Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

A study on the 20th century composer Darius Milhaud and his sonatine for flute and piano Op. 76

Yıl 2025, Cilt: 10 Sayı: 4, 880 - 902, 29.10.2025
https://doi.org/10.31811/ojomus.1705319

Öz

Darius Milhaud, a 20th century French modernist composer, educator, conductor and writer, is an important artist in music history. The composer, who is among the representatives of the neoclassicism movement, composed approximately 450 works in many musical styles, including various instrument combinations. He was also a member of the French Les Six. Milhaud, who developed polytonality, wrote many works that he blended with French and Jewish folk music, Brazilian and Jazz music influences. In this study, information about the composer’s life, his musical style and musical identity is provided, and his Sonatina Op. 76 composed for flute and piano, which is among the important works of the 20th century flute repertoire, is analyzed. This sonatina by Milhaud was premiered in Paris in 1923 by the flutist Louis Fleury and the pianist Jean Wiéner, to whom it was dedicated. Milhaud’s Sonatina holds a significant place in the modern flute repertoire, both technically and musically. Its innovative harmonic language, meticulous use of flute’s timbral colors and rhythmic variety enriched with memorable jazz elements, make it a distinguished work for both performer and listener. The sonatina is frequently included in the curricula of conservatories and music schools and in the recital programs of international soloists. The composer’s use of polytonality, rhythmic variations and jazz patterns in the work has improved the flute’s expression in terms of articulation and sonority and also added a quality work to the repertoire. With the detailed information provided in this study on the form and harmonic features of the sonatina, which has an important place among the works that contain the characteristics of 20th century music, it is aimed to be a useful resource for flute players, pianists who will perform the sonatina, and music lovers interested in the music of the period.

Kaynakça

  • 20th Century Classical Music. (t.y.). Neoclassicism. https://20thcenturyclassical.weebly.com/neoclassicism.html
  • Aktüze, İ. (2007). Müziği okumak (3. Cilt). Pan Yayıncılık.
  • Aktüze, İ. (2010). Müziği anlamak: Ansiklopedik müzik sözlüğü. Pan Yayıncılık.
  • Bakbak, A. ve Akçaoğlu K. T. (2022). 2. Dünya savaşı döneminde klasik müzik ve müziksel gelişmeler. Online Journal of Music Sciences, 7(1), 42-69. https://doi.org/10.31811/ojomus.1055513
  • Boulez, P. (1946). Sonatine (1946): For flute and piano. Universal Edition.
  • Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
  • Britannica Editors. (t.y.). lied. Encyclopedia Britannica içinde. https://www.britannica.com/art/lied
  • Burkholder, J. P., Grout, D. J. ve Palisca, C. V. (2014). A history of western music. W.W. Norton & Company.
  • Cangal, N. (2004). Müzik formları. Arkadaş Yayınevi.
  • Drake, J. (2001). Darius Milhaud. S. Sadie (Ed.), The new grove dictionary of music and musicians, içinde (2. bs., s. 674-682). St. Martin’s Press.
  • Finkelstein, S. (2000). Müzik neyi anlatır (M. H. Spatar, Çev.). Kaynak Yayınları.
  • İlyasoğlu, E. (1994). Zaman içinde müzik. Yapı Kredi Yayınları.
  • Kutluk, F. (1997). Müziğin tarihsel evrimi. Çiviyazıları.
  • Mimaroğlu, İ. (1990). Müzik tarihi (4. bs.). Varlık Yayınları.
  • Platt, R. (2017). The indomitable humanism of Darius Milhaud. The New Yorker. https://www.newyorker.com/culture/culture-desk/the-indomitable-humanism-of-darius-milhaud
  • Say, A. (1994). Müzik tarihi. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
  • Say, A. (2010). Müzik ansiklopedisi. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
  • Schonberg, H. C. (2013). Büyük besteciler. Doğan Kitap.
  • Selanik, C. (1996). Müzik sanatının tarihsel serüveni. Doruk Yayıncılık.
  • TCU School of Music. (2024). Abby Losos, flüte Dr. Cecilia Lo-Chien Kao, piano. https://finearts.tcu.edu/music/wp-content/uploads/sites/5/2024/02/2-PM-Abby-Losos-flute-Dr.-Cecilia-Lo-Chien-Kao-piano.pdf
  • The Editors of Encyclopaedia Britannica. (2024). Darius Milhaud. Encyclopedia Britannica içinde. https://www.britannica.com/biography/Darius-Milhaud
  • Toff, N. (2012). The flute book a complete guide for students and performers. Oxford University Press.
  • Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.

20. yüzyıl bestecisi Darius Milhaud ve Op. 76 flüt ve piyano için sonatini üzerine bir inceleme

Yıl 2025, Cilt: 10 Sayı: 4, 880 - 902, 29.10.2025
https://doi.org/10.31811/ojomus.1705319

Öz

20. yüzyıl Fransız modernist besteci, eğitimci, orkestra şefi ve yazar olan Darius Milhaud, müzik tarihinin önemli bir sanatçısıdır. Neoklasizm akımının temsilcileri arasında yer alan besteci, çeşitli enstrüman kombinasyonları da yaparak birçok müzik stilinde yaklaşık 450 eser bestelemiştir. Ayrıca Fransız Altılılar grubunun üyesidir. Politonaliteyi geliştiren Milhaud, Fransız ve Yahudi halk müziği, Brezilya ve Caz müziği etkileriyle harmanladığı birçok eser yazmıştır. Bu çalışmada bestecinin yaşamı, müzik stili, müzikal kimliği hakkında bilgi verilmiş ve 20. yüzyıl flüt repertuarının önemli eserleri arasında yer alan flüt ve piyano için bestelediği “Op. 76 numaralı Sonatini” incelenmiştir. Milhaud’nun bu sonatinin prömiyeri, ithaf ettiği flütçü Louis Fleury ve piyanist Jean Wiéner tarafından1923’te Paris’te yapılmıştır. Milhaud’nun bu eseri modern flüt repertuarı içinde hem teknik hem de müzikal yönden önemli bir yere sahiptir. Yenilikçi armonik yazısı, flütün renklerini kullanımındaki özeni ve ritmik çeşitliliği, akılda kalıcı caz ögeleri barındıran hem yorumcu hem de dinleyici için nitelikli bir eserdir. Sonatin, konservatuvar ve müzik okullarının eğitim programlarında ve uluslararası solistlerin resital programlarında sıkça yer almaktadır. Bestecinin eserde kullandığı çoklu tonalite, ritmik çeşitlemeler ve caz kalıpları, flütün artikülasyon ve sonorite anlamında ifade biçimini geliştirirken repertuvara kaliteli bir eser kazandırmıştır. 20.yüzyıl müziğinin özelliklerini barındıran eserler içinde önemli bir yere sahip olan sonatinin form ve armonik özelliklerine ait bu çalışmada verilen detaylı bilgilerle sonatini icra edecek flüt sanatçılarına, piyanistlere ve dönem müziği ile ilgilenen müzik severlere yararlı bir kaynak olması amaçlanmıştır.

Kaynakça

  • 20th Century Classical Music. (t.y.). Neoclassicism. https://20thcenturyclassical.weebly.com/neoclassicism.html
  • Aktüze, İ. (2007). Müziği okumak (3. Cilt). Pan Yayıncılık.
  • Aktüze, İ. (2010). Müziği anlamak: Ansiklopedik müzik sözlüğü. Pan Yayıncılık.
  • Bakbak, A. ve Akçaoğlu K. T. (2022). 2. Dünya savaşı döneminde klasik müzik ve müziksel gelişmeler. Online Journal of Music Sciences, 7(1), 42-69. https://doi.org/10.31811/ojomus.1055513
  • Boulez, P. (1946). Sonatine (1946): For flute and piano. Universal Edition.
  • Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
  • Britannica Editors. (t.y.). lied. Encyclopedia Britannica içinde. https://www.britannica.com/art/lied
  • Burkholder, J. P., Grout, D. J. ve Palisca, C. V. (2014). A history of western music. W.W. Norton & Company.
  • Cangal, N. (2004). Müzik formları. Arkadaş Yayınevi.
  • Drake, J. (2001). Darius Milhaud. S. Sadie (Ed.), The new grove dictionary of music and musicians, içinde (2. bs., s. 674-682). St. Martin’s Press.
  • Finkelstein, S. (2000). Müzik neyi anlatır (M. H. Spatar, Çev.). Kaynak Yayınları.
  • İlyasoğlu, E. (1994). Zaman içinde müzik. Yapı Kredi Yayınları.
  • Kutluk, F. (1997). Müziğin tarihsel evrimi. Çiviyazıları.
  • Mimaroğlu, İ. (1990). Müzik tarihi (4. bs.). Varlık Yayınları.
  • Platt, R. (2017). The indomitable humanism of Darius Milhaud. The New Yorker. https://www.newyorker.com/culture/culture-desk/the-indomitable-humanism-of-darius-milhaud
  • Say, A. (1994). Müzik tarihi. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
  • Say, A. (2010). Müzik ansiklopedisi. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
  • Schonberg, H. C. (2013). Büyük besteciler. Doğan Kitap.
  • Selanik, C. (1996). Müzik sanatının tarihsel serüveni. Doruk Yayıncılık.
  • TCU School of Music. (2024). Abby Losos, flüte Dr. Cecilia Lo-Chien Kao, piano. https://finearts.tcu.edu/music/wp-content/uploads/sites/5/2024/02/2-PM-Abby-Losos-flute-Dr.-Cecilia-Lo-Chien-Kao-piano.pdf
  • The Editors of Encyclopaedia Britannica. (2024). Darius Milhaud. Encyclopedia Britannica içinde. https://www.britannica.com/biography/Darius-Milhaud
  • Toff, N. (2012). The flute book a complete guide for students and performers. Oxford University Press.
  • Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
Toplam 23 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Klasik Batı Müziğinde Yorumculuk
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Özlem Koçyiğit 0000-0002-9169-1665

Gönderilme Tarihi 23 Mayıs 2025
Kabul Tarihi 6 Ekim 2025
Yayımlanma Tarihi 29 Ekim 2025
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 10 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA Koçyiğit, Ö. (2025). 20. yüzyıl bestecisi Darius Milhaud ve Op. 76 flüt ve piyano için sonatini üzerine bir inceleme. Online Journal of Music Sciences, 10(4), 880-902. https://doi.org/10.31811/ojomus.1705319