Geography Teachers’ Views on Effective Geography Teaching

Abstract

Geography teaching is fulfilled within the frame of a specific curriculum and in order to achieve some acquirements in Turkey. Though there are course books prepared in accordance with the curriculum and activities in order to achieve the acquirements in geography teaching, they are geography teachers who will coordinate and fulfill the curriculum and achieve the terminal behavior defined as education. A qualitative method has been used in order to examine the teachers’ effectiveness in geography teaching. In three different types of high school, 19 geography teachers were interviewed using a semistructured interview form prepared by the researchers. During the interview, the researchers asked the teachers some questions about their teaching methods, teaching techniques and materials used, skills provided, classroom management, and developments made through in-service training. The data acquired were evaluated through content analysis and some categories were formed. According to the findings, it is seen that the geography teachers are effective in education and training. According to the results obtained from the research, it is determined that the geography teachers use the materials, methods and techniques in accordance with the curriculum. In addition, it is seen that they participate in the in-service training in order to develop and maintain the effective teaching. 

Keywords

• Effective Teaching,Curriculum,Geography Teacher,Teaching Geography,Qualitative Study

Kaynakça

1. Akınoğlu, O. (2005). Coğrafya Eğitiminin Etkililiği ve Sorunları. Marmara Coğrafya Dergisi, 12, 77-96.
2. Artvinli, E. (2010). “Teaching Styles of Geography Teachers”. Electronic Journal of Social Sciences, 9 (33), 387-408.
3. Avolos, B. (2000). Policiesforteacher in Developingcountries. International Journal of Educational Research, 6 (11), 384-401.
4. Bozkuş, K. & Marulcu, İ. (2016). Öğretmen Adaylarına Göre Etkili Öğretmen Nitelikleri. 8. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi, Çanakkale, Türkiye.
5. Can, N. (1998). Öğretmen ve Yöneticinin Etkililiğinin Öğretimdeki Rolü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 13, 55-69.
6. Creemers, B., Kyriakides, L. & Antoniou, P. (2013). Teacher Professional Development for Improving Quality of Teaching. Dordrecht: Springer.
7. Creswell, J. W. (2012). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing among Five Approaches. SAGE Publications.
8. Cruickshank, D. L., Bainer, D. L. & Metcalf, K. K. (1995). The Act of Teaching. New York: McGraw-Hillİnc.

9. Cruickshank, D. L., Bainer, D. L. & Metcalf, K. K. (1999). The Act of Teaching (2nd Edition). Boston: McGraw-Hill.
10. Demirkaya, H. (2009). Prospective Primary School Teachers’ Understanding of the Environment: A Qualitative Study. European Journal of Educational Studies, 1(1), 75- 81.
11. Doğanay, H. (2002). Coğrafya Öğretim Yöntemleri. Aktif Yay. Erzurum
12. Doğanay, H. (2014). Coğrafya Öğretim Yöntemleri (Liselerde Coğrafya Eğitim ve Öğretimi). 6. Baskı. Ankara: PegemA Yayıncılık.
13. Fidan N., Erden, M. (1999). Öğretmenlik Mesleğine Giriş. İstanbul: Alkım Yayınları
14. Genç, H., Demirkaya, H. & Karasakal, G. (2010). İlköğretim Yedinci Sınıf Öğrencilerinin Orman Kavramını Algılamaları: Fenomenografik Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 1, 34-48.
15. Güçlü, N. (2002). “Öğretmen Davranışları.” Millî Eğitim Dergisi, 147, 21-23.
16. İnel, Y. & Sezer, A. (2017). Coğrafya Konuların Öğretiminde Materyal Kullanımının Öğrenci Başarısına Etkisi: Bir Meta Analiz Çalışması. Journal of History Culture and Art Research, 6 (3), 473-491.
17. Jensen, R. A. & Kıley, T.J. (2000). Teaching, Leadingand Learning: Becoming Caring Professionals. Boston: Houghton Mifflin Company.
18. Karasar, N. (2004). Araştırmalarda Rapor Hazırlama. 12. Baskı. Ankara:Nobel Yayın Dağıtım.
19. Kavcar, C. (1987). Yüksek Öğretmen Okullarının Öğretmen Yetiştirmedeki Yeri, Gazi Üniversitesi Öğretmen Yetiştiren Yüksek Öğretmen Okullarının Dünü-Bugünü-Geleceği Sempozyumu. Ankara
20. Kuran, K. (2009). Mikro Öğretimin Öğretmenlik Meslek Bilgi ve Becerilerinin Kazanılmasına Etkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (11), 384-401.
21. Küçükahmet, L. (2000). Öğretimde Planlama ve Değerlendirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Leavy, P. (2017). Research Design: Quantitative, Qualitative, Mixed Methods, Arts-Based, and Community-Based Participatory Research Approaches (p. 11). Guilford Publications.
23. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. Beverly Hills, CA: SAGE.
24. Merriam, S. B. & Tisdell, E. J. (2015). Qualitative Research: A Guide to Design and Implementation (Jossey-Bass Higher & Adult Education Series). Wiley.
25. Minor, L. C., Onwuegbuzie, A. J., Witcher, A. E. & James, T. L. (2002). Preservice Teachers’ Educational Beliefs and Their Perceptions of Characteristics of Effective Teachers. Journal of Educational Research, 96 (2), 116-127.
26. Şen, H.Ş. & Erişen, Y. (2002). Öğretmen Yetiştiren Kurumlarda Öğretim Elemanlarının Etkili Öğretmenlik Özellikleri. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22 (1), 99-116.
27. Tatar, M. (2004). Etkili Öğretmen. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (2), 1- 26.
28. Tezbaşaran, A. (2001) “Öğretmen Yetiştirme ve Eğitim Bilimleri Paneli Bildirisi”, Ankara: AÜ Eğitim Bilimleri Fak.Yay. No: 185, 37-5.
29. Turan, S., Yıldırım, N. & Aydoğdu, E. (2012). Okul Müdürlerinin Kendi Görevlerine İlişkin Bakış Açıları. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 2 (3), 63-76.
30. Üçışık, S., Ünlü, M. & Özey, R. (2002). Coğrafya Eğitim ve Öğretiminde Fotoğrafların Önemi. Marmara Coğrafya Dergisi, 5, 1-8. Ünlü, M. (2014). Coğrafya Öğretimi, Pegem Akademi, Ankara
31. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
32. Teachingcommons (2017). Retrieved from https://teachingcommons.stanford.edu/resources /teaching/planning-your-approach/characteristics-effective-teachers.