Süt Sığırcılığı Yapan İşletmelerin Genel Özelliklerinin Belirlenmesi: İzmir İli Ödemiş ve Tire İlçeleri Örneği

Öz

Hayvancılık bugün, gelişmiş ülkelerde bir endüstri haline gelmiş, ekonominin ayrılmaz bir parçası olmuştur. Bu durum, tarımın ve dolayısıyla hayvancılığın ulusal düzeyde geliştirilmesi gereken stratejik bir sektör olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın da ana amacı Ödemiş ve Tire ilçelerinde süt işletmelerinin genel özellikleri, üreticilerin yaşadıkları sorunların incelenmesi ve yapılan diğer çalışmalarla işletme yapılarının karşılaştırılmasıdır. Oransal örnekleme yöntemi kullanılarak %90 güven aralığı ve %10 hata payı ile İzmir Tire (22 üretici) ve Ödemiş (45 üretici) İlçelerinde toplam 67 süt yetiştiricisiyle görüşülmüştür. İncelenen işletmelerin %52.2’sinin küçük işletmelerin oluşturduğu belirlenmiştir. İşletmelerin %75'i kendi arazisi olup, işletme başına düşen ortalama arazi varlığı 47.59 dekardır. İşletmelerin %56'sında yem bitkisi üretimi yapılmakta olup, en fazla silajlık mısır ekildiği görülmüştür.  Yem giderleri toplam değişken giderlerin %79’unu oluşturmaktadır. Yem giderlerinin de %70’ini kesif yem giderleri oluşturduğu tespit edilmiştir. Süt sığırcılığının gelişmesi için girdi fiyatlarının düşürülmesi gerekmektedir. Fabrika yemine dayalı hayvancılık üretim metodundan vazgeçip, kaba yeme dayalı hayvancılık üretim metodunu yaygınlaştırmak için kooperatif aracılığıyla destekleme yapılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• hayvancılık sektörü,süt pazarlaması,süt üretim maliyeti,yem gideri

Determination of General Characteristics of Dairy Cattle: The Case of Izmir Province Odemis and Tire Districts

Öz

Animal husbandry today has become an industry in developed countries, an integral part of the economy. This reveals that agriculture, and hence animal husbandry, is a strategic sector that needs to be developed at the national level. The main purpose of this study is to examine the general characteristics of dairy farms in Ödemiş and Tire districts, to examine the problems experienced by the producers and to compare with the other farms. A total of 67 dairy producers were interviewed in İzmir Tire (22 producers) and Ödemiş (45 producers) districts with 90% confidence interval and 10% error margin using the proportional sampling method. It was determined that 52.24% of the farms were small enterprises. 75% of the farms have their own land and average land holdings per farm is 47.59 decares. In 56% of the farms, fodder crops are produced and silage maize is the most planted crop in the farms. Feed costs account for 79.10% of total variable cost. It has been determined that 70% of the feed costs constitute concentrated feed costs. For the development of dairy cattle, input prices need to be reduced. Support should be made through the co-operative to abandon the livestock production method based on factory feed and to promote the livestock production method based on roughage.

Anahtar Kelimeler

• Livestock sector,dairy marketing,milk production cost,feed costs

Kaynakça

1. Abay, C., Ören, N., Türkekul, B., Gürer, B., 2017. Türkiye'de Uygulanan Tarım Politikalarının Bazı Tarımsal Ürünlerin Rekabet Düzeyine Etkisi Üzerine Bir Araştırma, TÜBİTAK Proje No: 114O649.
2. Anonim, 2004. VII. Genel Tarım Sayımı, Tarımsal İşletmeler (Hanehalkı) Araştırma Sonuçları, www. die.org.tr, Ankara. Erişim Tarihi: 15.05.2012
3. Anonim, 2006. Ankara Tarım Mastar Planı, İl Tarım ve Kırsal Kalkınma Mastar Planlarının Hazırlanmasına Destek Projesi, Temmuz, s. 139.
4. Ata, N., Yılmaz, H., 2015. Türkiye’de uygulanan hayvansal üretimi destekleme politikalarının süt sığırcılığı işletmelerine yansımaları: Burdur ili örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 10 (1): 44-54.
5. Ayman, H., 2014. Kahramanmaraş İli Merkez İlçede Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Yapısal Özellikleri, Sorunları ve Çözüm Önerileri.. Sütçü İmam Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş.
6. Birsin, S., 2012. Balıkesir İli Balya İlçesinde Süt Sığırcılığı Faaliyetinin Mevcut Durumu, Sorunları ve Çözüm Önerileri. GOÜ. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Tokat.
7. Demirbaş, N., Tosun, D., Çukur, F., Gölge, E., 2009. Practices in milk collection centres for quality milk production: a case from the Aegean region of Turkey. NEW MEDIT N., 3/2009: 21-27.
8. Engindeniz, S., Kınıklı, F., Burhan, M., Çelik, C., Öztürk, G., 2017. İzmir’de Kooperatif Ortağı Olan Konvensiyonel Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Organik Süt Üretme Eğilimleri. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 52 (Özel sayı): 668-686.

9. Koyubenbe, N., 2005. İzmir ili Ödemiş ilçesinde süt sığırcılığının geliştirilmesi olanakları üzerine bir araştırma. Hayvansal Üretim, 46 (1): 8-13.
10. Mac, H., Yılmaz, H., 2016. Analysis of factors related with farmers’ benefiting from forage crops production support: evidence from a survey for the Central Anatolia Region of Turkey. Rev. Fac. Agron. (LUZ), 33 (2): 232-254.
11. Newbold, P., 1995. Statistics for Business and Economics. Prentice-Hall International, New Jersey, 867p.
12. Öztürk, D., Karkacıer, O., 2008. Süt sığırcılığı yapan işletmelerin ekonomik analizi (Tokat İli Yeşilyurt İlçesi örneği). GOÜ. Ziraat Fakültesi Dergisi, 25 (1): 15-22.
13. Pirinççi, E., 2015. Adana İli Pozantı İlçesi Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Genel Yapısı, Sorunları ve Çözüm Önerileri. Çukurova Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Adana.
14. Saner, G., 2012. Süt Sektöründe Temel Pazarlama Stratejileri. Süt Sempozyumu. 13 Aralık 2012, İzmir.
15. Semerci, A., Parkalay, O., Duran Çelik, A., 2015. Süt sığırcılığı yapan işletmelerin ekonomik analizi: Hatay İli örneği. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi Journal of Tekirdag Agricultural Faculty, 12 (3): 8-17.
16. Şahin, K., Gül, A., Koç, B., Dağıstan, E., 2001. Adana İlinde entansif süt sığırcılığı üretim ekonomisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi (J. Agric. Sci.), 11(2):19-28.
17. Şahin, K., Karadağ Gürsoy, A., 2016. Iğdır İli süt sığırcılığı işletmelerinin sosyo ekonomik yapısı. Nevşehir Bilim ve Teknoloji Dergisi TARGİD, Özel Sayı: 118-129.TUİK, 2017. Türkiye İstatistik Kurumu Kayıtları, Ankara.
18. Uygur, M. A., 2015. İzmir İli Süt Sığırcılığının Mevcut Durumu ve Geliştirilmesi Üzerine Bir Araştırma. Ege Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İzmir.
19. Yercan, M., Kınıklı, F., 2018. Tarımsal kooperatiflerde ortakların yönetime katılımını etkileyen faktörlerin analizi üzerine bir araştırma: İzmir İli sütçülük kooperatifleri örneği. Tarım Ekonomisi Dergisi, 24 (2) : 159-173.
20. Yeteroğlu, K., 2010. Tokat İli Niksar İlçesinde Süt Sığırcığı Yapan Tarım İşletmelerinin Ekonomik Analizi Ve Pazarlama Sorunları. GOÜ. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Tokat.
21. Yılmaz, H., 2010. Süt Sığırcılığında Kooperatifler Aracılığıyla Desteklemenin Ekonomik ve Sosyal Etkileri: Adana İli Örneği. Çukurova Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Adana.
22. Yılmaz, H., Ata, N. 2016. Assessing the impact of dairy policies on the socio-economic and technological characterization of Turkish dairy ındustry, AgroLife Scientific Journal, 5 (1): 214-222.
23. Yılmaz, H., Köknaroğlu, H., 2007. Avrupa Birliği Ortak Tarım Politikasına Uyum Sürecinde Türkiye'de İzlenen Hayvancılık Politikalarının Değerlendirilmesi. V.Zootekni Bilim Kongresi, Eylül 2007, Van.