen Yayınları.
35. Seashore Louis, K. ve Murphy, J. (2017). Trust, caring and organizational learning: The leader’s role. Journal of Educational Administration, 55(1), 103-126.
36. Shulman, L. S. (1986). Those who understand: Knowledge growth in teaching. Educational Researcher, 15(2), 4-14.
37. Silva, J. C., Amante, L., Morgado, J. (2017). School climate, principal support and collaboration among Portuguese teachers. European Journal of Teacher Education, 40(4), 505-520.
38. Woodside, A. (2010). Case study research: Theory, methods, practice. Bingley: Emerald Group Publishing Limited.
39. Yuen-Kwan, W. L. (1998). How sustainable are in-service teacher-training courses? Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 26(1), 65-73.
40. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
41. Yin, R. K. (2003). Case study research. California: Sage Publication.