Yalnız Kalma Hakkı

Hakkı Mert Doğu

doi:10.33433/maruhad.1454811

Yalnız Kalma Hakkı

Öz

Yalnız kalma hakkı, kişiye gizli bir alanın tanınmasını sağlayan ve bunun korunması imkânını veren bir hak olarak tanımlanabilir. Yalnız kalma hakkına ilişkin değerlendirmeler yapılırken özel hayat, özel hayatın gizliliği ve mahremiyet haklarından faydalanılması gerekmektedir. Nitekim tarihsel süreçte de yalnız kalma hakkı ile söz konusu hakların birbirini etkilediği; aralarında sıkı bir ilişkinin olduğu görülmektedir. Ancak zamanla bu ilişki tamamen ortadan kalmasa da zayıflamış; yalnız kalma hakkı kendine has özellikleriyle bu haklardan ayrılmaya başlamıştır. Yalnız kalma hakkı, bütün özgürlüklerin başlangıcı ve temelini oluşturmaktadır. Ayrıca yalnız kalma hakkının kişinin kendi iç dünyasıyla baş başa kalması şeklinde ortaya koyulması da mümkündür. Bu sebeplerden hareketle yalnız kalma hakkının, ayrı bir kişilik hakkı olarak kabul edilmesi yanlış olmaz.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Akgül A, Danıştay ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları Işığında Kişisel Verilerin Korunması (Beta 2014).
Al-Fedaghi S.S, ‘The “Right To Be Let Alone” And Private Information’ 2005 International Conference on Enterprise Information Systems 98-107.
Arpacı A, Kişiler Hukuku (Gerçek Kişiler) (2. Bası, Beta 2000).
Arslan Öncü G, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde Özel Yaşamın Korunması Hakkı (Beta 2011).
Ayözger Ç, Kişisel Verilerin Korunması (Elektronik Haberleşme Sektörüne İlişkin Özel Düzenlemeler Dahil) (Beta 2016).
Baygın C ve Nar A, Medeni Hukuk Dersleri-I Başlangıç Hükümleri ve Kişiler Hukuku (4. Baskı, Yetkin 2023).
Brückner C, Das Personenrecht des ZGB (Schulthess 2000).
Bucher A, Natürliche Personen und Persönlichkeitsschutz (4th, Helbing Lichtenhahn 2009).

Budak H, ‘Sosyal Medya İletişiminde Mahremiyetin Serüveni’ (2018) 7(1) İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 146-170.
Craven J.B, ‘Personhood: The Right To Be Let Alone’ (1976) Duke Law Journal 699-720.
Dural M ve Öğüz T, Türk Özel Hukuku-Cilt II: Kişiler Hukuku (23. Baskı, Filiz 2022).
Gönen D, Tüzel Kişilerde Kişilik Hakkı ve Korunması (On İki Levha 2011).
Gutzwiller M, Schweizerisches Privatrecht-Einleitung und Personenrecht (Helbing & Lichtenhahn 1967).
Hausheer H ve Aebi-Müller R.E, Das Personenrecht des Schweizerischen Zivilgesetzbuches (4th edn, Stämpfli 2016).
Helle E, Der Schutz der persönlichkeit der Ehre und des wirtschaftlichen Rufes im Privatrecht (2nd, J.C.B Mohr 1969).
Helvacı S, Türk ve İsviçre Hukuklarında Kişilik Hakkını Koruyucu Davalar (Beta 2001).
Helvacı S, Gerçek Kişiler (8. Bası, Legal 2017).
Hubmann H, Das Persönlichkeitsrecht (2nd, Böhlau 1967).
Hürlimann-Kaup B ve Schmid J, Einleitungsartikel des ZGB und Personenrecht (3rd, Schulthess 2016).
Iezzi M, ‘The Evolving Path of “The Right to Be Left Alone”-When Privacy Meets Technology’ 2021 Third IEEE International Conference on Trust, Privacy and Security in Intelligent Systems and Applications 225-234.
Kara Kılıçarslan S, Kişilik Hakkına Saldırıda Üstün Nitelikte Özel ve Kamusal Yarar (On İki Levha 2015).
Ketizmen M, Türk Ceza Hukukunda Bilişim Suçları (Adalet 2008).
Kılıçoğlu A.M, Şeref, Haysiyet ve Özel Yaşama Basın Yoluyla Saldırılardan Hukuksal Sorumluluk (5. Bası, Turhan 2016).
Köprülü B, Medeni Hukuk (Genel Prensipler-Kişinin Hukuku) (Gerçek Kişiler-Tüzel Kişiler) (2. Bası, Acar 1984).
Küzeci E, Kişisel Verilerin Korunması (4. Baskı, On İki Levha 2020).
Oğuzman M.K, Seliçi Ö ve Oktay-Özdemir S, Kişiler Hukuku (Gerçek ve Tüzel Kişiler) (21. Bası, Filiz 2022).
Olgunsoy F, Terörle Mücadelede İstihbarat Faaliyetlerinin Özgürlükler Rejimine Etkisi (Türkiye, Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri) (On İki Levha 2020).
Ordu A, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde İnternette Kişilik Hakkının Hakaret ve Sövme (Zem ve Kadih) Yoluyla İhlaline Karşı Korunması (On İki Levha 2020).
Öncü G.A, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde Özel Yaşamın Korunması Hakkı (Beta 2011).
Özsunay E, Gerçek Kişilerin Hukuki Durumu (3. Bası, Sulhi Garan 1977).
Öztan B, Kişiler Hukuku-Gerçek Kişiler (11. Bası, Yetkin 2021).
Polater Y.Z, Özel Hayatın Gizliliği ve Korunması (Adalet 2010).
Prosser W, ‘Das Recht Auf Die Privatsphäre in Amerika’, (1956) 21(3/4) Zeitschrift für ausländisches und internationales Privatrecht 401-417.
Riklin F, Der Schutz Der Persönlichkeit Gegenüber Eingriffen Durch Radio ynd Fernsehen Nach Schweizerischen Privatrecht (Universitätsverlag 1968).
Schumacher R, Die Presseäusserung Als Verletzung Der Persönlichen Verhältnisse (Universitätsverlag 1960).
Süss T, ‘Geheimsphäre und Moderne Technik’, (1956) Festschrift für Heinrich Lehmann zum 80. Geburtstag 189-212.
Şimşek O, Anayasa Hukukunda Kişisel Verilerin Korunması (Beta 2008).
Tekin E, Milletlerarası Özel Hukukta Kişilik Haklarının İnternet Yoluyla İhlalinde Sorumluluk (On İki Levha 2021).
Turgut C, Kişilik Hakkının Bir Görünümü Olarak Unutulma Hakkı (On İki Levha 2021).
von Meiss R.W., Die persönliche Geheimsphäre und deren Schutz im prozessualen Verfahren (Verlag Rüegger 1975).
Warren S.D ve Brandeis L.D, ‘The Right to Privacy’ (1890) 4(5) Harvard Law Review 193-220.
Weitnauer H, Handkommentar zum Bürgerlichen Gesetzesbuch (Kommentierung zu Anhang zu § 12), (3rd, Aschendorffsche 1962).
Yamakoğlu E, Bilişim Teknolojilerinin Kullanımının İş Sözleşmesi Taraflarının Fesih Hakkına Etkisi (On İki Levha 2020).
Yılmaz M, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 8. Maddesi Kapsamında Dış Görünüş Tercihleri (On İki Levha 2020).
Yüksel M, ‘Modernleşme ve Mahremiyet’ (2003) 6(1) Kültür ve İletişim 75-108.
Yüzer D, 1982 Anayasası’nda Basın Özgürlüğü Karşısında Kişilik Hakkı ve Korunması (Yetkin 2013).
Zevkliler A, Kişiler Hukuku-Gerçek Kişiler (Olgaç 1981).
Zevkliler A, Acabey MB. ve Gökyayla KM, Zevkliler Medeni Hukuk (6. Baskı, Seçkin 1999).
Zor A, Veri Sorumlusunun Yükümlülükleri ve Bu Yükümlülükleri İhlalinden Doğan Özel Hukuk Sorumluluğu (On İki Levha 2020).

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hukuk (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Hakkı Mert Doğu ^*
0000-0003-4695-9623
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

25 Haziran 2024

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2024

Gönderilme Tarihi

18 Mart 2024

Kabul Tarihi

24 Nisan 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 30 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.33433/maruhad.1454811

IZ

https://izlik.org/JA37RZ25LP

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Doğu, H. M. (2024). Yalnız Kalma Hakkı. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 30(1), 340-351. https://doi.org/10.33433/maruhad.1454811

AMA

1.Doğu HM. Yalnız Kalma Hakkı. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi. 2024;30(1):340-351. doi:10.33433/maruhad.1454811

Chicago

Doğu, Hakkı Mert. 2024. “Yalnız Kalma Hakkı”. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi 30 (1): 340-51. https://doi.org/10.33433/maruhad.1454811.

EndNote

Doğu HM (01 Haziran 2024) Yalnız Kalma Hakkı. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi 30 1 340–351.

IEEE

[1]H. M. Doğu, “Yalnız Kalma Hakkı”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, c. 30, sy 1, ss. 340–351, Haz. 2024, doi: 10.33433/maruhad.1454811.

ISNAD

Doğu, Hakkı Mert. “Yalnız Kalma Hakkı”. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi 30/1 (01 Haziran 2024): 340-351. https://doi.org/10.33433/maruhad.1454811.

JAMA

1.Doğu HM. Yalnız Kalma Hakkı. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi. 2024;30:340–351.

MLA

Doğu, Hakkı Mert. “Yalnız Kalma Hakkı”. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, c. 30, sy 1, Haziran 2024, ss. 340-51, doi:10.33433/maruhad.1454811.

Vancouver

1.Hakkı Mert Doğu. Yalnız Kalma Hakkı. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi. 01 Haziran 2024;30(1):340-51. doi:10.33433/maruhad.1454811