Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nda Kurumsal Kapasite, Koordinasyon ve Reform Dinamikleri
Öz
Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın aile odaklı sosyal politikalarını, kamu yönetimi perspektifinden; kurumsal kapasite, yerel koordinasyon ve reform süreçleri çerçevesinde değerlendirmektir. Yöntem olarak, Resmî Gazete, bakanlık raporları ve ilgili literatürden elde edilen veriler doküman analizi yöntemiyle incelenmiş; sosyal yardım, çocuk koruma, kadın hakları ve aile bütünlüğüne yönelik politika alanları analiz edilmiştir. Bulgular, 2011 yılındaki kurumsallaşma süreciyle politika alanlarının bütünleştiğini; ancak merkeziyetçi uygulama modeli, yerel düzeyde koordinasyon eksiklikleri, insan kaynağı kapasitesi sorunları ve dijital hizmetlerde mekânsal eşitsizliklerin politika etkinliğini sınırlandırdığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, OECD ve UNDP göstergeleri ışığında, yerel uyarlanabilirliğin artırılması, kurumsal kapasitenin güçlendirilmesi, dijital kapsayıcılığın sağlanması ve uzun vadeli kalkınma hedefleriyle uyumlu sosyal politika tasarımı için reform önerileri sunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kamu Yönetimi, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Kurumsal Kapasite, Reform.
Kaynakça
- Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2016). Kadına yönelik şiddetle mücadele ulusal eylem planı (2016–2020). https://www.aile.gov.tr/media/9323/kadina-yonelik-siddetle-mucadele
- Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2024). 2023 sosyal yardım istatistikleri. https://www.aile.gov.tr/istatistikler/2023
- Aydın, S. (2015). Yoksullukla mücadelede sosyal yardım politikaları. Sosyal Yardımlar ve Refah Politikaları Dergisi, 3(2), 19–34.
- Buğra, A., & Keyder, Ç. (2006). The Turkish welfare regime in transformation. Journal of European Social Policy, 16(3), 211–228. https://doi.org/10.1177/0958928706065593
- Christensen, T., & Lægreid, P. (2007). The whole-of-government approach to public sector reform. Public Administration Review, 67(6), 1059–1066. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2007.00797.x
- DiMaggio, P. J., & Powell, W. W. (1983). The iron cage revisited: Institutional isomorphism and collective rationality in organizational fields. American Sociological Review, 48(2), 147–160. https://doi.org/10.2307/2095101
- Elveren, A. Y. (2020). The transformation of the Turkish welfare regime: From fragmented corporatism to neo-liberalism. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 20(47), 121–146.
- Esping-Andersen, G. (1990). The three worlds of welfare capitalism. Princeton University Press.
- Fedai, R. (2018). Tarihsel süreç içinde kamu yönetimi disiplininin gelişimi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(5), 119–133.
- Fedai, R. (2019). Sağlıkta dönüşüm programının öncesi: Türkiye’de sağlık hizmetlerinin gelişimi (1923–2003). Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(2), 2010–2032.