COMPETENCE AND VENUE IN DETERMINATION OF EVIDENCE IN LAW OF CIVIL PROCEDURE

Öz

Determination of evidence is a temporary legal protection measure that the evidence related to a lawsuit present or to be in future is collected and secured ahead of time under certain conditions. Competence and venue in determination of evidence have been regulated in Article 401 of the Code of Civil Procedure. According to this provision, in cases where no lawsuit has been filed yet, the determination of evidence is requested from the court that will hear the main case or from the court of peace where the thing is subject to the discovery or expert examination is located or the person to be heard as a witness resides. After the lawsuit is filed, all kinds of evidence determination are requested only from the court where the case is being heard. In the study, the competence and venue in determination of evidence is discussed.

MEDENÎ USÛL HUKUKUNDA DELİL TESPİTİNDE GÖREVLİ VE YETKİLİ MAHKEME

Öz

Delil tespiti, ileride açılacak veya açılmış olan bir dava ile ilgili delillerin belirli şartlar altında vaktinden önce toplanıp güvence altına alınmasını sağlayan bir geçici hukukî korumadır. Delil tespitinde görevli ve yetkili mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 401. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre, henüz dava açılmamış olan durumlarda delil tespiti, esas hakkındaki davaya bakacak olan mahkemeden veya üzerinde keşif yahut bilirkişi incelemesi yapılacak olan şeyin bulunduğu veya tanık olarak dinlenilecek kişinin oturduğu yer sulh mahkemesinden istenir. Dava açıldıktan sonra ise, her türlü delil tespiti yalnızca davanın görülmekte olduğu mahkemeden talep edilir. Çalışmada, delil tespitinde görevli ve yetkili mahkeme konusu ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Delil Tespiti
• Geçici Hukukî Koruma
• Görev
• Yetki

Kaynakça

1. AHRENS, Hans-Jürgen, Der Beweis im Zivilprozess, Verlag Dr. Otto Schmidt, Köln, 2015.
2. AKİL, Cenk, “Medeni Yargılama Hukukunda Mahkemelerce Yapılan Delil Tespiti”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 58, S. 1, 2009, ss. 1-62.
3. AKYOL ASLAN, Leyla, Medeni Usul Hukukunda Delil Tespiti (Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na Göre), Yetkin Yayınları, Ankara, 2011.
4. ARSLAN, Aziz Serkan, “6100 Sayılı HMK Madde 401 Hükmüne Göre Delil Tespitinde Görevli ve Yetkili Mahkeme”, Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 21, S. 2, 2013, ss. 241-254 (Delil Tespiti).
5. ARSLANDOĞAN, Birce, Medenî Yargılama Hukukunda Delil Tespiti, 2. Baskı, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2020.