Suçun Ekrandaki Temsili ve Toplumsal Korkular: Yetiştirme Kuramı Bağlamında Gaziantep’te Kadın İzleyiciler
Öz
Toplumsal yaşamın temelinde yer alan iletişim, modern toplumlarda büyük ölçüde kitle iletişim araçları üzerinden sağlanmaktadır. Özellikle televizyon, bireylerin dünyayı algılama biçimlerini şekillendirmede önemli bir rol oynamaktadır. George Gerbner’in Yetiştirme Kuramı, televizyonun uzun vadeli etkilerle “acımasız bir dünya” algısı yarattığını savunmaktadır. Bu çalışma, kriminal reality programlarının (özellikle “Müge Anlı ile Tatlı Sert” ve “Esra Erol’da”) kadın izleyiciler üzerindeki etkilerini, güvenlik algısı ve suç mağduriyeti korkusu bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, söz konusu televizyon programlarının, kadınların suç mağduriyeti korkusunu ve kamusal alanlara dair güvensizlik duygularını artırıp artırmadığı sorusunu merkezine almaktadır. Çalışma, nitel araştırma yöntemine dayanmakta olup Gaziantep’te yaşayan kadınlarla yapılan derinlemesine görüşmelerle gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, kriminal reality programlarını yalnızca suçun görünür kılındığı yayınlar olarak değil, aynı zamanda adalet ve toplumsal dayanışma gibi değerlerin temsil edildiği alanlar olarak görmektedir. Sunucular, eksik kalan kamusal otoritenin yerini alan karizmatik figürler olarak algılanmaktadır. Gerbner’in “acımasız dünya sendromu” çerçevesinde, bu programların kadınlarda suç mağduriyeti korkusunu artırdığı ve gündelik hayat alışkanlıklarını etkilediği tespit edilmiştir. Suç mağduriyeti korkusu; kadınların güvenlik stratejilerini, çocuk yetiştirme biçimlerini ve kamusal alandaki varlıklarını biçimlendiren, toplumsal cinsiyet temelli çok katmanlı bir olgu olarak öne çıkmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Esra Erol’da Müge Anlı ile Tatlı Sert Kriminal Reality Televizyon Programları Suç Mağduriyeti Korkusu Yetiştirme Kuramı
Etik Beyan
Bu çalışmanın yayın etiği ve bilimsel araştırma açısından uygun olduğuna Harran Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Etik Kurulu’nun 16.06.2023 tarihli 2023/89 sayılı Toplantı ve Karar Tutanağı ile karar verilmiştir. Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu, toplanan veriler üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmadığı ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği beyan olunmaktadır.
Kaynakça
- Anadolu Ajansı. (2017, 8 Mart). Küçük Irmak’ı öldüren sanığa 51 yıl hapis ve ağırlaştırılmış müebbet. https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/kucuk-irmaki-olduren-saniga-51-yil-hapis-ve-agirlastirilmis-muebbet/766560
- Astam, F. K., & Akgül, T. E. (2017). Medya ve toplum ilişkisi çerçevesinde kadın programlarının incelenmesi: “Irmak Kupal örneğinde Müge Anlı ile Tatlı Sert programı”. 3. Uluslararası Sosyal Bilimler Sempozyumu, 669–685.
- Bak, G., Altıntop, M., & Bak, A. (2020). George Gerbner’in genel iletişim modeli, kültürel göstergeler ve ekme kuramı. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 6(25), 484–492.
- Benibuldular.com. (2024). Hakkımızda/Sevgi İzi. https://www.benibuldular.com/hakkimizda
- Callanan, V. J. & Rosenberger, J. S. (2017). Cultivation theory: Gerbner, fear crime, and Cops. In C. P. Campbell (Ed.), The Routledge companion to media and race (pp. 30–42). Routledge.
- Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni M. Bütün & S. B. Demir, (Çev. Ed.). Siyasal Yayın Dağıtım.
- Çakır, V. (2005). Bir sosyal etkinlik olarak eğlence ve televizyon: Konya örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13, 123–142.
- Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2025). Yıllar itibarıyla net ve brüt asgari ücret (01/08/1996-31/12/2025). https://www.csgb.gov.tr/poco-pages/asgari-ucret/
- Çardak, B. (2012). Kadınların suç korkuları üzerine nitel bir çalışma. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 1(1), 23–45.
- Çavdar, C. (2019). Gündüz kuşağı kadın programlarında toplumsal cinsiyet eşitsizliği ve kadın temsili. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 12(1), 368–383. https://doi.org/10.18094/JOSC.413933
- Çelik, F., & Mirza, E. (2020). Öğrencilerin Selçuk Üniversitesi, Alaeddin Keykubad Kampüsü’ne yönelik suç korkusu. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 10(22), 1–21. https://doi.org/10.16950/iujad.720049
- Çığ, Ü. (2006). George Gerbner. In B. Çoban (Ed.), Kadife karanlık 2: Ayna şövalyeleri (ss. 11–88). Su Yayınları.
- Demircan, Ö. (2000). İletişim ve dil devrimi. Yaylım Yayıncılık.
- Dolu, O., Uludağ, Ş., & Doğutaş, C. (2010). Suç korkusu: Nedenleri, sonuçları ve güvenlik politikaları ilişkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(1), 57–81.
- Dursun, Z., & İlhan, V. (2021). Sosyal medya bağlamında gündüz kuşağı televizyon programlarının izleyici profili. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 12, 1203–1222.
- Erdoğan, İ. (1998). Gerbner'in ekme tezi ve anlattığı öyküler üzerine bir değerlendirme. Kültür ve İletişim, 1(2), 149–180.
- Erol Işık, N., & Yaman Akyar, B. (2024). Dramatization of morality and legality in Turkish media: The world of TV series and crime reality shows. Sosyoloji Dergisi, 48, 140–155.
- Eslin, M. (1991). TV: Beyaz camın arkası (M. Çiftkaya, Çev.). Pınar Yayınları.
- Ferraro, K. F. (1995). The fear of crime: Interpreting victimization risk. State University of New York Press.
- Ferraro, K. F., & LaGrange, R. (2000). The measurement of fear of crime. In J. Ditton (Ed.), The fear of crime (pp. 277–308). North Carolina.
- Fiske, J. (2003). İletişim çalışmalarına giriş (S. İrvan, Çev.). Bilim ve Sanat Yayınları.
- Gazete Gerçek. (2024, 9 Mayıs). RTÜK’ten ‘Esra Erol’ açıklaması: İnceleme başlatıldı. https://www.gazetegercek.com.tr/rtuk-ten-esra-erol-aciklamasi-inceleme-baslatildi/169261/
- Gaziarifoğlu, Y. (2009). Suç mağduriyeti korkusu ve algılanan suç mağduriyeti riskinin değerlendirilmesi [Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi].
- Gerbner, G., Gross, L., Morgan, M., & Signorielli, N. (1980). The ‘mainstreaming’ of America: Violence profile No. 11. Journal of Communication, 30(3), 10–29. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.1980.tb01987.x
- Gerbner, G. (2014). Medyaya karşı (G. Ayas, V. Batmaz & V. Kovacı, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
- Güloğlu, M. F. (2023). Yüzün fenomenolojisi ve etik: Müge Anlı örneği. Medya ve Kültür, 3(1), 2–22.
- Habertürk. (2015, Şubat 14). Tarsus’ta hunharca öldürülen Özgecan Aslan son yolculuğuna uğurlanıyor. https://www.haberturk.com/gundem/haber/1043074-tarsusta-hunharca-oldurulen-ozgecan- aslan-son-yolculuguna-ugurlaniyor
- Ilgaz Büyükbaykal, C. (2012). Kitle iletişim araçları ve toplumsal yaşam. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 21, 71-75.
- Kaya, B. (2019). Televizyonda şiddet gösterimi: George Gerbner ve kültivasyon analizi üzerine. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(62), 1141–1149. https://doi.org/10.17719/jisr.2019.3152
- Koçer, M., Leblebici Koçer, L., & Yoldaş, M. A. (2016). Televizyon izleme alışkanlıkları ve nedenleri üzerine bir analiz: Celalabat ve Kayseri illeri örneği. Humanities Sciences, 11(2), 140–151.
- Köseoğlu, M. (2017). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde yaşayan kadınların suç mağduriyeti korkusu [Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi].
- Lang, K., & Lang, G. E. (2009). Mass society, mass culture, and mass communication: The meaning of mass. International Journal of Communication, 3, 998–1024. http://ijoc.org
- Maigret, É. (2011). İletişim ve medya sosyolojisi (Ö. Yıldız, Çev., 2. baskı). İletişim Yayınları.
- Marshall, G. (2021). Sosyoloji sözlüğü (O. Akınhay & D. Kömürcü, Çev.). Bilim ve Sanat Yayınları.
- Özçetin, B. (2018). Kitle iletişim kuramları (2. baskı). İletişim Yayınları.
- Özer, Ö. (2005). Yetiştirme kuramı: Televizyonla yaşamanın ideolojik kültürel sonuçlarına yönelik yapılan araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, (1), 75–108.
- Özkan, S. (2017). Gerbner’in kültürel göstergeler kuramı bağlamında televizyon haber içeriklerine ilişkin bir araştırma. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 2(4), 129–141.
- Özsoy, O. (1998). Kitle iletişim araçlarının kamuoyu oluşumunda kümülatif etkisi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 7, 177–182.
- Öztürk, M., Kocacık, F., & Gönültaş, M. B. (2016). Suç korkusu ve risk algısının toplumsal cinsiyet açısından incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1488–1502.
- Öztürk, M. (2015), Medya ve suç korkusu arasındaki ilişki. The Journal of Academic Social Science Studies, (36), 251-263.
- Postman, N. (2010). Televizyon: Öldüren eğlence (A. E. Pilgir, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
- Şahin, H. (2019). Türkiye’de eğitimde fırsat eşit(siz)liği ve bireylerin eğitim kararları: Ardahan ve Karabük örneği, [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi].
- Şahin, N. (2024). Karizmatik liderlik yaklaşımlarının betimsel analizi. Hakkâri Eğitim Fakültesi Dergisi (HEFDER), 3(1), 1–17.
- Şimşek, G. (2017). George Gerbner’ın Medyaya Karşı eserine dair genel bir değerlendirme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(52), 1205–1213.
- Turow, J. (2009). Media today: An introduction to mass communication (3. baskı). Routledge.
- Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2024). Bölgesel istatistikler. https://biruni.tuik.gov.tr/bolgeselistatistik/tabloOlustur.do
- Utma, S. (2015). Suç korkusu ve medyanın suç korkusunun oluşmasına etkileri. A. Solak ve Ö. Solak (Ed.), Suç Korkusu Kongresi içinde (ss. 497-508). Serra Yayıncılık
- Ünal-Reşitoğlu, H. (2017). Kadınların suç korkusu ve kent mekânındaki güvenlik algısı, [Yüksek lisans tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi].
- Weber, M. (2005). Bürokrasi ve otorite (H. B. Akın, Çev.). Adres Yayınları.
- Yalçın, H. (2022). Bir araştırma deseni olarak fenomenoloji. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 213-232.
- Yaylagül, L. (2006). Kitle iletişim kuramları: Egemen ve eleştirel yaklaşımlar. Dipnot Yayınları.
The Representation of Crime on Screen and Social Fears: A Cultivation Theory-Based Study on Female Viewers in Gaziantep
Öz
It is evident that communication, which is intrinsic to social life, is predominantly mediated through mass communication tools in modern societies. Television, in particular, has been identified as a significant cultural influencer in shaping viewer perceptions of the world. As posited by George Gerbner in his seminal work on the subject, the so-called Cultivation Theory, the medium of television has the capacity to engender a pervasive sense of threat and anxiety in the viewer, through its long-term effects, as if the world were a hostile and menacing place. The present study aims to examine the impact of criminal reality programmes (particularly “Müge Anlı ile Tatlı Sert” and “Esra Erol’da”) on female viewers, in the context of perceptions of security and fear of crime victimisation. The primary research question posits whether television programmes engender an increased fear of victimisation among women and a heightened sense of insecurity regarding public spaces. The study is grounded in a qualitative research method and was conducted through in-depth interviews with women residing in Gaziantep. Participants perceive criminal reality programs not only as broadcasts that make crime visible, but also as platforms where values such as justice and social solidarity are represented. The presenters are regarded as charismatic figures who compensate for the absence of public authority. Within the theoretical framework of Gerbner's "mean world syndrome," it has been identified that such programs have the capacity to increase women's fear of victimization and influence their everyday life practices. The notion of fear of crime victimization has been identified as a gender-based, multilayered phenomenon that exerts a significant influence on women's security strategies, parenting practices, and their presence in public spaces.
Anahtar Kelimeler
Esra Erol’da Müge Anlı ile Tatlı Sert Crime-Themed Reality Television Shows Fear of Victimization Cultivation Theory
Etik Beyan
It has been confirmed by the Ethics Committee for Social and Human Sciences of Harran University, through the Meeting and Decision Report dated 16 June 2023 and numbered 2023/89, that this study complies with publication ethics and scientific research principles. It is hereby declared that scientific and ethical guidelines were followed during the preparation of this study, that no fabrication or manipulation was conducted on the collected data, and that all referenced works have been duly cited in the bibliography.
Kaynakça
- Anadolu Ajansı. (2017, 8 Mart). Küçük Irmak’ı öldüren sanığa 51 yıl hapis ve ağırlaştırılmış müebbet. https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/kucuk-irmaki-olduren-saniga-51-yil-hapis-ve-agirlastirilmis-muebbet/766560
- Astam, F. K., & Akgül, T. E. (2017). Medya ve toplum ilişkisi çerçevesinde kadın programlarının incelenmesi: “Irmak Kupal örneğinde Müge Anlı ile Tatlı Sert programı”. 3. Uluslararası Sosyal Bilimler Sempozyumu, 669–685.
- Bak, G., Altıntop, M., & Bak, A. (2020). George Gerbner’in genel iletişim modeli, kültürel göstergeler ve ekme kuramı. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 6(25), 484–492.
- Benibuldular.com. (2024). Hakkımızda/Sevgi İzi. https://www.benibuldular.com/hakkimizda
- Callanan, V. J. & Rosenberger, J. S. (2017). Cultivation theory: Gerbner, fear crime, and Cops. In C. P. Campbell (Ed.), The Routledge companion to media and race (pp. 30–42). Routledge.
- Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni M. Bütün & S. B. Demir, (Çev. Ed.). Siyasal Yayın Dağıtım.
- Çakır, V. (2005). Bir sosyal etkinlik olarak eğlence ve televizyon: Konya örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13, 123–142.
- Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2025). Yıllar itibarıyla net ve brüt asgari ücret (01/08/1996-31/12/2025). https://www.csgb.gov.tr/poco-pages/asgari-ucret/
- Çardak, B. (2012). Kadınların suç korkuları üzerine nitel bir çalışma. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 1(1), 23–45.
- Çavdar, C. (2019). Gündüz kuşağı kadın programlarında toplumsal cinsiyet eşitsizliği ve kadın temsili. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 12(1), 368–383. https://doi.org/10.18094/JOSC.413933
- Çelik, F., & Mirza, E. (2020). Öğrencilerin Selçuk Üniversitesi, Alaeddin Keykubad Kampüsü’ne yönelik suç korkusu. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 10(22), 1–21. https://doi.org/10.16950/iujad.720049
- Çığ, Ü. (2006). George Gerbner. In B. Çoban (Ed.), Kadife karanlık 2: Ayna şövalyeleri (ss. 11–88). Su Yayınları.
- Demircan, Ö. (2000). İletişim ve dil devrimi. Yaylım Yayıncılık.
- Dolu, O., Uludağ, Ş., & Doğutaş, C. (2010). Suç korkusu: Nedenleri, sonuçları ve güvenlik politikaları ilişkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(1), 57–81.
- Dursun, Z., & İlhan, V. (2021). Sosyal medya bağlamında gündüz kuşağı televizyon programlarının izleyici profili. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 12, 1203–1222.
- Erdoğan, İ. (1998). Gerbner'in ekme tezi ve anlattığı öyküler üzerine bir değerlendirme. Kültür ve İletişim, 1(2), 149–180.
- Erol Işık, N., & Yaman Akyar, B. (2024). Dramatization of morality and legality in Turkish media: The world of TV series and crime reality shows. Sosyoloji Dergisi, 48, 140–155.
- Eslin, M. (1991). TV: Beyaz camın arkası (M. Çiftkaya, Çev.). Pınar Yayınları.
- Ferraro, K. F. (1995). The fear of crime: Interpreting victimization risk. State University of New York Press.
- Ferraro, K. F., & LaGrange, R. (2000). The measurement of fear of crime. In J. Ditton (Ed.), The fear of crime (pp. 277–308). North Carolina.
- Fiske, J. (2003). İletişim çalışmalarına giriş (S. İrvan, Çev.). Bilim ve Sanat Yayınları.
- Gazete Gerçek. (2024, 9 Mayıs). RTÜK’ten ‘Esra Erol’ açıklaması: İnceleme başlatıldı. https://www.gazetegercek.com.tr/rtuk-ten-esra-erol-aciklamasi-inceleme-baslatildi/169261/
- Gaziarifoğlu, Y. (2009). Suç mağduriyeti korkusu ve algılanan suç mağduriyeti riskinin değerlendirilmesi [Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi].
- Gerbner, G., Gross, L., Morgan, M., & Signorielli, N. (1980). The ‘mainstreaming’ of America: Violence profile No. 11. Journal of Communication, 30(3), 10–29. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.1980.tb01987.x
- Gerbner, G. (2014). Medyaya karşı (G. Ayas, V. Batmaz & V. Kovacı, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
- Güloğlu, M. F. (2023). Yüzün fenomenolojisi ve etik: Müge Anlı örneği. Medya ve Kültür, 3(1), 2–22.
- Habertürk. (2015, Şubat 14). Tarsus’ta hunharca öldürülen Özgecan Aslan son yolculuğuna uğurlanıyor. https://www.haberturk.com/gundem/haber/1043074-tarsusta-hunharca-oldurulen-ozgecan- aslan-son-yolculuguna-ugurlaniyor
- Ilgaz Büyükbaykal, C. (2012). Kitle iletişim araçları ve toplumsal yaşam. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 21, 71-75.
- Kaya, B. (2019). Televizyonda şiddet gösterimi: George Gerbner ve kültivasyon analizi üzerine. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(62), 1141–1149. https://doi.org/10.17719/jisr.2019.3152
- Koçer, M., Leblebici Koçer, L., & Yoldaş, M. A. (2016). Televizyon izleme alışkanlıkları ve nedenleri üzerine bir analiz: Celalabat ve Kayseri illeri örneği. Humanities Sciences, 11(2), 140–151.
- Köseoğlu, M. (2017). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde yaşayan kadınların suç mağduriyeti korkusu [Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi].
- Lang, K., & Lang, G. E. (2009). Mass society, mass culture, and mass communication: The meaning of mass. International Journal of Communication, 3, 998–1024. http://ijoc.org
- Maigret, É. (2011). İletişim ve medya sosyolojisi (Ö. Yıldız, Çev., 2. baskı). İletişim Yayınları.
- Marshall, G. (2021). Sosyoloji sözlüğü (O. Akınhay & D. Kömürcü, Çev.). Bilim ve Sanat Yayınları.
- Özçetin, B. (2018). Kitle iletişim kuramları (2. baskı). İletişim Yayınları.
- Özer, Ö. (2005). Yetiştirme kuramı: Televizyonla yaşamanın ideolojik kültürel sonuçlarına yönelik yapılan araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, (1), 75–108.
- Özkan, S. (2017). Gerbner’in kültürel göstergeler kuramı bağlamında televizyon haber içeriklerine ilişkin bir araştırma. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 2(4), 129–141.
- Özsoy, O. (1998). Kitle iletişim araçlarının kamuoyu oluşumunda kümülatif etkisi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 7, 177–182.
- Öztürk, M., Kocacık, F., & Gönültaş, M. B. (2016). Suç korkusu ve risk algısının toplumsal cinsiyet açısından incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1488–1502.
- Öztürk, M. (2015), Medya ve suç korkusu arasındaki ilişki. The Journal of Academic Social Science Studies, (36), 251-263.
- Postman, N. (2010). Televizyon: Öldüren eğlence (A. E. Pilgir, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
- Şahin, H. (2019). Türkiye’de eğitimde fırsat eşit(siz)liği ve bireylerin eğitim kararları: Ardahan ve Karabük örneği, [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi].
- Şahin, N. (2024). Karizmatik liderlik yaklaşımlarının betimsel analizi. Hakkâri Eğitim Fakültesi Dergisi (HEFDER), 3(1), 1–17.
- Şimşek, G. (2017). George Gerbner’ın Medyaya Karşı eserine dair genel bir değerlendirme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(52), 1205–1213.
- Turow, J. (2009). Media today: An introduction to mass communication (3. baskı). Routledge.
- Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2024). Bölgesel istatistikler. https://biruni.tuik.gov.tr/bolgeselistatistik/tabloOlustur.do
- Utma, S. (2015). Suç korkusu ve medyanın suç korkusunun oluşmasına etkileri. A. Solak ve Ö. Solak (Ed.), Suç Korkusu Kongresi içinde (ss. 497-508). Serra Yayıncılık
- Ünal-Reşitoğlu, H. (2017). Kadınların suç korkusu ve kent mekânındaki güvenlik algısı, [Yüksek lisans tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi].
- Weber, M. (2005). Bürokrasi ve otorite (H. B. Akın, Çev.). Adres Yayınları.
- Yalçın, H. (2022). Bir araştırma deseni olarak fenomenoloji. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 213-232.
- Yaylagül, L. (2006). Kitle iletişim kuramları: Egemen ve eleştirel yaklaşımlar. Dipnot Yayınları.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Televizyon Programcılığı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 5 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 22 Kasım 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 5 Sayı: 2 |
Kaynak Göster
Amaç ve Kapsam
AMAÇ
Medya ve Kültür dergisi, 2021 yılında yayın hayatına başlayan, uluslararası, açık erişimli, elektronik ve hakemli bir dergidir. Haziran ve Aralık ayları olmak üzere yılda iki kez yayınlanan Medya ve Kültür dergisi kültürel çalışmalar ve iletişim alanına kuramsal, betimsel, kavramsal ve özgün araştırmalarla nitelikli bilimsel katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Disiplinlerarası özelliğiyle kültürel çalışmalar ve iletişim alanlarına ulusal ve uluslararası düzeyde katkı sunmayı hedefleyen Medya ve Kültür dergisi, bu alanlarda çalışan bilim insanlarının çalışma ve araştırmalarını paylaşabilecekleri akademik bir platform sunmaktadır. Dergi bu amaçlarını gerçekleştirirken dürüstlük, şeffaflık, hesap verebilirlik ve bilim etiği ilkelerine uygun olarak hareket etmektedir.
KAPSAM
2021 yılında yayın hayatına başlayan Medya ve Kültür dergisi kültürel çalışmalar ve iletişim alanlarında özgün, nitelikli teorik ve/veya uygulamalı Türkçe ve İngilizce makalelere yer vermektedir. Medya ve Kültür Dergisi'nin, iletişim ve kültürel çalışmalarla doğrudan ilgili olan başlıca konu başlıkları aşağıda belirtilmiştir.
• Dil ve kültür
• Edebiyat eleştirisi
• İzlerkitle çalışmaları
• Gündelik hayatın toplumsal üretimi
• İdeoloji sorunu, tahakküm ve hegemonya
• Irk çalışmaları
• Toplumsal cinsiyet ve temsil
• Oryantalizm ve oksidentalizm
• Feminist teori ve kadın çalışmaları
• Film çalışmaları
• Gençlik alt kültürleri
• Postkolonyal teori
• Eleştirel Teori
• Medya teorileri
• Popüler kültür
• Siyasal Kültür
• Stratejik Kültür
• Postyapısalcılık
• Maduniyet çalışmaları
• Küreselleşme ve kültür
• Uluslararası iletişim ve küreselleşme
• Dijital kültür
• Kültürlerarası iletişim
• Yeni medya çalışmaları
• Siyaset ve sınıf
• Göç çalışmaları
• Kimlik
Yazım Kuralları
2. Çalışmayı destekleyen bir kurum varsa, makale başlığının son kelimesi üzerine (*) konularak, aynı sayfada dipnot olarak destek veren kurum bilgileri belirtilmelidir.
3. Gönderilen yazılar kaynakça ve ekler dahil en az 6.000, en fazla 13.000 kelime aralığında olmalıdır.
4. Makaleler APA 7 referans sistemine göre düzenlenmelidir. Metinlerde kullanılan referanslar ile kaynakça bilgisinin uyumlu olmasına özen gösteriniz.
5. Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ve nicel çalışmalar, insanlar üzerine yapılan araştırmalar etik kurul kararı gerektirmektedir. Etik kurul kararı gerektiren çalışmaların başvurularında yazar/yazarların makalelerini sisteme yüklerken ıslak imzalı etik kurul kararını da göndermeleri gerekmektedir. Etik kurula ilişkin bilgiler makalenin yöntem ve metnin son bölümünde yer alan Makale Bilgi Formu kısımlarına izin veren kurulun adı, tarih, sayı numarası bilgilerini içerecek şekilde makalenin etik kurul kararına uygun olarak hazırlandığı beyanını içerecek şekilde belirtilmelidir.
6. Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğraf kullanımlarında sahiplerinden izin alınması ve çalışmalarda bu bilgilere yer verilmesi gereklidir. Çalışmalarda fikir ve sanat eserleri kullanımında telif hakları düzenlemelerine uygunluğuna dikkat edilmesi ve metinlerde gerekli atıfların yapılması istenmektedir.
Türkçe yazılan 2 veya daha fazla yazarlı makale yazım şablonu için tıklayınız.
Kitap inceleme şablonu için tıklayınız.
•Türkçe makalelerde 150-250 kelime aralığında Türkçe “Öz” ve Türkçe "Öz" ile birebir uyumlu olacak şekilde İngilizce “Absract” bölümü olmalıdır. Öz ve abstract 9 punto ve tek paragraf şeklinde düzenlenmelidir.
1- Kitap değerlendirmeleri 2000-2500 kelime aralığında olmalıdır.
2- Kitap çok yönlü kritik-eleştirel bir bakış açısıyla (kitabın güçlü ve zayıf yönlerini ele alarak) değerlendirilmelidir.
3- Değerlendirmede yazarın ileri sürdüğü tezler ortaya konulmalı eğer yazarın tezine değerlendirmeci katılmıyorsa nedenleri gerekçeli olarak açıklanmalıdır.
4- Değerlendirmelerde eserin alan içerisindeki konumu-etkisi, alana sunduğu katkı ortaya konulmalıdır.
5- Kitaba ilişkin daha önceden bir değerlendirme yapılmış mı? Yapıldıysa bu değerlendirmelerden bahsedilmeli. Daha önce bir değerlendirme yapıldıysa çalışmanın özgün değeri ortaya konulmalıdır.
6- Yazar tanıtılarak alandaki önemine vurgu yapılmalıdır.
7- Kitabın ana tartışma konularının neler olduğu ve bu tartışmalar hangi boyutları ile ele aldığı ortaya konulmalıdır.
8- Değerlendirme metnin akışı genelden özele doğru olacak şekilde düzenlenmelidir.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Medya ve Kültür Dergisi yayın etiği kapsamında tüm paydaşlarından aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklemektedir. Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Hakemli dergide bir makalenin yayımlanması uyumlu ve saygı duyulan bilgi ağının gelişmesinde gerekli bir temel yapı taşıdır. Hakemli makaleler bilimsel metotları destekler ve şekillendirir. Bu yüzden beklenen etik davranışların standartlarında anlaşmaya varmak yayımlama ile ilgili tüm taraflar, yazar, dergi editörü, hakem ve yayımcı kuruluşlar için önemlidir.
Yazarlık, rapor edilen çalışmanın tasarımına, yürütülmesine veya yorumlanmasına önemli katkılarda bulunan kişilerle sınırlandırılmalıdır. Önemli katkılarda bulunan herkes ortak yazar olarak listelenmelidir. Araştırma projesinin belirli önemli yönlerine katılmış olan başka kişiler varsa, bunlar kabul edilmeli veya katkıda bulunanlar olarak listelenmelidir. İlgili yazar, makaleye tüm uygun ortak yazarların dahil edildiğinden ve uygun olmayan ortak yazarların bulunmadığından ve tüm ortak yazarların makalenin son halini görüp onayladığından ve yayınlanmak üzere sunulmasını kabul ettiğinden emin olmalıdır.
2. Çıkar Çatışmaları:
Yazarlar: Tüm yazarlar, makalelerinin sonuçlarını veya yorumunu etkilemek üzere yorumlanabilecek herhangi bir mali veya diğer önemli çıkar çatışmalarını makalelerinde açıklamalıdır. Proje için tüm finansal destek kaynakları açıklanmalıdır.
Hakemler: Hakemler, değerlendirdikleri makalede herhangi bir çıkar çatışması olduğundan şüphelendiklerinde değerlendirme süreci ile ilgili olarak dergi editörlüğüne bilgi vermeli ve gerekirse makale değerlendirmesini ret etmelidirler. Çıkar çatışmasını engellemek için makale yazarlarının görev yaptığı kurumlardaki kişiler, makale için hakemlik yapamazlar.
Editörler: Editörlerin, makalelerle kişisel veya mali açıdan çıkar çatışması olmamalıdır.
3. Veri Erişimi ve Saklama:
Yazarlardan, editoryal inceleme için bir makaleyle bağlantılı olarak ham verileri sağlamaları istenir ve mümkünse, bu tür verilere halkın erişimini sağlamaya hazırlıklı olmalı ve her halükârda bu tür verileri yayınlandıktan sonra makul bir süre boyunca saklamaya hazır olmalıdır.
4. Uydurma Veri Üretimi ve Sahtecilik:
Görüntüler de dahil olmak üzere uydurulmuş ve/veya tahrif edilmiş deneysel sonuçlar.
5. Yinelenen / Çoklu Makale Gönderimleri:
Başka bir yere gönderildiği veya başka bir yerde yayınlandığı tespit edilen makaleler. Yazarlar, daha önce gönderilmiş veya yayınlanmış kendi çalışmalarını gönderilen bir makale için temel olarak kullanmışlarsa, önceki çalışmalara atıfta bulunmaları gerekir. Ayrıca, sundukları makalelerde önceki çalışmalara ek olarak yeni katkıların nasıl sunulduğunu da belirtmeleri gerekir.
6. Fikri Mülkiyet Hakkı
• Yazarlar, gönderdikleri makalenin (ve herhangi bir destekleyici öğenin) kendi fikri mülkiyetleri olduğunu ve telif hakkının başkalarına devredilmediğini onaylar.
• Yazarlar, makalenin intihal, uydurma, tahrifat, manipüle edilmiş alıntılar içermediğini ve makalenin JSS yazarlık politikalarına uygun olduğunu onaylar.
• Tüm el yazmaları, revizyonlar, taslaklar ve dizgiler yazar(lar)ın fikri mülkiyetinde kalır. Kararlaştırılan lisansta belirtilenin dışında, yazar(lar) eserlerinin telif hakkını elinde tutar.
• Yazarlar, hakemler ve editörler, hakemlerden veya editörlerden gelen tüm iletişimleri, yorumları veya raporları gizli tutmayı kabul eder.
• Hakemler ve editörler, yayınlanan nihai dizgi(ler) dışında tüm el yazmalarını, düzeltmeleri ve taslakları gizli tutmayı kabul ederler.
7. Düzeltme, Geri Çekme, Endişe İfadesi
• Editörler, yayınlanan makalede, bulguları, yorumları ve sonuçları etkilemeyen küçük hatalar tespit ederse düzeltme yapabilirler.
• Editörler, bulguları ve sonuçları geçersiz kılan büyük hatalar/ihlaller söz konusu olduğunda, makaleyi geri çekebilirler.
• Yazarlar tarafından araştırma veya yayını kötüye kullanmaya yönelik olasılık söz konusu ise; bulguların güvenilir olmadığına ve yazarların kurumlarının olayı soruşturmadığına dair kanıtlar var veya olası soruşturma haksız veya sonuçsuz görünüyor ise, editörler endişe ifadesi yayımlayabilirler. Düzeltme, geri çekme veya endişe ifadesi ile ilgili olarak COPE yönergesi dikkate alınır.
8. Anket ve Mülakata Dayanan Çalışmaların Yayını
Medya ve Kültür dergisi bilimsel süreli yayıncılıkta etik güvence oluşturmak amacıyla, Yayın Etiği Komitesi’nin (COPE) “Dergi Editörleri için Davranış Kuralları ve En İyi Uygulama Rehber İlkeleri” ve “Dergi Yayıncıları için Davranış Kuralları” ilkelerini benimsemektedir. Bu kapsamda dergiye gönderilen çalışmalarda aşağıdaki hususlara uyulmalıdır:
• Etik kurul izni gerektiren, tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir.
• Etik kurul izni gerektiren araştırmalarda, izinle ilgili bilgilere (kurul adı, tarih ve sayı numarası) yöntem bölümünde yer verilebilir. Fakat Makale sonunda makale bilgi formunda olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmelidir.
Etik Kurul izni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir:
• Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar
• İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,
•İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,
•Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,
•Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar,
Ayrıca;
• Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
• Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
• Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi.
9. Ek veya Özel Sayı Yayımlama Politikası
Dergimizde Editör Kurulu'nun talebi üzerine yılda bir kez özel sayı yayımlanabilir. Özel sayıda yer alması için gönderilen makalelerin tüm süreçleri standart makale süreciyle aynıdır.
• Ek veya Özel sayı: Bir derginin normal aralıklarla çıkarılan düzenli sayılarına ek olarak yayınlanan sayılardır. Kongre/sempozyum vb etkinlik bildirilerinden veya belli bir konudaki makalelerden oluşur.
• Ek veya Özel sayıdaki sayfa numaraları, yıl içindeki düzenli sayılardan farklı şekilde numaralandırılır.
• Ek veya Özel sayı adedi; normal periyodun 1/3’ünden fazla olamaz. Kongre bildiri özetlerini içeren özel sayılar bu kapsama dâhil edilmezler.
• Ek veya Özel sayıda yayınlanan olgu sunumları, derleme ve araştırma makalesi oranları (kongre özetleri hariç), diğer sayılarda yayınlanan makale oranlarına dâhil edilecektir.
• Armağan sayıları, özel veya ek sayı statüsünde kabul edilmez. Normal sayı olarak numaralandırılır ve yüklenir.
Bilim araştırma ve yayın etiğine aykırı eylemler şunlardır:
İntihal: Başkalarının özgün fikirlerini, metotlarını, verilerini veya eserlerini bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseri gibi göstermek,
Sahtecilik: Bilimsel araştırmalarda gerçekte var olmayan veya tahrif edilmiş verileri kullanmak,
Çarpıtma: Araştırma kayıtları veya elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan cihaz veya materyalleri kullanılmış gibi göstermek, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,
Tekrar yayım: Mükerrer yayınlarını akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
Dilimleme: Bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
Haksız yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek veya olan kişileri dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini sonraki baskılarda eserden çıkartmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek,
Diğer etik ihlal türleri:
a) Destek alınarak yürütülen araştırmalar sonucu yapılan yayınlarda destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile bunların katkılarını belirtmemek,
b) Henüz sunulmamış veya savunularak kabul edilmemiş tez veya çalışmaları, sahibinin izni olmadan kaynak olarak kullanmak,
c) İnsan ve hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurallara uymamak, yayınlarında hasta haklarına saygı göstermemek,
ç) İnsanlarla ilgili biyomedikal araştırmalarda ve diğer klinik araştırmalarda ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranmak,
d) İncelemek üzere görevlendirildiği bir eserde yer alan bilgileri eser sahibinin açık izni olmaksızın yayımlanmadan önce başkalarıyla paylaşmak,
e) Bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânları ve cihazları amaç dışı kullanmak,
f) Dayanaksız, yersiz ve kasıtlı olarak etik ihlal isnadında bulunmak,
g) Bilimsel bir çalışma kapsamında yapılan anket ve tutum araştırmalarında katılımcıların açık rızasını almadan ya da araştırma bir kurumda yapılacaksa ayrıca kurumun iznini almadan elde edilen verileri yayımlamak,
h) Araştırma ve deneylerde, hayvan sağlığına ve ekolojik dengeye zarar vermek,
ı) Araştırma ve deneylerde, çalışmalara başlamadan önce alınması gereken izinleri yetkili birimlerden yazılı olarak almamak.
i) Araştırma ve deneylerde mevzuatın veya Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin ilgili araştırma ve deneylere dair hükümlerine aykırı çalışmalarda bulunmak.
j) Araştırmacılar ve yetkililerce, yapılan bilimsel araştırma ile ilgili olarak muhtemel zararlı uygulamalar konusunda ilgilileri bilgilendirme ve uyarma yükümlüğüne uymamak,
k) Bilimsel çalışmalarda, diğer kişi ve kurumlardan temin edilen veri ve bilgileri, izin verildiği ölçüde ve şekilde kullanmamak, bu bilgilerin gizliliğine riayet etmemek ve korunmasını sağlamamak,
l) Akademik atama ve yükseltmelerde bilimsel araştırma ve yayınlara ilişkin yanlış veya yanıltıcı beyanda bulunmak.
• Makalede ismi yazılacak olan diğer yazarların araştırmaya katkı sağladığından emin olunmalıdır. Akademik katkısı olmayan kişilerin ilave yazar olarak gösterilmesi veya katkı sırası gözetilmeksizin, unvan, yaş ve cinsiyet gibi bilim dışı ölçütlerle yazar sıralaması yapılması bilim etiğine aykırıdır.
• Çok yazarlı makalelerde yazarların makalenin hangi aşamasına hangi oranda katkı sağladıkları net bir şekilde belirtilmelidir.
• Makale aynı anda farklı dergilere gönderilmemelidir ve daha önce başka bir dergiye gönderilmiş olmamalıdır. Gönderilmesi halinde yayın süreci iptal edilecektir.
• Dergiye makale gönderen yazarların derginin yayım ve yazım ilkelerini okuduğu ve kabul ettiği varsayılır ve yazarlar bu ilkelerde kendinden beklenenleri taahhüt etmiş sayılmaktadır.
• Atıf gösterimi ve Kaynakça listesi eksiksiz olmalıdır.
• İntihal yapılmamalı ve sahte veriye yer verilmemelidir.
• Benzerlik taraması sonucunda makalenin hakem sürecinin başlatılabilmesi için benzerlik oranı %15’i geçmemelidir.
• Bir makale en fazla 2 ÖN KONTROL sürecine dâhil edilir, bu süreçte yazara iletilen hususlar düzeltilmezse makale reddedilir.
Bu hususta WAME’ye atıf yapılabilir.
• Hakemler, yalnızca uygun bir değerlendirmeyi yapmak için gereken uzmanlığa sahip oldukları, kör hakemlik gizliliğine riayet edebilecekleri ve makaleye dair detayları her şekilde gizli tutabilecekleri makalelerin hakemliğini kabul etmelidirler.
• Makale inceleme süreci sonrasında da incelenen makaleye dair herhangi bir bilgi hiçbir şekilde başkalarıyla paylaşılmamalıdır.
• Hakemler, yalnızca makalelerin içeriğinin doğruluğunu ve akademik ölçütlere uygunluğunu değerlendirmelidir. Makalede ortaya konan düşüncelerin hakemin düşüncelerinden farklı olması değerlendirmeyi etkilememelidir.
• Hakem raporları objektif ve ölçülü olmalıdır. Hakaret içeren, küçümseyici ve itham edici ifadelerden kesinlikle kaçınılmalıdır.
• Hakemler, değerlendirme raporlarında yüzeysel ve muğlak ifadelerden kaçınmalıdır. Sonucu olumsuz olan değerlendirmelerde sonucun dayandığı eksik ve kusurlu hususlar somut bir şekilde gösterilmelidir.
• Hakemler, kendilerine tanınan süre içerisinde makaleleri değerlendirmelidir. Şayet değerlendirme yapmayacaklarsa, makul bir süre içerisinde dergiye bildirmelidirler.
• Editörler, kabul veya ret edilen makaleler ile herhangi bir çıkar çatışması/ilişkisi içinde olmamalıdır.
• Editörler bir makaleyi kabul etmek ya da reddetmek için tüm sorumluluğa ve yetkiye sahiptir.
• Hakemlerin ve yazarların isimlerinin karşılıklı olarak gizli tutulması editörlerin sorumluluğudur.
• Sadece alana katkı sağlayacak makaleler kabul edilmelidir.
• Hatalar bulunduğu zaman düzeltmenin yayımlanmasını ya da geri çekilmesini desteklemelidir.
• Dergiye gönderilen makalelerin ön inceleme, hakemlik, düzenleme ve yayınlama süreçlerinin vaktinde ve sağlıklı bir şekilde tamamlanması editörlerin görevidir.
• Editörler dergiye katkısı olmayan kişileri yayın kurulu üyesi veya yardımcı editör olarak göstermemelidir.
Şikayet ve İtirazlar
Medya ve Kültür şikayet ve itirazları aşağıdaki prosedür takip edilerek ele alır. Çalışmaların ele alınmasındaki uzun gecikmeler ve yayın etiği dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere şikayetler öncelikle İletişim Genel Yayın Yönetmeni tarafından ele alınır. Baş Editör, şikayet ve itirazları varsa Alan Editörleri ve Yayın Kurulu ile birlikte inceler. Şikayet ve itirazlarla ilgili herhangi bir durum olması durumunda medyavekultur@sakarya.edu.tr ile iletişime geçiniz.
Makalenin İçeriğine İlişkin Şikayetler
Baş Editör, yazar(lar)ın şikayetlerini ve hakem raporlarını inceleyerek aşağıdaki konularda karar verir:
- Makalenin reddedildiğinin teyidi,
- Yazarın itirazı dikkate alınmalı,
- Bağımsız bir incelemecinin yeni görüşüne ihtiyaç vardır.
Baş Editörün nihai kararı yazar(lar)a bildirilir. İtirazın sonuçlarına ilişkin açıklama gerektiği takdirde yazar(lar)la paylaşılır. Bu Medya ve Kültür Dergisi'nin son kararıdır.
Süreçlere İlişkin Şikayetler
Süreçlere ilişkin şikâyetler Baş Editör tarafından ele alınır. Ele alma çalışmalarında yaşanan uzun süreli gecikmeler Medya ve Kültür editörleri tarafından incelenerek gerekli görülen hususlar Baş Editör ile paylaşılmaktadır. Baş Editör şikâyetleri değerlendirir ve gerektiğinde yazarlarla bilgi paylaşımında bulunur.
Etikle İlgili Şikayetler
Baş Editör, yazarın veya hakemin davranışına ilişkin yayın etiğine ilişkin şikayetleri değerlendirir. Baş Editör, Medya ve Kültür internet sitesinde yayınlanan yayın etiğini takip eder. Medya ve Kültür Dergisi yayın kurulu, şikayetçi veya hakemlerin kaygılarını inceler. İncelemenin detayları ve ilerleyişi şikâyetçi(ler) ile açıkça paylaşılır. Baş Editör veya Editör Yardımcıları, şikâyetçi(ler)e yapılacak işlem ve nihai karar konusunda geri bildirimde bulunur.
Gizlilik Bildirimi
Medya ve Kültür yönetim sisteminde tutulan özel bilgiler hiçbir üçüncü şahısla paylaşılmayacak olup, yalnızca bu derginin ve Sakarya Üniversitesi'nin bilimsel amaçları doğrultusunda kullanılacaktır. Sorumlu yazar, makalenin diğer tüm yazarlar tarafından görülüp onaylanmasından sorumludur.
Makalelerin ön değerlendirmesinin yapıldığı ortalama süre: 3-7
Makalelerin gözden geçirildiği ortalama süre: 60
Makalenin ortalama yayınlanma süresi: 90
Ücret Politikası
• Medya ve Kültür dergisi makale gönderimi, hakemlik ve editörlük süreçleri, mizanpaj ve yayın basımı (sayfa veya renk ücretleri) için herhangi bir ücret talep etmemektedir.
• Medya ve Kültür dergisi yazarlara, hakemlere, editörlere ve yayın kuruluna herhangi bir ücret ödememektedir.
• Medya ve Kültür dergisindeki makalelerin okunması ve indirilmesi ücretsizdir.
• Medya ve Kültür dergisi Araştırma literatürüne ücretsiz erişimi teşvik eden Budapeşte Açık Erişim Girişimini (BOAI: Budapest Open Access Initiative) imzalamış ve bu girişimde açıklanmış olan Açık Erişim İlkeleri’ni kabul etmiştir.
• Medya ve Kültür dergisindeki tüm eserler TÜBİTAK ULAKBİM DergiPark aracılığıyla LOCKSS (Lots Of Copies Keep Stuff Safe) sistemi ile arşivlenmektedir.
• Medya ve Kültür dergisi yayın politikası gereği ilan, reklam, sponsorluk vb. faaliyetleri kabul etmemektedir.
• Medya ve Kültür, abonelik ücreti talep etmeyen açık erişimli bir dergidir.
• Makalelerin profesyonel kalitede reprodüksiyonlarına ihtiyaç duyanlar için yeniden baskı hizmeti sunmuyoruz.
*Medya ve Kültür dergisinin tüm giderleri Sakarya Üniversitesi tarafından karşılanmaktadır.
Dizinler
Dergi Kurulları
Baş Editör
Editör Yardımcısı
ALAN EDİTÖRLERİ
EDİTÖR KURULU
Etik Editörü
Kitap İnceleme Editörü
İstatistik Editörü
İngilizce Dil Editörü
Türkçe Dil Editörü
Mizanpaj Editörü
DİZİNLEME & ÖZETLEME & ARŞİVLEME
Bu dergi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.