FİZİK ÖĞRETİMİ İÇİN ORYANTİRİNG VE FORMULA 1 BAĞLAMLI DERS PLANLARININ TASARLANMASI, GELİŞTİRİLMESİ VE UYGULANABİLİRLİĞİ

Öz

Kuvvet ve hareket fiziğin her alt dalı için eşik bir konudur. Bu çalışmada ‘kuvvet ve hareket’ ünitesinin dokuzuncu sınıfta öğretimi için ADDIE tasarım ve geliştirme modeliyle oryantiring ve Formula 1 bağlamlarında 5E modelinde ders planları hazırlanmıştır. Çalışma kapsamında bu planların tasarlanması, geliştirilmesi ve içerikleri ayrıntılı olarak sunulmanın yanı sıra uygulanabilirliği de ortaya konulmuştur. Bunun için planlar bir Anadolu lisesinin ve bir genel lisesinin ikişer sınıfında (sınıflarda ortalama 30 ile 35 öğrenci) toplamda 110 öğrencinin katılımıyla uygulanmıştır. Uygulama 16 ders saati (8 hafta) sürmüştür. Uygulama katılımcı araştırmacı tarafından gerçekleştirilirken sınıfların öğretmenleri bütün derslere gözlemci olarak katılmıştır. Planların uygulanabilirliği süre kullanımı, aktif katılım, materyal kullanımı, sınıf ortamı, gözlemci öğretmenlerin ve katılımcı öğrencilerin bağlam temelli yaklaşımla ilgili görüşleri olmak üzere beş maddede ortaya koyulmuştur. Sonuç olarak hazırlanmış olan planların sınıf ortamında uygulanmasında belirlenen kriterlere göre bir problem yaşanmamaktadır. Anadolu lisesindeki öğretmene göre bağlam temelli öğretim zaman kullanımı açısından verimsizken genel lisedeki öğretmene göre oldukça verimlidir. Öğrenciler ise fizik dersinin örnek uygulamalarla öğretilmesinin daha önceki öğretim deneyimlerine göre öğrenmeyi kolaylaştırma ve öğrenmenin kalıcılığını arttırma konusunda daha etkili olduğunu düşünmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Fizik eğitimi
• kuvvet ve hareket
• oryantiring
• Formula 1
• ders planı
• tasarım ve geliştirme modeli

DESIGNING, DEVELOPING AND APPLICABILITY OF ORIENTIRING AND FORMULA 1 CONTEXTED COURSE PLANS FOR PHYSICS TEACHING

Abstract

Force and motion is a threshold issue for each sub-branch of physics. In this study, for the ninth-grade teaching of the force and motion subject, lesson plans in orienteering and Formula 1 contexts were prepared with ADDIE design and development model. In addition to presenting designing, developing steps and the contents of the lesson plans in detail within the scope of the study, the applicability of the plans was demonstrated. For this, the plans were applied with 110 students in two classes of an Anatolian high school and a general high school (30 to 35 students per a class). The application lasted 16 hours (8 weeks). While the application was carried out by participant researcher, the teachers of the classes participated in all classes as observers. The applicability of the plans is set out in five clauses: time use, active participation, material use, classroom environment, observer teachers’ and the participating students views on context-based approach. As a result, there is no problem in the implementation of the prepared plans in the classroom environment according to the criteria determined. According to the teacher in the Anatolian high school, context-based teaching is inefficient in terms of time usage, but it is quite efficient compared to the general high school teacher. Students think that teaching physics with sample applications is more effective in facilitating learning and increasing the retention of learning compared to previous teaching experiences.

Kaynakça

1. ACAR, B. ve YAMAN, M. (2011). Bağlam temelli öğrenmenin öğrencilerin ilgi ve bilgi düzeylerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(40), 01 10.
2. AINLEY, M., HIDI, S. ve BERNDORFF, D. (2002). Interest, Learning, and the Psychological Processes that Mediate Their Relationship. Journal of Educational Psy­chology, 94(3), 545-561.
3. ANDERSON, I. K., SJØBERG, S. ve MIKALSEN, Ø. (2008). What Kinds of Science and Technology Do Pupils in Ghanaian Junior Secondary Schools Want to Learn About. L. Holtman, C. Julie, Ø. Mikalsen, D. Mtetwa ve M. Ogunniyi (Dü) içinde, Research in Science and Mathematics in Sub-Saharan Africa: Access, Relevance, Learning, Curriculum Research (s. 335-356). South Africa: African Minds.
4. AYVACI, H. Ş. (2010). Fizik öğretmenlerinin bağlam temelli yaklaşım hakkındaki görüşleri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 42-51.
5. AYVACI, H. Ş., ER-NAS, S. ve DİLBER, Y. (2016). Bağlam temelli rehber materyallerin öğrencilerin kavramsal anlamaları üzerine etkisi: “iletken ve yalıtkan maddeler” örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 51-78.
6. BARKER, V. ve MILLAR, R. (1999). Students’ Reasoning about Chemical Reactions: What Changes Occur During a Context-Based Post-16 Chemistry Course? In­ternational Journal of Science Education, 21(6), 1645-665.
7. BASIR, M. A., ALINAGHIZADEH, M. R. ve MOHAMMADPOUR, H. (2008). A Suggestion for Improving Students’ Abilities to Deal with Daily Real-Life Problems. Physics Education, 43(4), 407-411.
8. BENNETT, J., HOGARTH, S. ve LUBBEN, F. (2005). A Systematic Review of The Ef­fects of Context-Based and Science-Technology-Society Approaches in The Te­aching of Secondary Science. University of York, Department of Educational Studies.

9. BENNETT, J. ve LUBBEN, F. (2006). Context-based chemistry: The Salters approach. International Journal of Physics Education, 28(9), 999-1015.
10. BINNIE, A. (2004). Development of a Senior Physics Syllabus in New South Wales. Physics Education, 39, 490-495.
11. BÜLBÜL, M. Ş. ve AKTAŞ, G. (2013). Fizik Dersleri İçin Bağlam Temelli Drama Uygulamaları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 381-389.
12. BRANCH, R. M. (2009). Instructional Design: The ADDIE Approach (Vol. 722). New York: Springer Science & Business Media.
13. BYBEE, R. W., TAYLOR, J. A., GARDNER, A., SCOTTER, P. V., POWELL, J. C., WESTBROOK, A. ve LANDES, N. (2006). The BSCS 5E Instructional Model: Origins and Effectiveness. Office of Science Education National Institutes of Health, Colorado Springs.
14. CHOI, H.J. ve JOHNSON, S. D. (2005). The effect of context-based video instruction on learning and motivation in on-line courses. The American Journal of Distance Education, 19(4), 215–227.
15. CHOI, J.S. ve SONG, J. (1996). Students’ Preferences for Different Contexts for Learning Science. Research in Science Education, 26(3), 341-352.
16. CORBI, A., SANTOS, O. C. ve BURGOS, D. (2019). Intelligent Framework for Learning Physics with Aikido (Martial Art) and Registered Sensors. Sensors, 19(3681), 1-18.
17. ÇEPNİ, S., ORMANCI, U. ve KACAR, S. (2017). National and International Advances in Physics Education in the Last Three Years: A Thematic Review. Türk Fen Eği­timi Dergisi, 14(3), 87-108.
18. ÇETİN, A. (2014). Bağlam temelli öğrenme ile lise fizik derslerinde kullanılabilecek günlük hayattan konular. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1), 45-62.
19. ÇİĞDEMOĞLU, C. ve GEBAN, Ö. (2015). Improving students’ chemical literacy levels on thermochemical and thermodynamics concepts through a context-based approach. Chemistry Education Research and Practice, 16(2), 302-317.
20. DE JONG, O. (2006). Context-Based Chemical Education: How to Improve It? Web: http:// old.iupac.org/publications/cei/vol8/0801xDeJong.pdf 05 Kasım 2011’de alınmıştır.
21. DEMİRCİOĞLU, H., ASLAN, A., AÇIKGÖZ, D., KARABABA, Y. ve GÜVEN, O. (2019). React Stratejisinin Öğrencilerin Akademik Başarıları ve Motivasyonları Üzerindeki Etkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(64), 547-561.
22. DEMİRCİOĞLU, H., BERKTAŞ, F. ve DEMİRCİOĞLU, G. (2018). Sıvıların Özellikleri Konusunun Bağlam Temelli Yaklaşımla Öğretiminin Öğrenci Başarısı Üzerindeki Etkisi. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 13-25
23. DEMİRCİOĞLU, H. ve DEMETGÜL, F. (2018). The Effect of Storylines Embedded within Context Based Learning Approach on Grade 10 Students’ Achievement of Mixtures Unit. The Eurasia Proceedings of Educational and Social Sciences, 9, (127-133).
24. DEMİRCİOĞLU, H., DİNÇ, M. ve ÇALIK, M. (2013). The Effect of Storylines Embedded Within Context-Based Learning Approach on Grade 6 Students’ Understanding of ‘Physical and Chemical Change’ Concepts. Journal of Baltic Science Education, 12 (5), 682-691.
25. DERMAN, A. ve BADELİ, Ö. (2017). İlkokul 4. Sınıf “Saf Madde ve Karışım” Konusunun Öğretiminde 5E Modeli İle Desteklenen Bağlam Temelli Öğretim Yönteminin Öğrencilerin Kavramsal Anlamalarına ve Fene Yönelik Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi. Abant I·zzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(4), 1860-1881.
26. EDWARDS, C. (2000). Physics Learning through a Telecommunications Context. Phy­sics Education, 35(4), 240-244.
27. ELMAS, R. ve GEBAN, Ö. (2016). The Effect of Context Based Chemistry Instruction on 9th Grade Students’ Understanding of Cleaning Agents Topic and Their Attitude Toward Environment. Egitim ve Bilim, 41(185).
28. ELMAS, R., OZTURK, N., IRMAK, M. ve COBERN, W. W. (2014). An Investigation of Teacher Response to National Science Curriculum Reforms in Turkey. Eurasian Journal of Physics and Chemistry Education, 6(1), 2-33.
29. ERGİN, İ., KANLI, U. ve TAN, M. (2007). Fizik Eğitiminde 5E Modeli’nin Öğrencilerin Akademik Başarısına Etkisinin İncelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 191-209.
30. ERTEM, H. Y. ve GÖKALP, G. (2016). Fizik Eğitimi Araştırma Görevlilerinin Yeni Fizik Öğretim Programı (2013) Hakkındaki Algıları. Abant I·zzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16 (1), 95-120.
31. FEYNMAN, R. (2000). Fizik Yasaları Üzerine (13. b.). (N. Arık, Çev.) Ankara: Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu.
32. FINKELSTEIN, N. D. (2005). Learning Physics in Context: A Study of Student Learning About Electricity and Magnetism. International Journal of Science Educa­tion, 27(10), 1187-1209.
33. GILBERT, J. K. (2006). On the Nature of “Context” in Chemical Education. Internatio­nal Journal of Science Education, 28(9), 957-976.
34. GUTWILL-WISE, J. P. (2001). The Impact of Active and Context-Based Learning in Introductory Chemistry Courses: An Early Evaluation of The Modular Approach. Journal of Chemical Education, 78(5), 684-690.
35. GÜL, Ş., GÜRBÜZOĞLU-YALMANCI, S. ve YALMANCI, E. (2017). Boşaltım Sistemi Konusunun Öğretiminde React Stratejisinin Etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(1), 79-96.
36. GÜL, Ş. ve KONU, M. (2018). Yaşam Temelli Probleme Dayalı Öğretim Uygulamalrının Öğrenci Başarısına Etkisi, Yaşadıkça Eğitim, 32(1), 45-68.
37. HAAGEN-SCHÜTZENHÖFER, C. ve KOPPER, M. (2019). Light pollution – an interesting context for teaching and learning optics. Journal of Physics: Conerence Series, 1287, 1-12.
38. HAWKING, S. W. (1988). Zamanın Kısa Tarihi: Büyük Patlama’dan Kara Deliklere. (S. Say ve M. Uraz, Çev.) İstanbul: Doğan Kitapçılık AŞ.
39. HIRÇA, N. (2012). Bağlam Temelli Öğrenme Yaklaşımına Uygun Etkinliklerin Öğrencilerin Fizik Konularını Anlamasına ve Fizik Dersine Karşı Tutumuna Etkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(17), 313-325.
40. HOLMAN, J. ve PILLING, G. (2004). Thermodynamics in Context: A Case Study of Contextualized Teaching for Undergraduates. Journal of Chemical Education, 81(3), 373-375.
41. HOŞBAŞ, A. A. (2018). Fen Bilimleri Öğretiminde Yaşam Temelli Öğrenme Yaklaşımı­nın Öğrenme Ürünleri Üzerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
42. ILHAN, N., DOĞAN, Y. ve ÇİÇEK, Ö. (2015). Fen Bilimleri Öğretmen Adaylarının “Özel Öğretim Yöntemleri” Dersindeki Yaşam Temelli Öğretim Uygulamaları. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 666-681.
43. KABUKLU, Ü.N. ve KURNAZ, M. A. (2019). Fen Eğitimi Alanında Türkiye’de Yapılmış Bağlam Temelli Öğretim Konulu Çalışmaların tematik İncelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 7(1), 32-53.
44. KARA, F. ve ÇELİKLER, D. (2019). 5. Sınıf “Maddenin Değişimi” Ünitesinde Kullanılan Bağlam Temelli Öğrenmenin Öğrencilerin Başarılarına Etkisi. Mersin Üni­versitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15 (1), 216-245.
45. KARAÇAM, S. ve Gürsel, Ü. (2017). Lise Öğrencilerinin Sıvılarda Kaldırma Kuvveti Kavramına Yönelik Görsel İmgeleri ve İmgenin Kökenleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 326-345.
46. KARSLI, F. ve SAKA, Ü. (2017). 5. Sınıf Öğrencilerinin ‘Besinleri Tanıyalım’Konusundaki Kavramsal Anlamalarına Bağlam Temelli Yaklaşımın Etkisi. İlköğretim Online, 16(3), 900-916.
47. KARSLI, F. ve YİĞİT, M. (2015). Effect of context-based learning approach on 12 grade students’ conceptual understanding about alkanes. Inonu University Journal of the Faculty of Education, 16(1), 43-62.
48. KASLI, F. ve YİĞİT, M. (2016). 12. Sınıf Öğrencilerinin REACT Stratejisini Temel Alan Alkanlar Çalışma Yaprağına Yönelik Görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 10(1), 476-499.
49. KARSLI-BAYDERE, F. ve AYDIN, E. (2019). Bağlam Temelli Yaklaşımın Açıklama Destekli REACT Stratejisine Göre ‘Göz’ Konusunun Öğretimi. Gazi Eğitim Fakül­tesi Dergisi, 39(2), 755-791.
50. KESKİN, F. ve ÇAM, A. (2019). Yaşam Temelli React Stratejisinin Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarısına ve Fen Okuryazarlığına Etkisi. Mehmet Akif Ersoy Eğitim Fakültesi Dergisi, 49, 38-59.
51. KING, D. T. (2007). Teacher Beliefs and Constraints in Implementing a Context-Based Approach in Chemistry. Teaching Science: The Journal of the Australian Science Teachers Association, 53(1), 14-18.
52. KING, D., BELLOCCHI, A. ve RITCHIE, S. M. (2008). Making Connections: Learning and Teaching Chemistry in Context. Research in Science Education, 38, 365-384.
53. KİRMAN-BİLGİN, A. ve YİĞİT, N. (2017). Öğrencilerin” Maddenin Tanecikli Yapısı” Konusu ile Bağlamları İlişkilendirme Durumlarının İncelenmesi. Mersin Üni­versitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 303-322.
54. KORSACILAR, S. ve ÇALIŞKAN, S. (2015). Yaşam temelli öğretim ve öğrenme istasyonları yönteminin 9. sınıf fizik ders başarısı ve kalıcılığa etkileri. Mersin Üni­versitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 385-403.
55. KRAPP, A. (2002). Structural and Dynamic Aspects of Interest Development: Theoretical Considerations from an Ontogenetic Perspective. Learning and Instruction, 12, 383-409.
56. KUHN, J. ve MÜLLER, A. (2014). Context-based science education by newspaper story problems: A study on motivation and learning effects. Perspectives in Scien­ce, 2(1-4), 5-21.
57. KUTU, H. ve SÖZBİLİR, M. (2011). Yaşam Temelli ARCS Öğretim Modeliyle 9. Sınıf Kimya Dersi “Hayatımızda Kimya” Ünitesinin Öğretimi. Ondokuz Mayıs Üni­versitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(1), 29-62.
58. LAVONEN, J., BYMAN, R., JUUTI, K., MEISALO, V. ve UITTO, A. (2005). Pupil Interest in Physics: A Survey in Finland. Nordic Studies in Science Education, 2(5), 72-85.
59. LYE, H., FRY, M. ve HART, C. (2001). What Does It Mean to Teach Physics in Context’? A first Case Study. Australian Science Teachers’ Journal, 48(1), 16-22.
60. METE, P. ve YILDIRIM, A. (2016). Yaşam Temelli Öğrenme Yaklaşımının Kimya Derslerindeki Uygulamaları Hakkında Öğretim Elemanlarının Görüşleri. Journal of Bayburt Education Faculty, 11(1), 100-116.
61. MORALES, M. P. E (2017). Exploring Indigenous Game-based Physics Activities in Pre-Service Physics Teachers’ Conceptual Change and Transformation of Epistemic Beliefs. EURASIA Journal of Mathematics Science and Technology Edu­cation, 13(5), 1277-1409.
62. NETWING, P. M., DEMUTH, R., PARCHMANN, I., GRÄSEL, C. ve RALLE, B. (2007). Chemie im Kontext: Situating Learning in Relevant Contexts while Systematically Developing Basic Chemical Concepts. Journal of Chemical Education, 84(9), 1439–1444.
63. OLIVER, R. ve OLIVER, H. (1997). Using Context to Promote Learning from Information-Seeking Tasks. Journal of The American Society For Information Science, 48(6), 519-526.
64. OSBORNE, J., ve COLLİNS, S. (2001). Pupils’ views of the role and value of the science curriculum: a focus-group study. International Journal of Science Education, 23(5), 441-467.
65. ÖZDEMİR, E. (2017). Comics in Modern Physics: Learning Blackbody Radiation Through Quasi-History of Physics. Studies in Educational Research and Develop­ment, 1(1), 41-59.
66. PARCHMANN. I., GRÄSEL. C., BAER, A., NENTWIG, P., DEMUTH, R., RALLE, B. ve THE CHIK PROJECT GROUP. (2006). “ChemieimKontext”: A Symbiotic Implementation of A Context-Based Teaching and Learning Approach. International Journal of Science Education, 28(9), 1041–1062.
67. PARK, J. ve LEE, L. (2004). Analysing Cognitive or Non-Cognitive Factors Involved in the Process of Physics Problem-Solving in Everyday Context. International Journal of Science Education, 1577-1595.
68. PARK, O. (1998). Visual Displays and Contextual Presentations in Computer-Based Instruction. Educational Technology Resarch and Development, 46(3),37-50.
69. PERIN, D. (2011). Facilitating student learning through contextualization: A Review of Evidence. Community College Review, 39(3), 268-295.
70. RIOSECO, M. (1995). Context Related Curriculum Planning for Science Teaching: A Propo­sal to Teach Science around Ozone Problem, Science Educatin International. 6(4) 10-16.
71. STINNER, A. (2006). The Large Context Problem Approach. Interchange, 37(1-2), 19 30.
72. ŞAHİN, E. ve YAĞBASAN, R. (2012). Determining Which Introductory Physics Topics Pre-Service Physics Teachers Have Difficulty Understanding and What Accounts for These Difficulties. European Journal of Physics, 33, 315-325.
73. TABER, K. S. (2007). The Continuing Relevance of Thinking Logically. Physics Educa­tion, 42, 120-121.
74. TOPUZ, F. G., GENÇER, S., BACANAK, A. ve KARAMUSTAFAOĞLU, O. (2013). Bağlam temelli yaklaşım hakkında fen ve teknoloji öğretmenlerinin görüşleri ve uygulayabilme düzeyleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 240-261.
75. TTKB. (2007). Ortaöğretim Fizik Dersi 9. Sınıf Öğretim Programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.
76. TTKB. (2018). Ortaöğretim Fizik Dersi Öğretim Programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.
77. ÜLTAY, E. ve ALEV, N. (2017). Açıklama Destekli REACT Stratejisi ile İlgili Öğretmen Adaylarının Görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 803-820.
78. ÜLTAY, N. ve ÇALIK, M. (2011). Distinguishing 5E model from REACT strategy: An example of ‘acids and bases’ topic. Necatibey Faculty of Education Electronic Journal of Science and Mathematics Education, 5(2), 199-220.
79. VERMA, G. ve HABASHI, J. (2005). Incorporating Themes of Contextualized Curriculum in a Science Methods Course: Analyzing Perceptions of Preservice Middle School Teachers in Multicultural Education. Research and Practice in Social Sciences, 1(1), 24-47.
80. VIGNOULI, V., HART, C. ve FRY, M. (2002). What Does It Mean to Teach Physics ‘in Context’? A Second Case Study. Australian Science Teachers’ Journal, 48(3), 6-13.
81. WHITELEGG, E. ve PARRY, M. (1999). Real-life contexts for learning physics: meanings, issues and practice. Physics Education, 34(2), 68-72.
82. WILKINSON, J. W. (1999). Teachers’ Perceptions of the Contextual Approach to Teaching VCE Physics. Australian Science Teachers’ Journal, 45(2), 43-50.
83. YALÇIN, P., ALTUN YALÇIN, S., AKAR, M. S. ve ÖZTURAN SAĞIRLI, M. (2018). The effects of teaching applications with real life content on the levels of pre-service teachers’ abilities to associate daily life with astronomy and electrical learning topics. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 8(2), 229-252.
84. YAMAN, M. (2009). Solunum ve Enerji Kazanımı KOnusunda Öğrencilerin İlgisini Çeken Bağlam ve Yöntemler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 215-228.
85. YAMAN, M., DERVİŞOĞLU, S. ve SORAN, H. (2004). Ortaöğretim öğrencilerinin derslere ilgilerinin belirlenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Der­gisi, 27, 232-240.
86. YILDIRIM, A., İLHAN, N., ŞEKERCİ, A.R. ve SÖZBİLİR, M. (2014). Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinin Eğitim Araştirmalarini Takip Etme, Anlama ve Uygulamalarda Kullanma Düzeyleri: Erzurum ve Erzincan örneği. Kastamonu Eğitim Der­gisi, 22(1), 81-100.
87. YILDIRIM, B. (2018). Bağlam Temelli Öğrenmeye Uygun Olarak Hazırlanmış STEM Uygulamalarının Etkilerinin İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabe­kir Eğitim Fakültesi Dergisi, 36, 1-20.
88. YILDIRIM, G. ve GÜLTEKİN, M. (2017). İlkokul 4. Sınıf Fen ve Teknoloji Dersinde Bağlam Temelli Öğrenme Uygulamaları. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 81-101.