EĞİTİM FAKÜLTELERİ ÖĞRETMEN ADAYLARINI DERİNLEMESİNE ÖĞRENEN BİREYLERE DÖNÜŞTÜREBİLİYOR MU?

Öz

Bu çalışmanın amacı, eğitim fakültesi öğretim elemanlarının kullanmakta

oldukları öğretim yaklaşımlarını, öğrencilerin benimsemiş oldukları öğrenme

yaklaşımlarını ve öğretim yaklaşımları ile öğrenme yaklaşımları arasındaki etkileşimi

belirlemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden deneysel-psikolojik olgu

bilim yaklaşımının işe koşulduğu araştırmanın çalışma grubunu; 2018-2019 yılı

güz döneminde, bir devlet üniversitesinin Sınıf Eğitimi Ana Bilim Dalı’nın 1.,2.,

3., 4. sınıf ve yüksek lisans düzeyinde öğrenim görmekte olan toplam 52 öğrenci

oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen

yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırma sonucunda 52

öğrenciden 14’ünün (%26,9) derinlemesine öğrenme yaklaşımını, 8’inin (%15,3)

yüzeysel öğrenme yaklaşımını, 30 öğrencinin ise (%57,6) stratejik öğrenme yaklaşımını

tercih ettikleri görülmüştür. Ayrıca 52 öğrenciden 40’ının (%76,9) öğretim

elemanlarını “Bilgi Aktaran ve Öğretmen Odaklı” (BA-ÖO), 11’inin (%21,1) ise

“Kavramsal değişimi vurgulayan ve Öğrenci Odaklı” (KD-ÖO) olarak öğretim

yaklaşımlarını işe koştuklarını düşündüklerini ifade etmişlerdir. Yine 52 öğrenciden

47’si (%90,3) öğretim elemanlarının BA-ÖO öğretim yaklaşımını sergilemesinin

yüzeysel öğrenme yaklaşımını benimsemelerine, 38’i (%73) öğretim elemanlarının

KD-ÖO öğretim yaklaşımını sergilemesinin ise derinlemesine öğrenme

yaklaşımını benimsemelerine neden olduğunu ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Öğrenme yaklaşımları,öğretim yaklaşımları,içerik analizleri

Kaynakça

1. Barber, M. ve Mourshed, M. (2007). How the world’s best-performing school systems come out on top. McKinsey andCompany,https://www.mckinsey.com/~/media/mckinsey/ industries/social%20sector/our%20insights/how%20the%20worlds%20best%20performing%20school%20systems%20come%20out%20on%20top/how_the_world_s_best-per- forming_school_systems_come_out_on_top.ashx, 08.04.2019 tarihinde erişilmiştir.
2. Biggs, J. (2001). Enhancing learning: a matter of style or approach?. R.J. Sternberg ve L. F.Zhang (Eds.) Perspective on thinking, learning, and cognitive styles, 73-102. London: Lawrence Erl- baum Associates, Inc.
3. Biggs, J. ve Tang, C. (2007). The Society for research into higher education teaching for quality learning at university. USA: McGraw Hill.
4. Biglan, A. (1973). Relationship between subject matter characteristics and the structure and out- put of university departments, Journal of Applied Psychology, 57 (3), 204–213.
5. Commission of The European Communities. (2007).Improving the Quality of Teacher Education. http://www.europarl.europa.eu/RegData/docs_autres_institutions/commission_euro- peenne/sec/2007/0931/COM_SEC%282007%290931_EN.pdf, 08.04.2019 tarihinde erişilmiştir.
6. Darling-Hammond, L. (2006). Powerful teacher education lessons from exemplary programs. San Francisco:Jossey-Bass.
7. Dart, B. C., Burnett, P. C., Purdie, N., Boulton-Lewis, G., Campbell, J. ve Smith, D. (2000). Students’ conceptions of learning, the classroom environment, and aproaches to learning, The Journal of Educational Research. 93(4), 262-270. https://doi.org/10.1080/00220670009598715
8. Elo, S., ve Kyngäs, H. (2008). The qualitative content analysis process. Journal of Advanced Nursing, 62(1), 107–115. doi: 10.1111/j.1365-2648.2007.04569.x.

9. Ekinci, N. (2008). Üniversite öğrencilerinin öğrenme yaklaşımlarının belirlenmesi ve öğretme-öğrenme süreci değişkenleri ile ilişkileri, Yayınlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi.
10. Entwistle, N.J. (1995). Frameworks for onderstanding as experienced in essay writing and in preparing for examinations. Educational Psychologist, 30(1), 47-54.
11. Entwistle, N., McCune, V. ve Walker, P. (2001). Conceptions, styles, and approaches within higher education: analytic abstractions and everyday experience. Sternberg, R.J. & Zhang, L. F. (Eds.).
12. Perspective on thinking, learning, and cognitive styles, 103-136. London: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.Huddleston, P. ve Unwin, L. (2008). Teaching and learning in further education diversity & change,Cornwall: Rouledge Taylor & Francis Group.
13. İlhan-Beyaztaş, D. (2014). Başarılı öğrencilerin öğrenme yaklaşımları ve etkili öğrenmeye ılişkin önerileri.Yayınlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. İlhan-Beyaztaş, D. ve Senemoğlu, N. (2015). Başarılı Öğrencilerin Öğrenme Yaklaşımları ve Öğrenme Yaklaşımlarını Etkileyen Faktörler. Eğitim ve Bilim, 40(179), 193-216.
15. Lindblom-Ylänne, S, Trigwell, K, Nevgi, A. & Ashwin, P. (2006) How approaches to teaching are affected by discipline and teaching context. Studies in Higher Education, 31(3), 285–298.
16. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. London, UK: Sage.Moustakas, C. (1994). Phenomenological research methods. Thousand Oaks, CA: Sage.
17. Newble, D. I. ve Entwistle, N.J. (1986). Learning sytles and approaches. implications for medical education. Medical Education, 20, 162-175.
18. Prosser, M. ve Trigwell, K. (1999). Understanding learning and teaching the experience in higher educa- tion. London: The Society for Research into Higher Education & Open University Press.
19. Selçuk, G, S., Çalışkan, S. ve Erol, M. (2007). Evaluation of learning approaches for prospective physics teachers. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 25-41. Senemoğlu, N. (2011). College of Education students’ approaches to learning and study skills.Eğitim ve Bilim, 36(160), 65-80.
20. Trigwell, K., Prosser, M. ve Waterhouse, F. (1999). Relations between teachers’ approaches to teaching and students’ aproaches to learning, Higher Education, 37(1), s. 57-70.
21. Trilling, B. ve Fadel, C. (2009). 21st century skills: learning for life in our times, Jossey-Bass, San Francisco, CA.
22. Uiboleht, K., Karm, M. ve Postareff, L. (2018). The interplay between teachers’ approaches to teaching, students’ approaches to learning and learning outcomes: a qualitative multicase study. Learning Environments Research, 1−27.10.1007/s10984-018-9257-1
23. Tynjälä, P. ve Gijbels, D. (2012). Changing world- changing pedagogy. P. Tynjälä, M. L. Stenström and M. Saarnivaara (Eds.), Transitions and transformations in learning and education, 205-222. Dordrecht: Springer.
24. Zeegers, P. (2001). Approaches to learning in science: a longitudinal study. British Journal of Educational Psychology, 71, 115-132.Barber, M. ve Mourshed, M. (2007). How the world’s best-performing school systems come out on top.
25. McKinsey and Company, https://www.mckinsey.com/~/media/mckinsey/ industries/social%20sector/our%20insights/how%20the%20worlds%20best%20perfor- ming%20school%20systems%20come%20out%20on%20top/how_the_world_s_bestper- forming_school_systems_come_out_on_top.ashx, 08.04.2019 tarihinde erişilmiştir.
26. Biggs, J. (2001). Enhancing learning: a matter of style or approach?. R.J. Sternberg ve L. F.Zhang (Eds.) Perspective on thinking, learning, and cognitive styles, 73-102. London: Lawrence Erl- baum Associates, Inc.
27. Biggs, J. ve Tang, C. (2007). The Society for research into higher education teaching for quality learning at university. USA: McGraw Hill.
28. Biglan, A. (1973). Relationship between subject matter characteristics and the structure and out- put of university departments, Journal of Applied Psychology, 57 (3), 204–213.
29. Commission of The European Communities. (2007).ImprovingtheQualityTeacherEducation.http://www.europarl.europa.eu/RegData/docs_autres_institutions/commission_euro- peenne/sec/2007/0931/COM_SEC%282007%290931_EN.pdf, 08.04.2019 tarihinde erişilmiştir.
30. Darling-Hammond, L. (2006). Powerful teacher education lessons from exemplary programs. San Francisco:Jossey-Bass.
31. Dart, B. C., Burnett, P. C., Purdie, N., Boulton-Lewis, G., Campbell, J. ve Smith, D. (2000). Students’ conceptions of learning, the classroom environment, and aproaches to learning, The Journal of Educational Research. 93(4), 262-270. https://doi.org/10.1080/00220670009598715
32. Elo, S., ve Kyngäs, H. (2008). The qualitative content analysis process. Journal of Advanced Nursing, 62(1), 107–115. doi: 10.1111/j.1365-2648.2007.04569.x.
33. Ekinci, N. (2008). Üniversite öğrencilerinin öğrenme yaklaşımlarının belirlenmesi ve öğretme-öğrenme süreci değişkenleri ile ilişkileri, Yayınlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi.
34. Entwistle, N.J. (1995). Frameworks for onderstanding as experienced in essay writing and in preparing for examinations. Educational Psychologist, 30(1), 47-54.
35. Entwistle, N., McCune, V. ve Walker, P. (2001). Conceptions, styles, and approaches within higher education: analytic abstractions and everyday experience. Sternberg, R.J. & Zhang, L. F. (Eds.). Perspective on thinking, learning, and cognitive styles, 103-136. London: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Huddleston, P. ve Unwin, L. (2008). Teaching and learning in further education diversity & change, Cornwall: Rouledge Taylor & Francis Group.
36. İlhan-Beyaztaş, D. (2014). Başarılı öğrencilerin öğrenme yaklaşımları ve etkili öğrenmeye ılişkin önerileri.Yayınlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
37. İlhan-Beyaztaş, D. ve Senemoğlu, N. (2015). Başarılı Öğrencilerin Öğrenme Yaklaşımları ve Öğrenme Yaklaşımlarını Etkileyen Faktörler. Eğitim ve Bilim, 40(179), 193-216.
38. Lindblom-Ylänne, S, Trigwell, K, Nevgi, A. & Ashwin, P. (2006) How approaches to teaching are affected by discipline and teaching context. Studies in Higher Education, 31(3), 285–298.
39. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. London, UK: Sage.Moustakas, C. (1994). Phenomenological research methods. Thousand Oaks, CA: Sage.
40. Newble, D. I. ve Entwistle, N.J. (1986). Learning sytles and approaches. implications for medical education. Medical Education, 20, 162-175.
41. Prosser, M. ve Trigwell, K. (1999). Understanding learning and teaching the experience in higher education. London: The Society for Research into Higher Education & Open University Press.
42. Selçuk, G, S., Çalışkan, S. ve Erol, M. (2007). Evaluation of learning approaches for prospective physics teachers. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 25-41. Senemoğlu, N. (2011). College of Education students’ approaches to learning and study skills.Eğitim ve Bilim, 36(160), 65-80.
43. Trigwell, K., Prosser, M. ve Waterhouse, F. (1999). Relations between teachers’ approaches to teaching and students’ aproaches to learning, Higher Education, 37(1), s. 57-70.
44. Trilling, B. ve Fadel, C. (2009). 21st century skills: learning for life in our times, Jossey-Bass, San Francisco, CA.
45. Uiboleht, K., Karm, M. ve Postareff, L. (2018). The interplay between teachers’ approaches to teaching, students’ approaches to learning and learning outcomes: a qualitative multicase study. Learning Environments Research, 1−27.10.1007/s10984-018-9257-1
46. Tynjälä, P. ve Gijbels, D. (2012). Changing world- changing pedagogy. P. Tynjälä, M. L. Stenström and M. Saarnivaara (Eds.), Transitions and transformations in learning and education, 205-222. Dordrecht: Springer.
47. Zeegers, P. (2001). Approaches to learning in science: a longitudinal study. British Journal of Educational Psychology, 71, 115-132.