THE MOTIVATION OF LEISURE TIME ACTIVITIES PARTICIPATION OF THE TEACHERS IN THE INSTITUTIONS OF PRIMARY EDUCATION IN KEÇİÖREN PROVINCE OF ANKARA

Öz

The evaluation of growing leisure time together with the development of technology has become an important issue today. Teachers’ participation into these types of leisure activities and the motivation levels are extremely important in terms of the education sector. For this purpose, in the said study; the motivation of leisure time activities participation of the teachers in off-hours was examined. The population of the study consists of the teachers from various fields working in the primary schools in Keçiören district of Ankara. The survey sample group consists of 1075 male and female teachers randomly selected among approximately 4,700 teachers working in the primary schools in Keçiören district. In the study, Leisure Motivation Questionnaire (LMQ) which was developed by Mutlu, İ. (2008) was used and the results were analyzed with the statistical methods.According to the results; it has been observed that thesignificant differences have been derived because of the independent variables discussed in the five sub-dimensions of Leisure Motivation Questionnaire (LMQ) but these differences have increased at most in the sub-dimensions; ‘amotivation’, ‘to know and to accomplish’ and ‘external regulation’.It has been found out that the motivation of participating leisure time activities for 45 + age group depends on the external factors, however, the motivation of the younger teachers depend on internal factors.It has been found out that the women’s motivation unlike the men’s are higher in all sub-dimensions except ‘external regulation’ but the teachers with a 24 + length of service have less motivation. It has been observed that the teachers of Social Sciences group have higher scores as compared with the teachers of Art&Physical Education and Elementary school teachers groups both in the dimensions of  ‘to know and to accomplish’ and ‘identified / introjected’.Moreover, It has been concluded that the education factor increases the motivation in the sub-dimension  ‘to know and to accomplish’, yet, the marital status and the income level variables don’t increase the motivation of leisure time activities participation of the teachers.

Anahtar Kelimeler

• Leisure time,motivation,teachers

ANKARA İLİ KEÇİÖREN İLÇESİNDEKİ İLKÖĞRETİM OKULLARINDA GÖREV YAPAN ÖĞRETMENLERİN BOŞ ZAMAN ETKİNLİKLERİNE KATILIM MOTİVASYONU

Öz

Teknolojinin gelişmesi ile birlikte artan boş zamanların değerlendirilmesi günümüzde önemli bir konu haline gelmiştir. Öğretmenlerin bu tip boş zaman etkinliklerine katılımları ve motivasyon düzeyleri ise eğitim sektörü açısından son derece önemlidir. Bu amaçla çalışmada; öğretmenlerin çalışma dışı zamanları içerisinde yaptıkları etkinliklere katılım motivasyonları incelenmiştir. Araştırmanın evrenini Ankara ili Keçiören ilçesindeki ilköğretim okullarında çeşitli branşlarda görev yapan öğretmenler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu ise Keçiören ilçesindeki ilköğretim okullarında görev yapan yaklaşık 4700 öğretmenden rasgele seçilmiş 1075 kadın ve erkek öğretmen hhtoluşturmuştur. Araştırmada Mutlu (2008) tarafından geliştirilen Boş Zaman Motivasyonu Ölçeği kullanılmış ve sonuçlar istatistiki yöntemlerle analiz edilmiştir. Çıkan sonuçlara göre, Boş Zaman Motivasyon Ölçeği’nde yer alan beş alt boyutta ele alınan bağımsız değişkenlerden dolayı farklılıkların ortaya çıktığı ancak bu farklılıkların en çok motivasyonsuzluk, bilmek başarmak ve dışsal düzenleme boyutlarında arttığı görülmüştür.  45 ve üzeri yaş grubundaki öğretmenlerin boş zaman aktivitelerine katılım motivasyonunun daha çok dışsal faktörlere, daha genç yaştaki öğretmenlerin ise içsel faktörlere bağlı olduğu görülmüştür.  Kadın öğretmenlerin erkek öğretmenlere nispeten, dışsal düzenleme boyutu haricinde diğer tüm boyutlarda motivasyonlarının daha yüksek olduğu fakat 24 yıl ve üzeri hizmet süresine sahip öğretmenlerin daha az motivasyona sahip oldukları sonucuna varılmıştır. Sosyal Bilimler branş grubundaki öğretmenlerin, Sınıf Öğretmenliği ve Görsel Sanatlar & Beden Eğitimi branş grubundaki öğretmenlere nispeten hem bilmek başarmak boyutunda hem de özdeşim/içe atım boyutunda daha yüksek değerlere sahip olduğu görülmüştür. Ayrıca, Eğitim faktörünün bilmek/başarmak alt boyutunda motivasyonu artırdığı ancak gelir düzeyi ve medeni durum değişkenlerinin öğretmenlerin etkinliklere katılım motivasyonunu artırmadıkları sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Boş zaman,motivasyon,öğretmen

Kaynakça

1. Nixon EJ, Jewett EA. An Introduction to Physical Education, Seventy Edition, Toronto, 1969.
2. Şahin HM. Beden Eğitimi ve Sporda Temel Kavramlar sportif-tıbbi-sosyal terimler sözlüğü, Gaziantepspor Kulübü Yayınları. Yayın No:1, 2002: 86,342.
3. Parker S. Sociology of Leisure, Edited by Critcher C, Bramham P, Tomlinson A. E&FN SPon, London, 1995: 28-29.
4. Karaküçük S. Rekreasyon: (Boş Zamanları Değerlendirme) kavram-kapsam ve bir araştırma, Seren Ofset, 2.baskı, Ankara, 1997.
5. Broadhurst R. Managing Environments for Leisure and Recreation, New York: Routledge, 2008.
6. Cordes KA, Ibrahim HM. Applications in Recreation&Leisure, Mosby-Year Book, Inc. Chapter 3. USA, 1996.
7. Kraus R. Series in Health, Physical Education, Physical Therapy, and Recreation. USA, 1971.
8. Sevil T, Şimşek KY, Katırcı, H, Çelik VO, Çeliksoy MA. “Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi”, T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2497, Açıköğretim Fakültesi Yayını No: 1468. Editör: Serdar Kocaekşi, Eskişehir, 2012: 3,14,21,155.

9. Aytürk N. Örgütsel ve Yönetsel Davranış, Detay Yayıncılık, Ankara, 2010.
10. Desimone RL, Werner JM, Harris DM. Human Resource Development, 3rd Ed, Hardcourt College Publishers, USA, 2002.
11. İnsan Kaynakları Yönetimi [http://iky-fatihduman.tr.gg/Motivasyon-Kavram%26%23305%3B-ve-Motivasyon-Teorileri-.htm]. Turkey: 2014 [cited 2014 Dec 10]. Available from: http://iky-fatihduman.tr.gg.
12. Graefe A, Parker S. Recreation And Leisure, An Introductory Handbook, Venture Publishing Inc., 1640, Oxford Circle State College, PA 16803, 1987.
13. Dinçer Ö, Fidan Y. İşletme Yönetimine Giriş, Beta Yayım, 2.Baskı, İstanbul, 1996.
14. Krejcie RV, Morgan DW. “Determining Sample Size for Research Activities.” Educational and Psychological Measurement - EDUC PSYCHOL MEAS, vol: 30, no: 3, 1970: 607-610.
15. Mutlu İ. Egzersiz Yapan Kişilerin Boş Zamanlarına Yönelik Tutumları Üzerine Bir Araştırma (Kayseri İli Örneği) Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Niğde, 2008.
16. Kaya S. Yetiştirme Yurtlarında Kalan Gençlerin Boş Zaman Değerlendirme Eğilimi ve Etkinliklerin Sosyalleşmeye Etkisi, Doktora Tezi Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara, 2003.
17. Mutlu İ, Yılmaz B, Sevindi T, Göngörmüş HA, Gürbüz B. Bireyleri Rekreasyonel Amaçlı Egzersize Motive Eden Faktörlerin Çeşitli Değişkenlere Göre Karşılaştırılması, Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 13 (1), 2011: 54–61.
18. Güngörmüş HA. Özel Sağlık-Spor Merkezlerinden Hizmet Alan Bireyleri Rekreasyonel Egzersize Güdüleyen Faktörler, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara, 2007.
19. Binarbaşı S. İlköğretim Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin Boş Zamanlarını Değerlendirme Alışkanlıklarının Tespiti ve İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Kütahya, 2006.
20. Öçalan M, Öcal ZA, Yörübulut S. Kırıkkale İl Merkezindeki İlköğretim Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin Boş Zamanlarını Değerlendirme Alışkanlıklarının İncelenmesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 8, 2013:58-68.
21. Tunçel EF. Ortaöğretim Kurumlarında Görev Yapan Öğretmenlerin Boş Zamanlarını Değerlendirme Alışkanlıklarında Sporun Yeri (İzmir İli Örneği), Yüksek Lisans Tezi, İzmir, 1999.