Okul Çağı Çocuklarının Oyuna İlişkin Algılarının Değerlendirilmesi

Öz

Literatürde oyunun, çocukların öncelikli ve en önemli işlerinden biri olduğu kabul edilmektedir. Bu çalışma okul çağı çocuklarının oyun kavramına ilişkin algılarının ve oyun etkinliklerine ilişkin tercihlerinin değerlendirilmesi amacıyla yürütülmüştür. Böylece eğitsel oyunların onlara daha fazla hitap edebilecek biçimde tasarlanabileceği varsayılmaktadır. Nitel olarak tasarlanan araştırma 2009-2010 öğretim yılında, 7-11 yaşları arasında, Konya ilinde bulunan bir ilköğretim okulunun, 1-5. sınıflarında öğrenim gören 20 kız ve 20 erkek (toplam 40) öğrencinin oyun tercihleri ve oyun kavramına ilişkin algılarının belirlenmesi yoluyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları şöyle özetlenebilir. Araştırmanın çalışma grubunda yer alan çocukların sınıf seviyelerinin ve cinsiyetlerinin oyun kavramına ilişkin algılarında ve oyun oynama sebeplerinde etkili olduğu düşünülmemektedir. Sınıf seviyesi ve cinsiyet oyun tercihlerinde etkili bir faktördür.

Anahtar Kelimeler

• Oyun, oyun algısı, oyun seçimi, oyun yoluyla öğretim

-

Öz

Evaluating the perceptions of school-aged children about game concept and game preferences. This study was undertaken to examine if there are any differences in perceptions of the game concept, game preferences, and the reasons for playing of school-aged children according to same variables or not. This embedded multiple case study carried out with 20 boys and 20 girls (totally 40) between the ages of 7 and 11 years attending 1-5 grades of elementary school education in Konya-Turkey. In the study semi-structured interview technique has been used. Results of the study can be summarized as follows: The main criterion which the children use for deciding if an activity is a game or not is fun. Stress, obligatory in participation and adult management prevent the children to join the games in classes. Children generally perceived the games as their occupation. Game and toy preferences are forming by the gender stereo-types and age.

Anahtar Kelimeler

• Play, perception of play, play preferences, teaching through play

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. Ü. (2003). Aktif Öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Bakar, A.; Tüzün, H.; Çağıltay, K. (2008). Öğrencilerin Eğitsel Bilgisayar Oyunu Kullanımına İ lişkin Görüşleri: Sosyal Bilgiler Dersi Örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 27-37
3. Bakar-Corez, A.; Tüzün, H.; Çağıltay, K. (2010). Use of Educational Games in Classroom: Challenges and Barriers. IODL & ICEM International Joint Conference and Media Days. Anadolu Üniversitesi – Eskişehir, 6-8 Ekim.
4. Barnes, P. (2004). Personal, Social and Emotional Development of Children. Oxford: Blackwell Publishing.
5. Benjamin, H. (1932). Age and sex differences in the toy preferences of young children. Journal of Genetic Psychology, 41, 417-429.
6. Bundy, A. C. (1997). Play and playfulness: what to look for. In Parham, L. D. & Fazio, L. S. (Eds.), Play in occupational therapy for children (pp. 52-66). St Louis: Mosby.
7. Ceglowsky, D. (1997) Understanding and Building upon Children’s Perceptions of Play Activities in Early Childhood Programs. Early Childhood Education Journal, 25(2), 107-112.
8. Cliff, J. M. (1990). Navajo games. American Indian Culture and Research Journal, 14, 1-81.

9. Cole, L., & Morgan J. (1968). Çocukluk ve Gençlik Psikolojisi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
10. Connolly, J.A. (1983). A review of sociometric procedures in the assessment of social competencies in children. Applied Research in Mental Retardation, 4, 315-327.
11. Creswell, J.W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. California: Sage Publications Inc.
12. Culp, K. M., & Honey, M. (2002). Imagining less-gendered game worlds. In N. Yelland, A. Rubin & E. McWilliam (Eds.), Ghosts in the machine: Women's voices in research with technology (pp. 33-53). New York: Peter Lang Publishing.
13. Cüceloğlu, D. (2002). İnsan ve Davranışı. İstanbul: Remzi Kitabevi.
14. Dönmez, N. B. (1999). Oyun Kitabı. İstanbul: Esin Yayınevi.
15. Driscoll, A., & Nagel, N. G. (2002). Early Childhood Education, Birth-8: The World of Children, Families, and Educators. Boston: Allyn & Bacon
16. Eifermann, R. R. (1971). Social play in childhood. In R. E. Herron & B. Sutton-Smith (Eds.). Child’s play (pp.270-297). New York: Wiley.
17. Ekiz, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metotlarına Giriş: Nitel, Nicel ve Eleştirel Kuram Metodolojileri. Anı Yayıncılık, Ankara.
18. Fein, G. G. (1981). Pretend play in childhood an integrative review. Child Development, 52, 10951
19. Flavell, J. H., Miller, P. H., & Miller, S. A. (2002). Cognitive development. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
20. Harper, L., & Huie, K. (1998). Free play use of space by preschoolers from diverse backgrounds: Factors influencing activity choices. Merrill-Palmer Quarterly, 44, 423–446.
21. Hazar, M. (2000). Beden Eğitimi ve Sporda Oyunla Eğitim. Ankara: Tutibay Yayınları.
22. Ihn, H. (1998). Preschool children’s play behaviors and equipment choices in an outdoor environment. Unpublished research report, University of Texas at Austin.
23. Isenberg, J. P., & Jalongo, M. R. (2001). Creative expression and play in early childhood. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall. İ nal, Y., Çağıltay, K., Sancar, H. (2005). Factors Effecting on Game Preferences of Children. TBD Bilişim Kurultayı, Ankara, s.145-149.
24. Karakuş, T., İnal, Y., Çağıltay, K. (2008). A descriptive study of Turkish high school students’ game-playing characteristics and their considerations concerning the effect of games. Computers in Human Behavior, 24, 2520-2529.
25. Kirazoğlu, E. (2000). Ünitelere göre hazırlanmış oyunlar: eğitim fakülteleri, okul öncesi ve sınıf öğretmenleri için. İstanbul: Ezgi Yayınları
26. Martin, C. L., & Halverson, C.F. (1981). A schematic processing model of sex typing and stereotyping in children. Child Development, 52, 1119-1134.
27. Matthews, W. (1977). Modes of transformation in the initiation of fantasy play. Developmental Psychology, 13, 212-216.
28. McLoyd, V. (1980). Modes of transformation in the pretend play of black, low-income children. Child development, 51, 1133-1139.
29. Miller, E., & Kuhaneck, H. (2008). Children’s perceptions of play experiences and the development of play preferences: A qualitative study. American Journal of Occupational Therapy, 62, 407– 4
30. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2nd ed.) Thousan Oaks, CA: Sage.
31. Morrison, G.S. (1998). Early Childhood Education Today. Upper Saddle River, New Jersey
32. Morrison, J. & Anders, T. F. (2001). Interviewing Children and Adolescents. New York: The Guilford Pres.
33. O’Brien, M., & Huston, A. C. (1985). Development of sex-typed play behavior in toddlers. Developmental Psychology, 21, 866-871.
34. Ormalıoğlu, M. (1999). Niçin Oyun? Çocuğun Gelişiminde ve Çocuğu Tanımada Oyunun Önemi. İ stanbul: Özne Yayınları.
35. Özdoğan, B. (1997). Çocuk ve Oyun (Çocuğa Oyunla Yardım). Ankara: Anı Yayıncılık.
36. Parham, L. D., & Primeau, L. A. (1997). Play and occupational therapy. In L. D. Parham & L. S. Fazio (Eds.), Play in occupational therapy for children (pp.2-21). St. Louis, MO: Mosby.
37. Pellegrini, A. D. (1992). Preference for outdoor play during early adolescence. Journal of Adolescence, 15, 241-254.
38. Piaget, J. (1962). Play, Dreams, and Imitation ın Childhood. New York: Norton.
39. Pierce, D. (2000). Maternal management of the home as a developmental play space for infants and toddlers. American Journal of Occupational Therapy, 54, 290–299.
40. Razon, N. (1985). Okulöncesi Eğitimde Oyunun, Oyunda Yetişkinin İşlevi. Ya-Pa Okulöncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri. İstanbul.
41. Roberts, P., & Priest, H. (2006). Reliability and validity in research. Nursing Standard, 20, 41-45. Rothlein, L., & Brett, A. (1987). Children’s teachers’ and parents’ perceptions of play. Early Childhood Quarterly, 5, 495-512.
42. Rogers, C.S., & Sawyers, J.K. (1988). Play in the Lives of Children. USA: NAEYC Publications. Sanders, K. M., & Harper, L. V. (1976). Free-play fantasy behavior in preschool children: Relations among gender, age, season, and location. Child development, 47, 1182-1185.
43. Shigaki, I. (1991). An examination of social interaction and play activities of infants and toddlers in Japanese day care. (ERIC No. ED 338419)
44. Singer, J. L. (1973). The child’s world of make-believe: Experimental studies of imaginative play. New York: Academic Press.
45. Thorne, B. (1993). Gender Play: Girls and Boys in School. New Jersey: Rutgers University Press Twycross, A., & Shields, L. (2005). Validity and reliability-what’s it all about? Paediatric Nursing, 17(1), 36.
46. Vygotsky L. (1967). Play and its Role in the Mental Development of the Child. Soviet Psychology, 5, 6Whitehead, M. (1980). The Book of The Child. Edinburgh: Scottish Healt Education Unit.
47. Wing, L. A. (1995) Play is not the work of the child: young children’s perceptions of work and play. Early Childhood Research Quarterly, 10(2), 223-247.
48. Wood, E., & Attfield, J. (1996). Play, Learning and the Early Childhood Curriculum. London: Paul Chapman Publishing.
49. Yavuzer, H. (2000). Okul Çağı Çocuğu. İstanbul: Remzi Kitabevi
50. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.