Etik Liderliğin Belirleyicileri Olarak Kişilik, Örgüt Kültürü ve Dini Yönelim: Antalya’daki Dört ve Beş Yıldızlı Otellerde Bir Uygulama

Faruk Kerem Şentürk

doi:10.24010/soid.369966

Etik Liderliğin Belirleyicileri Olarak Kişilik, Örgüt Kültürü ve Dini Yönelim: Antalya’daki Dört ve Beş Yıldızlı Otellerde Bir Uygulama

Öz

Araştırmanın temel amacı kişilik, örgüt kültürü ve dini yönelim değişkenlerinin etik liderlik oluşumundaki etkilerini belirlemektir. Araştırmanın evrenini Antalya’da faaliyet gösteren 4 ve 5 yıldızlı otel işletmelerinde farklı kademelerde çalışan 405 yönetici oluşturmaktadır. Araştırma yöntemi nicel olmakla birlikte veri toplama tekniği olarak anket kullanılmıştır. Geliştirilen etik liderlik ölçeğinin yapılan faktör analizi sonucunda tek faktör altında toplandığı sonucuna ulaşılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkileri tespit etmeye yönelik yapılan regresyon analizleri sonucunda ise kişilik özelliklerinden uyumluluk ve açıklık özelliklerinin, örgüt kültürü tiplerinden klan kültürünün etik liderlik ile ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Dini yönelim açısından ise hem içsel dini yönelim hem de dışsal dini yönelimin etik liderlik ile ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Etik liderlik,Örgüt kültürü,Kişilik özellikleri,Dini yönelim

Kaynakça

Albayrak, A.S. (2006), Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
Allaire, Y. ve Firsirotu, M.E. (1984), “Theories of Organizational Culture”, Organization Studies, 5(3), ss.193-226.
Allport, G.W. ve Odbert, H.S. (1936), “Trait-Names: A Psycho-lexical Study”, Psychological Monographs, 47(1), ss.1-178.
Allport, G.W. ve Ross, J.M. (1967), “Personal Religious Orientation and Prejudice”, Journal of Personality and Social Psychology, 5(4), ss.432-443.
Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., Yıldırım, E. (2007), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri-SPSS Uygulamalı, 5. Baskı, Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
Amabile, T.M., Schatzel, E.A., Moneta, G.B. ve Kramer, S.J. (2004), “Leader Behaviors and the Work Environment for Creativity: Perceived Leader Support”, The Leadership Quarterly, 15(1), ss.5-32.
Armstrong, M.B., Ketz, J.E., ve Owsen, D. (2003), “Ethics Education in Accounting: Moving Toward Ethical Motivation and Ethical Behavior”, Journal of Accounting Education, 21(1), ss.1-16.
Atkinson, R.L., Atkinson, R.C., Smith, E.E., Bem, D.J. ve Nolen-Hoeksema, S. (2010), Hilgard’s Introduction to Psychology (Psikolojiye Giriş), 12th Edition (6. Baskı), Çev. Yavuz Alogan, Ankara: Arkadaş Yayınevi.
Avolio, B.J., Walumbwa, F. ve Weber, T.J. (2009), “Leadership: Current Theories, Research and Future Directions”, Annual Review of Psychology, 60, ss.421-449.
Bakan, İ. ve Doğan, İ.F. (2012), “Hizmetkar Liderlik”, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), ss.1-12.

Barlı, Ö. (2008), Davranış Bilimleri ve Örgütlerde Davranış, 3.Baskı, Erzurum: Aktif Yayınevi.
Barney, J.B. (1986), “Can It Be a Source of Sustained Competitive Advantage?”, The Academy of Management Review, 11(3), ss.656-665.
Barrett, J.P. ve Goldsmith, L. (1976), “When is n Sufficiently Large?”, The American Statistician, 30(2), ss.67-70.
Barutçugil, İ. (2011), Kültürler Arası Farklılıkların Yönetimi, İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
Brown, M.E., Treviño, L.K. ve Harrison, D.A. (2005), “Ethical Leadership: A Social Learning Perspective for Construct Development and Testing”, Organizational Behavior and Human Decision Processes, Vol. 97, ss.117–134.
Brown, M.E. ve Treviño, L.K. (2006), “Ethical Leadership: A Review and Future Directions”, The Leadership Quarterly, Vol. 17, ss.95–616.
Butts, J.B. (2008), “Ethics in Organisations and Leadership”, Jones And Bartlett Publishers [online], ss.119-151.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011), Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 9. Baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
Büyüköztürk, Ş. (2010), Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, 11. Baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
Cameron, K.S. ve Quinn, R.E. (1999), Diagnosing and Changing Organizational Culture: Based on the Competing Values Framework, Addison-Wesley.
Cameron, K.S. ve Freeman, S.J. (1991), “Cultural Congruence, Strength and Type: Relationships to Effectiveness”, Research in Organizational Change and Development, Vol.5, ss.23-58.
Can, H., Aşan Ö. ve Aydın, E.M. (2006), Örgütsel Davranış, İstanbul: Arıkan Yayıncılık. Cattell, R.B. (1945), “The Description of Personality: Principles and Findings in a Factor Analysis”, The American Journal of Psychology, 58(1), ss.69-90.
Cattell, R.B. (1947), “Confirmation and Clarification of Primary Personality Factors”, Psychometrika, 12(3), ss.197-220.
Cirhinlioğlu, F.G. (2010), “Dini Yönelimler ve Önyargı”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), ss.1366-1384.
Cirhinlioğlu, F.G. (2006), Üniversite Öğrencilerinde Utanç Eğilimi, Dini Yönelimler, Benlik Kurguları ve Psikolojik İyilik Hali Arasındaki İlişkiler, Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Clark, J.W. ve Dawson, L.E. (1996), “Personal Religiousness and Ethical Judgements: An Empirical Analysis”, Journal of Business Ethics, 15, ss.359-372.
Costa, P.T. ve McCrae, R.R. (1992), “Four Ways Five Factors are Basic”, Personality and Individual Differences, 13(6), ss.653-665.
Coştu, Y. (2009), “Dine Normatif ve Popüler Yaklaşım: Bir Dini Yönelim Ölçeği Denemesi”, Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8(15), ss.119-139.
Dastmalchian, A., Lee, S. ve Ng, I. (2000), “The Interplay Between Organizational and National Cultures: A Comparison of Organizational Practices in Canada and South Korea Using the Competing Values Framework”, Int. J. of Human Resource Management, 11(2), ss.388-412.
De Hoogh, A.H.B., Den Hartog, D.N., Koopman, P.L., Thierry, H., Van Den Berg, P.T., Van Der Weide, J.G. ve Wilderom, C.P.M. (2005), “Leader Motives, Charismatic Leadership, and Subordinates’ Work Attitude in the Profit and Voluntary Sector”, The Leadership Quarterly, 16(1), ss.17-38.
Deal, T.B. ve Kennedy, A. (1982). Corporate Culture: The Rites and Rituals of Corporate Life, Addison-Wesley.
Denison, D.R. ve Spreitzer, G.M. (1991), “Organizational Culture and Organizational Development: A Competing Values Approach”, Research in Organizational Change and Development, Vol.5, ss.1-21.
Deshpande, R., Farley, J.U. ve Webster Jr., F.E. (1993), “Corporate Culture, Customer Orientation, and Innovativeness in Japanese Firms: A Quadrad Analysis”, Journal of Marketing, Vol.57, ss.23-27.
Digman, J.M. (1989), “Five Robust Trait Dimensions: Development, Stability and Utility”, Journal of Personality, 57(2), ss.195-214.
Digman, J.M. (1990), “Personality Structure: Emergence of the Five-Factor Model”, Annual Review of Psychology, Vol.41, ss.417-440.
DiPadova, L.N. ve Faerman, S.R. (1993), “Using the Competing Values Framework to Facilitate Managerial Understanding Across Levels of Organizational Hierarchy”, Human Resource Management, 32(1), ss.143-174.
Dollinger, S.J., ve LaMartina, A.K. (1998), “A Note on Moral Reasoning and the Five-Factor Model”, Journal of Social Behavior and Personality, 13, ss.349-358.
Dönmezer, S. (1982), Sosyoloji, 8. Basım, Ankara: Savaş Yayınları.
Eisenbeiss, S.A. (2012), “Re-Thinking Ethical Leadership: an Interdisciplinary Integrative Approach”, The Leadership Quarterly, Vol.23, ss.791–808.
Erdem, R. (2007), “Örgüt Kültürü Tipleri ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki: Elazığ İl Merkezindeki Hastaneler Üzerinde Bir Çalışma”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), ss.63-79.
Ergün, E. (2007), “Kurum Kültürünü Analiz Etmede Quinn ve Cameron’un Rekabetçi Değerler Analizi”, 15. Yönetim ve Organizasyon Kongresi, ss.266-271.
Erkal, B. (2009), “Kişilik Psikolojisi ve Kişilik Kuramları” içinde E. Özalp (Ed.), Davranış Bilimlerine Giriş, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Ferrell, O.C. ve Gresham, L.G. (1985), “A Contingency Framework for Understanding Ethical Decision Making in Marketing”, Journal of Marketing, 49(3), ss.87-96.
Genia, V. ve Shaw, D.G. (1991), “Religion, Intrinsic-Extrinsic Orientation, and Depression”, Review of Religious Research, 32(3), ss.274-283.
GH (Gelişim Hachette). (1983), Alfabetik Genel Kültür Ansiklopedisi, Cilt.6, İstanbul: Gelişim Yayınları.
Goffee, R. ve Jones, G. (1998). The Character of a Corporation: How Your Company’s Culture Can Make or Brake Your Business, New York: Harper Business.
Goldberg, L.R. (1990), “An Alternative "Description of Personality": The Big-Five Factor Structure”, Journal of Personality and Social Psychologs, 59(6), ss.1216-1229.
Goldberg, L.R. (1992), “The Development of Markers for the Big-Five Factor Structure”, Psychological Assessment, 4(1), ss.26-42.
Gorsuch, R.L. ve McPherson, S.E. (1989), “Intrinsic/Extrinsic Measurement: I/E-Revised and Single-Item Scales”, Journal for the Scientific Study of Religion, 28(3), ss.348-354.
Gorsuch, R.L. ve Venable, G.D. (1983), “Development of an “Age Universal” I-E Scale”, Journal for the Scientific Study of Religion, 22(2), ss.181-187.
Greenberg, J. ve Baron, R.A. (2008). Behavior in Organizations, 9th. Edition, USA: Pearson Educational International.
Güney, S. (2012), Liderlik, İstanbul: Nobel Yayın Dağıtım.
Harrington, S.J. (1997), “A Test of A Person-Issue Contingent Model of Ethical Decision Making in Organizations”, Journal of Business Ethics, 16(4),ss.363-375.
Harrison, R. ve Stokes, H. (1992), Diagnosing Organizational Culture, Pfeiffer & Co.
Hart, S.L. ve Quinn, R.E. (1993), “Roles Executives Play: CEOs, Behavioral Complexity, and Firm Performance”, Human Relations, 46(5), ss.543-574.
Hofstede, G. (1984), Culture’s Consequences: International Differences in Work-Related Values, Sage: Beverly Hills.
Hoobler, J.M. ve Hu, J. (2013), “A Model of Injustice, Abusive Supervision, and Negative Affect”, The Leadership Quarterly, 24(1), ss.256-269.
Hoojberg, R. ve Petrock, F. (1993), “On Cultural Change: Using the Competing Values Framework to Help Leaders Execute a Transformational Strategy”, Human Resource Management, 32(1), ss.29-50.
Huhtala, M., Kangas, M., Lamsa, A.M. ve Feldt, T. (2013), “Ethical Managers in Ethical Organisations? The Leadership-Culture Connection Among Finnish Managers”, Leadership&Organization Development Journal, 34(3), ss.250-270.
Hunt, R.A. ve King, M. (1971), “The Intrinsic-Extrinsic Concept: A Review and Evaluation”, Journal for the Scientific Study of Religion, 10(4), ss.339-356.
Igo, T. ve Skitmore, M. (2006), “Diagnosing The Organisational Culture of an Australian Engineering Consultancy Using the Competing Values Framework”, Construction Innovation, 6(2), ss.121-139.
İnanç, B.Y., ve Yerlikaya, E.E. (2012), Kişilik Kuramları, 6. Baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
John, O.P., Donahue, E.M. ve Kentle, R.L. (1991), “The Big Five Inventory-Versions 4a and 54”, Berkeley: University of California, Berkeley, Institute of Personality and Social Research.
Jones, T.M. (1991), “Ethical Decision Making by Individuals in Organizations: An Issue-Contingent Model”, Academy of Management Review, 16(2), ss.366-395.
Judge, T.A. ve Bono, J.E. (2000), “Five-Factor Model of Personality and Transformational Leadership”, Journal of Applied Psychology, 85(5), ss.751-765.
Judge, T.A., Bono, J.E., Ilies, R. ve Gerhardt, M.W. (2002), “Personality and Leadership: A Qualitative and Quantitative Review”, Journal of Applied Psychology,.87(4), ss.765-780.
Kahoe, R.D. ve Meadow, M.J. (1981), “A Developmental Perspective on Religious Orientation Dimensions”, Journal of Religion and Health, 20(1), ss.8-17.
Kalliath, T.J., Bluedorn, A.C. ve Gillespie, D.F. (1999), “A Confirmatory Factor Analysis of the Competing Values Instrument”, Educational and Psychological Measurement, 59(1), ss.143-158.
Kalshoven, K., Den Hartog, D.N. ve De Hoogh, A.H.B. (2011), “Ethical Leader Behavior and Big Five Factors of Personality”, Journal of Business Ethics, 100(2), ss.349-366.
Karabatı, S. (2012), “Örgütsel Davranışa Giriş” içinde Cemalcılar Z. (Ed.), Psikoloji, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları,.
Kennedy, E.J. ve Lawton, L. (1998), “Religiousness and Business Ethics”, Journal of Business Ethics, 17, ss.163–175.
Kerr, J. ve Slocum, J.W. (1987), “Managing Corporate Culture Through Reward Systems”, Teh Academy of Management Executive, 1(2), ss.99-107.
Koçel, T. (2005), İşletme Yöneticiliği, 10. Baskı, İstanbul: Arıkan Yayınları.
Kohlberg, L. ve Hersh, R.H. (1977), “Moral Development: A Review of the Theory”, Theory into practise, 16 (2), ss.53-59.
Kreitner, R. ve Kinicki, A. (2008), Organizational Behavior, 8th. Edition, USA: McGraw Hill International Edition.
Kuzgun, Y. ve Sevim, S.A. (2004), “Kadınların Çalışmasına Karşı Tutum ve Dini Yönelim Arasındaki İlişki”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(1), ss.14-27.
Küçüksille, E. (2010), “Çoklu Doğrusal Regresyon Modeli” içinde Ş. Kalaycı (Ed.), SPPS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, 5. Baskı, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
Leonard, L.N., Cronan, T.P. ve Kreie, J. (2004), “What Influences IT Ethical Behavior Intentions— Planned Behavior, Reasoned Action, Perceived Importance, or Individual Characteristics?”, Information & Management, 42(1), ss.143-158.
Lumley, T., Diehr, P., Emerson, S. ve Chen, L. (2002), “The Importance of the Normality Assumption in Large Public Health Data Sets”. Annu. Rev. Public Health, Vol.23, ss.151-69.
Marques, J.F. (2010), “Awakened Leaders: Who Are They and Why Do We Need Them?”, Development And Learning in Organizations, 24(2), ss.7-10.
Martinko, M.J., Harvey, P., Sikora, D. ve Douglas, S.C. (2011), “Perceptions of Abusive Supervision: the Role of Subordinates’ Attribution Styles”, The Leadership Quarterly, 22(4), ss.751-764.
Mayer, D., Nishii, L., Schneider, B. ve Goldstein, H. (2007), “The Precursors and Products of Justice Climates: Group Leader Antecedents and Employee Attitudinal Consequences”, Personnel Psychology, 60(4), ss.929-963.
McCrae, R.R. ve Costa, P.T. (1987), “Validation of the Five-Factor Model of Personality Across Instruments and Observers”, Journal of Personality and Social Psychology, 52(1), ss.81-90.
Özkalp, E. ve Kırel, Ç. (2005), Örgütsel Davranış, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Özyer, K. ve Azizoğlu, Ö. (2010), “Demografik Değişkenlerin Kişilerin Etik Tutumları Üzerindeki Etkileri”, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(2), ss.59-84.
Panayotopoulou, L., Bourantas, D. ve Papalexandris, N. (2003), “Strategic Human Resource Management and Its Effects on Firm Performance: An Implementation of the Competing Values Framework”, Int. J. of Human Resource Management, 14(4), ss.680-699.
Quinn, R.E., Hildebrandt, H.W., Rogers, P.S. ve Thompson, M.P. (1991), “A Competing Values Framework for Analyzing Presentational Communication in Management Context”, The Journal of Business Communication, 28(3), ss.213-232.
Rest, J.E. (1984), “Research on Moral Development: Implications for Training Counseling Psychologists”, The Counselling Psychologist, 12(3), ss.19-29.
Robbins, S.P. ve Judge, T.A. (2008), Essentials of Organizational Behavior, 9th. Edition, USA: Pearson International Edition.
Robertson, C. ve Fadil, P.A. (1999), “Ethical Decision Making in Multinational Organizations: A Culture-Based Model”, Journal of Business Ethics, 19(4), ss.385-392.
Sackett, P.R. ve Wanek, J.E. (1996), “New Developments in the Use of Measures of Honesty Integrity, Conscientiousness, Dependability Trustworthiness, and Reliability for Personnel Selection”, Personnel Psychology, 49(4), ss.787-829.
Schaubroeck, J., Walumbwa, F.O., Ganster, D.C. ve Kepes, S. (2007), “Destructive Leader Traits and the Neutralizing Influence of An “Enriched” Job”, The Leadership Quarterly, 18(3), ss.236-251.
Schyns, B., ve Schilling, J. (2013), “How Bad Are the Effects of Bad Leaders? A Meta Analysis of Destructive Leadership and Its Outcomes”, The Leadership Quarterly, 24(1), ss.138-158.
Seymen, O.A. ve Bolat, T. (2007), “Kohlberg’in Bilişsel Ahlaki Gelişim Modelinden Yararlanan Etiksel Karar Verme Modellerinin Karşılaştırmalı Analizi”, Akdeniz Üniversitesi İİBF Dergisi, Sayı:13, ss.24-61.
Shih, M.L., Lin, S., Hsiao, S.H., Huang, L.M., Chiu, C. ve Chen, K.Y. (2009), “The Study of the Correlation Among Personality Traits, Leadership Competence and Organizational Performance”, WSEAS Transactions on Business and Economics, 6(1), ss.10-20.
Strang, S.E. ve Kuhnert, K.W. (2009), “Personality and Leadership Developmental Levels as predictors of leader performance”, The Leadership Quarterly, 20(3), ss.421–433.
Street, M.D., Douglas, S.C., Geiger, S.W. ve Martinko, M.J. (2001), “The Impact of Cognitive Expenditure on the Ethical Decision-Making Process: The Cognitive Elaboration Model”, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 86(2), ss.256-277.
Strong, K.C. ve Meyer, G.D. (1992), “An Integrative Descriptive Model of Ethical Decision Making”, Journal of Business Ethics, 11(2), ss.89-94.
Sümer, N., Lajunen, T. ve Özkan, T. (2005), “Big Five Personality Traits as the Predictors of Road Accident Involvement”, Traffic and Transport Psychology, Der. Underwood, G., 215-227, UK: Elsevier Publication.
Sweeney, P.D. ve McFarlin, D.B. (2002), Organizational Behavior – Solutions for Management, USA. McGraw Hill International Edition.
Şimşek, M.Ş. (2002), Yönetim ve Organizasyon. 7. Baskı, Konya: Günay Ofset.
Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2007), Using Multivariate Statistics, 5th. Edition, USA, Boston: Pearson International Edition.
Tannenbaum, R. ve Schmidt, W.H. (1973), “How to Choose a Leadership Pattern”, Harward Business Review, May-June, ss.3-12.
Taş, K. (2010), “Dindarlığa Yüklenen Anlamlar: Üniversite Öğrencileri Üzerine Uygulamalı Bir Araştırma”, Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 15(2), ss.47-62.
Tepper, B.J. (2000), “Consequences of Abusive Supervision”, Academy of Management Journal, 43(2), ss.178-190.
Trevino, L.K. (1986), “Ethical Decision Making in Organizations: A Person-Situation Interactionist Model”, Academy of Management Review, 11(3), ss.601-617.
Trevino, L.K., Hartman, L.P. ve Brown, M. (2000), “Moral Person and Moral Manager: How Executives Develop a Reputation for Ethical Leadership”, California Management Review, 42(4), ss.128-142.
Tupes, E.C. ve Christal, R.E. (1992), “Recurrent Personality Factors Based on Trait Ratings”, Journal of Personality, 60(2), ss.225-251.
Uğurluoğlu, Ö. ve Çelik, Y. (2009), “Örgütlerde Stratejik Liderlik ve Özellikleri”, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 12(2), aa.121-156.
Van den Akker, L., Heres, L., Lasthuizen, K. ve Six, F. (2009), “Ethical Leadership and Trust: It's All About Meeting Expectations”, International Journal of Leadership Studies, 5(2), ss.102-122.
Vilkinas, T. ve Cartan, G. (2006), “The Integrated Competing Values Framework: Its Spatial Configuration”, Journal of Management Development, 25(6), ss.505-521.
Walumbwa, F.O. ve Schaubroeck, J. (2009), “Leader Personality Traits and Employee Voice Behavior: Mediating Roles of Ethical Leadership and Work Group Psychological Safety”, Journal of Applied Psychology, 94(5), ss.1275-1286.
Wong, H.M. (2008), “Religiousness, Love of Money, and Ethical Attitudes of Malaysian Evangelical Christians in Business”, Journal of Business Ethics, 81, ss.169–191.
Yağmurlu, A. (1997), “Örgüt Kültürü: Tanımlar ve Yaklaşımlar”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 52(1), ss.717-724.
Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2007), SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 2. Baskı, Ankara: Detay Yayıncılık.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Faruk Kerem Şentürk
DÜZCE ÜNİVERSİTESİ
0000-0002-3055-0797

Yayımlanma Tarihi

22 Aralık 2017

Gönderilme Tarihi

29 Ocak 2017

Kabul Tarihi

28 Mart 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 14 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.24010/soid.369966

IZ

https://izlik.org/JA34TP22TH

APA

Şentürk, F. K. (2017). Etik Liderliğin Belirleyicileri Olarak Kişilik, Örgüt Kültürü ve Dini Yönelim: Antalya’daki Dört ve Beş Yıldızlı Otellerde Bir Uygulama. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(3), 186-206. https://doi.org/10.24010/soid.369966

Cited By

OKUL YÖNETİCİLERİNİN KİŞİLİK TİPLERİNİN ETİK LİDERLİK BECERİLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.17240/aibuefd.2019.19.49440-514918

SAĞLIK ÇALIŞANLARINDA ETİK LİDERLİK VE ÖRGÜT KÜLTÜRÜNÜN İNCELENMESİ: ÖZEL BİR HASTANEDE UYGULAMA - INVESTIGATION OF ETHICAL LEADERSHIP AND ORGANIZATIONAL CULTURE IN HEALTHCARE PROFESSIONALS: APPLICATION IN A PRIVATE HOSPITAL

Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.30798/makuiibf.692062

CAN ETHICAL LEADERSHIP INCREASE EMPLOYEES' WORK ENGAGEMENT AND JOB SATISFACTION? DIFFERENCES IN GENDER CONTEXT

Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi

https://doi.org/10.11611/yead.1500417

THE MEDIATING ROLE OF MERITOCRACY AND THE MODERATING EFFECT OF ORGANIZATIONAL CULTURE ON THE IMPACT OF ETHICAL LEADERSHIP ON PERCIVED NEPOTISM

Yönetim Bilimleri Dergisi

https://doi.org/10.35408/comuybd.1478725

Seyahat ve Otel İşletmeciliği (Journal of Travel and Hotel Business) is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0).

Dergimiz EBSCOhost, Index Copernicus, Ulakbim, DRJI, Research Bible, SOBİAD ve ASOS tarafından indekslenmektedir.

Etik Liderliğin Belirleyicileri Olarak Kişilik, Örgüt Kültürü ve Dini Yönelim: Antalya’daki Dört ve Beş Yıldızlı Otellerde Bir Uygulama

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

OKUL YÖNETİCİLERİNİN KİŞİLİK TİPLERİNİN ETİK LİDERLİK BECERİLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

SAĞLIK ÇALIŞANLARINDA ETİK LİDERLİK VE ÖRGÜT KÜLTÜRÜNÜN İNCELENMESİ: ÖZEL BİR HASTANEDE UYGULAMA - INVESTIGATION OF ETHICAL LEADERSHIP AND ORGANIZATIONAL CULTURE IN HEALTHCARE PROFESSIONALS: APPLICATION IN A PRIVATE HOSPITAL

CAN ETHICAL LEADERSHIP INCREASE EMPLOYEES' WORK ENGAGEMENT AND JOB SATISFACTION? DIFFERENCES IN GENDER CONTEXT

THE MEDIATING ROLE OF MERITOCRACY AND THE MODERATING EFFECT OF ORGANIZATIONAL CULTURE ON THE IMPACT OF ETHICAL LEADERSHIP ON PERCIVED NEPOTISM