Metaverse Awareness of Turkish Generation Z Preservice Teachers
Abstract
The aim of this study was to examine the metaverse awareness of Turkish Generation Z pre-service teachers with regard to several variables. A total of 1048 pre-service teachers born after 2000 participated in the study in which the descriptive survey model was used. The data were collected through a questionnaire and analyzed using descriptive statistical techniques. The findings revealed that the participants had low metaverse awareness and experience of this technology. Differing from the global Generation Z, they perceived the metaverse more in the context of game and entertainment. The participants thinking that the metaverse is partially beneficial for education emphasized its role as a technological tool that supports education rather than the role of the metaverse as an educational ecosystem itself. This finding may be related to the fact that the Turkish Generation Z preservice teachers were not fully aware of the virtual and digital technology phenomenon such as the metaverse and they were not aware of its educational potential. The low awareness of the T Turkish Generation Z preservice teachers about the metaverse can be considered as a deficiency in terms of compliance of the Turkish Education System with the Information Age. It was concluded as a result of this study that the awareness of Turkish Generation Z preservice teachers, who differ from their global counterparts in some features, about virtual and digital technology is not yet ready for the transformation of Turkish Education System to into a completely virtual and digital form. Thus, this unity should be ensured through intermediate forms such as the Hybrid Model.
Keywords
Turkish Generation Z , Metaverse , Generation Z Preservice Teachers , Metaverse and Education
Kaynakça
- Acar, Ç. (2015). Anne ve babaların ilkokul ortaokul ve lise öğrencisi çocukları ile kendilerinin dijital okuryazarlıklarına ilişkin görüşleri. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Teknolojisi Bilim Dalı.
- Adıgüzel, O., Batur, H. Z. & Ekşili, N. (2014). Kuşakların değişen yüzü ve Y kuşağı ile ortaya çıkan yeni çalışma tarzı: Mobil yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(19), 165-172.
- Akça, B. E. (2016). Teknolojik tutuculuk karşısında Z kuşağını anlamak; Ortaokul gençliğinin internet kullanım algıları. Hece, 20(234), 343-354.
- Akpınar, B. & Akyıldız, T. Y. (2022). Yeni eğitim ekosistemi olarak metaversal öğretim. Tarih Okulu Dergisi, 15(56), 873-895. http://dx.doi.org/10.29228/joh.56881.
- Akpınar, B. & Halitoğlu, S. (2022). Digital transformation in education: metavaryal. 4th International Symposium on Global Pandemics and Multidisciplinary Covid-19 Studies, Ankara, 155-167.
- Ardıç, E. & Altun, A. (2017). Dijital çağın öğreneni. Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 1, 12-30.
- Artkan, M. & Kaya M. (2021). Mimarlık eğitimini Z kuşağı ile yeniden düşünmek: Bir görsel öğrenme biçimi olarak “Bricolage”. International Design and Art Journal, 3(1), 54-69.
- Avcı, K. Ş. (2017). 3 boyutlu sanal öğrenme ortamında probleme dayalı öğrenmenin, kavramsal anlama ve problem çözmeye dayalı öğrenme performansı üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Bilim Dalı.
- Balcı, A. (2009). Sosyal bilimlerde araştırma. Pegem Akademi. Bayrakçı, S. (2020). Dijital yetkinlikler bütünü olarak dijital okuryazarlık: Ölçek geliştirme çalışması. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bilişim Bilim Dalı.
- Can, E. & Gündüz, Y. (2021). Öğretmenlerin sanal sınıf yönetimi yeterlikleri. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(3), 49-68. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.875435.