Yazın çevirisi incelemelerinde yorumlayıcı çeviri kuramı
Öz
XX. yüzyılda başlayan çeviri alanındaki
araştırmalar, yerini giderek çevirinin bilimselleşme yolunda kat ettiği
çalışmalara bırakmıştır. Bu çalışmaların başında belirli bir alana kazandırılan
çevirilerin, çeviribilimin gücünün ve bağımsızlığının temeli olan çeviri
kuramları çerçevesinde incelenmeleri gelmektedir. Daha çok XXI. yüzyılda
karşılaşılan bu tür incelemelerin odağını yazılı çeviriler oluşturmaktadır. Bu
çeviri incelemelerine en iyi örnekler sunabilecek alan, yazın çevirisidir.
Farklı dil kullanımlarına sahip türler içeren yazın çevirisi alanı,
uluslararası ve yazınlararası bir görev üstlenmektedir. Bu yüzden, bu alanda
yapılacak çeviriler diğer çeviri alanları kadar önemli olmakla birlikte, bir
ülke yazınının çeviri yoluyla hem gelişmesinde hem de yayılmasında önemli bir
rol oynamaktadır. Böylece çeviri kuramları çerçevesinde yazın alanında yapılan
çevirileri incelemek, bu alanda çalışmalar yapan araştırmacılara ve yetişen
çevirmen adaylarına ışık tutacağı gibi, yazarların eserlerinin doğru çeviri
süreçlerinden geçerek hedef dilde kontrollü bir şekilde yer almasını
sağlayacaktır. Burada, çeviri çalışmalarında kuramların önemi ortaya
çıkmaktadır. Bu kuramlardan biri de Yorumlayıcı Çeviri Kuramı’dır. Yazın
çevirisi incelemelerinde arka planda kaldığı düşünülen ve merkezine çevirmenin
kararlarını alan bu kuramın çeviri sürecini ele alışı dikkat çekmektedir.
Çeviri sürecini, çeviride eşdeğerlik ve uygunluk ilkesiyle birlikte anlam,
anlama, sözcüklerden sıyırma ve yeniden ifade etme aşamalarına dayandırır.
Çalışmamızda, Yorumlayıcı Çeviri Kuramı’nın çeviri sürecini oluşturan bu
aşamaları, Fransızcadan Türkçeye birden fazla çevrilmiş roman, tiyatro, öykü ve
şiir gibi farklı dil özelliklerine sahip yazın türlerinden karşılaştırmalı
örneklerle çevirmenlerin kararları incelenecektir. Bu incelemeyle, Yorumlayıcı
Çeviri Kuramı’nın çeviri süreçlerini uygulamalı ve karşılaştırmalı göstermek,
yazın çevirisi sürecindeki çevirmen kararlarına dikkat çekmek ve kuramsal
çeviri incelemeleri alanına katkı sağlamak amaçlanmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksoy, N. B. (2002). Geçmişten günümüze yazın çevirisi. Ankara: İmge. Albir, A. H. (2005). La théorie interprétative de la traduction-sa place en traductologie. F. Israël & M. Lederer (Ed.), La théorie interprétative de la traduction I - genèse et développement içinde (s.163-193). Paris: Lettres modernes minard. Alkan, E. (1994). Gérar de Nerval: yaşamı-sanatı-yapıtları. İstanbul: İnkılap. Alkan, E. (2005). Şiir sanatı. İstanbul: İnkılap. Delisle, J. (1980). L’Analyse du discours comme métohde de traduction. Ottowa: Éditions de l’Université d’Ottowa. Delisle, J. (2005). Le sens à travers l’histoire de la traduction de l’Antiquité à la fin du XIXe siècle. F. Israël & M. Lederer (Ed.), La théorie interprétative de la traduction II – convergences, mise en perspective içinde (s.211-228). Paris: Lettres modernes minard. Ionesco, E. (1965). Kel şarkıcı (Ü.Tamer-G. Erkal, Çev.). İstanbul: De. Ionesco, E. (1966). Notes et contre-notes. Paris: Gallimard. Ionesco, E. (1991). Théâtre complet. Paris: Gallimard. Ionesco, E. (1997). Toplu oyunları 2: kel şarkıcı, ders (H. Anamur, Çev.). İstanbul: Mitos Boyut. Laplace, C. (2005). La genèse de la théorie Interprétative de la traduction. F. Israël & M. Lederer (Ed.), La théorie interprétative de la traduction I-genèse et développement içinde (s.21-66). Paris: Lettres modernes minard. Lederer, M. (1994). La traduction aujourd’hui. Paris: Hachette-Livre. Lederer, M. (2005). Défense et illustration de la théorie interprétative de la traduction.. F. Israël & M. Lederer (Ed.), La théorie interprétative de la traduction I-genèse et développement içinde (s.92-139). Paris: Lettres modernes minard. Maupassant, G. D. (1903). Claire de lune. Paris: Librarie Paul Ollendorf. Maupassant, G. D. (1943). Ay ışığı (S. Sevin, Çev.). Ankara: Himi. Maupassant, G. D. (2008). Ay Işığı (T. Yücel, Çev.). İstanbul: Can. Maupassant, G. D. (2018). Ay Işığı (H. Portakal, Çev.). İzmir: Cem. Nerval, G. D. (1964). Les cydalises (H.K. Öztaş, Çev.). H. Kaya Öztaş (Ed.), İki dilde bir güldeste içinde (s.54-55). Ordu: Us. Nerval, G. D. (1976). İlk sevgililer (S. Eyüboğlu-O. V. Kanık, Çev.). Magdi Rufer Eyüboğlu (Ed.), Sabahattin Eyüboğlu şiir çevirileri içinde (s.23). İstanbul: Cem. Nerval, G. D. (1994). Nerde sevdiğimiz kızlar (E. Alkan, Çev.). Erdoğan Alkan (Ed.), Gérard de Nerval: yaşamı-sanatı-yapıtları içinde (s.188). İstanbul: Broy. Pavis, P. (1999). Sahneleme-Kültürler kavşağında tiyatro (S. Kamber, Çev.). Ankara: Dost. Salomon, P. (1978). Littérature française. Paris: Bordas. Saraç, T. (2003). Fransızca-Türkçe sözlük. İstanbul: Adam. Türk Dil Kurumu (2019). Güncel Türkçe sözlük. http://sozluk.gov.tr/ sayfasından erişilmiştir. Vural, H. (2002). Öykü dili. Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, C:2002/II, 607, s.225-228. Yücel, T. (1978). Çeviride anlatı dili. Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, C: XXXVIII, 322, s.76-79. Zola, E. (1969). Hayvanlaşan İnsan (H. Varoğlu, Çev.). İstanbul: Remzi. Zola, E. (1997). La bête humaine. Paris: Fasquelle. Zola, E. (2018). Hayvanlaşan İnsan (A. Özgüner, Çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür. Zola, E. (2018). Hayvanlaşan İnsan (İ. C. Erseven, Çev.). Ankara: İmge.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dilbilim
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Onur Özcan
*
0000-0002-4965-1627
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
21 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
21 Ağustos 2019
Kabul Tarihi
20 Eylül 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 16
Cited By
Cess Nootebom’un “Cennet Kayıp” adlı romanının Türkçe çevirisinde biçem analizi
RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.29000/rumelide.656922Türkiye’deki çeviri konulu tezler üzerine tematik bir inceleme (1985-2020)
RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.29000/rumelide.1032583A Study on the Interdisciplinary Nature of Translation Studies
Journal of Language Research
https://doi.org/10.51726/jlr.1193899