Ergenlerle Diyalektik Davranış Terapisi
Öz
Diyalektik Davranış Terapisi (DDT) üçüncü dalga terapiler içinde yer alan ve deneysel olarak farklı gruplarla sınanmış yaklaşımlardan biridir. Marsha Linehan tarafından 1990’ların başında sınırda kişilik bozukluğu tanısı konmuş hastaların iyileştirilmesi amacı ile geliştirilen bu yaklaşım daha sonra farklı problem ve davranış sorunlarıyla da baş etmek için kullanılmıştır. Son yıllarda DDT’nin ergenlerle kullanımı ve ergenlerle çalışan uzmanlara yönelik geliştirilen kaynaklar açısından önemli artış vardır. Biyososyal teoriye göre ergenlerin beyni biyolojik olarak farklı çalışmaktadır; bu yüzden, geçici duygular konusunda diğer insanlardan daha kırılgandırlar. Bu çalışma da DDT’nin gelişiminin yanı sıra ergenlerle kullanım alanları, DDT’nin uygulanması ve terapinin basamakları üzerinde durulmuştur. DDT’de danışmaya başlamadan önce danışanın hangi basamakta olduğu tanılanır; bu, daha sonra uygulanacak olan teknik ve yöntemlerin ve terapi süresinin belirlenmesi açısından önem arz etmektedir. DDT dört farklı modül (Bireysel terapi, Beceri eğitimleri, Telefon görüşmeleri, Konsültasyon ekibi toplantıları) halinde uygulanabilmektedir. Ergenlerle en sık kullanılan modül beceri eğitimleri modülüdür. Bunun yanı sıra “standart DDT” olarak adlandırılan ve bireysel terapi ve beceri eğitimlerinin aynı anda kullanıldığı yöntem de çok yaygındır. Ayrıca bu çalışmada alanyazında son yıllarda yapılmış çalışmaların taraması yapılmış ve DDT’nin ergenler üzerindeki etkililiği tartışılmıştır. Çalışmanın, Türkiye’de filizlenmekte olan DDT ve DDT yaklaşımını benimseyen alan uzmanlarına, ruh sağlığı çalışanlarına ve yetişmekte olan öğrencilere kaynak olacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Diyalektik Davranış Terapisi,Ergenlik,Biyososyal Teori,Üçüncü Dalga Terapileri
Kaynakça
- Apsche, J. A., Bass, C. K., ve Houston, M. (2006). A one year study of adolescent males with aggression and problems of conduct and personality: A comparison of MDT and DBT. International Journal of Behavioral Consultation and Therapy, 2, 544-552. doi:10.1037/h0101006
- Arch, J. J., Eifert, G. H., Davies, C., Vilardaga, J. C. P., Rose, R. D., ve Craske, M. G. (2012). Randomized clinical trial of cognitive behavioral therapy (CBT) versus acceptance and commitment therapy (ACT) for mixed anxiety disorders. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 80, 750-765. doi:10.1037/a0028310
- Bass, C., van Nevel, J. ve Swart, J. (2014). A comparison between dialectical behavior therapy, mode deactivation therapy, cognitive behavioral therapy, and acceptance and commitment therapy in the treatment of adolescents. International Journal of Behavioral Consultation and Therapy, 9, 4-8. doi:10.1037/h0100991
- Brausch, A. M., ve Girresch, S. K. (2012). A review of empirical treatment studies for adolescent nonsuicidal self-injury. Journal of Cognitive Psychotherapy, 26, 3–18. doi:10.1891/0889-8391.26.1.3
- Brink, A. J. ve Wissing, M. P. (2012). A model for a positive youth development intervention. Journal of Child ve Adolescent Mental Health, 24, 1–13. https://doi.org/10.2989/17280583.2012.673491
- Canadian Mental Health Association. (t.y.). What’s the difference between CBT and DBT? Xx.xx.xxxx tarihinde: https://www.heretohelp.bc.ca/q-and-a/whats-the-difference-between-cbt-and-dbt adresinden erişilmiştir.
- Edwards, O. W., Mumford, V. E. ve Serra-Roldan, R. (2007). A positive youth development model for students considered at-risk. School Psychology International, 28, 29–45. https://doi.org/10.1177/0143034307075673
- Goldstein, T., Axelson, D. A., Birmaher, B. ve Brent, D. (2007). Dialectical behavior therapy for adolescents with bipolar disorder: A 1-year open trial. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry, 46, 820-830. doi:10.1097/chi.0b013e31805c1613
- Groves, S., Backer, H. S., van den Bosch, W. ve Miller, A. (2012). Dialectical behaviour therapy with adolescents. Child and Adolescent Mental Health, 17, 65-75. doi:10.1111/j.1475-3588.2011.00611.x
- Gülgez, Ö. ve Gündüz, B. (2015). Diyalektik davranış terapisi temelli duygu düzenleme programının üniversite öğrencilerinin duygu düzenleme güçlüklerini azaltmadaki etkisi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44, 191-208. doi:10.14812/cufej.2015.010