OKUL ÖNCESİ ÖĞRETMENLERİNDE İŞ TATMİNİ ALGISININ İNCELENMESİNE YÖNELİK ISPARTA İLİNDE YAPILAN BİR ÇALIŞMA

Öz

Meslek bir insanın ihtiyaçlarını karşılayabildiği düzeyde oldukça önemlidir. Her mesleğin kendine göre sağlamış olduğu imkânlar ve çalışanların tatmin duygularını geliştirebilme yönleri farklılık gösterebilir. Bunların arasında okul öncesi öğretmenlerinin iş tatmin düzeylerinin incelenmesi ayrı bir önem arz etmektedir. Bunun için öğretmenler gelecek nesilleri yetiştirirken epey zorlu ve emek isteyen bir süreçten geçmektedirler. Okul öncesi öğretmenlerinin iş tatmin düzeylerini belirleyen pek çok faktörler bulunmaktadır. Bu faktörler arasında, ekonomik faktörler, çalışma koşulları, çalışma saatleri, kurumdaki yöneticilerin tutum ve davranışları ile bireysel özellikler yer almaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Okul öncesi öğretmenler
• iş tatmini
• yaş
• medeni durum
• cinsiyet
• kıdem ve değişken

Kaynakça

1. AKINCI, Z. (2002). “Turizm Sektöründe İş gören İş Tatminini Etkileyen Faktörler: Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerinde Bir Uygulama”, Akdeniz Üniversitesi İİBF Dergisi, S. 4, 2002, ss. 1-25.
2. AKKAN, Ö. (2008). Milli Eğitime Bağlı Meslek Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin İş Tatmini, Yeditepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
3. AKSAYAN, S. (1990). Koruyucu ve Tedavi Edici Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Hemşirelerin İş Doyumu Etkenlerinin İrdelenmesi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
4. AKSU, G. ACUNER, A. M. ve TABAK, R. S. (2002). “Sağlık Bakanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatı Yöneticilerinin İş Doyumuna Yönelik Bir Araştırma”, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, c. 55, S. 4, ss. 271-282.
5. ALİYEVA, S. (2001). Tekstil Sektöründe Bir Araştırma: Hizmet-içi Eğitim Programlarının Çalışanların İş Tatmini ve İş Stresi Üzerindeki Etkisi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
6. ARSLAN, Z. (2006). Öğretmenlerde Dindarlık, Değerler ve İş Doyumu Üzerine Bir Araştırma, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
7. AŞIK, N. A. (2010). “Çalışanların İş Doyumunu Etkileyen Bireysel ve Örgütsel Faktörler İle Sonuçlarına İlişkin Kavramsal Bir Değerlendirme”, Türk İdare Dergisi, S. 467, ss. 31-51.
8. AVCILAR, M. Y. (2005). “Kişisel Etik Kaynakları ve Ağızdan Ağıza İletişim Ağı”, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, c. 19, S. 2, 2005, ss. 333-347.

9. BAŞARAN, İ. E. (2004). Eğitim Psikolojisi, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
10. BAYSAL, A. C. (1978), “İşletmelerde İş Tatmini Ölçmede Kullanılan Psikoteknik Yöntemler”, İ.Ü. İşletme Fakültesi Dergisi, c. XVII, S. 2,
11. BAYSAL, A. C. (1981). Sosyal ve Örgütsel Psikolojide Tutumlar, İşletme Fakültesi Yayınları, İstanbul.
12. BİLGİN, L. (1992). Çalışma Psikolojisi Ders Notları, Eskişehir.
13. BÖLÜKTEPE, F. E. (1993). Kamu Örgütlerinde İş Tatmini, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzurum.
14. BUDAK, G. (1999). İşletmeleri Başarıya Ulaştıran Yol, İzmir Ticaret Odası Yayınları, İzmir.
15. BUDAK, A. (2006). Kamu Sektöründe Çalışanların İş Doyum Düzeyi: Milli Savunma Bakanlığı Akaryakıt İkmal ve Nato Pol Tesislerinde Bir Uygulama, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir.
16. CANBAY, S. (2007). İlköğretim Okullarında Çalışan Öğretmenlerin İş Doyumu ve Denetim Odağı İlişkisi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
17. ÇALIŞKAN, Z. (2005). “İş Tatmini: Malatya’da Sağlık Kuruluşları Üzerine Bir Uygulama”, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, c. 4, S. 1, 2005, ss. 9-18.
18. ÇARIKÇI, İ. H. (2000). “Çalışanlarda İş Tatminini Etkileyen Kişisel Özellikler ve Örgütsel Sonuçları - Süpermarket Çalışanları Üzerine Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, c. 5, S. 2, ss.161-168.
19. ÇETİNKANAT, C. (2000). Örgütlerde Güdüleme ve İş Doyumu, Anı Yayıncılık, Ankara.
20. DUMAN, T. (1991). Türkiye’de Ortaöğretime Öğretmen Yetiştirme (Tarihi Gelişimi), Milli Eğitim Basımevi, İstanbul.
21. DEMİR, N. (2007). Örgüt Kültürü ve İş Tatmini, Türkmen Kitabevi, İstanbul.
22. ERDOĞAN (1994). İşletmelerde Davranış, Beta Basım Yayın Dağıtım, İstanbul.
23. ERDOĞAN, İ. (1996). İşletme Yönetiminde Örgütsel Davranış, Avcıol Basım Yayın, İstanbul.
24. ERDÖNMEZ, A. B. (2004). Okul Öncesi Eğitimi Öğretmenlerinin İş Doyumları İle Benlik Tarımları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
25. GÜNBAYI, İ. ve TOPRAK, D. (2010). “İlköğretim Okulu Sınıf ve Özel Sınıf Öğretmenlerinin İş Doyum Düzeylerinin Karşılaştırılması”, İlköğretim Online, c. 9, S. 1, ss.150-169.
26. GÜRBÜZ, Y. (1998). Birinci Basamak Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Sağlık Personelinin İş Tatmin Düzeyleri ve Bunun Örgütsel Stres Kaynakları ile Karşılaştırılması, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
27. GÜVEN, Y. ve DİBEK, E. (2006). Öğretmen ve Öğretmen Adayları Etkinliklerinin Yaratıcılık Açısından İncelenmesi, I. Uluslararası Okul Öncesi Eğitim Kongresi, Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Bildiri Kitabı, Ed. Oya Ramazan, Kadriye Efe ve Gülçin Güven, İstanbul.
28. İNCİR, G. (1985). Çalışanların Motivasyonuna Genel Bir Bakış, MPM Yayınları, Ankara.
29. İŞCAN, Ö. F. ve SEVİMLİ, F. (2005). “Bireysel ve İş Ortamına Ait Etkenler Açısından İş Doyumu”, Uluslararası İlişkiler ve Siyaset Bilimleri Dergisi, c. 5, S. 1, ss. 55-64.
30. KARACA, B. (2007). İlköğretim ve Ortaöğretim Beden Eğitimi Öğretmenlerinin İş Tatmini Üzerine Ampirik Bir Çalışma: Ankara’daki Devlet Okulları İle Özel Okulların Karşılaştırılması, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
31. KESER, A. (2006). Çalışma Yaşamında Motivasyon, Alfa Aktüel Yayınları, İstanbul.
32. KOUSTELİOS, A. D. (2001). “Personal Characteristics and Job Satisfaction of Greek Teachers”, The International of Educational Management, c. 15, S. 7, ss. 354-358.
33. ORHAN, K. (1997), İş Doyumu ve Değerler, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
34. ÖZKALP, E. ve KIREL, Ç. (2001). Örgütsel Davranış, Anadolu Üniversitesi Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Vakfı Yayınları, Eskişehir.
35. SERTÇE, S. (2003). Kamu Kuruluşlarında Yöneticilerin İş Doyumu Üzerine Bir Araştırma, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
36. SİLAH, M. (2005). Endüstride Çalışma Psikolojisi, (2. Baskı), Seçkin Yayınevi, Ankara.
37. SÖZER, E. (2008). “Eğitim Fakültesi Öğrencileri ile Öğretmenlik Sertifikası Programı Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları”, Uludağ Üniversitesi 3. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi: 5-7 Eylül 1996, Program ve Bildiri Özetleri, Bursa.
38. SULU, H. (2007). Resmi ve Özel İlköğretim Okullarında Çalışan Öğretmenlerin İş Tatminleri İle Denetim Odağı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
39. TAŞDAN, M. ve TİRYAKİ, E. (2008). “Özel ve Devlet İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin İş Doyumu Düzeylerinin Karşılaştırılması”, Eğitim ve Bilim, c. 33, S. 147, ss. 54-70.
40. TINAR, M. Y. (1999). “Çalışma Yaşamı ve Kişilik”, Mess Mercek Dergisi, S.14, Nisan.
41. TOSUN, M. (1981). Örgütsel Etkililik, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, Ankara.
42. UŞUN, S. ve CÖMERT, D. (2003). “Okul Öncesi Öğretmenlerinin Hizmet İçi Gereksinimlerinin Belirlenmesi”, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 23, S. 2, ss. 126-127.
43. URL1, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/02/20060220-4.htm/17.01.2023.
44. URL2, http://karesi.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2019_09/16160608_05_MEB_Yonetici_ve_OYretmenlerinin_Ders_ve_Ek_Ders_Saatlerine_YliYkin_Karar.pdf/17.01.2023