Okuma Güçlüğü Yaşayan İlkokul Öğrencilerinin Okuma Hatalarının İncelenmesi

Öz

Okuma güçlüğü, normal veya üstün zekâ düzeyinde olmasına rağmen öğrencinin okuma becerilerinde problem yaşamasına sebep olan özel öğrenme güçlüğüdür. Öğrenciyi okuma-yazma sürecinde olumsuz etkileyen birçok faktör mevcuttur ve bunlardan bir tanesi de okuma esnasında yapılan sesli okuma hatalarıdır. Bu araştırmada okuma güçlüğü yaşayan ilkokul öğrencilerinin sesli okuma esnasında yaptıkları okuma hataları çeşitli değişkenler açısından belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma, nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılarak yapılmıştır. Veriler, uygun örnekleme yöntemi ile belirlenen 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Mersin ili merkezinde ilkokul 4. sınıfa giden toplamda 32 öğrenciden elde edilmiştir. Öğrencilerin sesli okuma sırasında yaptıkları hatalar ve bu hataları hangi sıklıkta yaptıkları; cinsiyet, anne ve baba eğitim seviyesi, kitap okuma sıklıkları, tercih ettikleri kitap türü ve okuma ortamına göre farklılaşıp farklılaşmadığı belirlenmiştir. Buna göre en çok yapılan sesli okuma hataları ekleme yapma, çıkarma yapma ve yerine koymadır. Bunun yanında demografik özelliklerin okuma güçlüğü yaşayan ilkokul öğrencilerinin yaptıkları okuma hataları üzerinde farklılık yaratmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Dolayısıyla araştırma sonucunda sesli okuma hatalarında demografik özelliklerin belirgin bir hatanın öne çıkmasında etkili olmadığı, hataların sıklıklarının farklı seviyelerde olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• ilkokul öğrencileri
• okuma güçlüğü
• okuma hataları

Investigation of Reading Mistakes of Primary School Students’ who Have Reading Difficulties

Öz

Reading disability is a special learning disability that causes problems in the reading skills of the student despite being at a normal or gifted level. There are many factors that negatively affect the student's reading-writing process, and one of them is reading aloud errors during reading. In this study, the reading errors made by primary school students with reading difficulties during reading aloud were tried to be determined in terms of various variables. The study was conducted using descriptive survey model, one of the quantitative research methods. The data were obtained from a total of 32 primary school 4th grade students in the city center of Mersin in the 2019-2020 academic year, which was determined with the appropriate sampling method. The mistakes students make while reading aloud and how often they make these mistakes; were determined whether it differentiated according to gender, parents' education level, their reading frequency, the type of book they preferred and the reading environment. Accordingly, the most common reading errors are adding, subtracting and replacing. In addition, it was concluded that demographic features do not make any difference on reading errors made by primary school students who have reading difficulties. Therefore, as a result of the research, it can be said that demographic characteristics are not effective in the prominence of a significant error, and the frequency of errors is at different levels.

Anahtar Kelimeler

• primary school students
• reading difficulties
• reading mistakes

Kaynakça

1. Akyol, H. (2012). Türkçe ilk okuma yazma öğretimi. Pegem Akademi.
2. Akyol, H. (2013). Programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri. Pegem Akademi Yayınları.
3. Akyol, H., & Kodan, H. (2016). Okuma güçlüğünün giderilmesine yönelik bir uygulama: Akıcı okuma stratejilerinin kullanımı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(2), 7-21.
4. Akyol, H., & Ketenoğlu Kayabaşı, Z. (2018). Okuma Güçlüğü Yaşayan Bir Öğrencinin Okuma Becerilerinin Geliştirilmesi: Bir Eylem Araştırması. Eğitim ve Bilim, 43(193), 143-158.
5. Akyol, H. & Sever, E. (2019). Okuma Yazma Güçlüğü ve Bir Eylem Araştırması: İkinci Sınıf Örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(3), 685-707.
6. Allington, R. L., & McGill-Franzen, A. (1980). Word identification errors in isolation and in context: Apples vs. Oranges. The Reading Teacher, 33, 795-800.
7. Ateş, S., & Yıldız, M. (2011). Okumayı farklı yöntemlerle öğrenen ilköğretim üçüncü sınıf öğrencilerinin sesli okuma akıcılıklarının karşılaştırılması, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(1), 101-124.
8. Baydık, B., Ergül, C., & Bahap Kudret, Z. (2012). Okuma güçlüğü olan öğrencilerin okuma akıcılığı sorunları ve öğretmenlerinin bu sorunlara yönelik öğretim uygulamaları. İlköğretim Online, 11(3), s.778-789.

9. Bilge, H., & Sağır, M. (2017). Ortaokul öğrencilerinin okuma hatalarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 77-88.
10. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem A Yayıncılık.
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (20. Baskı). Pegem A Yayıncılık.
12. Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th Ed.). SAGE.
13. Daly, E. J., Chafouleas, S., & Skinner, C. H. (2005). Interventions for reading problems. Te Guilford Press.
14. Dağ, N. (2010). Okuma Güçlüğünün Giderilmesinde 3P Metodu ile Boşluk Tamamlama (Cloze) Tekniğinin Kullanımı Üzerine Bir Çalışma. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 11(1) 63-74.
15. Davenport, M. R. (2002). Miscues not mistakes: Reading assessment in the classroom. Heinemann.
16. Demir, H. (2015). Yanlış Analizi Envanteri’nin ilkokul öğrencilerinin okumalarının değerlendirilmesinde kullanımı. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
17. Doğangün, B. (2008). Özel Eğitim Gerektiren Psikiyatrik Durumlar. Türkiye’de Sık Karşılaşılan Psikiyatrik Hastalıklar Sempozyum Dizisi No:62. (Mart 2008). İstanbul Üniversitesi, 157-174.
18. Goodman, Y. M. (1995). Miscue analysis for classroom teachers: Some history and some procedures. Primary Voices K-6, 3(4), 2-9.
19. Gökçe-Sarıpınar, E., & Erden, G. (2010). Okuma güçlüğünde akademik beceri ve duyusal-motor işlevleri değerlendirme testlerinin kullanılabilirliği. Türk Psikoloji Dergisi, 25(65), 56-66.
20. Hughes, D., Mc Gillivray, L., & Schmidek, M. (1997). Guide to narrative language: Procedures for assessment. Thinking Publication.
21. Karasu, H. P., Girgin, Ü., & Uzuner, Y. (2011). Okuma becerilerini değerlendirmede formel olmayan okuma envanterlerinin kullanımı. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 1(1), 108-124.
22. Karasu, H. P., Girgin, Ü., & Uzuner, Y. (2013). Formel olmayan okuma envanteri. Nobel Kitabevi.
23. Karatay, H. (2013). Türkçe öğretimi el kitabı. A. Güzel, H. Karatay (Editörler), Okuma Eğitimi: kuram, uygulama, ölçme ve değerlendirme içinde (ss. 221-264). Pegem Akademi Yayınları.
24. Keser Özmantar, Z. (2019). Eğitim çalışmalarında sık kullanılan araştırma türleri. Turan, S. (Ed). Eğitimde Araştırma Yöntemleri içinde (pp. 49-78). Nobel Kitabevi.
25. Keskin, K., & Baştuğ, M. (2013). Okuma çalışmalarında tanılama ve yönlendirme: Program-tabanlı ölçmenin uygulaması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 264-273.
26. Kuruoğlu, G., & Şen, N. (2018). Okuma güçlüğü yaşayan ortaokul öğrencilerin yaptıkları okuma hatalarının incelenmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 4(2), 101-110.
27. Leslie, L., & Caldwell, J. (2006). Qualitative reading inventory-4 (4th ed.). Pearson Education Inc.
28. Ohler, J. (2013). Digital storytelling in the classroom. New media pathways to literacy, learning, and creativity. (2nd ed.) Sage Publications.
29. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd Ed.). Sage Publications Inc.
30. Pedró, F. (2006). The new millennium learners: Challenging our views on ICT and learning. Inter-American Development Bank.
31. Savaş, S., & Karataş, S. (2019). Z kuşağı öğrencisini tanımak. Kıral, E., Babaoğlan Çelik, E. & Çilek, A. (Ed). Eğitim Araştırmaları içinde (pp. 227-240). Eğitim Yöneticileri ve Uzmanları Derneği Yayınları.
32. Seçkin, Ş. (2012). Okuma güçlüğü olan ve olmayan ilköğretim öğrencilerinin okuma akıcılıkları. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
33. Sever, S. (2011). Türkçe öğretimi ve tam öğrenme. Anı Yayıncılık.
34. Sidekli, S. (2010). Eylem araştırması: ilköğretim dördüncü sınıf öğrencilerinin okuma ve anlama güçlüklerinin giderilmesi. Türklük Bilimi Araştırmaları, 27, 563-580.
35. Smart, D., Prior, M., Sanson, A., & Oberklaid, F. (2001). Children with reading difficulties: A six-year follow-up from early primary school to secondary school. Australian Journal of Psychology, 53(1), 45-53.
36. Uzuner, Y., Kırcaali İftar, G., & Karasu, P. (2005). Comparing the effects of various procedures on reconstruction of narratives according to story grammer of a youth with hearing loss. Reading Matrix, 5(2), 15-27.
37. Williams, J. P. (2005). Instruction in reading comprehension for primary-grade students: A focus on text structure. The Journal of Special Education, 39(1), 6-18.
38. Yangın, S. & Sidekli, S. (2006). Okuma güçlüğü yasayan öğrencilerin kelime tanıma becerilerinin geliştirilmesine yönelik bir uygulama. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16.
39. Yıldırım, K., Turan, S., & Bebek, N. (2012). Akıcı okumayı geliştirme dersi: Farklı bir dil ve sosyokültürel kontekstte etkililiği. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 3(9), 40-58.
40. Yılmaz, M. (2006). İlköğretim 3. sınıf öğrencilerinin sesli okuma hatalarını düzeltmede ve okuduğunu anlama becerilerini geliştirmede tekrarlı okuma yönteminin etkisi. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
41. Yılmaz, M. (2008). Kelime tekrar tekniğinin akıcı okuma becerilerini geliştirmeye etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 323-350.
42. Yüksel, A. (2010). Okuma güçlüğü çeken bir öğrencinin okuma becerisinin geliştirilmesine yönelik bir çalışma. Kuramsal Eğitimbilim, 3(1), 124-134.