FACTORS AFFECTING COURSE ATTENDANCE IN DISTANCE EDUCATION

Öz

From pre-school to university, the most important factor affecting students' learning and academic success is attendance. It is even more important in emergency remote teaching conditions that we are facing due to COVİD-19 pandemics. Many studies have been conducted on student attendance. These studies have revealed that student attendance is related to many variables. With the development of technology, the transition to distance education has started, and the unique features of this system also affect student attendance. This study aims to find the factors affecting student attendance in distance education. Fifteen prospective science teachers from different universities participated in this study, which was carried out with structured interview technique, one of the qualitative research methods. The student interview forms, which were examined with the content analysis method, revealed that the factors that affect attendance are categorized as internal and external factors. While internal factors are affective factors such as beliefs, interest/curiosity, and anxiety, cognitive factors such as personal gains, and physical factors such as personal health problems; external factors are instructors, course program, home environment, peer relations, and educational technology. Students with low SES are having difficulties to attend courses, especially ones that have school-aged siblings. These factors affect student attendance in distance education positively or negatively. There are suggestions for instructors, students, and parents in the study.

Anahtar Kelimeler

• Distance Education
• Student Attendance
• Technology
• Remote Teaching

Uzaktan Eğitimde Derse Devamı Etkileyen Faktörler

Öz

Okul öncesinden üniversiteye kadar öğrencilerin öğrenme ve akademik başarısını etkileyen en önemli faktör katılımdır. COVID-19 pandemisi nedeniyle karşılaştığımız acil uzaktan öğretim koşullarında daha da önemlidir. Öğrenci katılımı konusunda birçok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmalar öğrenci katılımının birçok değişkenle ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Teknolojinin gelişmesiyle birlikte uzaktan eğitime geçiş başlamış ve bu sistemin kendine has özellikleri öğrenci katılımını da etkilemektedir. Bu çalışmanın amacı uzaktan eğitimde öğrenci katılımını etkileyen faktörleri bulmaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden biri olan yapılandırılmış görüşme tekniği ile yürütülen bu çalışmaya farklı üniversitelerden on beş fen bilgisi öğretmeni adayı katılmıştır. İçerik analizi yöntemi ile incelenen öğrenci görüşme formları, katılımı etkileyen faktörlerin iç ve dış faktörler olarak kategorize edildiğini ortaya koymuştur. İç faktörler, inançlar gibi kişisel sağlık sorunları gibi, ilgi/merak, kaygı, kişisel kazanç gibi bilişsel faktörler ve fiziksel faktörler etkili faktörler ise; dış etkenler eğitmenleri, ders programı, ev ortamı, akran ilişkileri ve eğitim teknolojisi vardır. SES düzeyi düşük olan öğrenciler, özellikle okul çağındaki kardeşleri olan kurslara katılmakta zorluk çekmektedir. Bu faktörler uzaktan eğitime öğrenci katılımını olumlu veya olumsuz yönde etkilemektedir. Çalışmada eğitmenler, öğrenciler ve veliler için öneriler bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• Öğrenci Katılımı
• Teknoloji
• Uzaktan Öğretim

Kaynakça

1. Adıyaman, Y. Z. (2008). İlköğretim okullarında öğretmenin kullandığı yöntem, teknik ve etkinliklerin öğrencinin derse katılımına etkisi ilişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
2. Ağaoğlu, E., Ceyhan, E., Ceyhan, A.A. & Şimşek, Y. (2008). The Validity and Reliability Studies of the Computer Anxiety Scale on Educational administrators (CAS-EA). Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE July 2008 ISSN 1302-6488 Volume: 9 Number: 3.
3. Alavi, M., & Dufner, D., (2005). Teknoloji aracılı işbirliğine dayalı öğrenme: Bir araştırma perspektifi. SR Hiltz , R. Goldman (Eds.) , Learning on together: Research on asynchronous learning networks , Lawrence Erlbaum , Mahwah, NJ, pp. 191 – 213.
4. Al, Umut & Madran, Orçun. (2004). Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sistemleri: Sahip Olması Gereken Özellikler ve Standartlar. Bilgi Dünyası. 5. 10.15612/BD.2004.491.
5. Ayhan, İ., & Tunacan, T. (2006). Internet Destekli Tezsiz Yüksek Lisans Programlarında Memnuniyeti Etkileyen Faktörlerin İstatistiksel Yöntemlerle Değerlendirilmesi, VI. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Sempozyumu, DAÜ, KKTC.
6. Baykal, Ü., Sökmen, S., Korkmaz, Ş., & Akgün, E. (2002). Öğrenci Memnuniyet Ölçeği Geliştirme Çalışması, İ.Ü. Florence Nihgtingale Hemşirelik Yüksekokulu Degisi, Cilt:13, Sayı: 49, İstanbul.
7. Bilgiç, H., Doğan, D. & Seferoğlu, S. (2011). Türkiye'de Yükseköğretimde Çevrimiçi Öğretimin Durumu: İhtiyaçlar, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Yükseköğretim Dergisi, 1 (2) , 80-87. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/yuksekogretim/issue/41252/498283.
8. Chetwynd, F., Gardner, C. & Jefferis, H. (2013). Literature review for the eSTEeM project: The use of peer assessment/review in distance teaching via the Moodle VLE.

9. Christenson, S. L., Reschly, A. L., & Wylie, C. (2012). Handbook of Research on Student Engagement. New York: Springer.
10. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Thousand Oaks, CA: Sage.
11. Çevik, N. (2008). Öğretmen değişkenlerinin orta seviyenin üzerindeki öğrencilerin derse katılımı ve konuşma miktarlarına etkisi üzerine nitel bir çalışma. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
12. Duman, B. & Ulubey, Ö. (2008). Öğretmen adaylarının benimsedikleri eğitim felsefelerinin öğretim teknolojilerini ve interneti kullanma düzeylerine etkisi ile ilgili görüşleri. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (İLKE), 20.
13. Eroğlu, F. & Kalaycı, N. (2020). Üniversitelerdeki Zorunlu Ortak Derslerden Türk Dili Dersinin Uzaktan ve Yüz Yüze Eğitim Uygulamalarının Karşılaştırılarak Değerlendirilmesi . Ana Dili Eğitimi Dergisi , 8 (3) , 1001-1027 . DOI: 10.16916/aded.710396.
14. Ertmer, P. (1999). Addressing first- and secondorder barriers to change: Strategies for technology integration. Educational Technology Research and Development, 47(4), 47-61.
15. Ertürk, H. (2008). Matematik Öğretmenlerinin Teknoloji Kullanma Yeterliliklerinin Verimliliğe Etkisi. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Ev, H. (2005). Aktif Eğitimde Öğrenci Memnuniyeti (DEÜ İlahiyat Fakültesi Örneği), II. Aktif Eğitim Kurultay Kitabı (II. Aktif Eğitim Kurultayı 4-5 Haziran 2005 İzmir), Editör: Emin Alıcı, Dokuz Eylül Yayınları, İzmir, s. 202 – 210.
17. Fayyoumi, A. (2009). The effectiveness of e-learning: academic and business comparison. http://tojde.anadolu.edu.tr/tojde33/articles/article_6.htm adresinden 12 Aralık 2020 tarihinde erişildi.
18. Goldstein, D., Popescu, A., & Hannah-Jones, N. (2020). As school moves online, many students stay logged out. The New York Times. Erişim: https://www.nytimes.com/2020/04/06/us/coronavirus-schools-attendance-absent.html (ET: 12.05.2020).
19. Girginer, N. & Özkul, A. E. (2004). Uzaktan eğitimde teknoloji seçimi. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 3(3), 155-164. http://www.tojet.net /articles/3319.htm adresinden 11 Ocak 2021 tarihinde erişildi.
20. Güvey Aktay, E. & Gültekin, M . (2015). Akran İşbirliği ve İlk Okuma Yazma Öğretimi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 17 (1) , 291-309 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/trakyasobed/issue/30210/326101.
21. Hrastinski, S., (2008). What is online learner participation? A literature review, Computers & Education, Volume 51, Issue 4, Pages 1755-1765, ISSN 0360-1315, https://doi.org/10.1016/j.compedu.2008.05.005.
22. Kaplan, Z. (2009). Öğretmen Adaylarının Derse Devamının Öğrenme Başarısına Etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (25), 22-32. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/pauefd/issue/11118/132969.
23. Kim, K. J. & Bonk, C. J. (2006). The Future of online teaching and learning in higher education: The survey says. Educause Quarterly, 29(4), 22-30.
24. L., Harasim (1989). On-line education: A new domain R. Mason, A.A. Kaye (Eds.), Mindweave: Communication, computers and distance education, Pergamon, Oxford (1989), pp. 50-62.
25. Lee, K. (2005). E-Learning: The quest for Effectiveness. Malaysian Online Journal of Instructional Technology. 2(2), 61–71.
26. Leidner, D., E. & Jarvenpaa S.L. (1995) The use of information technology to enhance management school education: A theoretical view MIS Quarterly, 19 (3), pp. 265-291.
27. Miles, M, B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded Sourcebook. (2nd ed). Thousand Oaks, CA: Sage.
28. Hodges, C., Moore, S., Lockey, B., Trust, T. & Bond, A. (2020). The Difference between Emergency Remote Teaching and Online Learning. Retrieved from: https://er.educause.edu/articles/2020/3/the-difference-between-emergency-remote-teaching-and-online-learning.
29. Neuman, W. L. (2014). Social Research Methods: Qualitative and Quantitative Approaches (7th ed.). Essex: Pearson.
30. Özer, B. (2011). Uzaktan eğitim programlarının öğrenci ve öğretim üyesi görüşleri açısından değerlendirilmesi. (Yaynınlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
31. Papuşcuoğlu, T. (2021). Eğitim Hakkı Üzerine Bir Tartışma: Uzaktan Eğitim Sürecinin Bourdieu Üzerinden Bir Analizi . Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Akademik Dergisi, 4 (6), 129-148. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/tihek/issue/60047/862338.
32. Pluck, G. & Johnson, H. (2011). “Stimulating Curiosity to Enhance Learning”, GESJ: Education Science and Psychology. 2 (19): 24-31.
33. Rovai, A., (2002). Building sense of community at a distance International Review of Research in Open and Distance Learning, 3 (1), pp. 1-16.
34. Saltürk, A. & Güngör, C. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Gözünden COVID-19 Pandemisinde Uzaktan Eğitime Geçiş Deneyimi . Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , (36) , 137-174 . DOI: 10.14520/adyusbd.788716.
35. Sarı, H. İ. (2020). Evde kal döneminde uzaktan eğitim: Ölçme ve değerlendirmeyi neden karantinaya almamalıyız? Uluslararası Eğitim Araştırmacıları Dergisi, 3(1), 121-128.
36. Sarıtepeci, M. (2012). İlköğretim 7. sınıf sosyal bilgiler dersinde harmanlanmış öğrenme ortamlarının öğrencilerin derse katılımına, akademik başarısına, derse karşı tutumuna ve motivasyonuna etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
37. Sarıtepeci, M. & Yıldız, H. (2014). Harmanlanmış Öğrenme Ortamlarının Öğrencilerin Derse Katılım ve Derse Karşı Motivasyonları Üzerine Etkisinin İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15 (1), 207-223. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/kefad/issue/59467/854526.
38. Sever, M., Ulubey, Ö., Toraman, Ç., & Türe, E. (2014). Lise Öğrencilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından Derse Katılımlarının İncelenmesi. Eğitim ve Bilim, 39(176). doi:http://dx.doi.org/10.15390/EB.2014.3633.
39. Strycker, J. (2020). K-12 art teacher technology use and preparation. Heliyon, 6(7), 1-12. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2020.e04358.
40. Turvey, K. & Pachler, N. (2020). Design principles for fostering pedagogical provenance through research in technology supported learning. Computers and Education, 146, (103736). https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.103736.
41. Tütüncü, Ö. & İpekgil Doğan, Ö. (2003), Müşteri Tatmini Kapsamında Öğrenci Memnuniyetinin Ölçülmesi ve Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Uygulaması, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 4, İzmir.
42. Ünal,C. (1981). Genel Tutumların veya Değerlerin Psikolojisi, Ankara: Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Yay., No:301.
43. Volery, T. & Lord, Deborah. (2000). Critical success factors in online education. International Journal of Educational Management. 14. 216-223. 10.1108/09513540010344731.
44. Weil, M. M., Rosen, L. D., & Wugalter, S. E. (1990). The etiology of computerphobia. Computers in Human Behavior, 6, 361-379.
45. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
46. Yıldırım, K. (2020). [Covid-19 Uzaktan eğitim-öğretim dönemi değerlendirmesi]. Yayınlanmamış ham veri.
47. Yin, R. (2004). The case study anthology. Thousand Oaks, CA: Sage.