Din Eğitimi Bağlamında Kademeli Eğitim Sistemi ve İmam Hatip Ortaokulları

Cilt: 1 Sayı: 1 1 Haziran 2017
PDF İndir
EN TR

Din Eğitimi Bağlamında Kademeli Eğitim Sistemi ve İmam Hatip Ortaokulları

Öz

Din eğitimi, Türkiye Cumhuriyeti tarihi boyunca, laiklik ilkesinin gereği tehlike olarak görülmüş ve hemen hemen her hükûmet döneminde farklı uygulamalara tabi tutulmuştur. Din eğitimi denince akla ilk olarak İmam Hatip Okulları gelmektedir. Kurulduğu günden bu yana toplum tarafından yoğun ilgi gören İmam Hatip Okulları, uygulamaların hedef tahtası olmuştur. Tarihsel süreçte farklı uygulamalara tabi tutulan İmam Hatip Okulları bugün ortaokul ve lise kısmı olarak faaliyet göstermektedir ve öğrenci sayısı bakımından tüm zamanların en fazla öğrenci sayısına sahiptir. 14 yıl aradan sonra tekrar faaliyete geçen İmam Hatip’lerin ortaokul kısmında öğrenim gören öğrenci velilerinin söz konusu okulları tercih nedenlerinin ne olduğu ve beklenti düzeyini tespit etmeye çalışılmış olan bu makalede, sahadan elde edilen bulgular analiz edilmiştir. Bir saha araştırması olan çalışma Konya ili merkezinde bulunan üç ayrı ilçeden sosyoekonomik düzeyi düşük ve yüksek olarak belirlenen ve toplamda altı İmam Hatip Okulu 7. sınıf 285 öğrenci velisine uygulanmıştır. Bu anlamda bu makale, 2012’den bu yana uygulamaya geçen 4+4+4 zorunlu kademeli eğitim sisteminde, İmam Hatip Ortaokulu olarak ilk mezunlarını verdiği bu dönemde velilerin söz konusu okullardan beklentilerinin ne derece karşılandığını açıklamaya çalışmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Din eğitimi,İmam Hatip,Ortaokul,Veli,Öğrenci

Kaynakça

  1. Akın, M. H. (2011). Toplumsallaşma sözlüğü. Konya: Çizgi Yayınevi.
  2. Aydın, M. (2000). Kurumlar sosyolojisi. Ankara: Vadi Yayınları.
  3. Bozan, İ. (2007). Devlet ile toplum arasında bir okul: İmam Hatip Liseleri Bir Kurum: Diyanet İşleri Başkanlığı. İstanbul: TESEV Yayınları.
  4. Bozkurt, B. (2007). Cumhuriyet Halk Partisi’nin eğitim politikaları (1923-1950) (Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir). https://tez.yok.gov.tr/ UlusalTezMerkezi/ adresinden edinilmiştir.
  5. Canatan, K. & Yıldırım, E. (2013). Aile sosyolojisi. İstanbul: Açılım Kitap.
  6. Çakır, R., Bozan, İ. & Talu, B. (2004). ‘İmam Hatip Liseleri: Efsaneler ve gerçekler. http://rusencakir. com/ekitaplar/Imam-Hatip-Liseleri-Efsaneler-ve-Gercekler/19 adresinden edinilmiştir.
  7. Dinçer, N. (1998). 1913’ten günümüze İmam Hatip okulları meselesi (E. Düzdağ, Yay. Haz.). İstanbul: Şule Yayınları.
  8. Gökaçtı, M. A. (2005). Türkiye’de din eğitimi ve imam hatipliler. İstanbul: İletişim Yayınları.
  9. Göle, N. (2000). İslam’ın yeni kamusal yüzleri. İstanbul: Metis Yayınları.
  10. İzzetbegovic, A. (2012). İslam deklarasyonu. İstanbul: Fide Yayıncılık.

Kaynak Göster

ISNAD
Kara, Fikriye Rana. “Din Eğitimi Bağlamında Kademeli Eğitim Sistemi ve İmam Hatip Ortaokulları”. Talim 1/1 (01 Haziran 2017): 89-118. https://doi.org/10.12738/talim.2017.1.0001.