Awareness of Hydrography Courses Students on Protection of Freshwater Resources

Öz

Freshwater, which is present on land, is covered in Hydrography issues within the field of Geography. Hydrography course helps students to understand and interpret the mechanism, importance, distribution, relationship with other earth systems and living life. Knowing the formation, properties and importance of freshwater waters is an important step towards their conscious use and preservation. The importance of freshwater resources, which have been affected by climate changes or climatic irregularities and which have dwindled as a result of the misuse of humans, is increasing day by day. Failed to reach a significant portion of the world’s population with clean fresh water, hydroelectric power plants and dams negative impacts on the ecosystem of waste due to contaminated water, biodiversity could not be protected, drought-bound migrations, and wrong water use in agriculture, flood and water damage issues such as waste, water, depending on is one of the major problems facing our world today. The aim of this study is to demonstrate the awareness of the students taking Hydrography courses on the conservation of freshwater resources. To this end, it is designed with the method of qualitative research and as descriptive work. The working group consists of 40 students who take Hydrography courses at Karabük University Faculty of Letters Department of Geography. The participants were selected from Geography Department students whose knowledge of Hydrography course was fresh. The data was collected through an open-ended questionnaire and the findings were analysed descriptive. According to the findings of the study, the students stated that the distribution of freshwater on the Earth is not stable and adequate, the species in the water is damaged, future investments in water should be planned in advance, waste should be returned to the economy by recycling instead of pouring into streams and lakes. As a result of the study, it was found that students were aware of problems with freshwater, but believed that their ability to do so individually was limited, and generally expected the solution from the state. According to these results, it may be suggested that it would be beneficial for students to be encouraged to participate in social work practices, Non-Governmental Organizations and projects in which they can take an active role.

Anahtar Kelimeler

• Hydrography,freshwater,conservation,awareness

Kaynakça

1. Akın, M., & Akın, G. (2007). Suyun önemi, Türkiye’de su potansiyeli, su havzaları ve su kirliliği. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 47(2), 105-118.
2. Akpınar, E., Küçükcankurtaran, E., Ünal Çoban, G., Yıldız, E., Öztürk, C., Yılmaz, Y.,… Ergin, Ö. (2011). Su okulu: Fen ve Teknoloji dersi öğretmenlerinde su farkındalığı oluşturmaya yönelik bir uygulama. Millî Eğitim, 40(192), 174-192.
3. Artvinli, E., & Kaya, N. (2010). 1992 Uluslararası Coğrafya Eğitimi Bildirgesi ve Türkiye’deki Yansımaları. Marmara Coğrafya Dergisi, 22, 93-127.
4. Astalin, P. K. (2013). Qualitative research designs: A conceptual framework. International Journal of Social Science & Interdisciplinary Research (IJSSIR), 2(1), 118-124.
5. Atalık, A. (2006). Küresel ısınmanın su kaynakları ve tarım üzerine etkileri. Bilim ve Ütopya, 139, 18-21.
6. Atasoy, E., & Ertürk, H. (2008). İlköğretim öğrencilerinin çevresel tutum ve çevre bilgisi üzerine bir alan araştırması. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 105–122.
7. Aydoğdu, B., & Çakır, A. (2016). An investigation of middle school students’attitudes and awareness of water use. International Journal of Environmental & Science Education, 11(16), 9520-9536.
8. Aytuğ, H. K. (2014). Sürdürülebilir su kullanımı açısından Avrupa Birliği çevre politikalarına Türkiye’nin uyumu. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi. 10(2), 1-18.

9. Can, M., Etemoğlu, A. B., & Avcı, A. (2002). Deniz suyundan tatlısu eldesinin teknik ve ekonomik analizi. Uludağ Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 7(1), 147-160.
10. Cappellaro, E., Ünal Çoban, G., Akpınar, E., Yıldız, E. & Ergin, Ö. (2011). Yetişkinler için yapılan uygulamalı çevre eğitimine bir örnek: Su farkındalığı eğitimi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 8(2), 157-173.
11. Corral-Verdugo, V. (2002). A structural model of pro-environmental competency. Environment & Behavior, 34, 531-549.
12. Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and conducting mixed methods research (2nd Ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
13. Çakmak, B., Yıldırım, M., & Aküzüm, T. (2008). Türkiye’de tarımsal sulama yönetimi, sorunlar ve çözüm önerileri. TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası II. Su Politikaları Kongresi, Cilt I, s. 215-224, Ankara.
14. Çimen, O. & Yılmaz, M. (2011). Tatlısu ekosistemleri konusundaki temel kavramların üniversite öğrencileri tarafından algılanma düzeyleri. Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(I-II), s. 40-48.
15. Damanhouri, M. S. (2012). Level of water awareness at some Jordanian universities students. Journal of Social Sciences, 8(3), 454-458.
16. DC Commission on the Arts & Humanities (2012). Reclaiming the edge, urban waterways & civic engagement. Retrieved from https://anacostia.si.edu/Resources/Reclaiming-the-Edge.pdf
17. de Miranda Coelho, J. A. P., Gouveia, V. V., de Souza, G. H. S., Milfont, T. L., & Barros, B. N. R. (2016). Emotions toward water consumption: Conservation and wastage. Revista Latinoamericana de Psicología, 48, 117-126.
18. Doğanay, H. (2000). Coğrafyaya Giriş. Konya: Çizgi Kitabevi.
19. DPT (2001). Sekizinci beş yıllık kalkınma plânı. Su havzaları kullanımı ve yönetimi özel ihtisas komisyonu raporu. DPT: 2555- ÖİK: 571, Ankara.
20. DPT (2007). Toprak ve su kaynaklarının kullanımı ve yönetimi. Dokuzuncu kalkınma plânı Özel ihtisas komisyonu raporu, Devlet Plânlama Teşkilatı, Ankara.
21. Englander, M. (2012). The interview: Data collection in cescriptive phenomenological human scientific research. Journal of Phenomenological Psychology, 43, 13-35.
22. Ergin, Ö. (2008). ‘Su farkındalığı’ üzerine bir eğitim projesi. TMMOB 2. Su Politikaları Kongresi Bildiriler Kitabı, s. 531-540.
23. Ergin, Ö., Akpınar, E., Küçükcankurtaran, E., & Ünal-Çoban, G. (2009). Su farkındalığı: Su eğitimi için öğretim materyali geliştirme (Water awareness: A teaching material for water education). Proje No: 107K291.
24. Erten, S. (2006). Enerji tasarrufu davranışında ortaya çıkabilecek psikolojik ve sosyolojik engeller. 25. Enerji Verimliliği Konferansı, 23-34 Şubat. Ankara: Hacettepe Üniversitesi. Elektrik İşleri Etüt İdaresi Genel Müdürlüğü Yayını (Kitap).
25. Evsahibioğlu, A. N., Aküzüm, T., & Çakmak, B. (2010). Su yönetimi, su kullanım stratejileri ve sınıraşan sular. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi (11-15 Ocak 2010), Millî Kütüphane Konferans Salonu, Ankara.
26. Ganguly, L., & Satpati, L. (2015). Awareness of water conservation among school students and ensuring their participation in water harvesting. International Journal of Innovative Research In Technology (IJIRT), 2(7), 792-794.
27. Gentles, S. J., Charles, C., Ploeg, J., & McKibbon, K. (2015). Sampling in qualitative research: Insights from an overview of the methods literature. The Qualitative Report, 20(11), 1772-1789.
28. Georgia Environmental Protection Division - Watershed Protection Branch (2007). Water Conservation Education Programs, EPD Guidance Document. Retrieved from https://www1.gadnr.org/cws/Documents/Conservation_Education.pdf
29. Girgin, M., & Ertürk, M. (2003). Ortaöğretim Coğrafya programlarında enerji-gıda-su konularının değerlendirilmesi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10, 31-40.
30. Gökdayı, İ. (1997). Çevrenin geleceği, yaklaşımlar ve politikalar. Ankara: Türkiye Çevre Vakfı Yayını.
31. Hoekstra, A. Y. (2008). The water footprint of food. In: Förare, J. (ed.) Water for food, The Swedish Research Council for Environment, Agricultural Sciences and Spatial Planning (Formas), Stockholm, Sweden, pp. 49-60.
32. IGU CGE (2007) (International Geographical Union Commission on Geographical Education). Sürdürülebilir Kalkınma için Coğrafi Eğitim ile ilgili Luzern (İsviçre) Deklarasyonu (Turkish). http://www.igu-cge.org/wp-content/uploads/2018/02/turkish.pdf adresinden edinilmiştir.
33. Johnson, J. (2001). 5 In-depth interviewing, in Handbook of Interview Research (Eds: Jaber F. Gubrium, & James A. Holstein), SAGE Publications, Inc., Thousand Oaks, CA, pp. 103-120.
34. Kabaş, D. (2004). Kadınların çevre sorunlarına ilişkin bilgi düzeyleri ve çevre eğitimi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Aile Ekonomisi ve Beslenme Anabilim Dalı Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
35. Karataş, A., & Karataş, E. (2016). Environmental education as a solution tool for the prevention of water pollution. Journal of Survey in Fisheries Sciences, 3(1), 61- 70.
36. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis an expanded sourcebook. Thousand Oaks, CA, US: Sage Publications Inc.
37. Orhon, D., Sözen, S., Üstün, B., Görgün, E., & Gül, Ö. (2002). Su yönetimi ve sürdürülebilir kalkınma ön rapor, Vizyon 2023: Bilim ve Teknoloji Stratejileri Teknoloji Öngörü Projesi Çevre ve Sürdürülebilir Kalkınma Paneli.
38. Qutoshi, S. B. (2018). Phenomenology: A philosophy and method of inquiry. Journal of Education and Educational Developement, 5(1), 215-222.
39. Seehamat, L., Sanrattana, U., & Tungkasamit, A. (2016). The developing on awareness of water resources management of grade 6 students in Namphong Sub-Basin. International Education Studies, 9(5), 156-165.
40. Şengül, M. (2013). Türkiye’nin su politikası ve köylülerin öfkesi. Politikalar ve Sorunlar: Küreselden Yerele Panel Bildirileri Kitabı, Nevşehir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü Su Kaynaklarının Yönetimi, s. 29-41.
41. TAC (2000) (Global Water Partnership Technical Advisory Committee). Integrated water resources management. TAC Background Pap., 4, Stockholm, 71 p.
42. Tailor, G. R. (Ed.). (2005). Integrating quantitative and qualitative methods in research. Maryland: University Press of America Inc.
43. The Worldwatch Institute (2004). State of the World 2004: Special focus: The consumer society. Washington: W. W. Norton & Company Inc.
44. TMMOB (2017) (Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği). Hayatın kaynağı su, Basın açıklaması. Jeoloji Mühendisleri Odası Konya Şubesi. https://www.jmo.org.tr/genel/bizden_detay.php?kod=9656&tipi=2&sube=8#.XYohkfAzYkI adresinden edinilmiştir.
45. Tuffour, I. (2017). A critical overview of interpretative phenomenological analysis: A contemporary qualitative research approach. Journal of Healthcare Communications, 2(4), 1-5.
46. UNEP (2002) (The United Nations Environment Programme). Vital water graphics: An overview of the state of the world’s fresh and marine waters. Nairobi.
47. Volkan, F., & Boz, B. (2006). Türkiye’de su kaynakları geliştirme politikalarına yönelik tespitler ve öneriler. TMMOB Su Politikaları Kongresi Bildiriler Kitabı (21-23 Mart 2006), s. 150-155.
48. Walia, R. (2015). A saga of qualitative research. Social Crimonol, 5(2), 124.
49. Viswambharan, A. P., & Priya, K. R. (2016). Documentary analysis as a qualitative methodology to explore disaster mental health: Insights from analysing a documentary on communal riots. Qualitative Research, 16(1), 43-59.
50. Yıldız, D., & Özbay, Ö. (2011). Kal(kın)dırma kuvveti olarak su, GAP-KOP-DAP. http://www.topraksuenerji.com/Report_GAP_KNIGHT_DAP_17_Agustus_2011.pdf adresinden edinilmiştir.
51. Yılmaz, M. L., & Peker, H. S. (2013). Su kaynaklarının Türkiye açısından ekono-politik önemi ekseninde olası bir tehlike: Su savaşları. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 57-74.
52. Yücel, M., Uslu, C., Altunkasa, F., Gürçay, S. S., & Say, P. N. (2008). Adana’da halkın çevre duyarlılığının saptanması ve bu duyarlılığı artırabilecek önlemlerin geliştirilmesi, Adana Kent Sorunları Sempozyumu, 363-382, TMMOB.
53. Zor, S., & Dervişoğlu, S. (2017). Öğrencilerin tatlısu kaynaklarını koruma eğilimlerine etki eden faktörler. Online Fen Eğitimi Dergisi, 1(1), 1-10.