COVID-19 Pandemic from the Perspectives of Primary School Parents

Öz

In this study, the opinions of primary school parents about the pandemic process due to COVID-19 were examined. The scanning model was adopted in the research. A total of 177 primary school parents (31 male and 146 female) participated in the study. The semi-structured interview form developed by the researchers was used as the data collection tool. The data were analyzed by content analysis method. According to the findings obtained from the research, primary school children and parents are concerned about the pandemic period. Parents are concerned more about education, health and technology addiction, respectively. Children most often questioned what the virus is and when they return to school. With regard to the pandemic, parents mostly suggested their children that protecting themselves from the virus and the process is temporary. The use of technology had increased during the pandemic for both parents and children. The majority of primary school children actively participated in online education activities. Most of the parents found online education activities necessary but insufficient. Most children were willing to return to school. Parents thought that the pandemic period had positive and negative aspects in terms of family relations.

Anahtar Kelimeler

• pandemic
• covid-19
• family
• online education
• technology

İlkokul Velilerinin Görüşlerine Göre COVID-19 Pandemisi

Öz

Bu araştırmada ilkokul velilerinin COVİD-19’a bağlı pandemi süreci ile ilgili görüşleri incelenmiştir. Araştırmada tarama modeli benimsenmiştir. Araştırmanın verileri 2020-2021 eğitim-öğretim yılı güz döneminde toplanmıştır. Araştırmaya 31’i erkek 146’sı kadın, 177 ilkokul velisi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; ilkokul dönemindeki çocuklar ve veliler pandemi dönemi ile ilgili kaygılıdır. Veliler sırasıyla en çok eğitim, sağlık ve teknoloji bağımlılığı konusunda kaygılıdır. Çocuklar en çok virüsün ne olduğunu ve okula ne zaman döneceklerini sorgulamaktadır. Veliler pandemi ile ilgili olarak çocuklarına en çok virüsten korunma yollarını ve sürecin geçici olduğunu telkin etmektedir. Hem velilerin hem de çocukların pandemi sürecinde teknoloji kullanımı artmıştır. İlkokul çocuklarının büyük çoğunluğu uzaktan eğitim faaliyetlerine aktif katılmaktadır. Velilerin çoğunluğu uzaktan eğitim faaliyetlerini gerekli ama yetersiz bulmaktadır. Çocukların büyük çoğunluğu okula dönmeye isteklidirler. Veliler pandemi döneminin aile ilişkileri açısından olumlu ve olumsuz yönleri olduğunu düşünmektedir.

Anahtar Kelimeler

• pandemi
• aile
• uzaktan eğitim
• teknoloji
• covid-19

Kaynakça

1. Aldemir, C. ve Avşar, M. N. (2020). Pandemi döneminde dijital vatandaşlık uygulamaları. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD), 7 (5), 148-169.
2. Alisinanoğlu, F. ve Ulutaş, İ. (2003). Çocukların kaygı düzeyleri ile annelerinin kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 28(128).
3. Allen, J., Rowan, L., & Singh, P. (2020). Teaching and teacher education in the time of COVID-19. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 48(3), 233-236.
4. Altunel, M. ve Özoğul, E. T. (2020). 5 soru: Koronavirüs salgınında veliler https://www.setav.org/5-soru-koronavirus-salgininda-veliler/ adresinden 11 Haziran 2020 tarihinde alınmıştır.
5. Aral, N. ve Kadan, G. (2018). Sosyal gelişim. Ankara: Hedef Yayınları
6. Aslan, S. H., Aslan, O., ve Alparslan, Z. N. (1998). Annedeki süreğen depresyonun çocuktaki depresyon ve kaygı düzeylerine etkisi. Türk Psikiyatri Dergisi, 9(1), 32-37.
7. Ateş, M. A., ve Saltalı, N. D. (2019). KKTC’de Yaşayan 5-6 Yaş Çocukların Tablet ve Cep Telefonu Kullanımına İlişkin Ebeveyn Görüşlerinin İncelenmesi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 62-90.
8. Bora, A. ve Ünüvar, P. (2020). Okul öncesi eğitime devam eden çocukların kaygıları ile ebeveynlerinin kaygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (56), 345-361.

9. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi süreci ve pandemi sonrası dünyada eğitime yönelik değerlendirmeler: Yeni normal ve yeni eğitim paradigması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(3), 112-142.
10. Budak, F. ve Korkmaz, Ş. (2020). COVID-19 Pandemi sürecine yönelik genel bir değerlendirme: Türkiye örneği. Sosyal Araştırmalar ve Yönetim Dergisi, (1), 62-79.
11. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
12. Capps.L., Sigmen.M., Sena, R., Henker.B. & Whalen, C. (1996). Fear, anxiely and pereeived control in children of agontphobic parents. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 37 (4), 445-452.
13. Dağcıoğlu, B. F. ve Keskin, A. (2020). COVID-19 pandemisi sürecinde Türkiye, Avrupa ve Amerika verilerinin karşılaştırılması: kesitsel bir çalışma. Ankara Med J, 2, 360-369.
14. Derman, M. T., ve Başal, H. A. (2013). Okulöncesi çocuklarında gözlenen davranış problemleri ile ailelerinin anne-baba tutumları arasındaki ilişki. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 115-144.
15. Doğan, S. (2016). Eğitim ve öğretimde teknolojinin doğru kullanımı ve 0-7 yaş çağındaki çocuklarda teknolojinin etkisi. Yeni Türkiye, 22(88), 722-730.
16. Domenech, L. E., Jane, C. & Canals, J. (2004). Parental reports of somatic symptoms in preschool children: prevalance and associations in spanish sample” J Am Acad Child; Adolese Psychiatry, 43, 598-604.
17. Duman, G. K. (2008). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin durumluk sürekli kaygı düzeyleri ile sınav kaygısı düzeyleri ve ana-baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi), DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
18. Dursun, A. (2010). Okul öncesi dönemdeki çocukların davranış problemleriyle anne-baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi), DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
19. Eren, E. (2020). Yeni tip koronavirüs’ün Türk eğitim politikaları uygulamalarına etkisi: milli eğitim bakanlığnın ve yükseköğretim kurulunun yeni düzenlemeleri. Yükseköğretim Dergisi, ORCID ID:0000-0002-3482-0504.
20. Fan, J., Zhou, M., Wei, L., Fu, L., Zhang, X. ve Shi, Y. (2020). A qualitative study on the psychological needs of hospitalized newborns parents during COVID-19 outbreak in China. Iran Journal Pediatr. Doi: 10.5812/ıjp.102748.
21. Göker, M. E. ve Turan, Ş. (2020). COVID-19 pandemisi sürecinde problemli teknoloji kullanımı. ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi, (COVID-19 Özel Sayısı), 108-14.
22. Gültekin, M. (2007). Dünyada ve Türkiye'de ilköğretimdeki yönelimler. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 477-502.
23. Gültekin, M. (2020). Cumhuriyet dönemi ilkokul programları. Ankara: Pegem Akademi
24. Güven, G. ve Efe Azkeskin, K. (2010). Erken Çocukluk Eğitimi ve Okul Öncesi Eğitim. İ.H. Diken, (Ed.). Erken Çocukluk Eğitimi (s.1-53). Ankara: Pegem Akademi.
25. İnci Kuzu, Ç. (2020). COVİD-19 pandemisi sürecinde uygulanan ilkokul uzaktan eğitim programı (EBA TV) ile ilgili veli görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 505-527.
26. Kadan, G., Aysu, B. ve Aral, N. (2020). COVID-19 sürecinde çocuklar: gelişimsel ihtiyaçlar ve öneriler. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2).
27. Karateke, B. (2020). Bir Teknoloji Bağımlısı Yetiştirmek: Yeni Doğandan Ergenliğe Ebeveynliğe Yardımcı Bir Duygu Düzenleme Aracı Olarak Sanal Ortamlar. Bağımlılık Dergisi, 21(4).
28. Kaya, A., Bozaslan, H. ve Gülten, G. E. N. Ç. (2012). Üniversite öğrencilerinin anne-baba tutumlarının problem çözme becerilerine, sosyal kaygı düzeylerine ve akademik başarılarına etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (18), 208-225.
29. Koç, E. S. (2021). Nasıl Bir Uzaktan Eğitim? 1 Yılın Sonunda Yapılan Çalışmaların Değerlendirilmesi. International Anatolia Academic Online Journal Social Sciences Journal, 7(2), 13-26.
30. Küçüködük, C. (2015). 3-5 Yaş arasında ve anaokuluna giden çocuk annelerinin ayrılma kaygısı ve bağlanma biçimleri ile çocuğun davranışları ve ayrılma kaygısı arasındaki ilişki: bilişsel esnekliğin aracı rolü (Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
31. Manap, A. (2020). Anne babalarda dijital ebeveynlik farkındalığının incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Malatya.
32. Miles, M.B., & Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis (2nd editio). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
33. Millî Eğitim Bakanlığı. (2020a). Türkiye, koronavirüs salgınında ulusal çapta uzaktan eğitim veren 2 ülkeden biri http://www.meb.gov.tr/turkiye-koronavirus-salgininda-ulusal-capta-uzaktan-egitim-veren-2-ulkeden-biri/haber/20618/tr adresinden 17 Haziran 2020 tarihinde alınmıştır.
34. Millî Eğitim Bakanlığı (2020b). Uzaktan eğitimle ilgili süreç hafta içi simülasyonlarla anlatılacak. adresinden 7 Eylül 2020 tarihinde alınmıştır.
35. Öngider, N. (2013). Anne-baba ile okul öncesi çocuk arasındaki ilişki. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 5(4), 420-440.
36. Özbey, S. (2010). Okul öncesi çocuklarda uyum ve davranış problemleriyle başa çıkmada ailenin rolü. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 21(21), 9-18.
37. Özdoğan, A. Ç. ve Berkant, H. G. (2020). COVID-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 13-43.
38. Peleg, O., Halaby, E., & Whaby, E. N. (2006). The relationship of maternal separation anxiety and differentiation of self to children's separation anxiety and adjustment to kindergarten: A study in Druze families. Journal of anxiety disorders, 20(8), 973-995.
39. Plowman, L., McPake, J., & Stephen, C. (2008). Just picking it up? Young children learning with technology at home. Cambridge Journal of Education, 38(3), 303-319.
40. Russell, S. J., Croker, H., Packer, J., Ward, J., Stansfield, C., ... & Booy, R. (2020). School closure and management practices during coronavirus outbreaks including COVID-19: a rapid systematic review. The Lancet Child ve Adolescent Health, 4(5), 397-404.
41. Sağlık Bakanlığı. (2020). COVID-19 Bilgilendirme Platformu. https://covid19.saglik.gov.tr/ adresinden 07.04.2021 tarihinde alınmıştır.
42. Saltuk, M. C., ve Erciyes, C. (2020). Okul öncesi çocuklarda teknoloji kullanımına ilişkin ebeveyn tutumlarına dair bir çalışma. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 4(2), 106-120.
43. Tuncer, M. ve Taşpınar, M. (2007). Sanal eğitim-öğretim ve geleceği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi www.e-sosder.com, 6 (20), 112-133.
44. WHO. (2020). Coronavirus disease (COVID-19) Pandemic. World health Organization. https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019
45. Wu, Y. C., Chen, C. S. & Chan, Y. J. (2020, Mart). The outbreak of Covid-19: an overview. Journal of Chinese Mediacal Association, 83 (3), 217-220. Doi:10.1097/JCMA.000000000000027.
46. UNESCO. (2020). Another COVID-19 Front line: Parents of children with disabilities https://en.unesco.org/news/another-covid-19-front-line-parents-children-disabilities adresinden 10 Aralık 2020 tarihinde ulaşılmıştır.
47. Vatansever Bayraktar, H. (2015). Eğitim Ortamında Öğretmen Öğrenci İletişimi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 18, 262-285.
48. Yalçın, H., Dai, H. ve Erkoç, E. (2020). Ebeveynlerin virüs salgınına ilişkin duygu durumları ve çocuklara etkileri. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(9), 128-142.
49. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
50. Yıldız, A. ve Akar Vural, R. (2020). Covid-19 pandemisi ve derinleşen eğitim eşitsizlikleri. Türk Tabipleri Birliği Covid-19 Pandemisi Altıncı Ay Değerlendirme Raporu, 556-565.
51. Yücelyiğit, S. ve Aral, N. (2020). Dijital teknolojiyi üretim ve tüketim amacıyla kullanan çocukların ve ebeveynlerinin tercihlerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 1071-1084.