Development of an Achievement Test on Chemical Bonds

Öz

This study aims to develop a valid and reliable multiple-choice achievement test regarding "Chemical Bonds". In the study, in which the subjects and achievements were determined after the literature review, a 22-item question pool was created. While creating the question pool, high-stakes exam questions administered by the Ministry of National Education and the released concept acquisition tests were used. Expert opinions were consulted for the first version of the created test. It was decided that the items were appropriate in terms of content and face validity. A pilot study was conducted with 22 students. In the actual study, 80 students were determined as the sample by using the convenience sampling method. After the actual study, descriptive analysis, normality test, item difficulty analysis, and item discrimination analysis was conducted and overall item difficulty, overall item discrimination values, and KR-20 internal consistency coefficient were calculated. Two items that were not suitable in terms of difficulty and discrimination were excluded from the test. The overall test difficulty value was .65, the overall test discrimination value was .67, and the KR-20 internal consistency coefficient was .85. When the overall difficulty value of the test is examined, it was seen that the items were easy and quite distinctive. KR-20 value above .70 indicates that the test has a high level of reliability. As a result of the study, a valid and reliable test consisting of 20 multiple-choice questions was obtained. It is thought that the obtained achievement test can be used by teachers and researchers to determine the cognitive structures of students about chemical bonds.

Anahtar Kelimeler

• Chemical bonds
• Achievement test
• Test development

Kimyasal Bağlar Konusunda Başarı Testi Geliştirme Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı “Kimyasal Bağlar” konusunda geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış çoktan seçmeli bir başarı testi geliştirmektir. Alanyazın incelemesinden sonra konu ve kazanımların belirlendiği çalışmada, 22 maddelik bir soru havuzu oluşturulmuştur. Soru havuzu oluştururken Millî Eğitim Bakanlığı tarafından merkezi olarak uygulanan sınav sorularından ve yayımlanmış Kazanım Kavrama Testlerinden faydalanılmıştır. Oluşturulan testin ilk hali için uzman görüşlerine başvurulmuş ve maddelerin kapsam ve görünüş geçerliği bakımından uygun olduğuna karar verilmiştir. 22 öğrenci ile pilot çalışma yürütülmüştür. Asıl uygulamada uygun örnekleme yöntemiyle 80 öğrenci, örneklem olarak belirlenmiştir. Uygulama sonrasında betimsel analiz, normallik testi, madde güçlük analizi, madde ayırt edicilik analizi, ortalama madde güçlük ve ortalama madde ayırt edicilik değerleri ve KR-20 iç tutarlık katsayısı hesaplanmıştır. Madde güçlük ve ayırt edicilik bakımından uygun olmayan iki madde testten atılmıştır. Ortalama güçlük değeri 0,65, ortalama ayırt edicilik değeri 0,67, KR-20 iç tutarlık katsayısı 0,85 olarak tespit edilmiştir. Testin ortalama değeri incelendiğinde maddelerin kolay ancak oldukça ayırt edici olduğu görülmektedir. KR-20 değerinin 0,70 üzerinde olması testten elde edilen puanların güvenirlik düzeyinin yüksek olduğunu göstermektedir. Çalışma sonucunda, 20 çoktan seçmeli sorudan oluşan geçerli ve güvenilir bir test elde edilmiştir. Elde edilen başarı testi kimyasal bağlar konusunda öğrencilerin bilişsel yapılarını belirlemede öğretmenler ve araştırmacılar tarafından kullanılabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kimyasal bağlar
• Başarı testi
• Test Geliştirme

Kaynakça

1. Açıkgöz, M. ve Karslı, F. (2015). Alternatif ölçme-değerlendirme yaklaşımları kullanılarak iş ve enerji konusunda geliştirilen başarı testinin geçerlilik ve güvenirlik analizi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 1-25.
2. Akbulut, H. İ. ve Çepni, S. (2013). Bir üniteye yönelik başarı testi nasıl geliştirilir? İlköğretim 7. sınıf kuvvet ve hareket ünitesine yönelik bir çalışma. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 18-44.
3. Akkuş, O. ve Baykul, Y. (2001). Çoktan seçmeli test maddelerini puanlamada, seçenekleri farklı biçimlerde ağırlıklandırmanın madde ve test istatistiklerine olan etkisinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 9-15.
4. Ayvacı, H. Ş. ve Durmuş, A. (2016). Bir başarı testi geliştirme çalışması: Isı ve sıcaklık başarı testi geçerlik ve güvenirlik araştırması. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(1), 87-102.
5. Balcı, A. (2021). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler (15. Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık. Başol, G. (2019). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (6. Baskı). Pegem Akademi Yayınları.
6. Bayrakçeken, S. (2012). Test geliştirme. E. Karip (Ed.). Ölçme ve değerlendirme. Pegem Akademi Yayıncılık. Berberoğlu, G. (2006). Sınıf içi ölçme ve değerlendirme teknikleri. Morpa Yayıncılık.
7. Bolat, A. ve Karamustafaoğlu, S. (2019). Vücudumuzdaki sistemler ünitesi başarı testi geliştirme: geçerlik ve güvenirlik. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 131-159. https://doi.org/10.30855/gjes.2019.05.02.008
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri (15. Baskı). Pegem Akademi Yayınları.

9. Büyüköztürk, Ş. (2019). Sosyal bilimler için verilerin analizi el kitabı (26. Baskı). Pegem Akademi Yayınları.
10. Coştu, B., Ayas, A., Açıkkar, E. ve Çalık, M. (2007). Çözünürlük konusu ile ilgili kavramlar ne düzeyde anlaşılıyor? Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 24(2), 13-28.
11. Çakır, C. (2013). İlköğretim 8. sınıf düzeyinde maddenin yapisi ve özellikleri ünitesinin kuantum öğrenme modeline dayalı öğretimi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
12. Çalık, M. ve Ayas, A. (2003). Çözeltilerde kavram başarı testi hazırlama ve uygulama. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), 1-17.
13. Çelen, Ü. ve Aybek, E. C. (2013). Öğrenci başarısının öğretmen yapımı bir testle klasik test kuramı ve madde tepki kuramı yöntemleriyle elde edilen puanlara göre karşılaştırılması. Journal of Measurement and Evaluation in Education and Psychology, 4(2), 64-75.
14. Demir, N., Kızılay, E. ve Bektaş, O. (2016). 7. sınıf çözeltiler konusunda başarı testi geliştirme: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 10(1), 209-237. https://doi.org/10.17522/nefefmed.52947
15. Öner Armağan, F. ve Demir, N. (2019). Astronomi başarı testi geliştirme: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Maarif Mektepleri Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 52-70. https://doi.org/10.4662/mamulebd.582883
16. De Regt, H. W. (2017). Understanding scientific understanding. Oxford University Press.
17. Divarcı, Ö. F. ve Kaya H. (2019). 8. sınıf “maddenin halleri ve ısı” ünitesine yönelik geçerliliği ve güvenirliği sağlanmış bir akademik başarı testi geliştirme çalışması. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 5(2), 214-238.
18. Dumanoğlu, F. ve Bezir Akçay, B. (2018). Elektrik enerjisi başarı testinin geliştirilmesi. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 20-39. https://doi.org/10.30900/kafkasegt.422251
19. Ercan, İ. ve Kan, İ. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3) 211-216.
20. Eren, A. A., Tanık Önal, N. ve Büyük, U. (2020). Elementler ve bileşikler konusu için geçerli ve güvenilir bir başarı testi geliştirme çalışması. Pearson Journal of Social Sciences & Humanities, 6(6), 152-167. http://dx.doi.org/10.46872/pj.52
21. Erman, E. (2017). Factors contributing to students’ misconceptions in learning covalent bonds. Journal of Research in Science Teaching, 54(4), 520-537.
22. George, D., & Mallery, P.(2003). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference (4th edition). Boston: Allyn& Bacon, USA.
23. Güler, H.K. ve Ülger, B.B. (2016). PISA, TIMSS ve TEOG sınavlarının temel aldığı öğrenme kuramları (1. Baskı). (Ed. Çepni, S.), PISA ve TIMSS mantığını ve soruların anlama, Pegem Akademi, Ankara.
24. Güler, N. (2011). Rasgele veriler üzerinde Genellenebilirlik Kuramı ve Klasik Test Kuramı’na göre güvenirliğin karşılaştırılması. Eğitim ve Bilim, 36(162), 225-234.
25. Güneş, M. H. ve Serdaroğlu, C. (2018). Bitki ve hayvanlarda üreme, büyüme ve gelişme ünitesinde geliştirilen başarı testinin geçerliliği ve güvenirliği. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi (BEST Dergi), 2(1), 35-40.
26. Güneş Yazar, O. ve Nakiboğlu, C. (2019). 9. sınıf “doğa ve kimya” ünitesi ile ilgili başarı testi geliştirilmesi: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 13(1), 76–104. https://doi.org/10.17522/balikesirnef.571399
27. Hasançebi, B., Terzi, Y. ve Küçük, Z. (2020). Madde güçlük indeksi ve madde ayırt edicilik indeksine dayalı çeldirici analizi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 10(1), 224-240.
28. Husén, T., & Postlethwaite, T. N. (1996). A brief history of the international association for the evaluation of educational achievement (TEA). Assessment in Education: Principles, policy & practice, 3(2), 129-141.
29. İlhan, N. ve Hoşgören, G. (2017). Fen bilimleri dersine yönelik yaşam temelli başarı testi geliştirilmesi: Asit baz konusu. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, 5(2), 87-110.
30. Kan, A. (2009). Ölçme araçlarında bulunması gereken nitelikler. Hakan Atılgan (Ed.), Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Anı Yayıncılık.
31. Karaca, M., Bektaş, O. ve Saraçoğlu, S. (2016). Kimyasal tepkimeler konusunda açık uçlu ve çoktan seçmeli test geliştirme: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Tarih Okulu Dergisi, 9(25), 1117-1154. https://doi.org/10.14225/Joh840
32. Karasar, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi (18. Baskı). Nobel Yayınları.
33. Karataş, F. Ö., Köse, S. ve Coştu, B. (2003). Öğrenci yanılgılarını ve anlama düzeylerini belirlemede kullanılan iki aşamalı testler. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(13), 54-69.
34. Karslı, G., Karamustafaoğlu, S. ve Kurt, M. (2019). Yenilenen fen bilimleri dersi öğretim programına yönelik 7. sınıf “hücre ve bölünmeler” ünitesi başarı testi: geçerlik ve güvenirlik. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, 7(1), 68-98.
35. Keçeci, G., Yıldırım, P. ve Zengin, F. K. (2019). Sistemler akademik başarı testi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 3(1), 96–114. https://doi.org/10.32960/uead.514188
36. Keinänen, M., Ursin, J., & Nissinen, K. (2018). How to measure students’ innovation competences in higher education: Evaluation of an assessment tool in authentic learning environments. Studies in Educational Evaluation, 58, 30-36. https://doi.org/10.1016/j.stueduc.2018.05.007
37. Kızkapan, O. ve Bektaş, O. (2018a). Fen eğitiminde başarı testi geliştirilmesi: Hücre bölünmesi ve kalıtım örneği. Maarif Mektepleri Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 1-18.
38. Kızkapan, O. ve Bektaş, O. (2018b). Yedinci sınıf maddenin yapısı ve özellikleri ünitesi başarı testi geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of International Lingual Social and Educational Sciences, 4(2), 186–202.
39. Kind, V., & Kind, P.M (2011). Beginning to teach Chemistry: How personal and academic characteristics of pre-service science teachers compare with their understandings of basic chemical ideas. International Journal of Science Education 33(15), 2123–2158.
40. Mahaffy, P. G., Krief, A., Hopf, H., Mehta, G., & Matlin, S. A. (2018). Reorienting chemistry education through systems thinking. Nature Reviews Chemistry, 2(4), 1-3. https://doi.org/10.1038/s41570.018.0126
41. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB], (2013). İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) fen bilimleri dersi öğretim programı (3., 4., 5., 6., 7. ve 8. Sınıflar). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
42. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB], (2018). İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) fen bilimleri dersi (3., 4., 5., 6., 7. ve 8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
43. Nacaroğlu, O., Bektaş, O. ve Kızkapan, O. (2020). Madde döngüleri ve çevre sorunları konusunda başarı testi geliştirme: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 28(1), 36–51. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3374
44. Nacaroğlu, O. ve Bektaş, O. (2019). Fen bilimleri dersindeki madde ve değişim ünitesine yönelik geçerli ve güvenilir başarı testi geliştirme: BİLSEM örneği. Maarif Mektepleri Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 67-88.
45. Özaşkın Arslan, A. G. ve Karamustafaoğlu, S. (2019). 2018 Fen bilimleri öğretim programı kapsamındaki 7. sınıf güneş sistemi ve ötesi ünitesine yönelik bir başarı testi geliştirme. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(2), 172-205. https://doi.org/10.7822/omuefd.528571
46. Özcan, H., Çetinkaya, İ. ve Arık, S. (2021). Ortaokul öğrencilerinin basit makineler ünitesi ile ilgili anlayışlarını ölçmeye yönelik bir test geliştirme çalışması. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 16-36. https://doi.org/10.21666/muefd.742102
47. Özcan, H., Koca, E. ve Söğüt, M. (2019). Ortaokul öğrencilerinin basınç kavramıyla ilgili anlayışlarını ölçmeye yönelik bir test geliştirme çalışması. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 6(1), 130-144.
48. Özcan, H., Boz, C. ve Özkaya A. (2020). 7. sınıf öğrencilerinin hücre konusuyla ilgili anlayışlarını ölçmeye yönelik bir test geliştirme çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(46), 203-233.
49. Özmen, H. (2004). Some student misconceptions in chemistry: A literature review of chemical bonding. Journal of Science Education and Technology, 13(2), 147-159.
50. Pabuçcu, A. ve Geban, Ö. (2012). Students' conceptual level of understanding on chemical bonding. International Online Journal of Educational Sciences, 4(3), 563-580.
51. Patron, E., Wikman, S., Edfors, I., Johansson‐Cederblad, B., & Linder, C. (2017). Teachers’ reasoning: Classroom visual representational practices in the context of introductory chemical bonding. Science Education, 101(6), 887-906. https://doi.org/10.1002/sce.21298
52. Pekdağ, B. (2010). Kimya öğretiminde alternatif yollar: animasyon, simülasyon, video ve multimedya ile öğrenme. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 7(2), 79-110.
53. Saraç, H. (2018). Fen bilimleri dersi ‘maddenin değişimi’ ünitesi ile ilgili başarı testi geliştirme: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 416-445. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2018..-388815
54. Saylan Kırmızıgül, A. ve Kaya, H. (2019). ‘Aynalarda yansıma ve ışığın soğrulması’ konusunda geçerliği ve güvenirliği sağlanmış başarı testi geliştirme çalışması. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 12(2), 474-493. https://doi.org/10.30831/akukeg.426792
55. Seale, C. (2004). Validity, reliability and the quality of research. Researching Society and Culture, 2, 71-83.
56. Seferoğlu, S. S. (2006). Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı (3. Baskı). Pegem Akademi Yayınları.
57. Simkin, M. G., & Kuechler, W. L. (2005). Multiple‐choice tests and student understanding: What is the connection? Decision Sciences Journal of Innovative Education, 3(1), 73-98.
58. Sontay, G. ve Karamustafaoğlu, S. (2020). Fen bilimleri dersi “güneş, dünya ve ay” ünitesine yönelik başarı testinin geliştirilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Dergisi, 40(2), 511-551.
59. Sontay, G. ve Karamustafaoğlu, S. (2017). 5. sınıf fen bilimleri dersi “yer kabuğunun gizemi” ünitesine yönelik başarı testi geliştirme. Fen Bilimleri Öğretim Dergisi, 5(1), 62-86.
60. Soylu, Ü. İ., Karamustafaoğlu, S. ve Karamustafaoğlu, O. (2020). 6. sınıf “madde ve ısı” ünitesi başarı testi geliştirme: geçerlik ve güvenirlik. Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 271–293. htps://doi.org/10.47479/ihead.800620
61. Stecker, P. M., Fuchs, L. S., & Fuchs, D. (2005). Using curriculum‐based measurement to improve student achievement: Review of research. Psychology in the Schools, 42(8), 795-819. https://doi.org/10.1002/pits.20113
62. Şen, H. C. ve Eryılmaz, A. (2011). Bir başarı testi geliştirme çalışması: Basit elektrik devreleri başarı testi geçerlik ve güvenirlik araştırması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 1-39.
63. Tan, Ş. (2020). Öğretimde ölçme ve değerlendirme KPSS el kitabı (14. Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
64. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2001). Using multivariatestatistics (4th ed.). Needham Heights, MA: Allyn & Bacon.
65. Temizkan, M. ve Sallabaş M. E. (2011). Okuduğunu anlama becerisinin değerlendirilmesinde çoktan seçmeli testlerle açık uçlu yazılı yoklamaların karşılaştırılması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 30, 207-220.
66. Timur S., Doğan F., İmer Çetin N., Timur B. ve Işık R. (2019). 6. sınıf hücre konusuna ilişkin başarı testi geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48(2), 1202-1219. https://doi.org/10.14812/cufej.602535
67. Tummons, J. (2010). The assessment of lesson plans in teacher education: A case study in assessment validity and reliability. Assessment & Evaluation in Higher Education, 35(7), 847-857.
68. Ulusoy, F. (2011). Kimya eğitiminde model uygulamalarının ve bilgisayar destekli öğretimin öğrenme ürünlerine etkisi: 12. sınıf kimyasal bağlar örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi), Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
69. Üçüncü, G. ve Sakız, G. (2020). Başarı testi geliştirme süreci: ilkokul dördüncü sınıf maddeyi tanıyalım ünitesi örneği. Kastamonu Education Journal, 28(1), 82-94. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3440
70. Üstüner, A.ve Şengül, M. (2004). Çoktan seçmeli test tekniğinin Türkçe öğretimine olumsuz etkileri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 14(2), 197-208.
71. Vladusic, R., Bucat, R., & Ozic, M. (2020). Evidence of the development of pedagogical content knowledge related to chemical bonding during a course for preservice chemistry teachers. CEPS Journal, 10(1), 59-81. https://doi.org/10.26529/cepsj.783
72. Wagner, U., & Zick, A. (1995). The relation of formal education to ethnic prejudice: Its reliability, validity and explanation. European Journal of Social Psychology, 25(1), 41-56.
73. Wallen, N. E., & Fraenkel, J. R. (2013). Educational research: A guide to the process. Routledge. Yaman, S. (2016). Çoktan seçmeli madde tipleri ve fen eğitiminde kullanılan örnekleri. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(2), 151-170.
74. Yanar, S., Saylan Kırmızıgül, A. ve Kaya H. (2019). 6. sınıf ışık ve ses konusuna yönelik başarı testi geliştirme çalışması. SDU International Journal of Educational Studies, 6(2), 53-72. https://doi.org/10.33710/sduijes.577411
75. Yeşilyurt, S. ve Çapraz, C. (2018). Ölçek geliştirme çalışmalarında kullanılan kapsam geçerliği için bir yol haritası. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 251-264. https://doi.org/10.17556/erziefd.297741
76. Yıldız, S., Keçeci, G. ve Zengin, F. K. (2019). Dengeli beslenme akademik başarı testi: geçerlik ve güvenirlik araştırması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 848–869. http://dx.doi.org/10.23891/efdyyu.2019.144
77. Yılmaz, E. (2004). 7. sınıf temel astronomi kavramlarına etkin öğretimine yönelik bir eylem araştırması. (Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.