The Effect of Online Peer Supervision Group on Burnout Levels of School Counselors

Öz

The aim of this study is to examine the effect of online peer supervision group designed for school counselors on the burn-out levels of the participants. A pretest-posttest control group design was used in the research. The research was carried out with school counselors working in Üsküdar, Istanbul. The experimental and the control group of the study consisted of 8 school counselors who are volunteer to participate in the study. “Psychological Counselor Burn-out Inventory” was used to gather data. Peer supervision group study was applied to the experimental group of 8 people with an online group of eight sessions, which lasted approximately 90 minutes, and no intervention for the control group. For deep understanding, qualitative data were obtained through the evaluations received from the group members, facilitators, and observers. Wilcoxon Signed Rank Test was conducted to examine the differences between pretest and posttest of the experimental group. The Mann-Whitney U test was used to determine the differences between posttest scores of the experimental and control groups. According to the quantitative findings, the posttest burn-out score of the experimental group decreased significantly compared to the control group. Content analysis of the qualitative data revealed the themes that include the process of the study, professional achievements, strengths, and aspects that need to be strengthened. Findings support that online peer supervision group is effective in reducing the burnout levels of school counselors.

Anahtar Kelimeler

• School counselors
• online peer supervision
• burn-out.

Online Grupla Akran Süpervizyonu Çalışmasının Okul Psikolojik Danışmanlarının Tükenmişlik Düzeyine Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı online grupla akran süpervizyonu çalışmasının okul psikolojik danışmanlarının tükenmişlik düzeyine etkisinin incelenmesidir. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma İstanbul ili Üsküdar ilçesinde görev yapan okul psikolojik danışmanlarıyla yürütülmüştür. Araştırmanın deney grubu ve kontrol grubu, çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 8’er okul psikolojik danışmanından oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Psikolojik Danışman Tükenmişlik Envanteri (PDTE)” kullanılmıştır. 8 kişilik deney grubuna yaklaşık 90 dakika süren sekiz oturumluk online grupla akran süpervizyonu çalışması uygulanmış, kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Çalışmanın detaylı değerlendirmesi amacıyla katılımcılardan, kolaylaştırıcılardan ve gözlemcilerden alınan değerlendirmelerle nitel veriler elde edilmiştir. Deney grubunun PDTE sontest puanlarının öntest puanlarından anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için Wilcoxon Uyumlu Çiftler İşaretli Sıralar Testi yapılmıştır. Deney ve kontrol grubunun PDTE sontest puanlarının anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için ise Mann Whitney-U testi yapılmıştır. Nicel bulgulara göre deney grubunun sontest tükenmişlik puanı kontrol grubuna kıyasla anlamlı düzeyde azalmıştır. Nitel verilere yapılan içerik analizi ile çalışmanın süreci, mesleki kazanımlar, güçlü ve güçlendirilmesi gereken yanlar temaları elde edilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular online grupla akran süpervizyonu çalışmasının okul psikolojik danışmanlarının tükenmişlik düzeylerini düşürmede etkili olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Okul psikolojik danışmanı
• online akran süpervizyonu
• tükenmişlik

Kaynakça

1. Abbass, A., Arthey, S., Elliott, J., Fedak, T., Nowoweiski, D., Markovski, J., & Nowoweiski, S. (2011). Web-conference supervision for advanced psychotherapy training: A practical guide. Psychotherapy, 48(2), 109-118. doi: 10.1037/a0022427
2. Aladağ, M., & Bektaş, D. Y. (2009). Examining individual-counseling practicum in a Turkish undergraduate counseling program. Eurasian Journal of Educational Research, 37, 53-70.
3. Aladağ, M., Kağnıcı, D. Y., Çankaya, Z. C., Kocabaş, E. Ö., & Barış, Y. A. K. A. (2011). Psikolojik danışman eğitiminde grupla çalışma yeterliğinin kazandırılması: Ege Üniversitesi örneği. Ege Eğitim Dergisi, 12(2), 21-43.
4. Amanvermez, Y., Zeren, S. G., Erus, S. M., & Genc, A. B. (2020). Çevrimiçi süpervizyon ve akran süpervizyonu: Psikolojik danışmanların deneyimleri. Eurasian Journal of Educational Research, 86(2020), 249-268. doi: 10.14689/ejer.2020.86.12
5. Atik, G. (2012). Lisans düzeyindeki psikolojik danışman eğitiminde süpervizyon süreci: Ankara Üniversitesi örneği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Bülteni, 3(23), 24-27.
6. Baggerly, J., & Osborn, D. (2006). School counselors' career satisfaction and commitment: Correlates and predictors. Professional School Counseling, 9(3), 197-205.
7. Benshoff, J. M. (1993). Peer supervision in counselor training. Clinical Supervisor, 11(2), 89–102.
8. Benshoff, J. M., & Paisley, P. O. (1996). The structured peer consultation model for school counselors. Journal of Counseling & Development, 74(3), 314-318. doi: 10.1002/j.1556-6676.1996.tb01872.x

9. Bernard, J. M., & Goodyear, R. K. (2014). Fundamentals of clinical supervision (5. ed.). Pearson.
10. Borders, L. D. (1991). A systematic approach to peer group supervision. Journal of Counseling and Development, 69(3), 248-252. doi: 10.1002/j.1556-6676.1991.tb01497.x
11. Bradley, L. J., & Boyd, J. D. (1989). Counselor supervision: Principles, process, and practice. Accelerated Development.
12. Butler, S. K., & Constantine, M. G. (2005). Collective self-esteem and burnout in professional school counselors. Professional School Counseling, 9(1), 55-62. doi: 10.1177/2156759X0500900107
13. Butler, S., & Constantine, M. (2006). Web-based peer supervision, collective selfesteem, and case conceptualization ability in school counselor trainees. Professional School Counseling, 10(2), 146-152. doi: 10.1177/2156759X0601000205
14. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. & Köklü, N. (2015). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem.
15. Çoban, E.A. (2004). The effect of structured peer consultation program on different dimensions of school counselor burnout [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
16. Dores, A. R., Geraldo, A., Carvalho, I. P., & Barbosa, F. (2020). The use of new digital information and communication technologies in psychological counseling during the CoViD-19 pandemic. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(20), 7663. doi: 10.3390/ijerph17207663
17. Erkan-Atik, Z., & Yıldırım, İ. (2017). Süpervizyonda Değerlendirme Süreci Envanteri Türkçe Formu'nun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 18(1), 146-173.
18. Eryılmaz, A., & Mutlu, T. (2018). Gelişimsel Kapsamlı Süpervizyon Modeline İlişkin Psikolojik Danışman Adaylarının Görüşlerinin İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(65), 123-141. doi: 10.17755/esosder.306932
19. Eyüp RAM (2018). Vaka paylaşım ve süpervizyon toplantıları. 13 Aralık 2021 tarihinde https://eyupram.meb.k12.tr/icerikler/vaka-paylasim-ve-supervizyon-toplantilari_5881265.html adresinden erişildi.
20. Furr, S. R. (2000). Structuring the group experience: A format for designing psychoeducational groups. Journal for Specialists in Group Work, 25(1), 29-49. doi: 10.1080/01933920008411450
21. Güler, D. & Türküm, A. S. (2018). Adapting the Counselor Burnout Inventory to Turkish: validity and reliability studies. Counselling Psychology Quarterly, 32(2), 246-259,. doi: 10.1080/09515070.2018.1470492.
22. Harris, P. L. ( 1984 ). Assessmg burnout: The organizational and individual perspective. Family & Comnumity Health, 6, 32-43. doi: 10.1097/00003727-198402000-00007
23. Ifdil, I., Fadli, R. P., Suranata, K., Zola, N., & Ardi, Z. (2020). Online mental health services in Indonesia during the COVID-19 outbreak. Asian journal of psychiatry. 51, 102153. doi: 10.1016/j.ajp.2020.102153
24. İkiz, E. (2010). Psikolojik danışmanların tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 25-43.
25. İlhan, T., Sarıkaya, Y., & Yöntem, M. K. (2018). Süpervizör Rolleri Ölçeği’nin (SRÖ) Geliştirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(4), 2103-2122. doi: 10.17240/aibuefd.2018.18.41844-504893
26. Kadıköy RAM (2017). Akran süpervizyonu. 13 Aralık 2021 tarihinde https://kadikoyram.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/34/12/161110/dosyalar/2018_12/26130944_eYitimler_1.pdf?CHK=1933ad4c13ffa2572e2b1a7d53e85984 adresinden erişildi.
27. Kalkan, B. & Can, N. (2019). Psikolojik danışman eğitiminde süpervizyon: Türkiye’deki mevcut durumun ve standartların araştırılması. Adıyaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 271-290. doi: 10.17984/adyuebd. 592894
28. Karaman, M. A., Eşici, H., Tomar, İ. H., & Aliyev, R. (2021). COVID-19: Are school counseling services ready? Students' psychological symptoms, school counselors' views, and solutions. Frontiers in Psychology, 12, 647740. doi: 10.3389/fpsyg.2021.647740
29. Kendall, D. A. (1972). Comparison of two approaches to a counseling practicum. University Microfilms International.
30. Kim, N., & Lambie, G. W. (2018). Burnout and ımplications for professional school counselors. Professional Counselor, 8(3), 277-294.
31. Koçyiğit-Özyiğit, M. & Erkan-Atik, Z. (2021). Covid-19 Sürecinde Psikolojik Danışma ve Süpervizyon:# evdekal Deneyimi. Başkent University Journal of Education, 8(1), 253-274.
32. Koçyiğit-Özyiğit, M., & İşleyen, F. (2016). Supervisor training in counseling. Abant İzzet Baysal University Journal of Faculty of Education, 16(4), 1813-1831.
33. Lambie, G. W. (2006). Burnout prevention: A humanistic perspective and structured group supervision activity. The Journal of Humanistic Counseling, Education and Development, 45(1), 32-44. doi: 10.1002/j.2161-1939.2006.tb00003.x
34. Lattanzi, M. E. (1981) Coping with work-related losses. The Personnel and Guidance Journal, 59, 350-351. doi: 10.1002/j.2164-4918.1981.tb00566.x
35. Lee, S. M., Baker, C. R., Cho, S. H., Heckathorn, D. E., Holland, M. W., Newgent, R. A., Ogle, N. T., Powell, M. L., Quinn, J. J., Wallace, S. L. & Yu, K. (2007). Development and initial psychometrics of the Counselor Burnout Inventory. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 40(3), 142-154. doi: 10.1080/07481756.2007.11909811
36. Lim, N., Kim, E. K., Kim, H., Yang, E., & Lee, S. M. (2010). Individual and work‐related factors influencing burnout of mental health professionals: A meta‐analysis. Journal of Employment Counseling, 47(2), 86-96. doi: 10.1002/j.2161-1920.2010.tb00093.x
37. Maslach, C., & Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Organizational Behavior, 2(2), 99-113. doi: 10.1002/job.4030020205
38. McAdams, C. R., & Wyatt, K. L. (2010). The regulation of technology-assisted distance counseling and supervision in the United States: An analysis of current extent, trends, and implications. Counselor Education and Supervision, 49(3), 179–192. doi: 10.1002/j.1556-6978.2010.tb00097.x
39. McCarthy, C. J., & Lambert, R. G. (2008). Counselor appraisal of resources and demands. Center for Educational Measurement and Evaluation.
40. Mcleod, J. (2003). An introduction to counselling (3. Ed.) Mcgraw-Hill House.
41. Meydan, B. (2014). Psikolojik danışma uygulamalarına yönelik bir süpervizyon modeli: Mikro beceri süpervizyon modeli. Ege Eğitim Dergisi, 15(2), 358-374. doi: 10.12984/eed.16849
42. Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliği (2020). T.C. Resmi Gazete (31213, 14 Ağustos 2020).
43. Moyer, M. (2011). Effects of non-guidance activities, supervision, and student-to-counselor ratios on school counselor burnout. Journal of School Counseling, 9(5), 1-31.
44. O’Connor, K., Neff, D. M., & Pitman, S. (2018). Burnout in mental health professionals: A systematic review and meta-analysis of prevalence and determinants. European Psychiatry, 53, 74-99.
45. Oğuzberk, M., & Aydın, A. (2009). Ruh sağlığı çalışanlarında tükenmişlik. Klinik Psikiyatri, 11(4), 167-179.
46. Patnos RAM (2019). Rehber öğretmen vaka paylaşımı 1. grup oturumları tamamlandı. 13 Aralık 2021 tarihinde https://patnosram.meb.k12.tr/icerikler/rehber-ogretmen-vaka-paylasimi-1-grup-oturumlari-tamamlandi_8223375.html adresinden erişildi.
47. Remley Jr, T. P., Benshoff, J. M., & Mowbray, C. A. (1987). A proposed model for peer supervision. Counselor Education and Supervision, 27(1), 53-60. doi: 10.1002/j.1556-6978.1987.tb00740.x
48. Rousmaniere, T. (2014). Using technology to enhance clinical supervision and training. In C. E. Watkins, Jr. & D. L. Milne (Eds.), The Wiley international handbook of clinical supervision (p. 204–237). Wiley-Blackwell.
49. Savicki, V., & Cooley, E. J. (1982). Implications of burnout research and theory for counselor educators. The Personnel and Guidance Journal, 60, 415–419.
50. Siviş-Çetinkaya, R., & Karaırmak, Ö. (2012). Psikolojik danışman eğitiminde süpervizyon. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 107-121.
51. Sorkin, D. H., Janio, E. A., Eikey, E. V., Schneider, M., Davis, K., Schueller, S. M., ... & Mukamel, D. B. (2021). Rise in use of digital mental health tools and Technologies in the United States during the COVID-19 pandemic: survey study. Journal of medical Internet research, 23(4), e26994. doi: 10.2196/26994
52. Starling, P. V., & Baker, S. B. (2000). Structured peer group practicum supervision: Supervisees’ perceptions of supervision theory. Counselor Education and Supervision, 39, 163–176.
53. Supriyanto, A., Hartini, S., Irdasari, W. N., Miftahul, A., Oktapiana, S., & Mumpuni, S. D. (2020). Teacher professional quality: Counselling services with technology in Pandemic Covid-19. Counsellia: Jurnal Bimbingan dan Konseling, 10(2), 176-189. doi: 10.25273/counsellia.v10i2.7768
54. Türker, D., Girit, F., Toprak, F., Çelik F., & Tike, L. (2015). Okullarda rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri kılavuzu. Meb yayınları. 13 Aralık 2021 tarihinde https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2015_08/20051746_rehberlik_klavuzu2.pdf adresinden erişildi.
55. Ümraniye RAM (2018). Ümraniye RAM vaka paylaşım toplantıları 2.grup yapıldı. 13 Aralık 2021 tarihinde https://www.okulhaberleri.net/umraniye-ram-vaka-paylasim-toplantilari-2grup-yapildi-2316147 adresinden erişildi.
56. Wagner, C. A., & Smith Jr, J. P. (1979). Peer supervision: Toward more effective training. Counselor Education and Supervision, 18(4), 288-293. doi: 10.1002/j.1556-6978.1979.tb01889.x
57. Wilkerson, K. (2009). An examination of burnout among school counselors guided by stress‐strain‐coping theory. Journal of Counseling & Development, 87(4), 428-437. doi: 10.1002/j.1556-6678.2009.tb00127.x
58. Woo, H., Bang, N. M., Lee, J., & Berghuis, K. (2020). A Meta-Analysis of the Counseling Literature on Technology-Assisted Distance Supervision. International Journal for the Advancement of Counselling, 42(4), 424-438. doi: 10.1007/s10447-020-09410-0
59. Yalom, I. D. (1995). The theory and practice of group psychotherapy (4.baskı). Basic Books.
60. Yeh, C. J., Chang, T., Chiang, L., Drost, C. M., Spelliscy, D., Carter, R. T., & Chang, Y. (2008). Development, content, process and outcome of an online peer supervision group for counselor trainees. Computers in Human Behavior, 24(6), 2889-2903. doi: 10.1016/j.chb.2008.04.010
61. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
62. Young, M. E., & Lambie, G. W. (2007). Wellness in school and mental health systems: Organizational influences. The Journal of Humanistic Counseling, Education and Development, 46, 98–113. doi: 10.1002/j.2161-1939.2007.tb00028.x
63. Zeren, Ş. G. (2015). Yüz yüze ve çevrimiçi psikolojik danışma: Danışanların sorunları ve memnuniyetleri. Eğitim ve Bilim, 40(182), 127-141. doi: 10.15390/EB.2015.4696
64. Zeren, Ş. G., & Bulut, E. (2018). Çevrimiçi psikolojik danışmada etik ve standartlar: Bir model önerisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 8(49), 63-80.