The Sustainable Development Goals (SDGs) necessitate a comprehensive development approach that integrates economic, environmental, and social dimensions. In this framework, the triple transformation (or triple transition) approach, which has gone beyond digital and green transformation in recent years, emphasises the evaluation of digital, green, and social transformation processes together. This study examines the effects of triple transformation on SDGs through a mechanism-based analytical framework developed based on common pathways of action that are frequently observed in the literature. The findings show that digital, green, and social transformation dimensions can be associated with all 17 SDGs; however, the strength of this relationship depends on the extent to which the transformation dimensions are supported through mechanisms of efficiency and resource optimisation, access and inclusion, governance and institutional capacity, and resilience and risk management. The study also reveals that development traps, defined as low productivity, environmental, social inclusion, and institutional weaknesses, can limit the contribution of the triple transformation to the SDGs when these mechanisms do not function effectively. In this respect, the study offers new analytical and policy-level insights into how the triple transformation can be designed more effectively in sustainable development policies.
triple transformation digital transformation green transformation social transformation sustainability
Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri (SKH), ekonomik, çevresel ve toplumsal boyutları birlikte ele alan bütüncül bir kalkınma yaklaşımını zorunlu kılmaktadır. Bu çerçevede son yıllarda dijital ve yeşil dönüşümün ötesine geçen üçüz dönüşüm (veya üçlü geçiş) yaklaşımı, dijital, yeşil ve sosyal dönüşüm süreçlerinin birlikte değerlendirilmesini öne çıkarmaktadır. Bu çalışma, üçüz dönüşümün SKH’ler üzerindeki etkilerini, literatürde tekrar eden ortak etki yolları temelinde geliştirilen mekanizma-temelli bir analitik çerçeve üzerinden incelemektedir. Bulgular, dijital, yeşil ve sosyal dönüşüm boyutlarının 17 SKH’nin tamamı ile ilişkilendirilebildiğini; ancak bu ilişkinin gücünün, dönüşüm boyutlarının verimlilik ve kaynak optimizasyonu, erişim ve kapsayıcılık, yönetişim ve kurumsal kapasite ile dayanıklılık ve risk yönetimi mekanizmaları üzerinden ne ölçüde desteklendiğine bağlı olduğunu göstermektedir. Çalışma ayrıca, düşük verimlilik, çevresel, sosyal kapsayıcılık ve kurumsal zayıflıklar şeklinde tanımlanan kalkınma tuzaklarının, bu mekanizmaların etkin işlemediği durumlarda üçüz dönüşümün SKH’lere katkısını sınırlayabildiğini ortaya koymaktadır. Bu yönüyle çalışma, üçüz dönüşümün sürdürülebilir kalkınma politikalarında nasıl daha etkili tasarlanabileceğine ilişkin analitik ve politika düzeyinde yeni içgörüler sunmaktadır.
üçüz dönüşüm dijital dönüşüm yeşil dönüşüm sosyal dönüşüm sürdürülebilirlik
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Strateji |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 13 Mayıs 2025 |
| Kabul Tarihi | 6 Şubat 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Şubat 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.54733/smar.1698504 |
| IZ | https://izlik.org/JA99SD78KX |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 7 Sayı: 2 |

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.