The Effects of an Online Environment Developed for Online Safety and Risk Education on the Knowledge Levels of Secondary School Students

Öz

The purpose of this research is to examine the effects of trainings conducted in an online environment designed for online safety and risk education on secondary school students' knowledge levels regarding online safety and risk. At the stage of collecting quantitative data in the research, a single-group pre-test post-test design, which is one of the weak experimental designs, was used, and the findings of the research were supported by using the qualitative data collected with an open-ended questionnaire. The study group of the research consists of students studying in a central secondary school in Ankara. In the data collection process, a personal information form, Online Safety and Risk Level Determination Tool, and an open-ended questionnaire form were used. In order to determine the statistical methods to be used, it was tested whether the study groups showed a normal distribution. A computer-based statistical program was used for the analysis of quantitative data, and descriptive analysis and content analysis methods were used for the analysis of qualitative data. In the study, regarding the students' online safety and risk knowledge levels, it was concluded that it does not change depending on the time they allocate daily for their purpose of using the internet and whether they have received training on online security before. The results of the research showed that the trainings given in the online environment contributed to the students' online safety and risk knowledge levels. In addition, it has been concluded that the trainings given in the environment are not effective enough to ensure the permanence of the learned knowledge.

Anahtar Kelimeler

• online safety
• internet safety
• information safety
• cyber safety
• online learning
• distance education

Çevrimiçi Güvenlik ve Risk ile İlgili Eğitime Yönelik Geliştirilmiş Bir Çevrimiçi Ortamın Ortaokul Öğrencilerinin Bilgi Düzeyine Etkileri

Öz

Bu araştırmanın amacı, çevrimiçi güvenlik ve risk ile ilgili eğitime yönelik bir çevrimiçi ortamın tasarlanması ve ortamın öğrencilerin çevrimiçi güvenlik ve risk ile ilgili bilgi düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmada açımlayıcı sıralı karma yönteme başvurulmuş; nicel verilerinin toplandığı aşamada, öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel; nitel verilerin toplandığı aşamada ise, durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu merkezi bir ortaokulda öğrenim görmekte olan öğrenciler oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde; kişisel bilgi formu, çevrimiçi ortam uzman görüş formu, çevrimiçi güvenlik ve risk ile ilgili bilgi düzeyi belirleme aracı ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Kullanılacak olan istatistiksel yöntemlerin belirlenmesi amacıyla, çalışma gruplarının normal dağılım gösterip göstermedikleri test edilmiştir. Nicel verilerin analizi için bilgisayar tabanlı bir istatistik programından yararlanılmıştır. Nitel verilerin analizi için ise betimsel analiz ve içerik analizi yöntemlerine başvurulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Çevrimiçi güvenlik
• internet güvenliği
• bilgi güvenliği
• siber güvenlik
• çevrimiçi öğrenme
• uzaktan eğitim

Kaynakça

1. Ahn, J., Bivona, L. K., & Discala, J. (2011). Social media access in K12 schools: Intractable policy controversies in an evolving world. Proceedings of the American Society for Information Science and Technology, 48(1), 1-10.
2. Boyd, D., & Hargittai, E. (2013). Connected and concerned: Variation in parents' online safety concerns. Policy & Internet, 5(3), 245-269.
3. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi süreci ve pandemi sonrası dünyada eğitime yönelik değerlendirmeler: Yeni normal ve yeni eğitim paradigması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(3), 112-142.
4. Çelen, F. K., Çelik, A. ve Seferoğlu, S. S. (2011). Çocukların İnternet kullanımları ve onları bekleyen çevrim-içi riskler. XIII. Akademik Bilişim Konferansı (AB11) Bildirileri, 645-652. İnönü Üniversitesi, Malatya. [Çevrimiçi: http://ab.org.tr/ab11/kitap/celen_celik_Riskler_AB11.pdf, Erişim Tarihi: 15.02.2021]
5. Cresswell, J. W. (2017). Araştırma deseni nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (4. Baskıdan çeviri, S. B. Demir). Ankara: Eğiten Kitap.
6. Eren, S., & Erdem, M. (2013). The examination of online kids’ sites with the purpose of raising kids’ self-protection awareness. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 83, 611-614.
7. Hartikainen, H., Livari, N., & Kinnula, M. (2019). Children’s design recommendations for online safety education. International Journal of Child-Computer Interaction, 22, 100-146.
8. Hasebrink, U., Görzig, A., Haddon, L., Kalmus, V., & Livingstone, S. (2011). Patterns of risk and safety online. In-depth analyses from the EU Kids Online survey of 9-16 year olds and their parents in 25 countries. LSE, London: EU Kids Online.

9. Kearney, W. D., & Kruger, H. A. (2016). Can perceptual differences account for enigmatic information security behaviour in an organisation? Computers & Security, 61, 46-58.
10. Livingstone, S., Haddon, L., Görzig, A., & Ólafsson, K. (2011). Technical report and user guide: The 2010 EU Kids Online Survey. LSE, London: EU Kids Online.
11. Mıhçı, P., & Kılıç-Çakmak, E. (2017). Öğrenci siber sağlık ölçekleri geliştirme çalışması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(2), 457-491.
12. Moore, J. L., Dickson-Deane, C., & Galyen, K. (2011). e-Learning, online learning, and distance learning environments: Are they the same? The Internet and Higher Education, 14(2), 129-135.
13. Ólafsson, K., Livingstone, S., & Haddon,L. (2013). Children’s use of online technologies in Europe: A review of the European evidence base. EU Kids Online. London, UK.
14. Padlipsky, S. (2018). Using offline activities to enhance online cybersecurity education. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. California Polytechnic State University, California.
15. Safa, N. S., Von Solms, R., & Furnell, S. (2016). Information security policy compliance model in organizations. Computers & Security, 56, 70-82. Sağıroğlu, Ş., & Alkan, M. (2018). Siber güvenlik ve savunma farkındalık ve caydırıcılık. BGD Siber Güvenlik ve Savunma Kitap Serisi. s. 26. Grafiker Yayınları. Ankara.
16. Shillair, R., Cotten, S. R., Tsai, H. Y. S., Alhabash, S., LaRose, R., & Rifon, N. J. (2015). Online safety begins with you and me: Convincing Internet users to protect themselves. Computers in Human Behavior, 48, 199-207.
17. Smahel, D., Machackova, H., Mascheroni, G., Dedkova, L., Staksrud, E., Ólafsson, K., Livingstone, S., & Hasebrink, U. (2020). EU Kids Online 2020: Survey results from 19 countries. EU Kids Online. London School of Economics and Political Science, London, UK.
18. Tüzün, H., Bilgiç, H. G., Kalaycı, E., Çınar, M., Akıncı, A., Denizer, Y., & Yüksel, Y. (2011). Yerleşik bir dersin web tabanlı uzaktan eğitim için yeniden tasarımı. Demirci, B.B., Telli-Yamamoto, G. & Demiray, U., Türkiye'de e-öğrenme: Gelişmeler ve uygulamalar II (ss.175-199). Anadolu Üniversitesi Yayınları: Eskişehir.
19. Zhao, Y. (2020). COVID-19 as a catalyst for educational change. Prospects, 49(1), 29-33.