İntertrokanterik kırıklarda çift eksenli femoral çivilemede traksiyon masası ve traksiyonsuz supin pozisyonunun karşılaştırılması

Introduction: The aim of this study was the comparison of the traction table and supine position without traction table in double axis femoral nailing of intertrochanteric fractures in terms of reduction quality and complication rates.

Material and method: Sixty-three patients with a mean age of 68.54±16.42 (29-97) were retrospectively analyzed. 42 patients were operated without the traction table, 21 patients were operated with the traction table. Collodiaphyseal angles and Baumgartner reduction criteria were used for radiologic evaluation. The union time of the fractures, complications, and nonunion cases were assessed.

Results: The restoration of collodiaphyseal angle was better in the group using the traction table, the reduction quality could not be restored well in the group without the traction table (p<0.05). The mean union time was calculated as 3.2±2.2 months in patients operated with the traction table while in patients who were operated without a traction table was calculated as 4.26±2.23 months (p>0.05). Cut-out and nonunion complications were more common in the group operated without traction table. Increasing difference of the collodiaphyseal angle was found to be correlated with the complication rates and union time.

Conclusion: Better reduction was achieved in the patient group that operation performed using the traction table and the complication rates were low in this group. Operation with the traction table should be the first choice for intertrochanteric fractures. The supine position without traction table may be a preferable treatment method for intertrochanteric fractures when the traction table is not available.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, intertrokanterik kırıkların supin pozisyonunda traksiyon masası kullanılarak ve kullanılmadan çift eksenli femur çivisi ile tedavisinde redüksiyon kalitesi ve komplikasyon oranları açısından karşılaştırılmasıdır.

Gereç yöntem: Ortalama yaşı 68,54±16,42 (29-97) olan 60 hasta retrospektif olarak incelendi. 42 hasta traksiyon masası olmadan ameliyat edildi, 21 hasta traksiyon masasıyla ameliyat edildi. Radyolojik değerlendirme için kollodiafizel açıları ve Baumgartner redüksiyon kriterleri kullanıldı. Kırıkların kaynama süresi, komplikasyonlar ve kaynamama vakaları değerlendirildi.

Bulgular: Kollodiyafizel açı restorasyonu, traksiyon masasının kullanıldığı grupta daha iyiydi, traksiyon masasının olmadığı grupta iyi bir redüksiyon kalitesi elde edilemedi (p<0,05). Traksiyon masası ile ameliyat edilen hastalarda ortalama kaynama süresi 3,2±2,2 ay iken traksiyon masası olmadan ameliyat edilen hastalarda 4,26±2,23 ay olarak hesaplandı (p>0,05). Traksiyon masası olmadan opere edilen grupta vida penetrasyonu ve kaynamama komplikasyonları daha fazlaydı. Kollodiafizel açı farkının artmasının komplikasyon oranları ve kaynama süresi ile korele olduğu saptandı.

Sonuç: Sonuç olarak, traksiyon masası kullanılarak opere edilen hasta grubunda daha iyi redüksiyon elde edildiği ve komplikasyon oranlarının bu grupta düşük olduğu görüldü. İntertrokanterik kırıklar için traksiyon masası ile operasyon ilk seçenek olmalıdır. Traksiyon masasız supin pozisyonu traksiyon masası mevcut olmadığında intertrokanterik kırıklar için tercih edilen bir tedavi yöntemi olabilir