Okul Öncesi ve İlkokul Sınıf Öğretmenlerinin Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri ve Onamsız Öğrenme Ortamları Tercihlerinin İncelenmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı okul öncesi ve ilkokul sınıf öğretmenlerinin bireysel yenilikçilik özelliklerine göre onamsız öğrenme ortamları tercihlerinin incelenmesidir. Bu araştırmada nicel araştırma modellerinden betimsel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evreni İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı resmi ve özel; okul öncesi ve ilkokul kurumlarındaki toplam 7644 öğretmen, örneklemini 384 öğretmen oluşturmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla, “Bireysel Yenilikçilik Ölçeği”, araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan “Kişisel Bilgi Formu” ve “Onamsız Öğrenme Tercihleri Formu” kullanılmıştır. Verilerin analizinde ki-kare ilişki testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmenler en çok Sorgulayıcı (%38,3), sonrasında Öncü (%36,8), daha sonra Yenilikçi (%14,2), Kuşkucu (%7,8) ve Gelenekçi (%2,9) kategorilerinde toplanmıştır. Okul öncesi öğretmenlerde Gelenekçi kategorisinde yer alan bulunmamaktadır. Sorgulayıcı ve Öncü kategorilerinde okul öncesi öğretmenlerinin oranı sınıf öğretmenlerinden daha yüksektir. Gelenekçi kategorisinde erkek oranı daha yüksek, Kuşkucu kategorisinde kadın oranı daha yüksektir. Yaş, eğitim, çalışma süresi değişkenlerine göre yenilikçilik düzeyleri farklılaşmamaktadır. Farklı yenilikçilik seviyesinde olanlar arasında onamsız öğrenme yollarını tercih açısından bir farklılık bulunmamaktadır
Anahtar Kelimeler
Bireysel yenilikçilik,Onamsız öğrenme,Okul öncesi öğretmeni,İlkokul sınıf öğretmeni
Kaynakça
- Bennett, E.E. (2012). A four-part model of informal learning: Extending Schugurensky's conceptual model. In Proceedings of the Adult Education Research Conference. Saratoga Springs, NY: AERC. 08.09.2018 tarihinde http://www.adulterc.org/Proceedings/2012/papers/bennett.pdf adresinden erişilmiştir.
- Bitkin, A. (2012). Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik düzeyleri ile bilgi edinme becerileri arasındaki ilişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi Harran Üniversitesi, Urfa Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
- Çavuş, R., Umdu Topsakal, Ü. ve Öztuna Kaplan, A. (2013). İnformal öğrenme ortamlarının çevre bilinci kazandırmasına ilişkin öğretmen görüşleri: Kocaeli bilgievleri örneği. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3(1), 15-26.
- Davis, F. D., Bagozzi, R. P., ve Warshaw, P. R. (1989). User acceptance of computer technology: a comparison of two theoretical models. Management science, 35(8), 982-1003.
- Demir, K. (2006). Rogers’ın yeniliğin yayılması teorisi ve internetten ders kaydı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 12(3), 367-392.
- Demirel, Y., and Seçkin, Ö. G. Z. (2008). Bilgi ve bilgi paylaşımının yenilikçilik üzerine etkileri. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 189-202.
- Eraut, M. (2004). Informal learning in the workplace. Studies in Continuing Education, 26(2), 247-273.
- Erdil, E., Pamukçu, M. T., Akçomak, İ. S., ve Tiryakioğlu, M. (2017). Bilgi, bilim, teknoloji ve yenilik: Kavramsal tartışma. ODTÜ TEKPOL Bilim ve Teknoloji Politikaları Araştırma Merkezi, TEKPOL Working Paper Series STPS-WP-16/01, Ankara 30.08.2019 tarihinde http://stps.metu.edu.tr/sites/stps.metu.edu.tr/files/WP% 2016% 3A01_1.pdf adresinden erişilmiştir.
- Gürbüz, O. (2015). Öğretmen adaylarının yenilikçilikleri ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi: ÇOMÜ eğitim fakültesi örneği. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Çanakkale On sekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale Eğitim Bilimleri Enstitüsü.