Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği)

Eylem Yalçın İncik; Işıl Tanrıseven

doi:10.17860/efd.60493

Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği)

Öz

Özet: Bu araştırmanın amacı, eğitim fakültesi öğretim elemanlarının ve öğretmen adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitim’e (ÖME) ilişkin görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubu, 2011–2012 eğitim-öğretim yılında, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesinde görev yapan toplam 43 öğretim elemanı ve 42 öğretmen adayından oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen, öğretim elemanı ve öğretmen adaylarına açık uçlu sorulardan oluşan iki ayrı form kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, öğretim elemanları ve öğretmen adayları ÖME’yi; öğrencilerin aktif katılımcı ve öğrenmenin merkezinde olduğu, öğretim elemanının rehber rolünü üstlendiği bir öğrenme yaklaşımı olarak tanımlamışlardır. Öğretim elemanları ÖME yaklaşımı uyguladıklarını dile getirdikleri derslerde öğretim yöntem ve tekniği olarak sunum, uygulamalar, grup etkinlikleri, araştırma, proje çalışmaları yaptırdıklarını belirtirken öğretmen adayları ise bu derslerde en fazla sunum ve yarı öğretmen-yarı öğrenci merkezli uygulamalar yapıldığı üzerinde durmuşlardır. Öğretim elemanı ve öğretmen adayları ÖME yaklaşımının uygulanmasında karşılaşılan problemlere ilişkin olarak da fiziki olanaksızlıkları ve kalabalık sınıfları belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

Öğrenci Merkezli Eğitim, öğretim elemanı, öğretmen adayı

Kaynakça

Abel, E. M. & Campbell, M. (2009). Student-centered learning in an advanced social work practice course:
outcomes of a mixed methods investigation. Social Work Education, 28, 3-17.
Acat, B. (2005). “Öğrenci Merkezli Eğitimde Öğrenme Ortamı Boyutlarının Düzenlenmesi” V. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Sempozyumu, Sakarya.
Açıkgöz, S. (2008). ÖME yaklaşımına göre hazırlanan 4. Ve 5. Sınıf fen ve teknoloji ders kitaplarının yeterliliği hakkında öğretmen görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi.Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Akpınar, B. & Gezer, B. (2010). Öğrenen merkezli yeni eğitim yaklaşımlarının öğrenme-öğretme sürecine yansımalar. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 1-12.
Applefield, J. M., Huber,R. & Moallem, M. (2000). Constructivim in theoryandpractice: Toward a beter understanding. High School Journal, 84, 2, 35-53.
Bery J. & Sharp J. (1999). Developing student-centered learning in mathematics through co-operation, reflection and discussion. Teaching in HigherEducation, 13562517, 4, 1.
Arslan, A. & Sahin, T. Y. (2004). Oluşturmacı yaklaşıma dayalı işbirlikli öğrenmenin öğrencilerin duyuşsal öğrenmelerine etkileri. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Malatya.

Best, J. W. & Kahn, J. V. (1989). Research in education, needham heights, MA: Allynand Bacon.
Boudourides, M. A. (1998). Constructivism and education. Online: Retrieved on 28 July-2006, at URL: http://www.math.upatras.gr/~mboudour/articles/constr.html.
Bulut, İ. (2008). Yeni ilköğretim programlarında öngörülen öğrenci merkezli uygulamalara ilişkin öğretmen görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 56, 521-546.
Cannon, J. (1997). The constructivist learning environment survey may help halt student exodus from college sciense courses. Journal of College Science Teaching,27 (1), 67-71.
Chung, J.C.C. & Chow, S.M.K. (2004). Promoting student learning through a student centered problem- based learning subject curriculum. Innovations in Education and Teaching International. Vol.41. No: 2.pp. 157-168.
Deniz, İ. (2005). Öğrenci merkezli fen bilgisi eğitiminin öğrenci başarılarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
Dimmock, C. (2002). School design: a classificatory framework for a 21st-century approach to school improvement, School Effectiveness and School Improvement, 13(2), 137-162.
Dönmez, İ. (2008). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğrenme ortamlarının Öğrenci Merkezli Eğitim yaklaşımı açısından değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Eskisehir Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
Erdoğan, S., Şanlı, H.S. & Şimşek Bekir, H. (2005). Gazi üniversitesi eğitim fakültesi öğrencilerinin üniversite yaşamına uyum durumları. Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(2), 479-496.
Fleder, R. M. & Brent, R. (1996). Navigating the bumpy road to student centred instruction. College Teaching, 44(2), 43-47.
Hannafin, M.J. & Land, S.M. (1997). The foundations and assumptions of technology-enhanced student- centered learning environments. Instructional Science 25, 167–202.
Hannuma, W.H., Irvina, M.J., Leib, P.W., & Farmerb, T.W. (2008). Effectiveness of using learner- centered principles on student retention in distance education courses in rural schools. Distance Education, 29, 3, November, 211–229.
Hartly D. (1987). The convergence of learner- centered pedagogy in primary and further education in Scotland 1965-1985. British Journal of Education Studies, XXXV, 2, 115-128.
Hirumi, A. (2002). Student-centered, technology-rich learning environments (SCenTRLE):operationalizing constructivist approaches to teaching and learning. Journal of Technology and Teacher Education, 10(4), 497-537
Ho, A., Watkins, D. & Kelly, M. (2001). The conceptual change approach to improving teaching and learning: An evaluation of a Hong Kong staff development programme. HigherEducation, 42, 143–169.
Karasar, N. (1999). Bilimsel araştırma yöntemi, Ankara: Nobel Yayınevi.
Kember, D. & Kwan, K. (2002). Lecturers’ approaches to teaching and their relationship to conceptions of good teaching. In N. Hativa& P. Goodyear (Eds.), Teacher thinking, beliefs, and knowledge in higher education (pp. 219–240).Dordrecht: Kluwer.
Korkut, B. (2006). Fen eğitiminde öğrenci merkezli öğretimin 8. sınıf “yaşamımızı etkileyen manyetizma” ünitesinde geleneksel yöntemle karşılaştırılması üzerine bir deneysel araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Lea S., Stehanson D. & Tray J. (2003). Higher education students’ attitudes to student-centered learning: beyond ‘educational bulimia’? Studies in HigherEducation, 28, 321-334.
Lord, T. (1999). A comparison between traditional and constructivist teaching in environmental science. Journal of Environmental Education. Vol. 30, No. 3, s.22- 28.
McCrystle, S.W., Murray, L. M. & Pinheiro, S. O. (2010). Designing a learner-centered geriatrics curriculum for multilevel medical learners. Educationand Training,58, 1, 142-151.
Miles, M. B. & Hubermann, A. M.(1994). Qualitative data analysis. Thousand Oaks, CA: Sage Publication.
Milli Eğitim Bakanlığı Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı, (2007). ÖME Yaklaşımı Uygulama Modeli,
http://earged.meb.gov.tr/arasayfa.php?g=70 (Erişim Tarihi: 26.12.2011). Neo, M. http://www.icte.org/T01iLibrary/T01i103.PDF (Erişim Tarihi: 26.12.2011). Multimedia learning: A new paradigm in education.
Oddens, D. A. M. (2004). Kişilik Nitelikleri Açısından Hollanda’da Mesleki Eğitim İçin Öğretmen Eğitimi Eğilimleri. Mesleki Ve Teknik Eğitimde Öğretmen Eğitimi Uluslar Arası Konferansı, Ankara, 37- 44.
Özden, Y. (2005). Öğrenme ve öğretme. Ankara: PegemA Yayıncılık.
Prosser, M., Trigwell, K. & Taylor, P. (1994). A phenomenographic study of academics’ conceptions of science learning and teaching. Learning and Instruction, 4, 217–231.
Salinas, M. F. & Garr, J. (2009).Effect of learner-centered education on the academic outcomes of minority groups. Journal of instructional Psychology,36, 3, 226-237.
Samuelowicz, K. & Bain, J. D. (1992). Conceptions of teaching held by academic teachers. Higher Education, 24, 93–111.
Samuelowicz, K. & Bain, J. D. (2001). Revisiting academics’ beliefs about teaching and learning. Higher Education, 41, 299–325.
Sherman T. M. & Kurshan B. L. (2005).Constructing learning: Using technology to support teaching for understanding. Learning and Leading with Technology, 32, 5, 10-13.
Siu, M. (1999). New roles for design teachers. Education Today, XLIX, 1, 25-30.
Sözer, E. (1991). Türk üniversitelerinde öğretmen yetiştirme sistemlerinin öğretmenlik davranışlarını kazandırma yönünden etkililiği. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.
Stevens, Malia L. (1996). Transitioning from content centered instruction to student centered learning, Yayımlanmamış doktora tezi. Oregon State University, Oregon.
Tahir, A.Q. (2011). Developing a Student Centered Inquiry Based Teaching Approach at Elementary Level Science in Pakistan-A Three Years Implementation Cycle. Asian Social Science, 8, 241-251.
Taşkıran, U.Ş. (2006). Bilgi ve iletişim teknolojisi dersinin öğrenci merkezli eğitim yaklaşımıyla işlenmesinde karşılaşılan sorunlar: Eskişehir ili örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Taşlı, D. (1997). Öğrenci Merkezli Yöntemlerle Coğrafya Öğretimi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Teker, D. (1990). “Öğrenci Merkezli Öğretim (saynergoji) Yöntemiyle Geleneksel Öğretim Yönteminin Öğrenci Başarısına Etkisi”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskisehir.
Thornburg, D. (1995). Student-centered learning. Electronic Learning, 14, 7, 18–19.
Tobin, K. & Dawson, G. (1992). Constraints to curriculum reform: teachers and myths of schooling. Educational Technology, May, 24- 33.
Trigwell, K. (2011). Relations between teachers’ emotions in teaching and their approaches to teaching in higher education. Instructional Science,DOI 10.1007/s11251-011-9192-3, October, 1-15.
Trigwell, K., Prosser, M. & Waterhouse, F. (1999). Relations between teachers’ approaches to teaching and students’ approaches to learning. Higher Education, 37, 57–70.
Türkdoğan, A., Baki, A. & Tutak, T. (2010). The detection of candidate teachers’ misconception in student-centered and computer-assisted environment; a case study. e-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 1C0170, 5, 3, 868-874.
Vermunt, J. D. & Verloop, N. (1999). Congruence and friction between learning and teaching. Learning and Instruction, 9, 257–280.
Wang, L., Myers, D. L. & Yanes, M. J. (2010). Creating Student-Centered Learning Experience through the Assistance of High-End Technology in Physical Education: A Case Study Journal of Instructional Psychology, 37, 4, 352-356.
Ünver, G. (2002). Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Öğretimi Planlama, Uygulama ve Değerlendirme Becerilerini Geliştirme. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Ünver, G. (2010). Öğretim elemanlarının öğrenci merkezli yaklaşımı uygulama yeterlikleri: sosyal alanlarda eğitim veren fakültelerin bakış açısı. EJER 10,41, 183-199.
Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıcılık.
Ying, S. (2009). How Can Chinese English Teachers Meet The Challenge of Creating a Learner-Centered, Communicative, Inter cultural Classroom to Achieve Optimal Student Learning Outcomes? Canadian Social Science ISSN 1712-8056, 5, 6.
YÖK. (1998). Fakülte-Okul İşbirliği. YÖK/Dünya Bankası Milli Eğitimi Geliştirme Projesi Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitimi, Ankara: Bilkent.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Eylem Yalçın İncik

Işıl Tanrıseven

Yayımlanma Tarihi

8 Ocak 2013

Gönderilme Tarihi

23 Eylül 2012

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2012 Cilt: 8 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.17860/efd.60493

IZ

https://izlik.org/JA54AY55ZR

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Yalçın İncik, E., & Tanrıseven, I. (2013). Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği). Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 172-184. https://doi.org/10.17860/efd.60493

AMA

1.Yalçın İncik E, Tanrıseven I. Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği). MEÜEFD. 2013;8(3):172-184. doi:10.17860/efd.60493

Chicago

Yalçın İncik, Eylem, ve Işıl Tanrıseven. 2013. “Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği)”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 8 (3): 172-84. https://doi.org/10.17860/efd.60493.

EndNote

Yalçın İncik E, Tanrıseven I (01 Ocak 2013) Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği). Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 8 3 172–184.

IEEE

[1]E. Yalçın İncik ve I. Tanrıseven, “Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği)”, MEÜEFD, c. 8, sy 3, ss. 172–184, Oca. 2013, doi: 10.17860/efd.60493.

ISNAD

Yalçın İncik, Eylem - Tanrıseven, Işıl. “Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği)”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 8/3 (01 Ocak 2013): 172-184. https://doi.org/10.17860/efd.60493.

JAMA

1.Yalçın İncik E, Tanrıseven I. Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği). MEÜEFD. 2013;8:172–184.

MLA

Yalçın İncik, Eylem, ve Işıl Tanrıseven. “Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği)”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 8, sy 3, Ocak 2013, ss. 172-84, doi:10.17860/efd.60493.

Vancouver

1.Eylem Yalçın İncik, Işıl Tanrıseven. Eğitim Fakültesi Öğretim Elemanlarının Ve Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Eğitime İlişkin Görüşleri (Mersin Üniversitesi Örneği). MEÜEFD. 01 Ocak 2013;8(3):172-84. doi:10.17860/efd.60493