Araştırma Makalesi

MEHDÎ EHEVÂN-İ SÂLİS'İN ŞİİRİNDE SAPMALAR

Cilt: 25 Sayı: 60 27 Haziran 2025
PDF İndir
EN TR

MEHDÎ EHEVÂN-İ SÂLİS'İN ŞİİRİNDE SAPMALAR

Öz

Şiir dili, yalnızca bir iletişim aracı olmanın ötesinde, derin duygular ve imgeler barındıran özel bir yapıya sahiptir. Şairler, geleneksel dilin dışına çıkarak kelime oyunları ve alışılmadık yapılar kullanarak okuyucuda farklı tasarımlar oluştururlar. Mehdî Ehevân-i Sâlis’in şiirlerinde bu dil sapmaları; sözcüksel, biçimbilimsel, sözdizimsel, anlamsal ve tarihsel dönem sapmaları gibi kategoriler altında incelenebilir. Sözcüksel sapmalar, yeni kelimeler türeterek şiirin etkisini artırırken; sözdizimsel sapmalar, sözcüklerin cümle içinde dizilişini inceler. Sözcüksel sapmalar, kök ve ekler, yeni kök ve eklerle birleşimler oluşturulmasıyla yeni sözcüklerin üretilmesidir ve genel olarak en çok kullanılan sapma türüdür. Belirli, kalıplaşmış fiil çekimlerinin yanı sıra kelimelerin farklı kelimelerle bağdaştırılmasını, kasıtlı değişiklikler tercih ederek bir tür özgünlük yaratmak istenilen ve alışılmamış kullanımlardan yararlanılarak oluşturulan sapmaları da biçimbilimsel sapma olarak değerlendirebiliriz. Anlamsal sapmalar ise, şairin sözcüklerle, onlarla bağdaştırılma şekilleriyle oynayarak, dilde kullanılmamış türetmelere ve birleşimler oluşturarak anlam bakımından güçlü bir dil yaratmak suretiyle okuyucuların zihninde yeni imajlar, imgeler oluşturmaya yönelmesidir. Ayrıca, şairin geçmişle olan bağlantısı, tarihsel dönem sapmalarıyla ortaya çıkar. Şair, yaşadığı dönemin diline bağlı kalmayıp kendisinden önce yaşamış kişilerle ve onların yaşadığı dönemin diliyle bağlantı kurmak için eski dönemlerdeki sözcükleri kullanabilir. Bu sayede, geçmişin diliyle o günün dilini harmanlayarak zengin bir dil yaratır. Mehdî Ehevân Sâlis, eserlerinde belirtilen sapmalardan yararlanarak alışılmışın dışına çıkmış ve belirli dil kullanımlarına göre bir sapmaca oluşturmuş, dilin olanaklarını zorlayarak okuyucularına farklı bir deneyim sunmuştur.

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Doç. Dr. Abdüsselam BİLGEN danışmanlığında Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü bünyesinde yürüttüğüm “Mehdî Ehevân-i Sâlis’in Şiirleri Üzerine Tahlilî Bir Çalışma” adlı yayımlanmamış doktora tezimden üretilmiştir.

Kaynakça

  1. Aksan, D. (1999). Şiir Dili ve Türk Şiir Dili. Ankara: Engin Yayınevi.
  2. Çetin, N. (2009). Şiir Çözümleme Yöntemi. Ankara: Öncü Kitap.
  3. Destgayb, A. (1373). Nigâhî be Mehdî Ehevân-i Sâlis. Tahran: İntişârât-i Morvârid.
  4. Ehevân-i Sâlis, M. (1392). Âher-i Şâhnâme. Tahran: İntişârât-i Zemistân.
  5. Ehevân-i Sâlis, M. (1394). Erganûn. Tahran: İntişârât-i Zemistân.
  6. Ehevân-i Sâlis, M. (1391). Ez În Âvesta. Tahran: İntişârât-i Zemistân.
  7. Ehevân-i Sâlis, M. (1391) Se Kitâb. Tahran: İntişârât-i Zemistân.
  8. Ehevân-i Sâlis, M. (1391). Torâ Ey Kohen Bûm o Ber Dûst Dârem. Tahran: İntişârât-i Zemistân.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Fars Dili, Edebiyatı ve Kültürü

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

27 Haziran 2025

Gönderilme Tarihi

10 Ocak 2025

Kabul Tarihi

10 Mart 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2025 Cilt: 25 Sayı: 60

Kaynak Göster

APA
Kaygın, C. (2025). MEHDÎ EHEVÂN-İ SÂLİS’İN ŞİİRİNDE SAPMALAR. Nüsha, 25(60), 57-76. https://doi.org/10.32330/nusha.1617270

Tüm makaleler Creative Commons Attribution 4.0 (CC BY-NC 4.0) lisansı altında yayınlanmaktadır.