Sınıf Öğretmenlerinin Uzaktan Eğitime İlişkin Algılarının İncelenmesi (Hatay İli Örneği)

Öz

Uzaktan eğitim, öğretmen ve öğrencilerin fiziksel olarak aynı sınıfta olmadığı, farklı platform ve sistemlerde yürütülen planlı ve kapsamlı öğrenme etkinliklerini içerir. Uzaktan eğitim, zaman ve mekân sınırlamalarını göz ardı eden birçok öğrenme etkinliğini, özel iletişim yöntemleri kullanarak, dijital veya dijital olmayan mekanizmalar aracılığıyla, sürece ilişkin ön bilgilerle planlı, kapsamlı bir öğrenme etkinliği olarak sunmaktır. 2019 yılı Aralık ayından itibaren dünyada etkili olmaya başlayan COVID-19 pandemisi nedeniyle, her kademe yüz yüze eğitime ara verilmesi zorunlu hale gelince uzaktan eğitim bu süreçte “acil eğitim” için ideal bir seçenek olmuştur. Bu kapsamda hazırlanan çalışmanın amacı pandemi döneminde acil eğitim çözüm olarak başvurulan uzaktan eğitimin ilköğretim kademesinde sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitime yönelik algı ve tutumlarının niceliksel olarak belirlenebilmesidir. Betimsel desende hazırlanan çalışma Hatay ili Belen ve İskenderun ilçelerinde görev yapmakta olan, tesadüfi örnekleme ile 92 kadın ve 61 erkek olmak üzere toplam 153 öğretmenin katılımıyla sürdürülmüştür. Çalışma sonucunda katılımcı ilkokul öğretmenlerine göre uzaktan eğitim sürecinde öğrencilerin derse olan ilgisinin az olduğu; katılım ve isteğin düşük olduğu; öğrenme ortamında kontrolü sağlamakta zorlandıkları; uzaktan eğitim derslerini verimli, heyecanlı ve çekici bulmadıkları; ödev kontrolünde zorlandıkları tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• Öğretmen
• Sınıf Öğretmeni
• ilkokul öğrencileri

Investigation of Classroom Teachers' Perceptions of Distance Education (The Case of Hatay Province)

Öz

Distance education includes planned and comprehensive learning activities carried out on different platforms and systems, where teachers and students are not physically in the same classroom. Distance education is to present many learning activities that ignore the limitations of time and space, using special communication methods, through digital or non-digital mechanisms, as a planned, comprehensive learning activity with preliminary information about the process.. Due to the COVID-19 pandemic, which has started to be effective in the world since December 2019, distance education has become an ideal option for "emergency education" in this process, when it became necessary to interrupt face-to-face education at all levels. The aim of the study prepared in this context is to quantitatively determine the perceptions and attitudes of classroom teachers towards distance education at the primary level of distance education, which is applied as an emergency education solution during the pandemic period. The study, which was prepared in descriptive design, was carried out with the participation of 153 teachers, 92 female and 61 male, working in Belen and Iskenderun districts of Hatay province, through random sampling. As a result of the study, according to the participating primary school teachers, the students' interest in the course was less in the distance education process; low participation and willingness; they have difficulty in controlling the learning environment; they did not find distance education courses productive, exciting and attractive; It has been determined that they have difficulties in homework control.

Anahtar Kelimeler

• Distance Education
• primary school teacher
• primary school student

Kaynakça

1. Alea, L. A., Fabrea, M. F., Roldan, R. D. A., & Farooqi, A. Z. (2020). Teachers’ COVID-19 awareness, distance learning education experiences and perceptions towards institutional readiness and challenges. International Journal of Learning, Teaching and Educational Research, 19(6), 127–144. https://doi.org/10.26803/ijlter.19.6.8
2. Alper, A. (2020). Pandemi sürecinde K-12 düzeyinde uzaktan eğitim: durum çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 45-67.
3. Altıparmak, M. (2011). “E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri”, Akademik Bilişim’11 - XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildiriler Kitabı İçinde, 319-327. Malatya.
4. Arat, T., ve Bakan, Ö. (2014). Uzaktan eğitim ve uygulamaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14(1 2), 363–374.
5. Ateş, V. (2010). Gazi Üniversitesi Uzaktan Eğitim Programlarında Kullanılmakta Olan Öğrenme Yönetim Sisteminin Ders Verenler Açısından Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Bilişim Enstitüsü, Ankara.
6. Atılgan, D. (2021). Uzaktan eğitimde öğrenci katılımı. Ankara: Eğitim Yayınevi.
7. Avcı, F. ve Akdeniz, E. C. (2021). Koronavirüs (Covid-19) Salgını ve uzaktan eğitim sürecinde karşılaşılan sorunlar konusunda öğretmenlerin değerlendirmeleri. Uluslararası Sosyal Bilimler Ve Eğitim Dergisi, 3(4), 117-154.
8. Baki, G. Ö., ve Çelik, E. (2021). Ortaokul matematik öğretmenlerinin uzaktan eğitimde matematik öğretimine ilişkin deneyimleri. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(1), 293–320.

9. Başar, M., Kaya, S., ve Çiftçi, E. (2019). Uzaktan eğitimde öğrenci memnuniyeti üzerine bir çalışma. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-39.
10. Başar, M., Arslan, S., Günsel, E. ve Akpınar, M. (2019). Öğretmen Adaylarının Uzaktan Eğitim Algısı. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 3(2), 14-22.
11. Başaran, M., Doğan, E., Karaoğlu, E. ve Şahin, E. (2020). Koronavirüs (covıd-19) pandemi sürecinin getirisi olan uzaktan eğitimin etkililiği üzerine bir çalışma. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 368-397.
12. Bayram, S., Yıldız, D., ve Kurtuluş, K. (2019). Uzaktan eğitim uygulamalarının değerlendirilmesi. Açıköğretim Uygulamaları Dergisi, 7(3), 45-60.
13. Bıyıklı, C. ve Özgür, A. O. (2021). Öğretmenlerin senkron uzaktan eğitim sürecinde yaşanan sorunlara ilişkin çözüm önerileri. Açıköğretim Uygulamaları Ve Araştırmaları Dergisi, 7(1), 110-147.
14. Bilgiç, H. G. ve Tüzün, H. (2015). Yükseköğretim kurumları web tabanlı uzaktan eğitim programlarında yaşanan sorunlar. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1(3), 26-50.
15. Boz, A. (2019). Öğretmen adaylarının teknoloji kabullenme ve kullanımı bağlamında uzaktan eğitim algılarının incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Konya: T.C. Necmettin Erbakan Üniversitesi), Yüksek Öğretim Kurumu Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
16. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve yarını. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(2), 85-124.
17. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemisi sırasında ilköğretim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik imge ve algıları: Bir metafor analizi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 1-23.
18. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32(32), 470-483.
19. Canpolat, M., ve Yıldırım, A. (2021). Uzaktan eğitimde öğretmen ve öğrenci deneyimleri. Eğitim ve Teknoloji Araştırmaları Dergisi, 6(1), 88-105. Çopur, H. (2022). Uzaktan eğitimde öğretmenlerin zaman yönetimi becerileri. [Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
20. Değirmenci, B., Durmaz, Y. ve Çavuş, Ö. (2021). Covid-19 sürecinde uzaktan eğitimden duyulan memnuniyetin incelenmesi: türkiye’de öğrenciler üzerinde bir uygulama. Balkan Ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (Özel Sayı), 162-169.
21. Demir, E. (2014). Uzaktan eğitime genel bir bakış. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (39), 203-212.
22. Demir, F. ve Özdaş, F. (2020). Covid-19 sürecindeki uzaktan eğitime ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 273-292.
23. Devran, Y. ve Elitaş, T. (2016). Uzaktan eğitim: fırsatlar ve tehditler. AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, 8(27), 31-40.
24. Eken, M., Tosun, N., ve Eken, G. (2020). COVID-19 sürecinde uzaktan eğitim deneyimleri. Eğitimde Yeni Yönelimler Dergisi, 13(2), 65-80.
25. Ekici, T., ve Ekici, F. (2021). Dijital öğrenme ortamlarının uzaktan eğitimdeki rolü. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 17(2), 212-230.
26. Ergen, Y., Özışık, E. ve Bülbül, Y. (2022). Uzaktan eğitim sürecinde sınıf öğretmenlerinin matematik öğretimine ilişkin deneyimleri. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 11(2), 288-300.
27. Gökbulut, B. (2021). Uzaktan eğitim öğrencilerinin bakış açısıyla uzaktan eğitim ve mobil öğrenme. Eğitim Teknolojisi Kuram Ve Uygulama, 11(1), 160-177.
28. Gökçe, F. (2008). Uzaktan eğitimde yönetim sorunları. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Gunawardena, C. N., ve McIsaac, M. S. (2013). Distance education. In M. G. Moore (Ed.), Handbook of distance education (pp. 55-70). Routledge.41(2), 75-91.
29. Karaca, İ., Karaca, N., Karamustafaoğlu, N., Özcan, M. (2021). Öğretmenlerin Uzaktan Eğitimin Yararına İlişkin Algılarının İncelenmesi. Humanistic Perspective, 3(1), 209-224. https://doi.org/10.47793/hp.844113
30. Karadağ, A., ve Şen, Y. A. (2014). Uzaktan eğitimde rol alan kişiler ve öğretmen öğrenci rolleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
31. Karadağ, E., Çiftçi, S. K., Ramazan, G. Ö. K., Ahmet, S. U., Ergin-Kocatürk, H. ve Çiftçi, Ş. S. (2021). Covid-19 pandemisi sürecince üniversitelerin uzaktan eğitim kapasiteleri. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 4(1), 8-22.
32. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi (31. baskı). Nobel Akademik Yayıncılık. Kaya, Z., ve Dilekçi, A. (2021). Uzaktan eğitimde öğretmen yeterlikleri. Eğitimde Dönüşüm Dergisi, 2(1), 99-116. Kaye, A. R., ve Rumble, G. (2018). Distance teaching and industrial production: A comparative approach to organizing education. Routledge.
33. Keegan, D. J. (1980). On defining distance education. Distance Education, 1(1), 13–36.
34. Keskin, M. ve Özer, D. (2020). COVID-19 Sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67.
35. Kılıç, Ç. (2016). Uzaktan eğitimde öğrenci başarısı. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 132-148.
36. Kılınç, H. (2015). Uzaktan eğitimde öğretim tasarımı yaklaşımları. Eğitim ve Bilim, 40(179), 1-14.
37. Kırık, A. (2016). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi, (21), 73-94.
38. Kırkıç, K. A., Aydın, E., & Yahşi, Ö. (2020). Öğrencilerin Başarısı ve Öğrenmesine Yönelik Öğretmen Görüşleri Ölçeği (ÖBÖY-ÖGÖ). IZU Journal of Education, 2(3), 137-154. https://doi.org/10.46423/izujed.732823
39. Kocayiğit, A. ve Uşun, S. (2020). Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Okullarda Görev Yapan Öğretmenӏerіn Uzаktаn Eğitime Yöneӏіk Tutumӏаrı (Burdur İli Örneği). Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(23), 285-299.
40. Korkmaz, E. (2021). Covıd-19 Pandemi döneminde uzaktan eğitim ve google classroom: ilköğretim matematik öğretmen adaylarının tutum ve görüşleri. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (42), 207-228.
41. Kurnaz, A., Kaynar, H., Barışık, C. Ş. ve Doğrukök, B. (2020). Öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 293-322.
42. Kuyurtar, D. (2021). Farklı kariyer evresindeki öğretmenlerin görüşlerine göre uzaktan eğitim sürecinde Eğitim Bilişim Ağı kalite standartlarının incelenmesi. https://openaccess.marmara.edu.tr/collections/37e79b04-40f6-40f6-b690-30b4a92ca209, Erişim 20.09.2022
43. Meyer, K. A. (2005). Cost-efficiency of online learning. ASHE Higher Education Report, 31(1), 1-127. Moore, M. G. (1989). Three types of interaction. The American Journal of Distance Education, 3(2), 1-6.
44. Moore, M. G. (1993). Theory of transactional distance. In D. Keegan (Ed.), Theoretical principles of distance education (pp. 22–29). New York: Routledge
45. Moore, M. G., ve Kearsley, G. (2011). Distance education: A systems view of online learning (3rd ed.). Cengage Learning.
46. Oral, B. (2007). Uzaktan eğitimde öğrenci tutumları. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 3(1), 39-57.
47. Özbay, Ö. (2015). Dünyada ve Türkiye’de uzaktan eğitimin güncel Durumu. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, (5), 376-394.
48. Özdoğan, A. Ç. ve Berkant, H. G. (2020). Covid-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 13-43.
49. Özyürek, A., Altun, S. A., ve Telli, S. (2016). Uzaktan eğitimde öğrenci ve öğretmen görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(3), 99-113.
50. Rovai, A. P. and Downey, J. R. (2010). Why some distance education programs fail while others succeed in a global environment. The Internet and Higher Education, 13(3), 141-147.
51. Saba, F. (2016). Distance education: Past, present, and future. Distance Education, 37(3), 369-373.
52. Saygı, H. (2021). Covid-19 pandemi uzaktan eğitim sürecinde sınıf öğretmenlerinin karşılaştığı sorunlar. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(2), 109-129.
53. Sezgin, M. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde öğretmenlerin karşılaştığı sorunlar. Eğitim Yönetimi Dergisi, 29(4), 411-428.
54. Shrestha, P. (2021). Distance education and technology integration. International Journal of Education and Development, 6(1), 45-58.
55. Telli, S. G., ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin geleceği: Yeni bir uzaktan eğitim deneyimi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34.
56. Telli, S. G., ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25–34
57. Uğur, B. (2014). Uzaktan eğitimde etkileşim ve öğrenci başarısı. Açıköğretim Fakültesi Dergisi, 2(1), 45-58.
58. Ural, A., ve Kılıç, İ. (2005). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
59. Ülger, K. (2021). Uzaktan eğitim modelinde karşılaşılan sorunlar-fırsatlar ve çözüm önerileri. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 393-412.
60. Yenerer, T. (2021). Uzaktan eğitim uygulamalarının sınıf öğretmenleri görüşlerine göre değerlendirilmesi (Yayınlanmış yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi). Yüksek Öğretim Kurumu Tez Merkezi, YÖK Tez No: 676789
61. Yıldırak, A., Tendürüs, M. B., ve Yılmaz, H. (2012). Uzaktan eğitimde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Eğitim Teknolojileri ve Online Öğrenme Dergisi, 2(2), 65-78.
62. Yolcu, H. H. (2020). Koronavirüs (Covid-19) Pandemi Sürecinde Sınıf Öğretmeni Adaylarının Uzaktan Eğitim Deneyimleri. Açıköğretim Uygulamaları Ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 237-250.