Örgütsel Sessizlik, Tükenmişlik Sendromu ve Çalışan Performansı İlişkisi

Öz

Teknoloji çağı olarak adlandırılan 21. yüzyılda, örgütlerin sahip olduğu teknoloji, onları rakiplerinden ayırarak rakiplerine üstünlük sağlamasında temel etmen olmaktan çıkmıştır. Çünkü günümüzde teknoloji, gerekli sermayeye sahip bütün örgütler tarafından kolaylıkla ulaşılabilen bir unsur haline gelmiştir. Bu yüzden de teknoloji faktörünün yerini artık insan faktörü almıştır. Örgütlerin birbirlerine karşı rekabet avantajı sağlayabilmelerinin ve bunu sürdürebilmelerinin temel şartı, örgüt için fayda sağlayabilecek nitelikli çalışanlara sahip olmak ve onların yeteneklerinden en yüksek şekilde yararlanabilmektir.

Bu çalışmada örgütsel sessizlik, tükenmişlik sendromu ve çalışan performansı ilişkisi incelenmiştir ve çalışmanın teorik kısmında bu kavramlar açıklanmıştır. Araştırma sonucunda örgütsel sessizlik ve çalışan performansı ile tükenmişlik sendromu ve çalışan performansı arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Ancak, örgütsel sessizlik ile tükenmişlik sendromunun alt boyutları arasında kısmen bir ilişki bulunmasına rağmen genelde bir ilişki bulunamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Sessizlik,Tükenmişlik Sendromu,Çalışan Performansı

Organizational Silence, Burnout Syndrome and Employee Performance Relationship

Abstract

The technology that organizations have in 21^st century called technology era has no longer a main factor in gaining an advantage over their competitors, by being different than the others. Because, technology in today’s world has become a factor easily delivered by all organizations who have legal capital. So that, human factor has taken the place of technological factor. The main condition of providing an advantage over an organization to each other and maintain that issue is to have qualified worker who can benefit for organization and is to utilize qualified worker’s abilities.

In this study, it is examined relationships between organizational silence and burnout syndrome and employee performance. A forementioned concepts is explained therotical part of the study.  As a result of the research, there was a meaningful relationship between organizational silence and employee performance, also burnout syndrome and employee performance. On the other hand, any relationship was not found in generally, although there was a relatively relationship between organizational silence and subdimensions of burnout syndrome.

Keywords

• Organizational Silence,Burnout Syndrome,Employee Performance

Kaynakça

1. Acaray, A. (2014). Örgüt Kültürü, Örgütsel Sessizlik ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. Doktora Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Yönetim ve Organizasyon Bilim Dalı, Kocaeli.
2. Akay, O. (2017). Örgütsel Sessizlik Boyutlarının Çalışan Performansı ile İlişkisinin İncelenmesi: Isparta Devlet Hastanesi. Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Isparta.
3. Anitha, J. (2014). Determinants of Employee Engagement and Their İmpact on Employee Performance. International Journal of Productivity and Performance Management, 63(3), pp.308-323. doi: 10.1108/IJPPM-01-2013-0008.
4. Bakker, A., Demerouti, E., and Verbeke, W. (2004). Using the Job Demands–Resources Model to Predict Burnout and Performance. Human Resource Management, 43(1), pp: 83-104.
5. Budak, G., Sürvegil, O. (2005). Tükenmişlik ve Tükenmişliği Etkileyen Örgütsel Faktörlerin Analizine İlişkin Akademik Personel Üzerine Bir Uygulama. Dokuz Eylül Üniversitesi İİBF Dergisi, 20(2), ss.95-108.
6. Çakıcı, A. (2010), Örgütlerde Sessiz Kalınan Konular, Sessizliğin Nedenleri Algılanan Sonuçlar Üzerine Bir Araştırma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18 (1).
7. Çatır, O., ve Tayfun, A. (2013). Örgütsel Sessizlik ve Çalışanların Performansları Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi 5(3) , s.114-134.
8. Çiftçi, D.Ö., Meriç, E., ve Meriç, A,. (2015). Örgütsel Sessizlik, Tükenmişlik ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Ordu İli Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinde Bir Uygulama. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 8 (41), s.996-1007.

9. Çitli, İ.İ. (2015). Örgütsel sessizlik ile Tükenmişlik Arasındaki ilişki ve Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, MBA-Genel İşletmecilik, İstanbul.
10. Demerouti, E., Bakker, A., and Leiter, M. (2014). Burnout and Job Performance: The Moderating Role of Selection,Optimization, and Compensation Strategies. Journal of Occupational Health Psychology. 19(1), pp: 96-107.
11. Erdoğan, E. (2011). Etkili Liderlik, Örgütsel Sessizlik ve Performans İlişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Ensitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Gebze.
12. Geuens, N., Bogaert, P.V., and Franck, E. (2017). Vulnerability to Burnout Within the Nursing Workforce-The Role of Personality and Interpersonal Behaviour. Journal of Clinical Nursing, 26(23-24), pp.4622-4633. doi: 10.1111/jocn.13808.
13. Gürbüz, S., ve Şahin, F. (2015). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. (2. Basım). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
14. Halbeskeben, J.R.B., and Buckley, M.R. (2004). Burnout in Organizational Life. Article in Journal of Management, 30, pp: 859-879. doi: 10.1016./j.jm.2004.06.004.
15. Khalid, J., and Ahmed, J. (2016). Perceived Organizational Politics and Employee Silence Supervisor Trust as a Moderator. Journal of the Asia Pacific Economy, 21(2), pp.174-195. doi: 10.1080/13547860.2015.1092279.
16. Knoll, M., and Dick, R. (2013). Do I Hear the Whistle…? A First Attempt to Measure Four Forms of Employee Silence and Their Correlates. Journal of Business Ethics, 113(2), pp.349-362. doi: 10.1007/s10551-012-1308-4.
17. Leiter, M.P., and Schaufeli, W.B. (1996). Consistenc of the Burnout Construct Across Occupations. Overseas Publishers Assocition (OPA).2, pp.229-243.Psychology and Health, 16, pp. 501-510.
18. Neuberg, M., Zeleznik, D., Mestrovic, T., Ribic, R., and Kozina, G. (2017). Is the Burnout Syndrome Associated With Elder Mistreatment in Nursing Homes: Results of a Cross-Sectional Study Among Nurses. Arh Hig Rada Toksikol, 68(3), pp.190-197. doi: 10.1515/aiht-2017-68-2982.
19. Pinder, C.C., Harlos, K.P. (2001). Employee Silence: Quiescence and Acquiescence as Responses to Perceived Injustice. Research in Personel and Human Research Management, 20, pp.331-369.
20. Shepherd, C.D., Tashchian, A., and Ridnour, R.E. (2011). An Investigation of the Job Burnout Syndrome in Personal Selling. Journal of Personal Selling and Sales Management, 31(4), pp.397-409. doi: 10.2753/PSS0885-3134310403.
21. Şehitoğlu, Y. (2010). Örgütsel Sessizlik, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Algılanan Çalışan Performansı İlişkisi. Doktora Tezi. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Gebze.
22. Şehitoğlu, Y., ve Zehir, C. (2010). Türk Kamu Kuruluşlarında Çalışan Performansının Çalışan Sessizliği ve Örgütsel Vatandaşlık Bağlamında İncelenmesi. Amme İdaresi Dergisi, 43(4), ss.87-110.
23. Timming, A.R., and Johnstone, S. (2015). Employee Silence and the Authoritarian Personality: A Political Psychology of Workplace Democracy. İnternational Journal of Organizational Analysis,23(1), pp.154-171. doi: 10.1108/IJOA-06-2013-0685.
24. Van dyne, L., Ang, S., Botero, I. C. (2003). Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of Management Studies, 40 (6)., 1359-1392.
25. Wılczek-Ruzyczka, E., and Jableka, M. (2013). Job Burnout Syndrome and Stress Coping Strategies of Academic Sttudents. Polish Journal of Public Health,123(3), pp.241-246. doi: 10.12923/j.0044-2011/123-3/a.07.