Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Öğrencilerin Sözlü Anlatımlarına Yönelik Yanlış Çözümlemesi

Öz

Bu çalışmada yabancı dil olarak Türkçe öğrenen B seviyesi öğrencilerin sözlü anlatım yanlışlarının yanlış çözümleme yöntemine uygun olarak çözümlenmesi, bu yanlışların yanlış türlerine göre görülme sıklığı ve oranının belirlenmesi amaçlanmaktadır. Yanlış çözümleme yönteminde yanlışlar toplanır, sınıflandırılır, tanımlanır, açıklanır ve değerlendirilir. Araştırmada nitel araştırma deseni kullanılmış ve veriler doküman incelemesi yoluyla elde edilmiştir. Çalışma grubu, Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen B seviyesi 158 öğrenciden oluşturmaktadır. Veri toplanma aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen hazırlıksız konuşma konu havuzu kullanılmıştır. Konuşmalar, katılımcı onayı ile ses kaydına alınmış ve kayıtlar yazılı doküman hâline getirilerek öğrenci yanlışları, yanlış çözümlemesi yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin sözlü anlatım yanlışları şu şekilde kodlanmıştır: harfin yanlış seslendirilmesi, asalak ses kullanımı, sesin gereksiz uzatılması, harf/hece eksikliği, ek yanlışlığı, yanlış sözcük kullanımı, kod karıştırma. B1 seviyesi öğrencilerinin en sık asalak ses kullanımına (%42,15), B2 seviyesi öğrencilerinin en sık harfin yanlış seslendirilmesine (%39,03) yönelik yanlışlar yaptığı görülmüştür. Ayrıca harf/hece eksikliği ve ek yanlışlıklarının hemen hemen tüm ek türlerinde yapıldığı belinmiştir. Araştırma sonuçlarından hareketle öğrencilerin daha fazla konuşma deneyimi edinmesini sağlayacak etkinliklerle kelime hazinelerinin geliştirilmesi, dil bilgisi kurallarının öğretimine yönelik etkinlikler yapılması, eklerinin anlam ve görev farklılıklarının öğretimine önem verilmesi önerilerinde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi
• konuşma
• yanlış analizi

AN ERROR ANALYSİS ON TFL LEARNERS' VERBAL LECTURE

Öz

This study aims to identify the errors made by learners of Turkish as a foreign language in their oral narratives according to the error analysis method. The error analysis method assists in analysing errors stemming from individuals' native language or personal variables, contributing to the planning of education to encompass all errors. Errors are collected, distinguished, identified, explained, and evaluated using this method. The research utilized a qualitative research design, gathering data through document analysis. The sample consisted of 158 B-level students learning Turkish as a foreign language. Data collection involved impromptu speaking topics from a pool and recorded with participant consent. Content analysis was employed to describe student errors in accordance with the error analysis method. Results showed that oral narrative errors included incorrect pronunciation of letters, use of parasitic sounds, unnecessary prolongation of sounds, letter/syllable deficiencies, incorrect affix usage, incorrect word choice, and code-mixing. B1 level students most commonly made parasitic sound errors, while B2 level students frequently mispronounced letters. Additionally, deficiencies in letters/syllables and affix errors were found to be related to noun inflectional suffixes, verb tense suffixes, person suffixes, and derivation suffixes. Errors were attributed to native language interference, lack of knowledge, and insufficient vocabulary. Based on the research results, recommendations have been made for Turkish language learners at the B level learning Turkish as a foreign language regarding their language teaching processes and potential new research avenues.

Anahtar Kelimeler

• Turkish education
• speaking
• error analysis

Kaynakça

1. Altıkulaçoğlu Kayaer, S. (2023). İngilizcenin yabancı dil olarak öğretiminde eşdizimli sözcük kullanımında yapılan yanlışların çözümlenmesi (Tez No: 782265). [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi].
2. Bakır, C. (2022). Türkçe öğrenen Türk soylu öğrencilerin hazırlıksız konuşmalarına yönelik yanlış çözümlemesi (Tez No.:738889). [Yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi].
3. Boylu, E., Güney, E. Z., & Özyalçın, K. E. (2017). Yanlış Çözümleme Yaklaşımına Göre Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenen B1 Seviyesi Öğrencilerinin Yazılı Anlatımlarının Değerlendirilmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(3), 184-202. http://dx.doi.org/10.18298/ijlet.1812
4. Brown, H. D. (2014). Principles of language learning and teaching: A course in second language acquisition. Pearson. 16 Aralık 2024 tarinde https://gustavorubinoernesto.com/wp-content/uploads/2020/06/H-Douglas-Brown-Principles-of-Language-Learning-and-Teaching.pdf adresinden erişim sağlanmıştır.
5. Büyükikiz, K. K., & Hasırcı, S. (2013). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazılı anlatımlarının yanlış çözümleme yaklaşımına göre değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 1(4), 51-62. https://doi.org/10.16916/aded.15994
6. Carroll, J.B. (1964). Language and Thought (10th edition). Prentice-Hall.
7. Corder, S. P. (1967). The significance of learners’ errors. International Review of Applied Linguistics in Language Teaching, 5, 161-170. 6 Nisan 2023 tarihinde https://www.uky.edu/~tmclay/Corder%201967.pdf adresinden erişim sağlanmıştır.
8. Corder, S. P. (1981). Error analysis and interlanguage. Oxford University Press. 10 Nisan 2023 tarihinde https://vulms.vu.edu.pk/Courses/ENG522/Downloads/%5BS._P._Corder%5D_Error_Analysis_and_Interlanguage(BookZZ.org).pdf adresinden erişim sağlanmıştır.

9. Corder, S.P. (1974). Error Analysis (s.158-171) içinde. Routledge Press. 6 Nisan 2023 tarihinde https://books.google.com.tr/books?id=tkweCwAAQBAJ&printsec=frontcover&hl=tr&source=gbs_ViewAPI&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false adresinden erişim sağlanmıştır.
10. Çerçi A., Derman S. & Bardakçı M. (2016). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazılı anlatımlarına yönelik yanlış çözümlemesi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 695-715. https://doi.org/10.21547/jss.256710
11. Council of Europe (2020), Common European Framework of Reference for Languages: Learning, teaching, assessment – Companion volume, Council of Europe Publishing, Strasbourg, www.coe.int/lang-cefr. 6 Mart 2023 tarihinde https://ttkb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2022_01/04144518_CEFR_TR.pdf adresinden erişim sağlanmıştır.
12. Dulay H., Burt M. & Krashen S. (1982). Language two. Oxford University Press. 1 Mart 2024 tarihinde https://www.academia.edu/7416848/_EBOOK_Language_Two_by_Heidi_Dulay_Marina_Burt_and_Staphen_Krashen_1982_source_BookFi_org adresinden erişim sağlanmıştır.
13. Ellis, R. (1994). The study of second language acquisition. Oxford University Press. 16 Aralık 2024 tarihinde https://books.google.com.tr/books?id=3KglibyrZ5sC&printsec=frontcover&hl=tr&s3ource=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false adresinden erişim sağlanmıştır.
14. Elturan B. (2019). Türkiye’de Türkçe öğrenen yabancı öğrencilerin dil becerileri yanlış analizleri (Tez No: 555851). [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi].
15. Fries, C. C. (1945), Teaching and Learning English as A Foreign Language (13th edition). The University of Michigan Press. Günaydın, H. R., & Bozkurt, B. Ü. (2023). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlerin Yanlışları: Büyük Resim. Journal of Uludag University Faculty of Education, 36(3), 1090-1118. https://doi.org/10.19171/uefad.1349026
16. Gürler, M. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Suriyeli öğrencilerin yazılı anlatımlarında hata çözümlemesi (Tez No.:564768). [Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi].
17. Kartallıoğlu, N. & Topuzkanamış, E. (2021). Bir yanlış çözümlemesi araştırması: yabancı öğrenciler neyi yanlış yazıyor. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 25, 38-55. https://doi.org/10.29000/rumelide.1032364
18. Khansir, A. A. (2012). Error analysis and second language acquisition. Theory And Practice in Language Studies, 2(5), 1027-1032. DOI:10.4304/tpls.2.5.1027-1032
19. Kılıçarslan, R. & Yavuz, A. (2014). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin sosyal medya kullanımında yaptıkları yazma hataları. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(3), 863-877. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.6558
20. Kurshumliu, S. (2021). Türkçe öğrenen Kosovalı öğrencilerin konuşma becerilerindeki biçim bilgisi yanlışları üzerine bir inceleme (Tez No: 690551). [Yüksek lisans tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi].
21. Lado, R. (1957). Linguistics Across Cultures: Applied Linguistics for Language Teachers. The University of Michigan Press.
22. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma (S. Turan, Çev.; 3.basım). Nobel Yayıncılık (Orijinal çalışmanın basım tarihi 2009).
23. Önder, A. & Uzdu Yıldız, F. (2017). Türkçe Öğrenen Yabancıların Yazılı Anlatım Yanlışlarının Çözümlenmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(4), 100-114. http://doi.org/10.18298/ijlet.2231
24. Özarslan, A. (2018). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen Suriyelilerin yazma becerileri üzerine bir araştırma (Tez No: 511107). [Doktora tezi, İnönü Üniversitesi].
25. Özkan, İ. H. (2021). Ruandalı öğrencilerin yazılı anlatımlarının yanlış çözümlemesi yöntemine göre incelenmesi. Düzce Üniversitesi sosyal bilimler enstitüsü dergisi, 11(1), 201-211. 23.03.2023 tarihinde https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1341553 adresinden erişim sağlanmıştır.
26. Selinker, L. (1969). Language Transfer. General Linguistics, 9(2), 67-92. 28.04.2023 tarihinde https://www.scribd.com/document/770531105/Selinker-1969-Language-Transfer adresinden erişim sağlanmıştır.
27. Selinker, L. (1972). Interlanguage. Product Information International Review of Applied Linguistics in Language Teaching, 10, 209-241. http://dx.doi.org/10.1515/iral.1972.10.1-4.209 Türk Dil Kurumu (t.y.). Türk Dil Kurumu sözlükleri. 21 Ekim 2024 tarihinde https://sozluk.gov.tr/ adresinden erişim sağlanmıştır.