An investigation into apprenticeship education in Kars

Öz

The system of apprenticeship, journeywork and mastership is a tradition with a history of 800 years and tracing to Great Seljuk Empire. The effect of technology and modern changes on this system, which has been going on for centuries, and modern apprenticeship understanding have been put forward. The present study probes to investigate the education methods practiced in apprentice-master relationships, ways of doing jobs and the plans of the apprentices to set up a business in the future. Furthermore, determining the apprentices’ thoughts regarding payments and working conditions are involved among the aims of the study as well. The data were collected through semi-structured interview with twenty people working as an apprentice in different businesses in Kars. Kinship relations come to the forefront in apprentice selection. The majority of apprenticeship students are aiming to acquire a profession. It was found that apprentices were encouraged to go to the training center. Furthermore, the apprentices were observed to be exposed to verbal violence when they made something wrong during vocational training. It is seen that the graduates of Vocational High School do not work in industry and they work as a continuation of the education of a limited number of people.

Anahtar Kelimeler

• Apprenticeship
• Journeywork
• Mastership
• Vocational Education Training
• Kars

Kars ilinde çıraklık eğitimi üzerine bir analiz

Öz

Çıraklık, kalfalık ve ustalık sistemi 800 yıllık bir geçmişe sahip ve Büyük Selçuklu İmparatorluğu'na kadar uzanan bir gelenektir. Yüzyıllardır süren bu sistemde teknoloji ve modern değişikliklerin etkisi ile yeni ve modern çıraklık anlayışı öne çıkmaktadır. Bu çalışma, çırak-usta ilişkilerinde uygulanan eğitim yöntemlerini, iş yapma şekillerini ve çırakların gelecekte bir iş kurma planlarını araştırmayı amaçlamaktadır. Ayrıca, çırakların maaşları ve çalışma koşullarına ilişkin düşüncelerinin belirlenmesi de çalışmanın amaçları arasında yer almaktadır. Araştırmanın verileri, Kars'ta farklı işletmelerde çırak olarak çalışan yirmi kişiyle yarı yapılandırılmış görüşme yoluyla toplanmıştır. Elde edilen veriler ışığında akrabalık ilişkilerinin çırak seçiminde ön planda olduğu belirlenmiştir. Çıraklık eğitimine katılanların çoğunluğu bir meslek edinmeyi hedeflemektedir. Ustaları tarafından çırakların eğitim merkezine gitmesine teşvik edildiği görülmüştür. Mesleki eğitim sırasında çırakların sözlü şiddete maruz kaldıkları da gözlenmiştir. Meslek Yüksek Okulu mezunlarının sanayide usta olarak yer almadıkları belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çıraklık
• Kalfalık
• Ustalık
• Mesleki Eğitim
• Kars

Kaynakça

1. Abay, A. (2002). Cırak ogrencilerin sorunları Bostancı Cıraklık Egitim Merkezi Ogrencileri Ornegi. Kocaeli Universitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4, 107-139.
2. Akpinar, Y. (2003). Meslek yuksek okullarına sınavsız gecis. Kuram ve Uygulamada EgitimYonetimi, 33, 8-25.
3. Aksoy, E. (2018). Usta-cırak iliskisinin “iftarlık gazoz” filmindeki yansımaları uzerine bir degerlendirme. Kultur Arastırmaları Dergisi, 1 (1), 64-69.
4. Arikan, G., & Goksu, S. (1986). Ankara İskitlerde ototamirciligi is kolundaki cırak cocuklar uzerinde bir arastırma. Hacettepe Universitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakultesi Dergisi, 4 (1), 37-49.
5. Aslan, F. (2012). Kars yoresi âsıklarının usta-cırak gelenegi bakımından degerlendirilmesi. İstanbul Universitesi Edebiyat Fakultesi Turk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 36, 41-77.
6. Bayram, M. (1991). Ahi Evren ve Ahi Teskilâtı’nın kurulusu. Konya: Damla Matbaacılık ve Ticaret.
7. Dogan, M., Gun, I., & Senol, V. (2018). Mesleki egitim merkezi ogrencilerinde is kazası sıklıgı ve etkileyen etmenler. Saglık Bilimleri Dergisi, 27 (1), 22-28.
8. Durak, I., & Yucel, A. (2010). Ahiligin sosyo-ekonomik etkileri ve gunumuze yansımaları. Suleyman Demirel Universitesi İİBF Dergisi, 2 (15), 151-168.

9. Eichhorst, W., Planas, N.R., Schmidl, R., & Zimmermann, F.L. (2015). A road map to vocational education and training in industrialized countries. ILR Review, 682, 314-337.
10. Euwals, R., & Winkelmann, R. (2002). Mobility after apprenticeship-evidence from register data. Applied Economics Quarterly, 48 (3), 256-278.
11. Euwals, R., & Winkelmann, R. (2003). Training intensity and first labor market outcomes of apprenticeship graduates. Working Paper No. 0308, University of Zurich, Socioeconomic Institute, Zurich.
12. Fersterer, J., Pischke, J.S., & Ebmer, R. (2008). Returns to apprenticeship training in Austria: evidence from failed firms. Scandinavian journal of economics, 110 (4), 733-753.
13. Gospel, H.F. (1995). The decline of apprenticeship training in Britain. Industrial Relations Journal, 26 (l), 32-44.
14. Gokmen, E. (2006). Aydın vilayetinde cırak mektepleri. Turk Egitim Bilimleri Dergisi, 4 (2), 141-152.
15. Gurata, M. (1975). Unutulan adetlerimiz ve loncalar. Ankara: Tisa Matbaacılık.
16. Hoeckel, K. (2008). Costs and benefits in vocational education and training. Paris: Organisation for Economic Co-Operation and Development (OECD).
17. Ilhan, O.I., Demirbas, H., & Dogan, B.Y. (2005). Cıraklık egitimine devam eden calısan genclerde alkol kullanımı uzerine bir calısma. Turk Psikiyatri Dergisi, 164, 237-244.
18. Kayadibi, F. (2000). Anadolu Selcuklular doneminde ahi teskilatında egitim. Sosyoloji Konferansları Dergisi, 26, 177-187.
19. Kilavuz, A. (2004). Ahilik kurumunda din ve ahlâk egitimi anlayısı. I.Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Arastırmaları Sempozyumu kitabı 2, 615-628, Kırsehir.
20. Lave, J. (1977). Cognitive consequences of traditional apprenticeship training in West Africa, Anthropology and Educatıon Quarterly, 83, 177-180.
21. Lajoie, S.P., & Lesgold, A.M. (1992). Apprenticeship training in the workplace: Computer-coached practice environment as a new form of apprenticeship In Intelligent instruction in computer: Theory and practice, Edt.: M.J. Farr & J. Psotka. Washington, DC: Taylor ve Francis. pp.15-36.
22. Lerman, R.I. (2012). Can the United States expand apprenticeship? Lessons from experience. IZA Policy Paper 46 . Bonn, Germany: IZA-Institute for the Study of Labor.
23. Muehlemann, S., & Wolter, S.C. (2006). Regional effects on employer provided training: Evidence from apprenticeship training in Switzerland, CESifo Working Paper, No. 1665, Munich: Center for Economic Studies and Ifo Institute CESifo.
24. Nickell, S., & Bell, B. (1996). Changes in the distribution of wages and unemployment in OECD Countries.The American Economic Review, 86 (2), 302-308.
25. O’Reilly, J., Eichhorst, W., Gábos, A., Hadjivassiliou, K., Lain, D., Leschke, J.,..., &Villa, P. (2015). Five Characteristics of Youth Unemployment in Europe: Flexibility, Education, Migration, Family Legacies, and EU Policy, SAGE Open, 1-19.
26. Rein, V. (2017). Towards the Compatibility of Professional and Scientific Learning Outcomes: Insights and Options in the Context of Competence Orientation. International Journal for Research in Vocational Education and Training, 44, 325-345.
27. Sormaz, U., & Sanlıer, N. (2015). Yiyecek-icecek hizmetleri bolumu cırak ogrencilerinin ogun atlama alıskanlıkları ve saglık durumlarının degerlendirilmesi. Kastamonu Egitim Dergisi, 23 4, 1619-1632.
28. Schwendimann, B. A., De Wever, B., Hämäläinen, R., & Cattaneo, A.A.P. (2018). The State-of-the-Art of Collaborative Technologies for Initial Vocational Education: A Systematic Literature Review. International Journal for Research in Vocational Education and Training, 51, 19-41.
29. Sahinkesen, A. (1991). Ciraklik egitiminin Osmanli Donemi durumu. Ankara Universitesi Egitim Bilimleri Fakultesi Dergisi, 2 24, 387-403.
30. Temel, H. (2007). Ahilik teskilatinin halkin egitim ve ogretimindeki rolu. Master Thesis, Selcuk Universitesi/Sosyal Bilimler Enstitusu, Konya.
31. Tomak, L., Coskun, M., Elmacıoglu, F., & Peksen, Y. (2009). Samsun Ciraklik Egitim Merkezindeki ciraklarin antropometrik olcumlerinin saptanmasi. Fırat Tıp Dergisi, 14 3, 186-192.
32. Turan, K. (1996). Ahilikten gunumuze mesleki ve teknik egitimin tarihi gelisimi. İstanbul: M.U. İlahiyat Fakultesi Vakfı Yayınları.
33. Turan, O. (1980). Selcuklular Tarihi ve Turk-İslam Medeniyeti, İstanbul: Otuken Nesriyat.
34. Turla, A., Tomak, L., & Peksen, Y. (2009). Ciraklik egitim merkezine devam eden genclerin isyerinde istismara ugrama sıklıgı, Turkiye Klinikleri Journal of Pediatrics. 183,167-73.
35. Turk-İs Turkiye İsci Sendikaları Konfederasyonu, Retrieved from http://www.turkis.org.tr/MAYIS-2020-ACLIK-VE-YOKSULLUK-SINIRI-d414750
36. Uslu, Y. (2014). Mugla İlinde oto yan sanayi’nde cırak olarak calısan cocuk ve genc iscilerin calısma kosulları ve issaglıgı ve guvenligi bakımından degerlendirilmesi. Master Thesis, Sıtkı Kocman Universitesi/ Sosyal Bilimler Enstitusu, Mugla.