Türkiye'de okul yöneticisi eğitimi: ‘İmza Pedagojisi’ yeniden anlamlandırma fırsatı olabilir mi?
Öz
Okul yöneticilerini yetiştirme ve atama sistemi, Türkiye’de hâlâ kurumsallaşmış bir modelden yoksundur ve mevcut sistem, yöneticilik için gerekli ek yeterlilikleri yeterince dikkate almamaktadır. Millî Eğitim Bakanlığı'nın yakın bir gelecekte zorunlu hale getireceği Öğretmen Akademileri eğitimleri, bu boşluğu doldurmaya aday olabilir. Ancak okul yöneticisi yetiştirme konusundaki deneyim ve pratik göz ardı edilecek gibi gözükmektedir. Eğitim Yönetimi Tezsiz Yüksek Lisans programları, yıllardır okul yöneticisi yetiştirme konusunda bir deneyime erişmiştir. Okul lideri adaylarının teorik bilgileri pratik deneyimlerle pekiştirmelerini teşvik eden yenilikçi bir yaklaşım olarak ön plana çıkan imza pedagojisi anlayışıyla bu programları yorumlamak gelecek için öngörüler sağlamaktadır. Bu bağlamda okul yöneticisi adaylarına yüzeyde ‘ne öğretilmeli’, derinde ‘nasıl öğretilmeli’ ve bunlar örtük olarak ‘hangi değerlerle’ teoriyi ve pratiği buluşturmalı sorularına cevap aramak gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler
Okul yöneticiliği eğitimi , imza pedagojisi , teori-pratik uyumu , yönetici atama
Kaynakça
- Açıkalın, A. (1998). Teknik ve toplumsal yönleriyle okul yöneticiliği. Pegem A Yayıncılık.
- Cansoy, R., Gümüş, S., & Walker, A. (2024). Challenges in implementing instructional leadership: Insights from Türkiye school principals. Educational Management Administration & Leadership, 17411432241263915. https://doi.org/10.1177/17411432241263915
- Deniz, Ü., & Erdener, M. A. (2020). Levels of school administrators exhibiting instructional supervision behaviours: Teachers’ perspectives. Research in Educational Administration and Leadership, 5(4), 1038-1081. https://doi.org/10.30828/real/2020.4.3
- Gümüş, S., & Akçaoğlu, M. (2013). Instructional leadership in Türkiye primary schools: An analysis of teachers’ perceptions and current policy. Educational Management Administration & Leadership, 41(3), 289-302. https://doi.org/10.1177/1741143212474801
- Kılınç, A. Ç., Er, E., & Beycioğlu, K. (2021). Mapping the terrain of training and appointment of educational leaders in the Türkiye context: An historical perspective. In Internationalisation of Educational Administration and Leadership Curriculum: Voices and Experiences from the ‘Peripheries’ (pp. 139-157). Emerald Publishing Limited. https://doi.org/10.1108/978-1-83909-864-220211009
- Kondakçı, Y., Orucu, D., Oguz, E., & Beycioglu, K. (2019). Large-scale change and survival of school principals in Türkiye. Journal of Educational Administration and History, 51(4), 301-315. https://doi.org/10.1080/00220620.2019.1574724
- MEB. (2024). Öğretmenlik meslek kanunu. Resmi Gazete (Sayı: 32696). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2024/10/20241018-1.htm
- Shulman, L. S. (2005). Signature pedagogies in the professions. Daedalus, 134(3), 52-59.
- Şimşek, H. (2004). Eğitim yöneticilerinin yetiştirilmesi: karşılaştırılmalı örnekler ve Türkiye için öneriler. Çağdaş Eğitim Dergisi, 29(307), 13-21.
- Sincar, M. (2013). Challenges school principals facing in the context of technology leadership. Educational Sciences: Theory and Practice, 13(2), 1273-1284.