Conceptualism and the Justificatory Role of Perceptual Experiences

Öz

In Mind and World written in 1996, McDowell claims that traditional foundationalism and coherentism are unable to explain the relation between perception and perceptual beliefs and rejects all approaches that consider perceptual content as non-conceptual. According to McDowell, perceptual experiences are not only the causes of empirical beliefs but are also their rational ground. This is why, he claims that the relation between perception and belief can only be explained if the content of perception is conceptual. For him, claiming otherwise will lead to the Myth of the Given or to an unacceptable form of coherentism. The conceptuality of perceptual content can both account for the constraint perceptions have over perceptual beliefs and their reason constituting role. According to McDowell, perception and the perceptual belief that is based on that perception have the same conceptual content. However, McDowell also claims that perception is not doxastic and that in perception the subject does not accept the content in question but rather remains neutral towards it. Therefore, perception, contrary to belief and judgment, is a passive mental state. In this paper, it will be claimed that McDowell’s criticism of traditional foundationalism is also applicable to his own conceptualist position. It will further be argued that non-conceptualism, that claims that perceptual content is non-conceptual, can face McDowell’s criticism and provide an alternative to it.

Anahtar Kelimeler

• perception
• perceptual content
• perceptual belief
• conceptual
• conceptualism
• justification

Kavramsalcılık ve Algısal Deneyimlerin Gerekçelendirici Rolü

Öz

McDowell, 1996 yılında kaleme aldığı Mind and World kitabında, bağdaşımcılığın ve geleneksel temelciliğin algı ile algısal inançlarımız arasındaki ilişkiyi açıklayamadığını iddia ederek algısal içeriğin kavramsal olmadığını öne süren tüm görüşlere karşı çıkar. McDowell’a göre algısal deneyimler deneysel inançların yalnızca nedeni değil, onların rasyonel dayanağıdır. Bu nedenle ona göre algı ve inanç arasındaki ilişki ancak algısal içeriğin kavramsal olması ile açıklanabilir. Bunun aksini iddia etmek ya Verili Olan Mitine ya da kabul edilemez bir bağdaşımcılığa yol açar. Algısal içeriğin kavramsal oluşu hem algının deneysel inançlarımızın içeriğini belirlemesine hem de onlara gerekçe teşkil etmesine olanak sunar. Ona göre algı ve bu algının gerekçelendirdiği algısal inanç aynı kavramsal içeriğe sahip zihinsel durumlardır. Bununla birlikte, McDowell algının inançsal olmadığını, algılama durumunda algısal içeriğin özne tarafından kabulünün söz konusu olmadığını da iddia eder. Bu bağlamda algılar, inanç ve yargıların aksine pasif durumlardır. Bu çalışmada, McDowell’ın özellikle geleneksel temelciliğe karşı sunmuş olduğu eleştirinin kendi pozisyonu için de geçerli olduğu iddia edilecektir. Buna ek olarak kavram-dışıcı olarak adlandırabileceğimiz ve algısal içeriğin kavramsal olmadığını iddia eden yaklaşımların McDowell’ın eleştirilerini karşılayabileceği ve kavramsalcılığa alternatif bir görüş teşkil edebileceği gösterilmeye çalışılacaktır.   

Anahtar Kelimeler

• algı
• algısal içerik
• algısal inanç
• kavramsal
• kavramsalcılık
• gerekçelendirme

Kaynakça

1. Bermudez, J. L. (2000). The Paradox of Self-Consciousness. Cambridge, MA: The MIT Press.
2. Davidson, D. (1986). “A Coherence Theory of Truth” Ernest Le Pore (Der.) Truth and Interpretation içinde (s. 307-319). Oxford: Basil Blackwell.
3. Echeverri, S. (2013). “Is Perception a Source of Reasons?” Theoria, 79: 22-56. DOI: 10.1111/j.1755-2567.2012.01139.x.
4. Evans, G. (1982). The Varieties of Reference. Oxford: Oxford University Press.
5. Hannah, R. (2015). Cognition, Content, and the A Priori: A Study in the Philosopy of Mind and Knowledge. Oxford: Oxford University Press.
6. Heck, R. (2000). “Nonconceptual Conetn and ‘the Space of Reasons’” The Philosophical Review, 109 (4): 483-523.
7. McDowell, J. (1996). Mind and World. Cambridge, Massachusetts, London: Harvard University Press.
8. McDowell, J. (1999). “Experiencing the World.” Marcus Willaschek (Der.), Reason and Nature içinde (s. 3-17). Münster: LIT-Verlag.

9. McDowell, J. (2002). “Responses.” Nicholas H. Smith (Der.), Reading McDowell on Mind and World içinde (s. 267-305). London, Newyork: Routledge.
10. McDowell, J. (2009). Having the World in View: Essays on Kant, Hegel and Sellars. Cambridge, Massachusetts, London: Harvard Univeristy Press.
11. Olsson, E. (2017). "Coherentist Theories of Epistemic Justification." E. N. Zalta (Der.) The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Spring 2017 Edition) içinde. Alındığı URL: https://plato.stanford.edu/archives/spr2017/entries/justep-coherence.
12. Roskies, A. L. (2008). “A New Argument for Nonconceptual Content.” Philosophy and Phenomenological Research, 76: 633-659.
13. Sellars, W. (1956). “Empiricism and the Philosophy of Mind.” H. Feigl ve M. Scriven (Der.), Minnesota Studies in the Philosophy of Science, (cilt: I) (s. 253-329) Minneapolis, MN: University of Minnesota Press.
14. Stroud, B. (2002). “Sense Experience and the Grounding of Thought” Nicholas H. Smith (Der.), Reading McDowell on Mind and World içinde (s. 79-91). London, Newyork: Routledge.
15. Tang, R. (2000). “Conceptualism and the New Myth of the Given.” Synthese, 175: 101-122.