ARAŞTIRMA GÖREVLİLERİNİN İŞ DOYUMLARININ BİREYSEL VE DEMOGRAFİK AÇIDAN İNCELENMESİ: SDÜ ÖRNEĞİ

Öz

Hızla küresel bir köy haline gelen dünyamızda,  ülkeler için belki de en önemli sorunların başında insan yetiştirmek gelmektedir. Nitelik açısından zengin bir işgücü piyasasına sahip olmak ülkelerin rekabet edebilirliği açısından son derece önemlidir. Bunu sağlayacak kurumların başında ise üniversiteler gelmektedir. Üniversitelerde akademik personelin en önemlilerinden birisini ise araştırma görevlileri oluşturmaktadır. Araştırma görevlileri, üniversitelerin gelecekteki öğretim üyesi ihtiyacını karşılayabilmek için oldukça önemli insan kaynaklarıdır. Akademik anlamda yetişmiş ve verimli bir akademisyen olabilmenin şartlarından bir tanesini de işini sevmek ve iş doyumu sağlayabilmektir. İşini seven, motive olmuş bir kişinin işinde daha başarılı ve verimli olacağı şüphesizdir. Buradan yola çıkılarak iş doyumu araştırma görevlileri üzerinde incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Araştırma görevlisi, iş doyumu, iş doyumu etkileri, fakülte kadrosu, enstitü kadrosu, ÖYP

Kaynakça

1. 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanunu. Resmi Gazete (6/11/1981). Cilt: 21, S. 17506, Tertip: 5, S. 3. http://www.yok.gov.tr/content/view/435/183/lang,tr/, Erişim Tarihi: 12.11.2013. A CAR A, Nemutlu E. ve Gürhan G., Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Araştırma Görevlilerinin İş Memnuniyeti ve Bunu Etkileyen Faktörler. Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dergisi, Ankara, 2004, 24(2): 95-106
2. AKBAL, B., “Bankalarda Uygulanan Performans Değerlendirme Kriterlerinin, Çalışanların İş Tatminleri Üzerindeki Etkilerini Belirlemeye Yönelik Bir Alan Araştırması: Ankara İli Özle ve Kamu Bankaları Karşılaştırılması”, Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yüksek Lisans Tezi), Ankara, 2010.
3. AYTAÇ, M. ve diğ., Akademisyenlerin Çalışma Yaşamı ve Kariyer Sorunları. Uludağ Üniversitesi Araştırma Fonu İşletme Müdürlüğü, Proje No: 99/29, Bursa, 2001
4. BAŞARAN, İ., Eğitim Yönetimi Nitelikli Okul, 4. Basım, Feryal Matbaası, Ankara, 2000.
5. BAYIK A., Öğrencilerin Hemşire Eğitimcilerde Etkili Eğitici Niteliklerini Değerlendirmeleri Üzerine Bir Çalışma. Uluslararası Katılımlı III. Hemşirelik Eğitimi Sempozyumu; Asistan Türleri, 1993, 47-50. www.bauer.uh.edu/Marketing/PhD/expectations
6. BİNGÖL, D., İnsan Kaynakları Yönetimi, 4.Baskı, Beta Yayınevi, İstanbul, 1998.
7. ÇETİNKANAT, C., Örgütlerde Güdülenme ve İş Doyumu. Anı Yayıncılık, Ankara, 2000. eğitim fakülteleri örneği, Anadolu Üniversitesi Yayınları; .
8. ERDOĞAN I., İşletmelerde Davranış. 7. Baskı. Miad Yayınları, İstanbul, 2007.

9. KABAKÇI, Işıl, 2006, Araştırma görevlilerinin mesleki gelişime yönelik bakış açıları:
10. KAYMAK, M., Öğretim Elemanı Piyasası! Asistanlıktan Esnek Öğretim Elemanı Piyasasına. Bilim ve Gelecek, Temmuz 2005, Sayı: 17. Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliği. www.yok.gov.tr/mevzuat/yönet/yönet. Erişim Tarihi: 28.02.2014.
11. SEVİMLİ F ve İşcan Ö.F., “Bireysel ve İş Ortamına Ait Etkenler Açısından İş Doyumu”, Ege Akademik Bakış Dergisi, İzmir, 2005; 5(1): 55-65.
12. SPECTOR P. E., Industrial and Organizational Behavior. 5. Baskı. New Jersey:John Wiley &Sons, 2008.