THE DEVELOPMENT OF A MATHEMATICS LEARNER AUTONOMY SCALE

Öz

The aim of this research is to develop a valid and reliable measurement tool to measure the mathematics learning autonomy of high school students. At the end of the research, an item pool consisting of 144 items was created. The content validity of the item pool was examined by taking the opinions of 10 experts. As a result of the validity of the content, 92 items were eliminated and a pilot study was conducted with the remaining 52 items. Due to the Covid-19 epidemic, the scale, which was prepared in the form of an online form, was delivered to students studying in different types of secondary education institutions in Aydın province Efeler district, by classroom teachers, via Whatsapp class groups, since education continued through distance education. 1078 high school students voluntarily participated in the research. A total of 55 data that form a pattern from 1078 data were removed from the set. In the remaining 1023 data, it was determined that the scale has 6 factors (Self-Regulation, Learning Responsibility, Internal Motivation, Self-Control, External Motivation and Anxiety) with the help of exploratory factor analysis and Monte Carlo simulation to reveal the structure of the scale with 512 even numbered data. As a result of the exploratory factor analysis, a scale with 6 factors and 41 items was obtained. 6 factors explain 47.50% of the total variance. As a result of the confirmatory factor analysis performed with the remaining odd numbered 511 data, it was seen that the fit indices obtained were at a sufficient level. Its reliability was calculated as α=0.82 using the Cronbach-Alpha method. In order to determine the two-half reliability levels of the developed scale, the Spearman-Brown correlation value was checked and r=0.83. With the independent sample t-test, it was determined that there was a significant difference between the scale total scores and the upper 27% and lower 27% groups. With these findings, a valid and reliable 41-item 6-dimensional scale was obtained that can measure mathematics learner autonomy for high school students

Anahtar Kelimeler

• Multiple Representations
• Representational Fluency
• Test
• Science
• Math

Matematik Öğrenen Özerkliği Ölçeği Geliştirme Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, Matematik Öğrenen Özerkliği Ölçeği geliştirmektir. Ölçeğin geliştirme sürecinde ilgili alan yazı incelenerek 144 madde havuzu oluşturulmuştur. 10 uzman görüşü alınarak madde havuzunun kapsam geçerliliğine bakılmıştır. Elenen 92 madde sonunda kalan 52 madde ile geçerlik ve güvenirlik çalışmaları için pilot çalışma yapılmıştır. Covid-19 salgını sebebiyle eğitim öğretim uzaktan eğitim yoluyla devam ettiği için Google Form şeklinde hazırlanan ölçek, öğrencilere sınıf öğretmenleri tarafından Whatsapp sınıf grupları aracılığı ile ulaştırılıp gönüllü olan 1078 öğrenciden yanıt alınmıştır. İncelenen verilerde örüntü oluşturan 55 veri setten çıkarılmıştır. Kalan 1023 adet veri ile açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi için veri setindeki çift numaralı 512 veri kullanılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda “Öz Düzenleme”, “Öğrenme Sorumluluğu”, “İç Motivasyon”, “Öz Denetim”, “Dış Motivasyon” ve “Kaygı” olmak üzere 6 boyutlu 41 maddelik bir ölçek elde edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi için de veri setindeki tek numaralı 511 adet veri kullanılmıştır. doğrulayıcı faktör analizi sonucunda X2=2.659,02 ve X2/sd değeri 3.4, RMSEA değeri .070, IFI değeri .93, CFI değeri .93, NNFI değeri .92, PGFI değeri .71, NFI değeri .91, RMR değeri .08 ve RFI değeri .90 kabul edilebilir değerler içerisinde olduğu ve altı boyutlu yapısının uyum düzeyinin yeterli olduğunu görülmüştür. Ölçeğin Cronbach-Alfa katsayısı α=0,82 olarak bulunmuştur. Oluşan boyutların açıklanan toplam varyans miktarı % 47,50’tir. Ölçeğin iki yarı güvenirlik düzeyi için Spearman-Brown korelasyonu değeri r=0,83 bulunmuştur. Üst %27 ve alt %27 gruplar arasında anlamlı bir fark olup olmadığını tespit amacıyla bağımsız örneklem t-testi yapılmış olup ölçek toplam puanları ile üst %27’lik ve alt %27’lik gruplar arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Yapılan çalışma sonucunda ortaöğretim öğrencilerine yönelik 6 alt boyutlu 41 maddelik geçerli ve güvenilir matematik öğrenen özerkliği ölçeği geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• : Özerklik
• Matematik
• Matematik Öğrenen Özerkliği
• Ölçek Geliştirme
• Lise Öğrencileri
• Test

Kaynakça

1. Akçakın, V., Cebesoy, Ü. B. ve İnel, Y. (2015). İki boyutlu matematik kaygısı ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(2), 283-301.
2. Aksoy, H. (2015). Kinetik tabanlı oyunun yabancı dil olarak İngilizce öğrenenlerin konuşma becerilerine etkisi ve bedensel kinestetik zekâ, öğrenen motivasyonu ile öğrenen özerkliği bakımından incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.
3. Aksu, G., Eser, M. T. ve Güzeller, C. O. (2017). Açımlayıcı ve Doğrulayıcı Faktör Analizi ile Yapısal Eşitlik Modeli Uygulamaları. Ankara: Detay Yayıncılık.
4. Arslan, S. ve Gelişli, Y. (2015). Algılanan öz-düzenleme ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya University Journal of Education, 5(3), 67-74.
5. Ataşbaş, R. (2017). Öğretmen özerkliğinin, öğrenen özerkliğini desteklemeye olan etkisinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
6. Aydın, S., Özer Keskin, M. ve Yel, M. (2013). Öz-düzenleme ölçeğinin Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Journal of Education, 3(1), 24-33.
7. Ayre, C. and Scally A. J. (2014). Critical values for Lawshe’s content validity ratio: revisiting the original methods of calculation. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 47 (1), 79–86.
8. Balçıkanlı, C. (2006). Gazi Üniversitesi hazırlık okulu’nda aktiviteler yoluyla öğrenen özerkliğini arttırmak. Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

9. Bei, E., Mavroidis, I. and Giossos, Y. (2019). Development of scale for measuring the learner autonomy of distance education student. European Journal of Open, Distance and e-Learning, 22(2), 133- 144.
10. Bentler, P. M. (1980). Multivariate analysis with latent variables: causal modeling. Annual Review of Psychology, 31, 419-456.
11. Biçer, N. (2015). Yabancılara Türçe öğretiminde öğrenen özerkliği süreçlerinin incelenmesi. Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
12. Birsöz Özköse, E. M. (2017). Yabancı dilde yazma becerisinin öğrenen özerkliği bağlamında sınama. Yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
13. Black, A. E. and Deci, E. L. (2000). The effects of ınstructors’ autonomy support and students’ autonomous motivation on learning organic chemistry: a self-determination theory perspective. Science Education, 84(6), 740-756.
14. Bozkurt, N. (2017). An ınvestigation ınto the syrian refugee efl learners’ perceptions of learner autonomy and their readiness for autonomy ın language learning. Yüksek lisans tezi. Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
15. Büyüköztürk, Ş. (2020). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Yayıncılık.
16. Collins, J.S. and Usher, E.L. (2010). Student perceived autonomy support as a possible source of mathematics self efficacy. P20 Motivation & Learning Lab, University of Kentucky. https://sites.education.uky.edu/motivation/files/2013/08/CollinsUsher.pdf adresinden erişmiştir.
17. Coşkun, H. (2013). Fransızcanın yabancı dil olarak öğrenimde öz-değerlendirme ve öğrenen özerkliği. Yüksek lisans tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. Cotterall, S. (1995). Developing a course strategy for learner autonomy. ELT Journal, 49(3), 219-227.
19. Çetinkaya, E. F.(2019). Perceptions and beliefs of Turkish EFL instructors on fostering learner autonomy. Yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Denizli.
20. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik: SPSS ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi. Dağ Akbaş, R. (2011). An ınvestigation into the relationships between learner autonomy, language engagement and academic achievement. Yüksek lisans tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
21. Deci, E. L., and Ryan, R. M. (1987). The support of autonomy and the control of behavior. Journal Of Personality And Social Psychology, 53(6), 1024-1037.
22. Deci, E. L., and Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268.
23. Deci, E. L. and Vansteenkıste, M. (2004). Self-determination theory and basic need satisfaction: understanding human development ın positive psychology. Ricerche di Psicologia, 1(27), 23- 39.
24. Dinçer, N. (2020). Ters- yüz edilmiş öğrenim modelinin İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin dilbilgisi yeterliliği ve öğrenen özerkliği üzerine etkileri. Yüksek lisans tezi. Bahçeşehir Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
25. Doğan, G. (2015). Bazı Türk üniversitelerdeki İngilizce okutmanlarının öğrenen özerkliğine yönelik algı ve uygulamaları. Yüksek lisans tezi. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
26. Doğan Fırat, A. (2016). İngilizce hazırlık okulu programlarının öğrenen özerkliği açısından değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
27. Durmaz, M. (2012). Ortaöğretim Öğrencilerinin (10.Sınıf) Temel Psikolojik İhtiyaçlarının Karşılanmışlık Düzeyleri, Motivasyon ve Matematik Kaygısı Arasındaki İlişkilerin Belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
28. Ediş, S.(2017). İngilizce Dil Öğrencilerinin Öğrenen Özerkliğini Pekiştirmek İçin Tersine Yapılandırılmış Öğrenme Modeli. (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. Eker, D. N.(2010). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Öğrenen Özerkliği.(Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
30. Erdel, D. (2018). Full-Range Leadership in Language Classrooms, Leadership Outcomes and Effects on Learner Autonomy: A Mixed Methods Study (Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
31. Eren, İ. (2015). Ortaokul İngilizce Öğretmenlerinin Öğrencilerde Öğrenen Özerkliği Geliştirmeye Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
32. Erişti, B. (2017). Öğrenme Sorumluluğu Ölçeğinin Geliştirilmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 11(1),481-503.
33. Erktin, E., Dönmez, G. ve Özel, S. (2006). Matematik Kaygısı Ölçeği’nin Psikometrik Özellikleri. Eğilim ve Bilim, 31(140), 26-33.
34. Feiman- Nemser, S. (2001). From Preparation to Practice: Designing a Continuum to Strengthen and Sustain Teaching. Teachers College Recaord, 103(6), 1013-1055.
35. Field, A. P. (2013). Discovering statistics using SPSS (4td Edition). London: Sage.
36. Franklin, S. B., Gibson, D. J., Robertson, P. A., Pholmann, J. T. and Fralish, J. S. (1995). Parallel Analysis: a method for determining significant principal components. Journal of Vegetation Science, 6,99-106.
37. Göçmez, L. (2014). Distance Foreign Language Learners’ Learning Beliefs and Readiness For Autonomous Learning (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
38. Güneş, F. (2012). Eğitimde Zihinsel Bağımsızlık. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 3-21.
39. Güneş, S. (2018). İngilizce Öğretiminde Öğrenen Özerkliği, Motivasyon ve Akademik Başarı Açısından Asenkron Uzaktan Öğrenme ve Harmanlanmış Öğrenme (Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
40. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., and Tatham, R. L. (2013). Multivariate Data Analysis. Pearson Education Limited.
41. Han, K. (2015). Perceptions Of High School Students Towards Learner Autonomy: A Case of Tekirdağ (Yüksek Lisans Tezi). On Sekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
42. Hooper, D. Coughlan, J., Mullen M. R.(2008). Structural Equation Modelling: Guidelines for Determining Model Fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
43. Humphreys, L. G., and Ilgen, D. R. (1969). Note on a criterion for the number of common factors. Educational and Psychological Measurement, 29, 571-578.
44. Hutcheson, G.D. and Sofroniou, N. (1999) The multivariate social scientist. London: Sage Publications.
45. Kaplan, A. ve Duran, M. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Matematik Dersine Çalışma Sürecinde Üstbilişsel Farkındalık Düzeylerinin Karşılaştırılması. Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 417-445.
46. Karasar, N. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
47. Katrancı, Y. (2019). Matematik ile İlgili Düşünceler Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 9(1), 78-89.
48. Kaya, F.(2016). Öğrenen Özerkliği, Öz Yeterlilik ve Akademik Başarı: Yükseköğretimde Yabancı Dil Öğrencilerinin Bir Örnek Olay İncelemesi (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
49. Kesici, A. (2018). Lise Öğrencilerinin Matematik Motivasyonunun Matematik Başarısına Etkisinin İncelenmesi. On dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(2), 177-194. doi: 10.7822/omuefd.438550.
50. Kıssacık, M. (2016). Türkiye’de Lise Düzeyinde Kullanılan Dil Öğretimi Kitaplarının Öğrenen Özerkliği Açısından Değerlendirilmesi: Betimsel Bir Çalışma (Yüksek Lisans Tezi). Çağ Üniversitesi, Sosyal bilimler Enstitüsü, Mersin.
51. Kızgın, Y. ve Dalgın, T. (2012). Atfetme Teorisi: Öğrencilerin Başarı ve Başarısızlıklarını Değerlendirmedeki Atfetme Farklılıkları. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 8(15), 61-78.
52. Kızmaz, Z. (2019). İngilizce Öğrenimde Öğrenen Özerkliğini Geliştirmek İçin Bilgisayar Destekli Dil Öğreniminin Kullanılması: Yarı-Deneysel Bir Çalışma (Yüksek Lisans Tezi). ODTÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
53. Kline, R. B. (2011). Yapısal eşitlik modellemesinin ilkeleri ve uygulaması (Çev. Şen, S.). Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
54. Kuluşaklı, E.(2019). Promoting Learner Autonomy Through Explicit Strategy Training in Foreign Language Learning (Doktora Tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
55. Landis, J. R. and Koch, G. G. (1977). The Measurement Of Observer Agreement For Categorical Data. Biometrics, 33, 159-174.
56. Lawshe, C. H. (1975). A Quantitative Approach To Content Validity. Personnel Psychology, 28,563-575.
57. Lin L., Reinders, H. (2017) Assessing Learner Autonomy: Development and Validation of a Localized Scale. Reinders H., Nunan D., Zou B. (Ed.) Innovation in Language Learning and Teaching in. New Language Learning and Teaching Environments. Palgrave Macmillan, London. https://link.springer.com/chapter/10.1057%2F978-1-137-60092-9_14 adresinden erişmiştir.
58. Little, D. (1991). Learner autonomy 1: Definitions, Issues and Problems. Dublin: Authentik.
59. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2009). İlköğretim Matematik dersi 1–5. Sınıflar Öğretim programı. http://talimterbiye.mebnet.net/Ogretim%20Programlari/ilkokul/2013-2014/Matematik1-5.pdf adresinden erişmiştir.
60. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2018). Ortaöğretim Matematik Dersi (9,10,11 ve 12. Sınıflar) Öğretim Programı. http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=343 adresinden erişmiştir.
61. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2019). 2019 Ortaöğretim Kurumlarına İlişkin Merkezi Sınav. https://www.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2019_06/24094730_2019_Ortaogretim_Kurumlarina_Iliskin_Merkezi_Sinav.pdf adresinden erişmiştir.
62. Merona, P. S. (2016). The Analysis Of Students’ Autonomy Based On The Achievement In Learning Mathematics (A Case Study). International Seminar on Education “Education Trends for Future Society”,630-634.
63. Mete, H. C.(2010). Uzaktan İngilizce Öğretiminde Öğrenen Özerkliğinin Dyned Bağlamında Ölçülmesi (Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
64. Munro B. H. (2005). Statistical Methods For Health Care Research. Philadelphia: Lippincott Williams and Wilkins.
65. Nortdurft, L. M.(2000). Teaching For Autonomy In Senior Secondary Mathematics (Thesis). Queensland University Of Technology, Faculty of Education, Australia.
66. Organisation for Economic Co-operation and Development [OECD] (2019). Education at a Glance 2019:OECD indicators. OECD Publishing. https://www.oecd.org/education/education-at-a-glance/ adresinden erişmiştir.
67. Orakçı, Ş. (2017). Öğrenen Özerkliğine Dayanan Öğretim Etkinliklerinin 6. Sınıf Öğrencilerinin İngilizce Başarılarına, Tutumlarına, Öğrenen Özerkliklerine ve Kalıcı Öğrenmelerine Etkisi (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
68. Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi [ÖSYM] (2019). 2019 YKS Değerlendirme Raporu. https://www.osym.gov.tr/TR,16919/2019-yks-degerlendirme-raporu.html adresinden erişmiştir.
69. Özdemir, N.(2013). Experienced And Novice Teachers’ Perceptions On Autonomous Language Learning (Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, İngilizce Öğretmenliği Bölümü, İstanbul.
70. Özerbaş, M. A. (2003). Bilgisayar Destekli Bağlaşık Öğretimin Öğrenci Başarısı, Motivasyonu ve Transfer Becerilerine Etkisi (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
71. Öztürk Yurtseven, G. (2016). Yabancı Dil Öğretiminde Alternatif Gerçeklik Oyunları ve Öğrenen Özerkliği Üzerine Bir Çalışma (Yüksek Lisans Tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
72. Özüdoğru, M. ve Bümen, N. T. (2016). Dokuzuncu Sınıf Öğrencilerinin Matematik Başarılarının Çeşitli Değişkenler Açısından Yordanması. Ege Eğitim Dergisi, 2(17), 351 – 376.
73. Pallant, J. (2001). SPSS Survival Manual. Maidenhead, PA: Open University Press.
74. Rolls, L. (2014). Research Practice Based Enquiry Children’s Experiences of Learning Autonomy in Cognitive Acceleration (“Let’s Think”) in Maths Lessons. Unwin, A. (Ed.), Research Practice Based Enquiry Report (1-60) in. Institute of Education, University of London.
75. Ryan, R. M. (2009). Self‐determination Theory and Wellbeing. Wed Research Review 1, June.
76. Sagın, S.(2019). Yabancı Dilde Kelime Öğretimi ve Öğreniminde Öğrenen Özerkliğinin Etkinliğinin İncelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
77. Saracaloğlu, A. S., Varol, R., Certel, Z. ve Bahadır, Z. (2016). Beden Eğitimi Öğretmeni Adaylarının Başarılarını Yordayan Değişkenler. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 27-54.
78. Seçer, İ. (2018). Psikolojik Test Geliştirme Ve Uyarlama Süreci. Ankara: Anı Yayıncılık.
79. Semerci, Ç. (2010). Başarı Odaklı Motivasyon (BOM) Ölçeği’nin Geliştirilmesi. E- Journal of New World Sciences Academy, 5(4), 2123-2133.
80. Sereti, S., and Giossos, Y. (2018). Development of a Learner Autonomy Scale. Open Education - The Journal for Open and Distance Education and Educational Technology, 14(1), 94-103.
81. Sezer, S. (2019). Milli Eğitim Bakanlığı Yerli Pisa Model: ABİDE (Akademik Becerilerin İzlenmesi ve Değerlendirilmesi) Tanıtımı Yapıldı. https://www.researchgate.net/publication/334194982_Milli_Egitim_Bakanligi_Yerli_Pisa_Model_'ABIDE_Akademik_Becerilerin_Izlenmesi_ve_Degerlendirilmesi'_Tanitimi_Yapildi adresinden erişmiştir.
82. Shi, W. and Han, L. (2019). Promoting Learner Autonomy Through Cooperative Learning. English Language Teaching, 12(8), 30-36.
83. Sofracı, G.(2016). İngilizce Okutmanlarının ve Öğretmen Adayı Olarak İngilizce Öğrencilerinin Öğrenen Özerkliği Konusundaki Algıları ve Algılarının Karşılaştırılması (Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
84. Stewart Longman, R., Cota, A. A., Holden, R. R. and Cynthia Fekken, G. (1989). A Regression Equation for the Parallel Analysis Criterion in Principal Components Analysis: Mean and 95th Percentile Eigenvalues. Multivariate Behavioral Research, 24(1), 59-69.
85. Şengül, T. (2005). Geleneksel ve Çağdaş Eğitim Anlayışında İlgi ve Disiplin. Milli Eğitim Üç Aylık Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 33(166).
86. Şenol, A., Dündar, S., Kaya, İ., Gündüz, N. ve Temel, H. (2015). Ortaokul Matematik Öğretmenlerinin Matematik Korkusu ile İlgili Görüşlerinin İncelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama,11(2), 653-672.
87. Şeyma Çiftçi, F. (2011). Öğrenen Özerkliği ve Öz yeterliliği İle Akademik Başarı Arasında İlişkisinin İngilizcenin Yabancı Dil Olarak Öğretildiği Sınıflarda Desteklenmesi (Örnek Olay Çalışması) (Yüksek Lisans Tezi). Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep Üniversitesi.
88. Şimşek, Ö.F. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş: Temel İlkeler ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Ekinoks Yayınları. Tarhan, B. ve Biryan Saraç, S.(2006). Öğrenmede Özyönetimlilik ve Özerklik Kavramlarına Artsüremli Bir Bakış. Hasan Ali Yücel Eğilim Fakültesi Dergisi, 2, 139-152.
89. Taş, M. M.(2016). Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinin Öğrenen Özerkliğini Desteklemem Düzeylerinin İncelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Adıyaman Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adıyaman.
90. Trends in International Mathematics and Science Study [TIMSS] (2020). 2019 TIMSS Türkiye Ön Raporu. https://odsgm.meb.gov.tr/www/timss-2019-turkiye-raporu-aciklandi/icerik/613 adresinden erişmiştir.
91. Turan-Öztürk, D. (2016). The Effect of Collaborative Activities on College-Level EFL Students’ Learner Autonomy in the Turkish Context (Yüksek Lisans Tezi). İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
92. Ünal, S.(2015). (MIS)Match Between Teacher-Learner Autonomy Perceptions And Its Relationship With EFL Learners’ Achievement In Language Learning (Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
93. Üztemur, S., Dinç, E. ve İnel, Y. (2020). Ortaokul Öğretmenlerinin Epistemolojik İnançları ve Öğrenen Özerkliğini Destekleme Davranışları Arasındaki İlişkiler: Öğretme-Öğrenme Anlayışlarının Aracı Değişken Rolü. Eğitim ve Bilim, 45(202), 211-239.
94. Veneziano L. & Hooper J. (1997). A method for quantifying content validity of health-related questionnaires. American Journal of Health Behavior, 21 (1), s. 67-70.
95. Yakar, A. ve Saracaloğlu, A. S. (2017). Öğrenmeye Yönelik Sorumluluk Ölçeği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 27-49.
96. Yaşar, Ü. (2020). Ortaokul İngilizce Öğretmenlerinin Öğrenen Özerkliği Üzerine Algıları (Yüksek Lisans Tezi). Çağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
97. Yayla, Ö. ve Bangir-Alpan, G. (2019). Öğrencilerin matematikte zorlanma nedenlerine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. JRES, 6(2), 401-425.
98. Yeşil, R. (2013a). Ortaöğretim öğrencilerinin okul öğrenmelerindeki öğrenme sorumluluklarını yerine getirme düzeyleri. International Journal of Human Sciences, 10(1), 1214-1237.
99. Yeşil, R. (2013b). School Learning Responsibility Scale’s Validity and Reliability Study (For Primary School Students). Mevlana International Journal of Education, 3(4), 1-14.
100. Yeşilyaprak, B. (2004) Denetim odağı. Kuzgun, Y. ve Deryakulu, D. (Ed.). Eğitimde Bireysel Farklılıklar içinde. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
101. Yıldız, P. ve Çiftçi, Ş. K. (2020). Matematik İnancı Ölçeği: Yapı Geçerliği ve Güvenirlik Analizleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 56, 121-138.
102. Yiğit, G.(2017). İngilizce öğretmenliği öğrencilerinin dil öğrenmede otonom öğrenme ile ilgili algıları (Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
103. Yurdugül, H. (2005, Eylül). Ölçek Geliştirme Çalışmalarında Kapsam Geçerliği için Kapsam Geçerlik İndekslerinin Kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresinde sunulmuştur, Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
104. Yurt, E. ve Bozer, E. N. (2015). Akademik Motivasyon Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 14(3), 669-685.
105. Yüksel-Şahin, F.(2004). Ortaöğretim Öğrencilerinin ve Üniversite Öğrencilerinin Matematik Korku Düzeyleri. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 3(5), 57-74.
106. Zorkaya, N.(2019). Yabancı dil olarak İngilizce öğreten öğretmenlerin öğrenen özerkliği algıları (Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
107. Wang, Y. and Ryan, J. (2020). The complexity of control shift for learner autonomy: A mixed-method case study of Chinese EFL teachers’ practice and cognition. Language Teaching Research. doi:10.1177/1362168820957922
108. Warfield, J., Wood, T. and Lehman, J. D. (2005). Autonomy, beliefs and the learning of elementary mathematics teachers. Teaching and Teacher Education, 21, 439–456.