Murathan Mungan, Angela Carter ve Jabra Ibrahım Jabra’nın Anlatılarında Ayna

Yaşantımızın bir parçası olan ayna, insanlık tarihi kadar eski bir geçmişe sahiptir ve tarihsel süreçte insanoğlunun hem somut anlamda hem de simgesel anlamda hep dikkatini çekmiştir. Antik kalıntılarda yapılan arkeolojik kazılar, aynanın bazı medeniyetlerde bir süs eşyası olarak bazılarında ise yeniden dünyaya gelebilmek için kullanılacak bir nesne olarak mezarlarda ölünün yanına bırakıldığını göstermiştir. Aynaya yüklenen bu simgesel anlam nedeniyle de ayna; tarih, kültür, mitler ve edebiyat için zengin bir kaynak oluşturmaktadır. Bu bağlamda bu çalışmanın konusunu Türk Edebiyatı’ndan Murathan Mungan’ın Aynalı Pastane, İngiliz Edebiyatı’ndan Angela Carter’ın FleshandMirror adlı anlatısı ve Arap Edebiyatı’ndan JabraIbrahimJabra’nınTheJournals of Sarab Affanadlı anlatısında aynanın arketip ve simge olarak kullanımı oluşturmaktadır. Çalışmanın sonucunda, üç farklı edebiyata ve kültüre ait olan Aynalı Pastane, FleshandMirror ve TheJournals of Sarab Affan kurgularında Jung’un yapmış olduğu arketipsel ayrımlardan persona, self, gölge, animus, anne ve yaşlı bilge arketipi hepsinde bütünüyle açığa çıkmasa da ayna, geçmişten gelen arketipsel yapıların temsil edildiği nesne olmuştur. Ele alınan anlatılarda aynanın aynı zamanda simgesel bağlamda da kullanıldığı görülmüştür.

Mirror, which is a part of our life, has a history as old as humanhistoryand has alwaysattractedtheattention of humansboth in concreteandsymbolicterms in thehistoricalprocess. Archaeologicalexcavations of ancientruinshaveshownthatthemirrorwasleft as an ornament in somecivilizations, whereas in someothers it waslefttothedead in thetombs as an objectto be reborn. Themirror is a richresourceforhistory, culture, mythsandliteratureduetoitssymbolicmeaning. Inthestudy; Murathan Mungan'snarrative of Aynalı PastanefromTurkishLiterature, Angela Carter’snarrative of FleshandMirrorfrom English Literature, andJabraIbrahimJabra'snarrative of TheJournals of Sarab AffanfromArabicLiteraturehavebeenexaminedfortheaspects of mirror in differentliteraturesbyexaminingitsuse as an archetypeandsymbol. As a result of thestudy; eventhough “persona, self, shadow, animus, motherandoldwisearchetypes” of Jung'sarchetypaldistinctionshave not completelybeenrevealed in Aynalı Pastane, FleshandMirror, andTheJournals of Sarab Affan whichare of threedifferentliteratureandculture, themirror has beentheobjecttowhicharchetypalstructuresfromthepasthavebeenrepresented.