Examining the Views of Distance Education Experts on Distance Migrant Education

Öz

The aim of this study is to determine the opinions of distance education experts on the applicability of distance migrant education. The study group of this research, in which the qualitative method was used, consists of 14 field expert faculty members. The research was designed as a case study. A standardized open-ended interview form was used as a data collection tool and descriptive analysis was used in the analysis of the data. According to the findings of the study, the inequalities in access to technological devices and environments and the creation of a strong technological infrastructure were emphasized in the technological dimension. In the pedagogical dimension, solutions were offered for the elimination of cultural adaptation and language problems, and attention was drawn to the universal instructional design with the universality of the course contents by especially focusing on the cultural differences of immigrant students. In the economic dimension, solutions such as scholarships, loans and economic support were proposed by focusing especially on the economic problems of immigrant students, and it was emphasized that these supports could be obtained more easily through national and international cooperation. In the managerial dimension, it was stated that cooperation should be developed in national and international dimensions, resources should be transferred from these cooperation, educator’s education should be carried out and strategic plans should be developed. Moreover, advantages and limitations of distance migrant education were offered and some suggestions were presented in line with the findings.

Anahtar Kelimeler

• distance education
• immigrant education
• qualitative research
• case study
• field experts

UZAKTAN GÖÇMEN EĞİTİMİ KONUSUNDA UZAKTAN EĞİTİM ALAN UZMANLARININ GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, uzaktan göçmen eğitiminin uygulanabilirliği konusunda uzaktan eğitim alan uzmanlarının görüşlerinin belirlenmesidir. Nitel yöntemin kullanıldığı bu araştırmanın çalışma grubu 14 alan uzmanı öğretim üyesinden oluşmaktadır. Durum çalışması olarak desenlenen bu araştırmada veri toplama aracı olarak standartlaştırılmış açık uçlu görüşme formu kullanılırken, verilerin analizinde betimsel analizden yararlanılmıştır. Çalışma sonunda ulaşılan bazı bulgulara göre, teknolojik boyutta teknolojik cihaz ve ortamlara erişimdeki eşitsizliklerin giderilmesi, güçlü bir teknolojik altyapının oluşturulması vurgulanırken, pedagojik boyutta göçmen öğrencilerin özellikle kültürel farklılıklarına odaklanılarak kültürel adaptasyon ve dil sorunlarının giderilmesine yönelik çözüm önerileri sunulmuş ve ders içeriklerinin evrensel nitelik taşıması ile evrensel öğretim tasarımına dikkat çekilmiştir. Ekonomik boyutta, göçmen öğrencilerin özellikle ekonomik sorunlarına yoğunlaşılarak, burs, kredi ve ekonomik destek gibi çözümler önerilmiş, ayrıca bu desteklerin ulusal ve uluslararası işbirlikleriyle daha kolay elde edilebileceği vurgulanmıştır. Yönetsel boyutta ise, işbirliklerinin ulusal ve uluslararası boyutlarda geliştirilmesi, bu işbirliklerinden kaynak aktarımı, eğiticilerin eğitimi ve stratejik planların bu noktalara dikkat edilerek geliştirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bunların yanında uzaktan göçmen eğitiminin avantaj ve sınırlılıkları da vurgulanmış ve bulgular doğrultusunda bazı öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• uzaktan eğitim
• göçmen eğitimi
• nitel araştırma
• durum çalışması
• alan uzmanları

Kaynakça

1. Akman, K. (2018). Göç yönetiminde yerel yönetimler ve STK işbirliği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 1(3), 452-466. Altunbaş, A. (2020). Türkiye’de yaşayan göçmenlerin üniversite eğitiminden memnuniyetlerinin Konya’daki Suriyeli öğrenciler örneği üzerinden değerlendirilmesi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(2), 64-74. https://doi.org/10.32329/uad.772646
2. Arslangilay, A. S. (2018). Are Turkish teacher candidates ready for migrant students?. Journal of Education and Learning, 7(2), 316-329. https://doi.org/10.5539/jel.v7n2p316
3. Atlıhan, A. M. (2019). Göçmen öğrencilerin okul örgütüne uyumunda öğretmen ve okul yöneticilerinin rolleri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
4. Aydın, S., ve Kurtulmuş, Z. (2018). Okul öncesi öğretmenlerinin göçmen çocukların eğitim sorunları hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 22(3), 231-250.
5. Aydoğdu, F. (2019). Göçmen aile çocuklarının uyum düzeylerine sosyal uyum eğitim programının etkisinin incelenmesi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Baldık, Y. (2018). Ana dili türkçe olmayan göçmen toplulukların eğitim sistemine katılımında türkçe öğretiminin önemi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir.
7. Bhavnagri, N. P., Krolikowski, S., ve Vaswani, T. G. (2006). Interagency collaboration for culturally diverse immigrant children and families: A case study with historical and contemporaneous perspectives. Childhood Education, 83(1), 6-11. https://doi.org/10.1080/00094056.2006.10522868
8. Bilecik, S. (2019). Akran görüşlerine göre mülteci çocukların sosyal becerileri üzerine nicel bir araştırma. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 18(35), 287-314. https://doi.org/10.14395/hititilahiyat.507178

9. Bingöl, A. S., ve Özdemir, M. Ç. (2014). Almanya ve Hollanda’da Türk göçmen işçi çocuklarına uygulanan eğitim politikaları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(2), 134-157.
10. Börü, N., ve Boyacı, A. (2016). Göçmen öğrencilerin eğitim-öğretim ortamlarında karşılaştıkları sorunlar: Eskişehir ili örneği. Turkish Studies, 11(14), 123-158. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9818
11. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
12. Canaz, A. K., ve Küçüker, E. (2019). Türkiye'deki Suriyeli çocuklara eğitim hizmeti sunmada kültürel duyarlılık ve bütçe planlaması: Avustralya’dan bir örnek olay incelemesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2019(12), 128-141. https://doi.org/10.46778/goputeb.508701
13. Charmaz, K. (2006). Constructing grounded theory. London, UK: SAGE Publications.
14. Clarke, A. E. (2016). From grounded theory to situational analysis: What’s new? Why? How? In J. M. Morse, P. N. Stern, J. Corbin, B. Bowers, K. Charmaz & A. E. Clarke (Eds.), Developing grounded theory: The second generation (pp. 194-233). New York, USA: Routledge.
15. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni, nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. Ankara: Eğiten Kitap.
16. Creswell, J. W. (2015). Qualitative inquiry & research design choosing among five approaches. Sage Publications.
17. Çakır, S. (2011). Türkiye’de göç, kentleşme/gecekondu sorunu ve üretilen politikalar. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23, 209-222.
18. Çelik, H., Başer Baykal, N. ve Kılıç Memur, H. N. (2020). Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(1), 379-406. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.16m
19. Denzin, N. K., ve Lincoln, Y. S. (2011). Introduction: The discipline and practice of qualitative research the sage handbook of qualitative research. Thousand Oaks, CA: Sage.
20. Erdem, C. (2017). Sınıfında mülteci öğrenci bulunan sınıf öğretmenlerinin yaşadıkları öğretimsel sorunlar ve çözüme dair önerileri. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 26-42.
21. Eren, Z. (2019). Yönetici ve öğretmen görüşlerine göre göçmen çocukların eğitim sorunları ve çözüm önerileri. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 213-234. https://dx.doi.org/10.17240/aibuefd.2019.19.43815-476805
22. Ereş, F. (2015). Türkiye’de göçmen eğitimi sorunsalı ve göçmen eğitiminde farklılığın yönetimi. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 17-30.
23. Ergen, H., ve Şahin, E. (2019). Sınıf öğretmenlerinin Suriyeli öğrencilerin eğitimi ile ilgili yaşadıkları problemler. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(44), 377-405.
24. Fuligni, A. J., ve Hardway, C. (2004). Preparing diverse adolescents for the transition to adulthood. The Future of Children, 14(2), 99-119.
25. Gall, M. D., Borg, W. R., ve Gall, J. P. (1996). Educational research: An introduction. Longman Publishing.
26. Greenstone, M., ve Looney, A. (2010). Ten economic facts about immigration. Hamilton Project, The Brookings Institution.
27. Hareket, E., ve Altıok, S. (2020). Sınıf öğretmeni adaylarının çocuk haklarına yönelik tutumlarının kültürlerarası duyarlılık düzeyi bağlamında incelenmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(3), 689-698. http://dx.doi.org/10.18506/anemon.617289
28. İli, K. (2020). Göçmenlerle ilgili eğitim politikaları: Türkiye ve Almanya örneği [Yayınlanmamış doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. İşigüzel, B., ve Baldık, Y. (2019). Göçmen toplulukların eğitim sistemine katılımı sürecinde uygulanan eğitim ve dil politikalarının incelenmesi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 9(2), 487-503.
30. Karaman, H. B., ve Bulut, S. (2018). Göçmen çocuk ve ergenlerin eğitim engelleri, psikolojik sorunları ve çözüm önerileri üzerine bir araştırma. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18(40), 393-412. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.446297
31. Kazımoğlu, M., ve Duran, N. O. (2019). Türkiye’de üniversite öğrenimi gören Ahıskalı öğrencilerin yaşam doyumlarının demografik değişkenler açısından incelenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 14(20), 1070-1094. https://doi.org/10.26466/opus.612655
32. Koçoğlu, A., ve Yanpar Yelken, T. (2018). Suriyeli öğrencilere Türkçe dil becerileri kazandırma sürecinde ilkokul Türkçe dersi öğretim programları ile ilgili öğretmen görüşleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 6(2), 131-160. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.6c2s7m
33. Koçyiğit, E., ve Şimşek, H. (2019). Kapsayıcı eğitim bağlamında Türkiye’de ortaöğretim programlarında çokkültürlülüğün izleri. Kuram ve Uygulamada Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 75-90.
34. Kurtuluş, F. (2018). Çokkültürlü bazı ülkelerde eğitim politikaları ve öğretmen eğitimi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (AUJEF), 2(3), 178-195.
35. Levinson, A., ve Barrod, B. (2018). Latino immigrant families learning with digital media across settings and generations. Digital Education Review, 2018(33), 150-169. https://doi.org/10.1344/der.2018.33.150-169
36. Liaqat, A., ve Munteanu, C. (2020). Leveraging peer support for mature immigrants learning to write in informal contexts. Proceedings of the ACM on Human-Computer Interaction, 4(2), 1-24. https://doi.org/10.1145/3415177
37. Maxwell, J. A. (2013). Qualitative research design: An interactive approach (third edition). Los Angeles, USA: Sage.
38. Miles, M. B., ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expand sourcebook. Thousand Oaks, CA: Sage.
39. Orozco, G. L. (2008). Understanding the culture of low-income immigrant latino parents: Key to involvement. School Community Journal, 18(1), 21-37.
40. Ozan Leymun, Ş., Odabaşı, H. F., & Kabakçı Yurdakul, I. (2017). Eğitim ortamlarında durum çalışmasının önemi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi - Journal of Qualitative Research in Education, 5(3), 369-385. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.5c3s16m
41. Özcan, A. S. (2018). Çokkültürlülük bağlamında Türkiye’nin Suriyeli öğrencilere yönelik eğitim politikası. PESA Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(1), 17-29. https://doi.org/10.25272/j.2149-8385.2018.4.1.02
42. Patton, M. Q. (1987). How to use qualitative methods in evaluation. Sage Publications.
43. Perşembe, E. (2010). F. Almanya’nın Baden-Württemberg eyaletinde eğitim sistemi ve Türk göçmen çocuklarının eğitim sorunları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29(29), 55-80. https://doi.org/10.17120/omuifd.12193
44. Ranieri, M., ve Bruni, I. (2013). Mobile storytelling and informal education in a suburban area: a qualitative study on the potential of digital narratives for young second-generation immigrants. Learning, Media and Technology, 38(2), 217-235. https://doi.org/10.1080/17439884.2013.724073
45. Richardson, E., MacEwen, L., ve Naylor, R. (2018). Teachers of refugees: A review of the literature. United Kingdom: Education Development Trust.
46. Sağlam, S. (2006). Türkiye'de iç göç olgusu ve kentleşme. Türkiye Araştırmaları, 2006(5), 33-44.
47. Sepetçioğlu, T. E. (2010). Türkiye’de ana dili Türkçe olmayan göçmen topluluklara yaklaşımlara dair bir örnek: Girit göçmenleri. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 9(20), 77-108.
48. Sever, M. B. (2020). Suriyeli mülteci çocukların eğitim durumu ve sosyal uyum örneklemi. Journal of European Education, 10(1-2), 1-16.
49. Stenberg, H., ve Airas, M. (2021). Supporting immigrants in higher education in Finland: Simhe activities as a provider of solutions. Towards a Finland of Talents Together.
50. Şimşek, H., ve Kula, S. S. (2018). Türkiye’nin göçmen politikasında ihmal edilen boyut: eğitsel uyum programı. Ahi Evran Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 5-21.
51. Tanrıkulu, F. (2018). Suriye krizi sonrası Türkiye’deki sığınmacıların ve göçmenlerin eğitimi: Geçmiş, bugün ve gelecek perspektifleri, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(3), 2585-2604. https://doi.org/10.17218/ hititsosbil.450208
52. Tracy, S. J. (2013). Qualitative research methods: Collecting evidence, crafting analysis, communicating impact. John Wiley & Sons.
53. Tunga Y., Engin G., ve Cagiltay, K. (2020). A literature review on the issues encountered in educating Syrian children in Turkey, Inonu University Journal of the Faculty of Education, 21(1), 317-333. https://doi.org/10.17679/inuefd.535845
54. Uslu, A., ve Öztürk, T. (2019). Türkiye’de geçici koruma statüsünde olan suriyeli yetişkinlere verilen dil eğitiminde bilgi ve iletişim teknolojilerinin yeri. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 1(1), 57-77.
55. Uygun, S. (2020). Ana dili Türkçe olmayan Suriyeli göçmen öğrencilere ilk okuma yazma öğreten öğretmenlerin karşılaştıkları sorunlar ve öğretmenlerin çözüm önerileri [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana
56. Ünal, K., Taşkaya, S. M., ve Ersoy, G. (2018). Suriyeli göçmenlerin yabancı dil olarak Türkçe öğrenirken karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(2), 134-149. https://doi.org/10.31592/aeusbed.472814
57. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
58. Yin, R. K. (2009). Case study research: Design and method. Thousand Oaks, CA: Sage.
59. Yurdakul, A., ve Tok, T. N. (2018). Öğretmen gözüyle göçmen/mülteci öğrenci. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 46-58.
60. Zhou, M. (2009). How neighbourhoods matter for immigrant children: The formation of educational resources in Chinatown, Koreatown and Pico Union, Los Angeles. Journal of Ethnic and Migration Studies, 35(7), 1153-1179. https://doi.org/10.1080/13691830903006168