Legality of Public Security Justification in Limitation of Public Freedom

Öz

The issue of how to ensure the balance between fundamental rights and freedoms and public security continues to be discussed since the beginning of living in human society. Although various principles and interpretations have been introduced on how to restrict the fundamental rights and freedoms to ensure public security, public security understanding and approach of the political powers is becoming more important. What principles and approaches can the freedom security tension be overcome when the state is responsible for public security and he has the monopoly of public power, and when the public freedoms are affected after this kind of measures and practices? Is it a state model under the principle or criterion of public security that is in a state of constant warfare to ensure the safety of the community and therefore engages in combat with individuals who are enemies and hostile to individuals who live on their land as friends and foes? Or is it an obscure state model that follows an anarchic environment that has increased as a result of the deterioration of public security, making the freedoms ineffective? It will be necessary to start by accepting public safety as part of the law.

Shaped for these reasons, this study argues that the restrictions on public freedoms should be addressed by integrating with a just legal order. In this study, international and national methods and applications has been given about how law of public security can be ensured.

Anahtar Kelimeler

• Public Freedoms,Public Security,Limitation of Rights,Human Rights,General Public Law

Kamu Özgürlüklerinin Sınırlandırılmasında Kamu Güvenliği Gerekçesinin Hukukiliği

Öz

Temel hak ve özgürlükler ile kamu güvenliği arasındaki dengenin nasıl sağlanacağı konusu, insanlığın toplum halinde yaşamaya başlamasından itibaren tartışılmaktadır. Temel hak ve özgürlüklerin, kamu güvenliğinin sağlanması için nereye kadar kısıtlanabileceğine yönelik çeşitli ilke ve yorumlar getirilmiş olsa da siyasi iktidarların kamu güvenliği anlayışı ve yaklaşımı daha çok önem kazanmaktadır. Kamu gücü kullanma tekeline sahip olan devletin, kamu güvenliğinden ilk derece sorumlu olması yanında, tedbir ve uygulamalar sonrası kamu özgürlükleri etkilendiğinde, özgürlük güvenlik gerilimi hangi ilke ve yaklaşımlarla aşılabilecektir? Kamu güvenliği ilke veya ölçütü kapsamında, toplumun güvenliğini sağlamak için sürekli bir savaşma durumunda olan ve bu sebeple toprakları üzerinde yaşayan bireyleri dost ve düşman olarak ayıran ve düşman olan bireylerle bir mücadele yürüten bir devlet modeli mi? Yoksa kamu güvenliğinin bozulması sonucu artan anarşik ortamın özgürlükleri kullanılmaz hale getirmesini izleyen ortada kalmış bir devlet modeli mi? sorusunun cevabını ararken kamu güvenliğini hukukun bir parçası olarak kabul etmekle başlamak gerekecektir.

Hukuka bağlı devlet anlayışı her ne kadar esnetilir ve işlevsizleştirilirse, devlet hukuku her açıdan bir amaç değil kamusal bir araç diye görürse, hukuk üreten organlar hukuka bağlılığı sağlamada öncü olmayı düşünmezse, kamu güvenliği kalıcı ve sürekli sağlanamadığından hem özgürlüğü ve hem de güvenliğini kaybeden bir toplumla karşılaşma ihtimali daha da artacaktır.

Bu gerekçelerle şekillenen bu çalışma, kamu güvenliği sorunu ileri sürülerek, kamu özgürlüklerinde kısıtlamaların, devletin ancak adil bir hukuk düzeni ile bütünleşerek ve işlerlik kazanacağı bunun için kamu güvenliğinin hukukiliğinin ilk planda ele alınması gerektiğini savlamaktadır. Çalışmada ayrıca kamu güvenliğinde hukukiliğin nasıl sağlanabileceğine yönelik uluslararası ve ulusal yöntem ve uygulama örnekleri verilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Özgürlükleri,Kamu Güvenliği,Hakların Sınırlandırılması,İnsan Hakları,Genel Kamu Hukuku

Kaynakça

1. AKYEŞİLMEN, Nezir, “Özgürlük- Güvenlik Dengesi?” http://ilksesgazetesi.com/ yazilar /ozgurluk-guvenlik-dengesi-2411, 09.11.2015., Erişim Tarihi:23.01.2019.
2. ANADOLU Ajansı, https://www.aa.com.tr/tr/dunya/abd-baskani-trump-duvarda-israrli/1375841, Erişim Tarihi:23.01.2019. ARI, Tayyar, Uluslararası İlişkiler Teorileri, Alfa Yayınları, İstanbul, 2002.
3. ARSLAN, Zühtü, “11 Eylül Sonrasında Yeni Güvenlik Anlayışı, İnsan Hakları ve Demokratik Kolluk”, Polis Bilimleri Dergisi, Cilt 8(2), 2006.
4. ASHFORD, Nigel, Özgür Toplumun İlkeleri, Çev. C. Madenci, Liberte Yayınları, Ankara, 2011.
5. ASLAN, Zühtü, “Devletin Hukuku, Hukuk Devleti ve Özgürlük Sarkacı”, Doğu-Batı, Sayı.13 (2000-01). AYHAN, Ufuk, Metropoliten Alanlarda Kamu Güvenliği, Kripto Yayınları, Ankara, 2008.
6. AYM, E. 1973/41, K: 1974/13, 25.04.1974. RG: 14/9/1974/ 15006.
7. AYM., E. 1985/8, K. 1986/27, 26.11.1986. RG:14.8.1987/19544.
8. AYM., E. 1990/25, K. 1991/1, 10.1.1991, RG: 05.03.1992/21162.

9. AYM., E. 1990/25, K. 1991/1, 10.1.1991, RG: 05.03.1992/21162.
10. BAKIRCI, Hasan, “Anayasa Mahkemelerinin Olağanüstü Hâllerde Temel Hakların Korunmasındaki Rolü”, Anayasa Yargısı Dergisi, 34,2017, ss.91-95.
11. BAKUNIN, Mihail, Devlet ve Anarşi, Agora Kitaplığı, Ankara, 1998.
12. BAL, Mehmet Ali, Modern Devlet ve Güvenlik, IQ Kültür Sanat Yayıncılık, İstanbul, 2003.
13. BAL, Mehmet Ali, “Özel Güvenlik Alanında Yeni Gelişmeler ve Yeni Vizyonlar”, 1.Ulusal Özel Güvenlik Sempozyumu Bildiri Kitabı, Hıdır Akpınar (Ed.), Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli, 2004.
14. BALDWIN, D.A. (2003). “Güvenlik Kavramı”, Avrasya Dosyası, C. 9, S. 2, Ankara, 2003.
15. BİLGİN, Pınar, “Türkiye-AB İlişkilerinde Güvenlik Kültürünün Rolü”, Soğuk Savaş Sonrasında Avrupa ve Türkiye, Ayraç Yayınevi, Ankara, 2010.
16. BOOTH, Ken, “Güvenlik ve Özgürleş (tir)me”, Çev : Çiğdem ŞAHİN, Avrasya Dosyası, C. 9, S. 2, Ankara, 2003.
17. BUZAN, Barry, WAEVER, O. WILDE, J, Security: A New Framework for Analysis, Lynne Rienner Publishers, 1998.
18. COŞKUN, Vahap, “Güvenliği Özgürlükte Aramak”, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Sayı:8, 2013.
19. ÇELİK, Âdem, “Özgürlük ve Güvenlik Bağlamında İç Güvenlik Paketinde Yer Alan Bazı Maddelerinin Değerlendirilmesi”, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 5 (5), ss.235-263, 2015.
20. DURAN, Lütfü, İdare Hukuku Ders Notları, Fakülteler Matbaası, İstanbul, 1982.
21. ERDOĞAN, Mustafa, “Anayasal-Demokratik Bir Rejimde Özgürlük ve Güvenlik”, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:12, Sayı:24, 2013.
22. ERGİL, Doğu, “Güvenlik ve Özgürlükler: Siyaset Felsefesi Açısından”, İnsan Hakları ve Güvenlik, TBB. İnsan Hakları Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayın, Ankara, 2001.
23. GÖZLER, Kemal, İdare Hukuku Dersleri, Ekin Kitabevi, Bursa, 2002.
24. GÜNDAY, Metin, İdare Hukuku, İmaj Yayıncılık, Ankara, 2011.
25. JUERGENS, Ann, “Anayasa Mahkemeleri ve Güvenlik ile Özgürlük Arasındaki Denge”, Anayasa Yargısı Dergisi, 34 (2017), ss.25-32, 2017.
26. KAPANİ, Münci, Kamu Hürriyetleri, AÜHF Yayınları, Ankara, 1981. KARABULUT, Bilal, Küreselleşme Sürecinde Güvenliği Yeniden Düşünmek, Barış Kitabevi, Ankara, 2011.
27. KUNIG, Philip, “Özgürlük ve Güvenlik”, Anayasa Yargısı Dergisi, 34,2017, ss.17-23.
28. KUNIG, Philip, “Individuelle Verfassungsbeschwerde: Erfahrungen in Deutschland”, İstinaf Kanun Yolu ve Anayasa Mahkemesine Bireysel Başvuru Konferansı, Türk Ceza Hukuku Bağlamında İstinaf ve Bireysel Başvuru Yuvarlak Masa Toplantısı, Editör: SÖZÜER, Âdem,2017, ss.7-10. NEW YORK TIMES, The Quinnipiac Poll, http:// fivet hirty eight. blogs.nytimes. com /2013/07/10/publicopinion-shifts-on-security-liberty-balance/ (The New York Times, 2013, Erişim Tarihi:23.01.2019.
29. ODER, Bertil, İdare Hukuku, Kolluk Hakkında Ders Notları, Koç Üniversitesi, İstanbul, 2012.
30. ÖZGENÇ, İzzet, “İnsan Haklarının Özüne Dönüş”, Yeni Türkiye: İnsan Hakları Özel Sayısı, I. Cilt, Yıl: 4, Sayı: 21, Mayıs – Haziran, 1998.
31. PINAR, Atilla, “Terörle Mücadelede Özgürlük ve Güvenlik Dengesi”, Ankara Barosu Dergisi, 2015/1, 2015.SCHMITT, Carl, Siyasal İlahiyat: Egemenlik Kuramı Üzerine Dört Bölüm, Çev. Emre Zeybekoğlu, Dost Kitabevi, Ankara, 2002.
32. SEÇKİN, Orhan, Devlet Güvenliği ve Haber Alma, Polis Akademisi Başkanlığı Yayınları, Ankara, 2001.
33. SUNAY, Reyhan, İfade Hürriyetinin Muhtevası ve Sınırları, Liberal Düşünce Topluluğu, Ankara, 2001.
34. TANÖR, Bülent, Siyasi Düşünce Hürriyeti ve 1961 Anayasası, Öncü Kitabevi, İstanbul, 1969.
35. UÇAR, Tayfun, UÇAR, Şenay, Özel Güvenlik Metodolojisi, Papatya Yayınları, İstanbul, 2005.
36. URHAL, Ömer, Küreselleşen Dünyada Güvenlik, Adalet Yayınevi, Ankara, 2009.
37. YILMAZ, Sait, 21. Yüzyılda Güvenlik ve İstihbarat, Alfa Yayınları, İstanbul, 2006.