Kamu Kurumlarının DNA’sı Dijital Dönüşüme Hazır mı? Meritokrasi Perspektifinden bir değerlendirme

Öz

Dijital dönüşüm, herhangi bir organizasyonun tüm alanlarına teknolojinin entegrasyonudur ve organizasyonun tümünde değişimin gerçekleşebilmesi için gerekli olan dijital teknolojileri içerir. Dönüşüm, bir taraftan tüm iş süreçlerini, faaliyetleri ve operasyonları içine alırken diğer taraftan organizasyonlar için geniş ve bütünsel bir değişimi de gerektirir. Dijital bir dönüşüm stratejisini uygulayabilmek için kurumlar, öncelikle değişimin kendi DNA'larının bir parçası olduğunu idrak etmelidirler. Bu durumun anlamı ise, kurumların hızlı ve sürekli değişim ile başa çıkabilmeleri için doğru insanları işe almaları ve teşvik etmeleridir. Çünkü dijital dönüşüm, yeni beceri setleri, yeni iş modelleri, yenilikçilik, dijital uzmanlar ve yaratıcı çalışanlar gerektirir. Bu çerçevede araştırmanın amacı, kamu sektöründe dijital dönüşüm konusuna kurumların DNA’sı ve meritokrasi çerçevesinden kavramsal bir yaklaşım sunmaktır.  

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel DNA,Dijital Dönüşüm,Meritokrasi

Is The DNA Of Public Institutions Ready For Digital Transformation? An Evaluation On Meritocracy

Öz

Digital transformation is the integration of technology into all areas of any organization and includes digital technologies that are necessary for the transformation to take place throughout the organization. While transformation involves all business processes, activities and operations on one hand, it requires a broad and holistic change for organizations on the other. In order to implement a digital transformation strategy, the institutions should first of all be aware of the fact that change is part of their own DNA. The meaning of this case is that the organizations should employ and encourage the right people in order to cope with the rapid and continuous change. Because digital transformation requires new skill sets, new business models, innovation, digital experts and creative employees. In this context, the aim of the research is to introduce a conceptual approach to the issue of digital transformation in the public sector through the framework of the DNA of the institutions and meritocracy.

Anahtar Kelimeler

• Organızational DNA,Digital Transformation,Meritocracy

Kaynakça

1. Alvarado, L. A. (2010). Dispelling The Meritocracy Myth: Lessons for Higher Education and Student. Affairs Educators. The Vermont Connection, 31(1), 2. URL: https://scholarworks.uvm.edu/about.html.
2. Altuntaş, E. Y. (2018). Dijital Dönüşüm Uygulamalarının Kurumların Marka Değeri Üzerindeki Etkisi. Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Medya ve İletişim Araştırmaları Hakemli E-Dergisi, (2), 1-18. URL: http://dergipark.gov.tr/download/article-file/464395.
3. Bancar, A. (2016). Örgüt DNA'sı. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık,
4. Baskin, K. (1998). Corporate DNA, Learning From Life. USA: Butterworth-Heinemann
5. Ber, H. (2018). Dijital Ekonominin Vergilendirilmesi Sorunsalına Genel Bir Bakış, https://vergialgi.net/vergi/dijital-ekonominin-vergilendirilmesi-sorunsalina-genel-bir-bakis/ (Erişim Tarihi: 17.12.2018).
6. Beşel,F. (2016). Uluslararası Endeksler Işığında Türkiye. file:///C:/Users/pc/Downloads/29.UluslararasEndekslerIndaTrkiyePESAAnaliz%20(1).pdf (Erişim Tarihi: 15.06.2018).
7. Bilim, T., & Sanayi, V. T. B. (2018). İmalat Sanayinin Dijital Dönüşümü Raporu ve Yol Haritası, https://www.sanayi.gov.tr/tsddtyh.pdf, (Erişim Tarihi: 14.11.2018)
8. Buffat, A. (2015). Street-Level Bureaucracy and E-Government. Public Management Review, 17(1), 149-161. URL: https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/14719037.2013.771699.

9. Canman, A. D. (1995). Çağdaş Personel Yönetimi. Ankara: TODAİE Yayını.
10. Celarent, B. (2009). The Rise of The Meritocracy, 1870–2033 by Michael Young. American Journal of Sociology, 115(1), 322-326. DOI: 10.1086/605763.
11. Cordella, A., & Tempini, N. (2015). E-Government and Organizational Change: Reappraising The Role of ICT and Bureaucracy in Public Service Delivery. Government Information Quarterly, 32(3), 279-286. URL:https://ore.exeter.ac.uk/repository/bitstream/handle/10871/18349
12. Çarıkçı, O. (2010). Türkiye’de E-devlet Uygulamaları Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (12), 95-122. URL: http://dergipark.gov.tr/download/article-file/215490
13. Çetin, R. B. (2014). Okul DNA’sı Metaforunun Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sütçü İmam Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kahramanmaraş.Demirci. K. (2008). İşletmecilik Kuram ve Uygulama. Ankara:Detay Yayıncılık.
14. Dehoff, K., Jaruzelskı, B., & Kronenberg, E. (2008). Innovation's OrgDNA. Florham Park: Booz Company.
15. Döş, İ. (2013). School DNA and Its Transfer. American Journal of Human Ecology, 2(1), 7-15. URL: http://wscholars.com/index.php/ajhe/article/view/286
16. Drucker, P.F. (1968). The Age of Discontinuity. Guidelines to Our Changing Society. New York: Harper.
17. Eberl, U. (2011). Life in 2050: How we invent the future today. Weinheim: Beltz Gmbh, Julius.
18. FUJİTSU (2018). Kamu Sektöründe Dijitalleşme. http://tr.fujitsu-news.com/2018/02/25/kamu-sektorunde-dijitallesme/ (Erişim Tarihi: 25.02.2018).
19. Fettahlıoğlu, Ö. O., & Demir, S. (2014). İşletme Yönetiminde Yönetsel Pandora: Meritokrasi ve Yetenek Yönetimi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(01), 175-186. URL: http://iibfdergisi.ksu.edu.tr/issue/10268/125952
20. Govindarajan, V., & Trimble, C. (2005). Organizational DNA For Strategic. Innovation. California Management Review, 47(3), 47-76. URL: https://doi.org/10.2307/41166306.
21. Hamilton, B. A. (2005). Organizatinal DNA-About Organizational DNA. Chicago: Meyer, Christopher.
22. Harvard Business Review, (2016). Dünya Dijitalleşiyor; Peki ya Türkiye? https://hbrturkiye.com/sponsorlu-icerik/dunya-dijitallesiyor-peki-ya-turkiye ( Erişim Tarihi: 21. 05. 2018).
23. Kara, A. (2017). Dijital Çağın Duygusal Zekâ Yöneticisini Oluşturmak. 1. Uluslararası İletişimde Yeni Yönelimler Konferansı, (4-5 Mayıs 2017) İstanbul, 55-369.
24. Karagöz, U. (2016). Dijital Dönüşüm ve Türkiye, http://www.tid.web.tr/idarecinin-sesi-dergisinin-171-sayisi-mayis--haziran-2016. (Erişim Tarihi: 21.10.2018).
25. Kaster, I., Painter, H. C. & Barnes, C. (1993), Management in The Public Sector: Challenge and Change, Published by Chapman&Hall, London, 1993, s. 100. Akt.
26. Sevinç, İ. (2007). Kamu Kurumlarında Bilgi Teknolojileri Kullanımı Ve Bunların Çalışanların Fiziksel ve Psikolojik Durumlarına Etkileri, Journal of Knowledge Economy and Knowledge Management, 2(1), 21-31.
27. Krogh, G. V. (2003). Open Source Software Development. MIT Sloan Management Review, 44, 14-18.
28. Macchi, M., Berthon, B. & Robinson, M. (2015). Digital Density Index. www.accenture.com/t20150523T023959__w__/itit/_acnmedia/Accenture/ConversionAssets/DotCom/Documents/Global/PDF/ (Erişim Tarihi: 15.07.2018).
29. Mcnamee, S. j. & Miller, R. K. (2004). The Meritocracy Myth. Lanham: Rowman & Littlefield Publishers, Inc
30. Morgan, G. (1986). Images of Organization. Newbury Park, CA: Sage Publications Inc.
31. Morgan, G. (1997). Images of Organization. Thousands Oaks. Cal.: Sage Publications.
32. Morgan, J., Sisak, D. & Vardy, F. (2012). On the Merits of Meritocracy. Tinbergen Institute Discussion Paper, 12-077/1.
33. Neilson, G. & Pasternack, B. (2005). The Cat That Came Back. Strategy Business Issue 40. http://www.orgdna.com. (Erişim Tarihi: 02.10.2018).
34. Neilson, G., Pasternack, B. A., & Mendes, D. (2004). The 7 Types of Organizational DNA. Strategy Business, (35), 95-103. URL: https://www.strategy-business.com/blog/The-10-Principles-of-Organizational-DNA?gko=c5b42
35. OECD. (2017). OECD Digital Economy Outlook 2017. Paris: OECD Publishing .http://www.keepeek.com/Digital-Asset-Management/oecd/science-andtechnology/oecd-digital-economy-outlook-2017_9789264276284-en#page1 (Erişim Tarihi: 14.11.2017).
36. Ohlhorst F. (2013). Big Data Analytics : Turning Big Data İnto Big Money. New Jersey.
37. Onay, M. & Ergüden, S. (2012). Yeni Bir Metafor: Kurum DNA’sı. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi 4(1). URL: http://dergipark.gov.tr/sobiadsbd/issue/11353/135679
38. Öktem, M. K., & Aydın, M. D. (2005). Bilgi Teknolojileri ve Türk Kamu Yönetiminde Dönüşüm. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(2), 257-282. URL: http://dergipark.gov.tr/huniibf/issue/7877/103507
39. Öztürk Kalaycı, K. & Arslanoğlu, Z. (2018). Endüstri 4.0 Çerçevesinde Şekillenecek Mühendis Yetenekleri, Kakınmada Anahtar Verimlilik. http://anahtar.sanayi.gov.tr/tr/news/endustri-4-0-cercevesinde-sekillenecek-muhendis-yetenekleri/9634, (Erişim Tarihi: 18.04.2018).
40. Sezer, Y. (2006). Kamu Hizmetine Girme Hakkı. Ankara: Seçkin,.
41. Smith, B. C. (1988). Bureaucracy and Political Power. New York: St.Martin’s Pres.
42. Taş, İ. E., Uçacak, K., Aydın, A. H., & Çiçek, Y. (2017). Türk Kamu Yönetiminde Bürokratik İşlemlerin Azaltılmasında İnovasyona Dayalı Uygulamaların Önemi. Journal of Faculty of Economics & Administrative Sciences, 22.URL: http://iibfdergi.sdu.edu.tr/assets/uploads/sites/352/files/yil-2017-cilt-22-sayi-kayfor15-yazi51-30122017.pdf
43. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dairesi, (2018). BM 2018 e-Devlet Araştırma Raporu Yayımlandı.http://www.bilgitoplumu.gov.tr/2018/bm-2018-e-devlet-arastirma-raporu-yayimlandi/ (Erişim Tarihi: 21.11.2018).
44. Torun , Y., (2009). Meritokrasi: Adaletin Terazisi mi Yoksa Bir Adalet İllüzyonu mu? Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 7(26), 89-99. URL: http://gazi.dergipark.gov.tr/gusbd/issue/28250/301305
45. Töreci, E. (1999). Yeni Bin Yıla Adım Atarken. Türkiye Bilişim Kültürü Dergisi, 72, Ankara.
46. TÜSİAD. (2017). Türkiye’nin Sanayide Dijital Dönüşüm Yetkinliği. file:///C:/Users/pc/Downloads/turkiye-nin-sanayide-dijital-donusum-yetkinligi%20(3).pdf (Erişim tarihi: 24.12.2018).
47. Ulaştırma, D., & Bakanlığı, H. (2016). 2019 Ulusal E-Devlet Stratejisi ve Eylem Planı. http://bilgem.tubitak.gov.tr/tr/haber/2016-2019-ulusal-e-devlet-stratejisi-ve-eylem-plani-hazirlandi (Erişim Tarihi: 17.12.2018).
48. UNCTAD. (2017). World Investment Report 2017: Investment and The Digital Economy. Geneva. http://unctad.org/en/PublicationsLibrary/wir2017_en.pdf (Erişim Tarihi: 14.11.2017).
49. Verschoor, C. C. (2004). Can organizational DNA Exclude Ethics?. CMA, Editor, Ethics. Strategic Finance Verschoor, C. C. (2005). Organizational DNA Should Contain Ethics Component, CMA, Editor. Ethics. Strategic Finance.
50. Xianbai, L. (2006a). Research on Enterprise DNA and Enterprise RNA. International Journal of Business and Management. 1(3), 7-12
51. Yıldırım, M.(2013). Kamu Yönetiminin Kadim Paradoksu: Nepotizm ve Meritokrasi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2) ,353-380. URL: http://dergipark.ulakbim.gov.tr/cbayarsos/article/view/5000056638/5000053849