Gastronomi Eğitiminde Bir Sosyal Sorumluluk Projesi: Mengen Ulusal Aşçılık Kampı
Öz
Gastronomi, "iyi yemek yeme-içme bilimi ve sanatı" olarak değerlendirilmektedir. Gastronomi, sadece dünyada değil aynı zamanda Türkiye’de de hızlı bir gelişim sürecine girmiştir. Bu gelişmeye paralel olarak gastronomi eğitimi de hakkına düşen payı almıştır. Gastronomi ile ilgili okulların, bölümlerin sayısı hızla artmaktadır. Bu durum bu okullara olan talebi de arttırmaktadır. Son yıllarda eğitim programı olarak gastronomi popüler hale gelmiştir. Birçok öğrencinin gelecek planları arasında gastronomi ile ilgili meslekler yer almaktadır. Bu sebeple kendilerini gastronomi konusunda geliştirmek amacıyla kurslar veya eğitimler almaktadırlar. Gastronomi, öğrencilerin çalışma alanları arasında yer almıştır. Mengen Ulusal Aşçılık Kampı tam bu noktada görev üstlenmektedir. Türkiye’de gastronomi eğitimi konusunda ulusal anlamda sosyal sorumluluk projesi olarak gerçekleştirilmektedir. Türkiye’de yer alan gastronomi ve aşçılık bölümlerinden öğrenci ve öğretim elemanlarının katılımı ile bir haftalık gastronomi eğitimi verilmektedir. Araştırmanın amacı Türkiye’de ilk ve tek olan bu organizasyon hakkında yapılan etkinlikleri incelemektir. Bu bağlamda araştırmanın yöntemi olarak nitel araştırma yöntemlerinden biri olan örnek olay yöntemi tercih edilmiştir. Organizasyonun gastronomi eğitimine gönül vermiş gençlere örnek olabilecek davranışlar noktasında kendilerini geliştirmelerine yardımcı olmak diğer amaçlardan birisidir.
Anahtar Kelimeler
Gastronomi Eğitimi,Sosyal Sorumluluk Projesi,Mengen Ulusal Aşçılık Kampı
Kaynakça
- Akarçay, E. (2015). I. Ulusal aşçılık kampı’nın ardından. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 26(2), 151-154.
- Akarçay, E. (2017). Kampın sosyolojik değerlendirmesi, Osman Güldemir ve Alper Kurnaz (Eds.) Kampın Kitabı içinde (ss.161-172). Ankara: Detay Yayıncılık.
- Akbaba, A. ve Özer, E.Z. (2016). Yiyecek içecek işletmelerinde sosyal sorumluluk uygulamaları, Osman Nuri Özdoğan (Ed.) Yiyecek içecek endüstrisinde trendler II içinde, (ss.31-50), Ankara: Detay Yayıncılık.
- Baş, T. ve Akturan, U. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Kitapevi.
- Burawoy, M. (2009). The extended case method. Four countries, four decades, four great transformations, and one theoretical tradition. Berkeley: University of California Press.
- Ergül, H.F. ve Kurtulmuş, M. (2014). Sosyal sorumluluk anlayışının geliştirilmesinde topluma hizmet uygulamaları dersine ilişkin öğretim elemanlarının görüşleri, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(49), 221-232.
- Görkem, O. ve Sevim, B. (2016). Gastronomi eğitiminde geç mi kalındı acele mi ediliyor?, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(58), 977-988.
- ISO, (2006). ISO 26000: Guidance on Social Responsibility. The International Organization for Standardization, Geneva, Switzerland.
- Kurnaz, A. ve Güldemir, O. (2017). Sonuç yerine, Osman Güldemir ve Alper Kurnaz (Eds.) Kampın kitabı içinde (ss.173-174). Ankara: Detay Yayıncılık.
- Kurnaz, A., Akyurt Kurnaz., H. ve Kılıç, B. (2014). Önlisans düzeyinde eğitim alan aşçılık programı öğrencilerinin mesleki tutumlarının belirlenmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üni. Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 32, 41-61.