Çiftçilerin Bilgi Teknolojisi Kullanımı: İzmir İli Örneği

Öz

Amaç: Bu çalışmada, çiftçilerin bilgi teknolojilerini kullanım durumları ve kullanımlarını kısıtlayan faktörler ile mevcut mobil uygulamaları hangi amaçla kullandıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Tasarım/Metodoloji /Yaklaşım: İzmir ili Menemen ve Torbalı ilçelerinde 134 çiftçiyle yüz yüze görüşme tekniğiyle anket yapılarak veriler toplanmıştır. Örnek hacminin belirlenmesinde oransal örnek hacmi yöntemi kullanılmıştır. Verilerin analizinde temel tanımlayıcı istatistiksel analizler, mutlak ve nispi dağılımlar, çapraz tablolar, istatistiksel karşılaştırma yöntemleri (parametrik olmayan testlerden Mann- Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis Testi) kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma sonucunda; çiftçilerin akıllı telefon, internet erişimi, televizyona sahip olma ve kullanma durumlarının genel olarak iyi düzeyde, buna karşın bilgisayar, tablet, radyo, elektronik postaya sahip olma ve kullanım düzeylerinin düşük olduğu; cihaz fiyatlarının yüksek olması ile internetin çekim gücünün zayıf olmasının BİT’e (Bilgi ve İletişim Teknolojileri) erişimi engelleyen en önemli faktörler olduğu, BİT kullanım istekliliğini reklamların sıkıcı olması, internetteki bilgilere güvenilmemesi ve veri güvenliği konusundaki endişelerin oluşturduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, çiftçilerce DİTAP (Dijital Tarım Pazarı) uygulamasının kullanımının oldukça düşük olduğu ve dijital pazarlama kanallarını tercih etmemelerinde internetten alışveriş ve satış yapmayı güvenilir bulmamaları, veri güvenliği konusundaki duyulan endişe ile bilgi/deneyim yetersizliğinin etkili olduğu saptanmıştır. Diğer çiftçilere göre daha genç, tarım deneyimi düşük, eğitim düzeyi yüksek ve işletme büyüklüğü daha büyük olanların BİT kullanım sıklığının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla çiftçilerin BİT kullanımının yeterli düzeyde olmadığı ve geliştirilmesi gerektiği belirlenmiştir. Özgünlük: Tarımsal potansiyeli yüksek olan İzmir ilindeki çiftçilerin bilişim teknolojilerini kullanımları, etkin kullanımını kısıtlayan faktörler ve bu teknolojileri hâlihazırda hangi amaçlarla kullandıklarına ilişkin bulguların elde edildiği bu çalışma, Çiftçilerin tarımsal üretimde verimliliğini artırmak amacıyla tarım sektöründe dijital dönüşümün teşvik edilmesi açısından önemli ve özgündür.

Anahtar Kelimeler

• Bilgi ve İletişim Teknolojileri
• Bilgi ve İletişim Teknolojileri Kullanımı
• Üretici
• DİTAP
• Tarım

Farmers' Information Technology Use: The Case of Izmir Province

Öz

Purpose: In this study, the aim is to determine the usage situations of farmers in utilizing information technologies, the factors restricting their usage, and the purposes for which they use existing mobile applications. Design/Methodology/Approach: A proportional sample size method was used in determining the sample size. In the districts of Menemen and Torbalı in the province of Izmir, data was collected through face-to- face interviews with 134 farmers using a questionnaire. Basic descriptive statistical analysis, absolute and relative distributions, cross-tabulations, and statistical comparison methods (non-parametric tests such as Mann-Whitney U Test and Kruskal-Wallis Test) were used for data analysis. Findings: As a result of the study, it was determined that farmers generally have a good level of ownership and use of smartphones, internet access, and television tools. However, their ownership and usage levels are low for computers, tablets, radios, and email. The high prices of devices and electricity, along with weak internet coverage, were identified as the most significant factors hindering access to Information and Communication Technologies (ICT). The study found that the willingness to use ICT is hampered by the annoyance of advertisements, lack of trust in online information, and concerns about data security. Additionally, it was observed that farmers show very low usage of the Digital Agricultural Market (DİTAP) application. The reluctance to prefer digital marketing channels was attributed to the farmers' lack of trust in online shopping and sales, as well as concerns about data security and insufficient knowledge/experience. Younger age, lower agricultural experience, higher education level, and larger farm size were identified as factors contributing to higher ICT usage frequency compared to other farmers. Therefore, it was concluded that farmers' use of ICT is not at a sufficient level and needs improvement. Originality: This study, which has obtained findings regarding the usage of information technologies by farmers in İzmir province, known for its high agricultural potential, the factors limiting their effective use, and the purposes for which these technologies are currently utilized, is highly important for promoting digital transformation in the agricultural sector with the aim of enhancing farmers' productivity in agricultural production.

Anahtar Kelimeler

• Information and Communication Technologies
• Use of Information and Communication Technologies
• Farmer
• DITAP
• Agriculture

Kaynakça

1. Ajani, E. (2014). Promoting the Use of Information and Communication Technologies (ICTs) for Agricultural Transformation in Sub-Saharan Africa:Implications for Policy. Journal of Agricultural & Food Information, 15 (1), pp.42-53.
2. Akçay, Y. ve Baydaroğlu, N. (2000). Avrupa Birliği ve Türkiye’de Tarımsal İşletme Yapılarındaki Farklılıklar Üzerine Bir Değerlendirme. GOÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 17(1), ss.51-61.
3. Akın, T. ve Yıldırım, C. (2013). Türkiye’de Çiftçilerin Bilişim Teknolojilerini Kullanımı ve Getirdikleri. XV. Akademik Bilişim Konferansı (23-25 Ocak, Antalya), ss. 171-174.
4. Altıntaş, A. S. (2019). Çiftçilerin Sosyal Medya Kullanım Eğilimleri Üzerine Bir Araştırma: İzmir İli Örneği. Ege Üniversitesi (Yüksek Lisans Tezi).
5. Anonim (2017). ICT in Agriculture (Updated Edition) : Connecting Smallholders to Knowledge, Networks, and Institutions. World Bank.
6. Anonim (2018). On Birinci Kalkınma Planı (2019-2023): Kırsal kalkınma Özel İhtisas Komisyonu Raporu. T.C. Kalkınma Bakanlığı.
7. Anonim (2022). İzmir İl Tarım ve Orman Müdürlüğü 2022 Yılı Brifingi. İzmir Valiliği.
8. Borde, S.M., Shinde, K.P. and Shaikh, B.K. (2018). Use of ICT to increase Efficiency in Agricultural Development: Footstep Towards Rural Development. Research Review International Multidisciplinary Research Journal, Two Days 2nd National Conference on 'Innovations and Developments in Computational & Applied Science, pp.68-70.

9. Büyükbay, E.O. and Gündüz, O. (2011). An Investigation on Computer and Internet Use for Agricultural Development in Rural Areas: A Case Study for Tokat Province in Turkey. African J. Bio., 10(56), pp.11879-11886.
10. Erdal, G. ve Çallı, A. (2014). Çiftçilerin Bilgisayar ve İnternet Kullanımı Üzerine Bir Araştırma: Denizli İli Çivril İlçesi Örneği. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, 8 (2014), ss.71-81.
11. Eryılmaz, G. A. ve Kılıç, O. (2019). Çevre Koruma Amaçlı Tarımsal Eğitimlerin Çiftçi Davranışlarına Etkisi: Samsun İli Bafra İlçesi Örneği. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 6 (3), ss.336-341.
12. Gülter, S., Yıldız, Ö. ve Boyacı, M. (2018). Çiftçilerin Bilgi ve İletişim Teknolojilerini Kullanma Eğilimleri: İzmir İli Menderes İlçesi Örneği. Tarım Ekonomisi Dergisi, 24 (2), 131-143.
13. Hacıyusufoğlu, A. F. ve Güler, E. (2016). Tarımda Mobil Uygulamalar.18.Akademik Bilişim Konferansı ( 30 Ocak – 5 Şubat 2016, Aydın).
14. Kanjina, S. (2021). Farmers’ Use of Social Media and its Implications for Agricultural Extension: Evidence from Thailand. Asian Journal of Agriculture and Rural Development, 11 (4), pp.302-310.
15. Kayumova, M. (2017). The Role of ICT Regulations in Agribusiness and Rural Development. World Bank Publications-Reports 29041.
16. Khidir, A. A. (2020). Awareness and Use of Mobile Phone Apps by Farmers in North West Nigeria. North-West University (PhD thesis).
17. Kılıç, Y. ve Kıymaz, T. (2014). Tarımda Eğitim ve İşgücü Verimliliği İlişkisi: Bölgesel Farklılıklar. Tarım Ekonomisi Dergisi, 20 (1), ss.53-64.
18. Kiiza, B., Pederson, G. and Lwasa. S. (2011). The Role of Market Information in Adoption of Agricultural Seed Technology in Rural Uganda. International Journal of ICT Research and Development in Africa, 2 (1), pp.29-46.
19. Kropff, W., Eitzinger, A., Hasiner, E., Schroeder, K., Treguer, D., Juergenliemk, A., Horst, A. and Jarvis, A. ( 2021). Digital Agriculture Profile: Turkey. FAO Publications, 17 p.
20. Lio, M. and Liu, M.-C. (2006). ICT and Agricultural Productivity: Evidence from Cross-Country Data. Agricultural Economics, 34 (3), pp.221-228.
21. Saçlı, H. (2023). E-Tarım Kapsamında Çiftçilerin Dijital Teknoloji Kullanım Seviyesinin Belirlenmesi ve Politika Önerilerinin Geliştirilmesi (Konya İli Örneği). Ankara Üniversitesi (Doktora Tezi).